
Piratenpartij
De Piratenpartij werd een beetje als ‘winnaar’ gezien. De lijsttrekker komt inderdaad goed over en de partij heeft wel wat unieke kenmerken. Wel bekruipt me het gevoel dat de Piratenpartij door de gevestigde orde als niet bedreigend wordt gezien en daarom meer ruimte en promotie krijgt. Daarnaast brengt deze partij geen fundamentele vernieuwing en hebben ze geen eigen standpunten over veel zaken. Die moeten van onderaf komen zeggen ze… maar hoe dat te vertalen naar een democratische partijstem blijft vaag.
AeuP
Anti Europa Partij is tegen een opgedrongen Europa / Europese unie. Prima, maar tegenover het anti mis ik de idealen waar men op steunt, waar men vóór is.
PvdT
Partij voor de Toekomst zoekt aandacht met de lijsttrekker die ze hebben. Aandacht voor de waanzin van politiek? Inhoudelijk niets over te zeggen.
LibDem
Liberaal Democratische Partij is voor een beter evenwicht tussen liberaal en sociaal. De politiek is al zolang een mengeling van liberale en sociale ideeën. Politiek en democratie zijn collectivistische principes en daarom slaat de balans altijd door naar meer socialisme en minder vrijheid. Ik zie niet in wat deze partij daaraan kan veranderen of vernieuwen.
NL
Nederland Lokaal. Decentralisatie van macht is een sympathiek idee. Behalve dat dit idee wordt geopperd zie ik niet goed in waar deze partij voor dient.
SOPN
De SOPN is een soort van radicaal-kritisch op het huidige systeem terwijl het zelf geen stabiele ideologie of filosofie heeft. Meer openheid klinkt niet echt als een politiek ideaal. Politiek afschaffen maar wel democratie behouden lijkt me tegenstrijdig. De lijsttrekker wilde niets met politiek doen en enkele weken of maanden later werd hij het uithangbord van een partij. De idee van soevereiniteit wordt selectief toegepast. Kapitalisme (en andere ideologieën) worden in een handomdraai afgeschreven terwijl gerichte kennis en argumenten vrijwel ontbreken.
Echt zo’n nieuwe partij die het allemaal wel even beter en anders zal doen zonder consistente principes. Veel geschreeuw en weinig wol; vandaar deze strengere beoordeling.
MenS
Partij voor Mens en Spirit (MenS) bestaat al wat langer (sinds 2008) en presenteert nieuwe ideeën daardoor met enige degelijkheid en doordachtheid. Ik ben indertijd voor deze partij actief geweest en ken deze daardoor goed. Het zou me niet verbazen als ze de sympathie kunnen winnen van relatief veel kiezers (doch niet genoeg voor een zetel). De vrouwelijke lijsttrekker heeft politieke ervaring en kan zich goed presenteren. Inhoudelijk bemerk ik de neiging tot aannames die op zijn minst dubieus zijn.
De economische en zeker de fiscale plannen zijn ingrijpend. Er wordt gepleit voor afschaffing van de BTW én afschaffing van de inkomstenbelasting en sociale premies. En dan komt de aap uit de mouw. Er worden nieuwe belastingen ingevoerd, zoals een transactiebelasting van 10%. Bovendien wordt op de hoogste inkomens toch wel inkomstenbelasting geheven tegen een tarief van 72% en dat onder de noemer ‘solidariteitsheffing’. Hiermee blijkt deze partij qua filosofie juist lijnrecht tegenover de Libertarische Partij te staan. Opvallend: ze schrijven dat rente en inflatie ethisch gezien beide een vorn van diefstal zijn.
Sinds ik een jaar geleden het libertarische licht ben gaan zien, is het mij gaan dagen dat deze ‘spirituele’ partij net zo goed een gebrek aan betrouwbare principes heeft en daardoor in de politieke hypocrisie meedeelt. Voor zover de vele kernwaarden die worden genoemd, waaronder liefde, bewustwording, authenticiteit, al in politieke richtlijnen kunnen worden vertaald, blijkt de toepassing in de praktijk willekeurig. Dat geldt uiteraard het meest voor de toepassing van ‘vrijheid’. Zo blijkt MenS een belangengroep / lobbygroep zoals alle politieke partijen dat zijn.
Libertarische Partij
De partijen denken allemaal vernieuwend te zijn. Het is wel degelijk de Libertarische Partij die zich essentieel onderscheidt. De LP is niet zomaar kritisch op de systemen van nu. De partij steunt op een fundamentele en principiële filosofie die schetst hoe een samenleving daadwerkelijk anders kan functioneren. Tegen de heersende politieke partijen aanschoppen kan iedereen. Dat doen de grote partijen onderling ook al en soms zelfs tegen besluiten die ze kort daarvoor zelf hebben ondersteund.
Gelooft de Libertarische Partij in een utopie? Is het libertarisme een utopische filosofie?
