- Vrijspreker.nl - https://www.vrijspreker.nl/wp -

Post, pakket en privacy

Een arbeidscontract met financiële voorwaarden, een liefdesbrief met persoonlijke woorden, een pakketje met iets dat u besteld heeft, reclame met een extraatje in een envelop. Allemaal voorbeelden van “ouderwetsche” poststukken, waarvan u aanneemt dat deze vertrouwelijk zijn behandeld.

Niets is minder waar; u kunt geen communicatiemedium meer vertrouwen. Dat uw internethandelingen, e-mails via computers en gedragingen op uw
smartphone opgeslagen dienen te worden teneinde dat een of andere geweldsinitiator deze gegevens op kan eisen is al langer bekend.

Dat er weleens iets mis kan gaan met de post, is ook bekend. Ik bedoel: er kan weleens een briefje kwijtraken. Tuurlijk, waar gewerkt wordt, valt
weleens een spaandertje.

Maar… dat post zo goed als systematisch geopend wordt om te kijken wat er in zit??? Dat vind ik wel het toppunt. Blijkbaar zijn de steeds hoger
wordende posttarieven uitsluitend bedoeld om het transport van die poststukken te dekken. U betaalt dus absoluut geen enkele bijdrage voor een vertrouwelijke behandeling van uw poststukken of een greintje integriteit van de postsorteerders en postbestellers.

Enkele voorbeelden van de afgelopen tijd:

Als hobby-muzikant (geheel subsidieloos) ben ik lid van een Engels muziektijdschrift dat eens per kwartaal verschijnt. Aan de naam van dit tijdschrift (en dus ook aan de naam van de afzender) is te zien, dat het om Yamaha keyboards en orgels gaat. Het tijdschrift wordt verzonden in een gesloten, bruine envelop. Van de 6 keer dat ik het blad ontvangen heb, is in 3 van de gevallen (= 50%) de envelop voor een deel open gescheurd. Steeds ter grootte van een CD/DVD. Zocht de postbesteller een schijfje met bestanden en/of muziek in de wat “dikker dan normale” envelop? Ik heb de uitgevers van het tijdschrift al aangeschreven, om zeker te zijn dat ze niets bij het tijdschrift leverden, hetgeen bevestigd werd. Ik “mis” dus niets dat eventueel gestolen zou zijn, maar 50% van deze kwartaalpost al geopend ontvangen vind ik schandalig. Poging tot diefstal, dat is het.

Als goldbug bestel ik regelmatig een hoeveelheid fysiek goud en zilver, want ja: wie anders geeft mij het vertrouwen in koopkracht voor mijn pensioen?
Ik doe dat (afhankelijk wie de beste prijzen heeft wanneer ik een bestelling doe) o.a. bij AmsterdamGold, waar ik zeer goede ervaringen mee heb. In de
Sinterklaasperiode ontvingen de klanten van AmsterdamGold een envelop met daarin gratis het magazine “De komende vlucht uit valuta” en voor de grap enkele chocolademunten in een netje. Hardstikke leuk gebaar natuurlijk, want het magazine kost normaal al € 9,95 en die chocolademunten met goudkleurig en zilverkleurig papier eromheen zegt natuurlijk genoeg voor dit bedrijf en haar klanten.

Wel schandalig, dat er bij PostNL iemand is die met zijn fikken heeft moeten controleren wat er in die envelop zat. Gevolg: 2 scheurtjes in de envelop, precies zó gemaakt alsof men met de vingers aan weerszijden van het netje met chocolademunten de envelop heeft opengeprikt. Om te kijken wat er in
zat. Hoewel de inhoud er nog in zat, vind ik dit een schandalige behandeling van mijn post. Poging tot diefstal, anders kan ik het niet noemen.

