De verkiezingsuitslag kan ik het beste vergelijken met het verhaal ooit verteld door een oude Spartaanse heerser. Lycurgus. Deze leider is niet echt te classificeren als een libertarisch rol model. Hij was wel iemand die een van de eerste wetenschappelijke experimenten met dieren uitvoerde. Een volgens mij walgelijk en dieronterend experiment. Dat echter wel de huidige politieke situatie verduidelijken kan.

Na de Spartanen verzameld te hebben op een plein haalde Lycurgus een tweetal honden naar voren. Geboren uit hetzelfde nest. Maar opgevoed volgens verschillende normen. De ene hond liet men vooral rusten in de keuken. De andere trainde men als productieve jachthond. De keuken hond werd passief en wachtte tot de bazen hem een pan met voedselresten voorzetten.

De honden werden getoond aan de Spartanen. En er gebeurde daarna een tweetal zaken. Er werd een pan neergezet, en een haas werd losgelaten. Daarna liep de keukenhond kwispelstaartend naar de pan en ging verwachtingsvol zitten wachten totdat de bazen de restjes toewierpen. De jachthond ging achter de haas aan en wist deze te vangen. De haas werd door de jachthond kwispelstaartend naar de baas gebracht. Beide honden gingen netjes opzitten en keken de baas met grote hondenogen aan.

De Nederlandse kiezer heeft gisteren gesproken, en getoond dat er een tweedeling is in de maatschappij. Een groot gedeelte heeft voor de PvdA gekozen, terwijl een nog iets groter gedeelte de VVD heeft verkozen. In de parabel zouden de PvdA stemmers met name de keuken honden zijn. Die vol verwachting op de kruimels wachten die de heersers overlaten.  Die voor een solidaire samenleving zijn, waarin solidariteit is afgedwongen. Zodat het voor grote groepen van de bevolking in naam van een sociale maatschappij mogelijk is als keukenhond te vegeteren. Op de kosten van een ander.

De andere groep kiezers zijn de jachthonden. Die kwispelstaartend de vruchten van hun arbeid komen afdragen aan de heersers. Dit zijn vooral de VVD stemmers. Ze hebben wederom gekozen voor een partij die bewezen heeft geen enkel probleem met staatschuld en belastingverhogingen te hebben.

Als ik de laatste tijd niet de activistische kern van de LP had gevolgd dan had ik het vrijheidsideaal in deze parabel de rol van de haas toegedicht. Doodgebeten door een zelfverkozen collectivist. Doodverklaard.

Ik heb echter zelden zo’n betrokkenheid gezien. Mensen die hun carrière en geld even pas op de plaats doen maken om zich voor de libertarische gedachte in te zetten. Het is als een embryo waar de celdeling op gang is gekomen. Het ziet er nu nog niet spectaculair uit maar de celdeling zal doorgaan en de libertarische foetus zal ooit als baby de baarmoeder gaan verlaten. Helaas niet in 9 maanden tijd. Het zaadje is gelegd en de moraliteit zal ooit zegevieren.

41 REACTIES

  1. @Sander [34]: Ok, Sander, bedankt voor de moeite, ik ben hier al langer mee bekend, maar herkende het niet meteen in jouw reactie.

    Vrede,

    Zé.

  2. @Sander [30]:

    Er is een gevoelige snaar geraakt bij Sander en daarom gaat Sander op de man spelen? Ridiculiseren van de waarheid of degene die deze aanvoert is een beproefd middel van de gevestigde orde die zelfs door de slaafse onderdanen hiero dus ook wordt toegepast.

    Jammer voor ons allen en dus ook voor jou -de slaaf die zijn meester verdedigd- zijn het ergens nare wezens die met hun lange vingers aan de geldpers zitten. Tja, de waarheid is hard ook voor de slaaf die jarenlang met liefde heeft geploeterd voor zijn leenheer.

    Wel knap overigens dat ze telkenmale met hun onderwereldpraktijken er zo gladjes mee wegkomen, maar goed, misschien dat het dit keer mondiaal ook voor hen anders zal lopen dan hun profetieën voorzien (die ze overigens zelf hebben bedacht) En zal het zogenaamde uitverkorene volk net zo kwetsbaar en goddeloos blijken als ieder ander levend wezen op deze verziekte planeet.

  3. De grootste groep, die zijn stem heeft laten horen, wordt niet gevormd door de stemmers op de VVD. Dat zijn namelijk de niet-stemmers. Bijna 26% van de stemgerechtigden heeft om welke reden dan ook laten weten niet te willen stemmen.

    Een groot deel doet dat uit onvrede (“het maakt toch niet uit”). Tijd om deze groep aan te spreken.