Naar mijn mening kun je beter hoge idealen nastreven, daarmee een eind komen en dan net de hoogste vruchten hiervan niet kunnen plukken, dan beginselen van dwang te hanteren en daaraan eindeloos sleutelen in de dwaze hoop of verwachting dat het tot een bloeiende vrije wereld leidt.
Ingezonden door Andries Wijma






















@Rob ter Horst [20]: Het hele verhaal moet inderdaad verteld worden. Tolwegen zijn inderdaad het antwoord op overheidsinfrastructuur. Zoals de turn pikes in het 19e eeuwse amerika. Ruim 2000 ondernemers hielden zich bezig met het aanleggen van wegen om de trek van oost naar west te ondersteunen. Dat gebeurde in een moordend tempo waar menig ambtenaar vandaag de dag spontaan de hik van zou krijgen. Die wegen gaven heel veel mensen nieuwe kansen. Zowel de werknemers die bij de aanleg betrokken waren als de mensen die er gebruik van wilden maken. In Engeland bestond het grootste deel van het wegennet uit private wegen. Er is eigenlijk geen enkel voorbeeld te vinden van wat de overheid nu regelt dat niet ooit (efficienter) is gedaan door vrije mensen. Rechtspraak, politie/bescherming, infrastructuur (wegen spoorlijnen en zelfs dijken), onderwijs, armoedebestrijding, straatverlichting, aanleg van parken, gasvoorziening en telefonie inclusief de daarbij horende infrastructuur, riolering tot zelfs sociale verzekeringen (er waren vroeger organisaties voor onderlinge bijstand) aan toe. Maar dat wordt nooit onderwezen op staatsscholen zover ik weet. Die zaken kosten inderdaad geld, dus zijn die niet of heel zelden gratis voor gebruikers. Dus een deel van het veld dat mensen nu gedwongen aan de overheid moeten afstaan voor dit alles (en nog veel meer) kunnen mensen dan vrijelijk zelf besteden aan die zaken waar ze ook werkelijk gebruik van willen maken en zelf de ondernemingen kiezen. Sterker nog, het staat eenieder vrij om zelf die markten te betreden.
@Richard [32]: Nog een toevoeging op mijn antwoord. Heb je enig idee hoeveel belastinggeld dat gebrjikt wordt voor uitkeringen aan de strijkstok van de overheid blijft hangen? Ik had laatst een uitgebreid onderzoek gevonden mbt de situatie in Amerika met daarin verwijzingen naar diverse eerdere onafhankelijk van elkaar gehouden onderzoeken. Het kwam er op neer dat ongveer twee derde tot drie kwart van elke dollar die bestemd is voor de uitkeringen opgaat aan ambtenarensalarissen, bouw en huur en onderhoud van overheidsgebouwen, administratiekosten, salarissen van sociale medewerkers etc. Dus ongveer 30 cent van elke dollar belastinggeld bestemd voor uitkeringen komt bij de mensen zelf terecht. Bij private partijen is die verhouding beduidend beter. Mede omdat veel mensen zich belangeloos inzetten voor hun medemens. Plus dat met name de kleinere organisaties veel efficienter omgaan met het geld. Ze kijken veel beter naar wie het echt nodig heeft en de geboden hulp is meer gericht om mensen handvaten te bieden zelfstandig wat aan hun situatie te doen. Daarnaast is er een betere sociale controle en minder bureaucratie bij de kleinere, vaak lokale initiatieven. De overheid leeft letterlijk van de armoede van anderen. Hoe meer armen hoe beter voor de overheid zelf is. Ze kan dan immers haar macht laten gelden en zeggen: “Zie je wel, jullie kunnen niet zonder ons”.
Andries Wijma [36] reageerde op deze reactie.
@Andries Wijma [30]: Ik vondt de uitspraken van Toine hier realistischer.
Andries Wijma [36] reageerde op deze reactie.
@Richard [34]:
Kijk, het zijn dat soort verhalen die zo belangrijk zijn om te vertellen. Bedankt hiervoor!
@Rob ter Horst [35]:
Mee eens.
Richard [37] reageerde op deze reactie.
@Andries Wijma [36]: Ook niet onbelangrijk om te melden is dat in het 19e eeuwse engeland 90% van alle kinderen onderwijs (lezen schrijven en rekenen) genoot voor een periode van 6 jaar. Dit terwijl er geen onderwijsplicht noch een overheidsbijdrage voor bestond. Ouders met weinig geld bespaarden liever op hun eigen eten dan dat ze hun kinderen onderwijs wilden onthouden. Op het europese vasteland was de situatie anders. Daar gold wel een onderwijsplicht. Die had overigens niet echt tot doel om kinderen klaar te stomen voor de arbeidsmarkt maar veel meer om hen te vormen tot goede burgers die gehoorzaam zijn aan de staat. Dat is de ware reden achter de onderwijsplicht.
Comments are closed.