Naar enkele mensen met eenzelfde hobby als ik stuur ik een plastic adaptertje in een envelop. Een onschuldig ogend plastic buisje van 30 mm lang met een diameter van 8 mm. Ik verstuur 1 envelop naar België en 2 naar adressen in Nederland. Die in België komt netjes aan bij de geadresseerde, van de 2
Nederlandse geadresseerden ontvang ik de melding dat zij een lege envelop (met daarin een scheurtje, natuurlijk) hebben ontvangen. Verder niets, geen terugkoppeling naar mij, de afzender, geen excuusbriefje of het onschuldig buisje weer in de envelop gestoken en dan dichtgeplakt. Niets van dat alles, 66,7% foutpercentage in deze zending. Er wordt gewoon gestolen bij PostNL.

Ik bestel sigaren in Zwitserland met het risico en de waarschuwing op de website van de verkoper, dat elk land zijn eigen accijnsregels heeft en de
verkoper geen aansprakelijkheid accepteert op mogelijke gevolgen (het risico op achteraf alsnog accijns betalen). Ik bestel BEWUST niet meer dan 50 sigaren, omdat dit de hoeveelheid is die iemand ook gewoon van buiten de EU mee mag nemen, onder zijn arm, in het vliegtuig of met de auto. Dus netjes 2 kistjes sigaren met elk 25 sigaren. Totale waarde in Nederland zou rond de € 720,- liggen, nu betaal ik daar, inclusief € 25,- verzendkosten, maar € 378,- voor.

Worden keurig verzonden met Swiss Post en komen binnen 2 dagen na bestellen al aan bij NLSMSA, het douandedepot van de Nederlandse staat op
Schiphol Amsterdam. En volgens track & trace liggen daar de sigaren, week na week. Drie weken, vier weken, totdat ik de vijfde week een brief van PostNL krijg met de mededeling, dat een pakket illegale producten bevat en dat deze producten onder ambtelijk toezicht worden vernietigd. Ook de dreiging, dat het bij deze brief zal blijven en geen verdere gevolgen zal hebben.

Ja ja, “vernietigen onder ambtelijk toezicht”. Eén voor één zeker, onder het genot van een glas cognac? En waarom zijn die producten volkomen legaal als ik maximaal 50 sigaren zelf, in eigen persoon, over de grens meeneem, en zijn ze opeens illegaal als ze in dezelfde hoeveelheden per post
verzonden worden? En waarom wordt mijn kapitaal meteen vernietigd en krijg ik niet eens de mogelijkheid om accijns af te dragen, waarmee mde sigaren dan wel op Nederlands prijsniveau komen, maar ik in ieder geval die initiële € 378,- nog kan genieten?

Oh ja, al meermalen heb ik klachten ingediend. Helpt niets. Men beroept zich bij PostNL op een miniem foutpercentage op 18 miljoen poststukken per dag. Tja, daar vallen mijn voorbeelden ook elke dag wel onder. Statistieken versus integer je werk doen zónder dieven. Dáár draait het om. Wat mij betreft mogen Sandd en andere aanbieders heel groot worden en de vanuit overheidsmonopolie “zelfstandig” geworden PTT/TNT/PostNL flinke concurrentie bezorgen.

 

OPLOSSINGEN/VOORSTELLEN

En zo heb ik nog veel meer voorbeelden en u vast ook wel. Maar wat is er aan te doen? Ik stel voor, dat enkele libertarische knappe koppen bij elkaar
gaan zitten en een communicatiesysteem opzetten dat geheel met encryptie werkt, waarop overheden geen vat meer hebben.

En dat we een bode-dienst of postbezorging opzetten op privaat initiatief, waarbij vertrouwelijkheid weer gegarandeerd is. Dat moet mogelijk zijn, te beginnen in Nederland, om in elke provincie 1-3 inzamel- en afhaalplaatsen te maken voor libertarische post. Tussen die punten rijden enkele libertariërs (= mensen die integer en te vertrouwen zijn) die post rond, en binnen 2 dagen kun je de post afhalen. Daar heb ik, voor veel van mijn
stukken, de moeite en extra kosten (?) wel voor over.

 

Iemand betere oplossingen?

 

Met vriendelijke groet,

MMAP