  4. Laten we nou niet met z’n allen bij de pakken neer gaan zitten. Naamsonbekendheid lijkt mij een op te lossen probleem en ook de belangrijkste oorzaak dat de LP geen zetel(s) heeft gekregen. Iedere Nederlandse partij is ooit voortgekomen uit een maatschappelijke beweging. Wat ik mis zijn partijbijeenkomsten waar we met onze kritische geesten bij elkaar kunnen komen om te overleggen over de te volgen weg. Het lijkt mij ook belangrijk om de zaken wat professioneler aan te pakken. Ik kan mij goed voorstellen dat er onder ons communicatie-deskundigen zijn. Zelf ben ik antropoloog en docent maatschappijleer in opleiding. Met de aanwezige kennis en vaardigheden onder de libertariërs is groei van het aantal leden en LP-stemmers gewoon mogelijk. Het is ook een kwestie om constant campagne te blijven voeren. Tegen elkaar blijven roepen op welk punt andere mede-libertariërs het bij het verkeerde eind hebben is niet de weg naar succes. Dat is een zelf-opgelegd verdeel en heers. Natuurlijk zijn we allemaal slimmerds die goed kunnen argumenteren, maar laten we dat nu niet tegen elkaar gebruiken, maar om een front te vormen tegen de etatisten en de twijfelaars over de streep te trekken voor het libertarisme.
    ik ben erbij 5 oktober in café Olivier in Utrecht. En zie dat er op het programma onder andere staat: “plannen te smeden voor nieuwe initiatieven”

  5. Een leuk stukje in de Vrijdenker, bij wijze van uitzondering. Vaak zie je in de Vrijdenker vergelijkingen als EU – (E)USSR (terwijl ik nog steeds geen goelags op de Veluwe zie en grote militaire parades door de straten van Brussel zie marcheren) maar dit stukje is bepaald verfrissend.
    Maar persoonlijk denk ik dat de situatie in Nederland iets anders in elkaar zit: de Nederlandse bevolking bestaat net als de rest van de mensheid uit individuen en groepen die binnen of buiten bepaalde (sub)culturele contexten er verschillende meningen op nahouden. Ze zullen het dus zelden geheel eens mijn met de partijen waarop ze kiezen. Er is dus in mijn ogen geen tweedeling in de Nederlandse bevolking, maar een tweedeling in de politiek.

    In theorie zal ik altijd moeten balen van een uitslag van welke verkiezing dan ook: mijn partijkeuze is per definitie een zwaktebod. Met een beetje pech kom ik erachter dat mijn keuze niet de keuze van de meerderheid is, en zal uiteindelijk een coalitie worden gevormd waardoor geen enkele programma in haar geheel uitgevoerd kan worden. Dit is dan gelijk één van de grote manco’s van de democratie als bestuurssysteem; terwijl er ladingen keiharde euro’s worden uitgegeven aan politiek en verkiezingen, blijft de bevolking in theorie vrijwel even onvrij als in een willekeurige dictatuur of koninkrijk – want het bestuur komt nog steeds van een overheid.

    Maar gezien de realiteit dat we nog steeds in een democratie leven, en de overheid nog steeds zo ongeveer alles voor mij wil bepalen, kan ik eigenlijk alleen maar blij zijn dat de VVD en de PvdA samen zo veel zetels hebben gewonnen. Ze zijn nu zo ongeveer tot elkaar veroordeeld, waarbij de PvdA nooit zal heulen met de PVV en de VVD nooit met de SP. Op die manier zijn alvast het hersenloze populisme en het sociaal erg ingrijpende neo-communisten voorlopig verbannen naar de oppositiebanken. Ook de christenfundamentalisten en de idealisten spelen nu 2de viool, en hebben dus minder de gelegenheid om mij hun wensen op te leggen.
    Wat je nu dus krijgt is een coalitie van partijen die zo gewoon en algemeen zijn als de aardappels op jouw bord, waarvan je niet al te veel wilde plannen hoeft te verwachten, en die ook nog eens worden gesteund en geadviseerd door allerlei gevestigde wetenschappers en belangengroepen. Aangezien Nederland nog steeds één van de meest welvarende en rijkste landen ter wereld is, en ik daar momenteel goed van profiteer, kan ik eigenlijk alleen maar blij zijn met de huidige uitslag.

    Dat neemt overigens niet weg dat ik me ernstig zorgen maar over de persoonlijke vrijheid van mij en mijn medemensen; de arrogantie van politici en beleidsmakers lijkt vaak de enige in de wereld te zijn die geen grenzen kent. Er zijn gewoonweg te veel wetten, procedures en subsidies die de sociale en economische ontwikkeling belemmeren of scheeftrekken, en elk jaar heeft de overheid meer geld nodig om al die papierwerk in stand te houden. Dit is een serieus probleem waar in mijn ogen – ondanks politieke beloften voor “meer doen met minder overheid” (VVD) – te weinig aan gedaan is en (denk ik) te weinig aan gedaan zal worden.
    Maar laat de coalitie zich aub snel vormen en het ook 4 jaar volhouden. Dat zal de Libertarische partij ruim de tijd geven om zich te professionaliseren, naamsbekendheid te krijgen, haar ideologie verder uit te werken en te onderbouwen, haar activistische imago te verbranden, en haar nare nationalistisch/eurosceptische jasje af te schudden.
    Met een genuanceerde boodschap en een beetje geluk zouden ze in 4 jaar genoeg tijd hebben om zelfs 5 zetels binnen te slepen en zelfs een leuk opvullertje in een coalitie te worden. Ze zouden dan een begin kunnen maken met hetgeen waarvoor ze eigenlijk staan; de sanering en de privatisering van de overheden en hun diensten, en het garanderen van het recht op eigen verantwoordelijkheid voor de burger. Dat de burgers het recht moge hebben om hun eigen ideeën en pleziertjes na te streven en daarmee gruwelijk op hun bek te gaan.

Comments are closed.