
Hfdst.22 De Bazaar van Regeringsvormen
Op 17 augustus wordt de nieuwste, uitgebreide uitgave van dit beroemde boek gepresenteerd door de schrijver,Professor Ken Schoolland persoonlijk. Het boek dat al in meer dan 40 talen verschenen is, geeft per hoofdstuk een nadere economische en libertarische nabeschouwing en kritische vragen ter discussie. Het is prettig om te lezen en verdiept zeker uw economisch inzicht.
De avonturen van Jonathan Gullible (Hfdst 22)
De Bazaar van Regeringsvormen
Jonathan lag stil van frustratie. Mices verscheen weer en doorzocht de vuilnisbakken in de steeg. Hij snuffelde aan het brood in Jonathans zakken. Maar door een geluid aan het einde van de steeg vloog hij weer terug om zich te verstoppen tussen de stapels rommel.
Een grote, bruine koe slenterde naar Jonathan toe. āMeuhhā, loeide de koe. De bel om haar nek klingelde langzaam als ze bewoog. Plotseling verscheen er nog een koe aan het einde van de steeg, gevolgd door een robuuste oude man met een staf.
āKom terug, gek beestā, gromde de veehoeder.
Jonathan kronkelde en gebruikte zijn schouder om een doos naast hem een duw te geven. De oude man tuurde door de schemering. āWie is daar?ā
Toen hij Jonathan daar gekneveld en geboeid zag liggen, haastte hij zich ernaar toe om de knevel weg te trekken.
Jonathan ademde opgelucht. āIk ben overvallen en bestolen. Maak me los!ā De oude man haalde een mes uit zijn zak en sneed de touwen door.
āDank uā, zei Jonathan, zijn pijnlijke polsen wrijvend. Gretig vertelde hij zijn verhaal aan de oude man.
āJa,ā zei de robuuste boer terwijl hij zijn hoofd schudde, āje kan tegenwoordig niemand meer vertrouwen. Ik zou helemaal niet naar de stad zijn gekomen als ik niet gehoord had dat de overheid mij zou kunnen helpen.ā
āDenkt u dat de overheid mij kan helpen om mijn geld terug te krijgen?ā, vroeg Jonathan.
āWaarschijnlijk niet, maar misschien heb je meer geluk bij de Bazaar van Regeringsvormen dan ikā, antwoordde de oude herder.
Zijn gezicht had meer rimpels dan een gedroogde pruim en hij droeg ruige kleren met laarzen van ongelooide huid. Jonathan voelde zich door diens kalme manier en rustige woorden wat meer op zijn gemak.
āWat is de Bazaar van Regeringsvormen? Is het een plaats om vee te verkopen?ā, vroeg Jonathan.
De oude man fronste en bekeek zijn twee rustige dieren.
āDat is wat ik kwam uitzoekenā, zei de veehoeder. āHet is eigenlijk een soort variĆ©tĆ©theater. Het gebouw is chiquer dan een bank en groter dan alles wat ik tot nog toe heb gezien. Binnen lopen mensen met allerlei regeringsvormen te venten om burgerzaken af te handelen.ā
āOh?ā, zei Jonathan. Wat voor regeringsvormen proberen ze te verkopen?ā
De herder krabde zich aan zijn zonverbrande nek en zei: āEr was een vent die zichzelf een socialist noemde. Hij vertelde me dat zijn vorm van regeren ƩƩn van mijn koeien zou afnemen en die dan aan mijn buurman zou geven.
Ik zag dat niet zo zitten. Ik heb geen hulp nodig om een koe ā indien noodzakelijk ā aan een buurman te geven.
Dan was er ook zoān communist in een fel rood shirt, hij stond in een nis naast de eerste venter. Hij had een brede glimlach en bleef mijn hand maar schudden, heel vriendelijk zeggend hoe aardig hij mij vond en hoeveel hij om mij gaf.
Hij leek wel okĆ© totdat hij zei dat zijn regering allebei mijn koeien zou afnemen. Dat was goed, beweerde hij, want iedereen zou dan gelijkwaardig eigenaar van alle koeien zijn en ik zou dan wat melk krijgen als hij vond dat ik dat nodig had. En toen stond hij erop dat ik zijn partijlied zou zingen.ā
āDat moet dan wel een lied zijn!ā, riep Jonathan uit.
āIk zag dat ook niet zo zitten. Ik ga ervan uit dat hij dan de meeste room voor zichzelf zou houden.
Toen liep ik door de grote hal en kwam ik een fascist tegen, helemaal in het zwart gekleed. Het leek wel of hij op weg naar een begrafenis was.ā
De oude man pauzeerde even om ƩƩn van zijn koeien bij een ranzige hoop troep vandaan te jagen.
āDie fascist had net als die andere kerels ook een hoop mooie praatjes en veel stoutmoedige ideeĆ«n. Hij zei dat hij allebei mijn koeien zou afnemen en mij een deel van de melk zou verkopen. Ik zei: āWat? Voor de melk van mijn eigen koe betalen?!ā Toen dreigde hij om me neer te schieten als ik niet meteen voor zijn vlag salueerde.ā
āWow!ā, zei Jonathan. āIk wed dat je daar snel vandaan ging.ā
āVoor ik een voet kon verzetten, doemde er opeens een progressieve vent op en bood mij een new deal aan. Hij vertelde me dat zijn regering mij wilde betalen om ƩƩn van mijn koeien af te schieten om de voorraad te verminderen. Hij zou de andere melken en zou dan wat van die melk weg laten lopen.
Hij zei dat hij dan zou helpen om het restant tegen een leuk, hoog prijsje te kopen. Welnu, welke idioot zou nou zoiets doen?ā
āDat is inderdaad wel heel erg vreemdā, zei Jonathan hoofdschuddend.
āHeeft u ƩƩn van die regeringen gekozen?ā
āVan mijn leven niet, knul,ā antwoordde de veehoeder, āwie heeft hen nodig? In plaats van dat zij mijn zaken gaan regelen, heb ik besloten om mijn koeien naar de veemarkt te brengen. Ik ga er ƩƩn inruilen voor een stier.ā
————————————
Ook weer gevolgd door analyse, vragen en discussie




















Maar als er nou een burger komt, en die krijgt te horen dat als hij op hem stemt, de boer een koe wordt afgenomen, en de burger de koe krijgt?
Nou,dat wil iedere burger wel.
Die boeren hebben alle koeien, en dat is niet eerlijk.
Comments are closed.