Albert_Einstein_(Nobel)Albert Einstein werd op school gekenmerkt als een langzame leerling die niet sociaal was. Einstein had een hekel aan school. Hij vertelde later dat door de schoolse dwang zijn behoefte om dingen te ontdekken en zijn creativiteit verloren gingen. Vanaf dat Albert 10 jaar oud was kreeg hij thuis les en ging hij zich verdiepen in dingen die hij interessant vond. Hij zei ooit: “Everybody is a genius. But if you judge a fish on its ability to climb a tree, it will live its whole life believing it is stupid.”

Hiermee sloeg Einstein de spijker op de kop. In het huidige onderwijssysteem worden kinderen beoordeeld volgens een algemene maatstaf. Dit resulteert in middelmatigheid. Als een kind bepaalde lesstof niet goed begrijpt dan krijgt het kind een onvoldoende. Er is met gemiddeld 30 kinderen in een klas geen tijd om het kind hier verder in te ondersteunen. Gebeurt dit regelmatig dan kan dit erg schadelijk zijn voor het kind. Het kind kan gepest worden op school en ook thuis zullen de ouders teleurstelling laten blijken en vaak moet het kind een heel jaar over doen.

Er zijn ook leerlingen die juist erg geïnteresseerd zijn in een onderwerp. Zij willen zich graag verder verdiepen en aanvullende vragen stellen aan de leraar. De leraar heeft echter geen tijd om dieper op de stof in te gaan dan voorgeschreven en het kind heeft verder weinig mogelijkheden om naast het huiswerk nog uitgebreid op onderzoek uit te gaan over dit onderwerp. Als een kind te veel interesse toont loopt het ook nog het risico gepest te worden in de klas.

Er wordt gewerkt met verplichte lesstof. Ieder kind moet dezelfde dingen leren ongeacht interesse. Door de druk om te presteren, ook al is het kind niet geïnteresseerd, gaat het kind trucjes ontwikkelen. Er worden rijtjes en ezelsbruggetjes uit het hoofd geleerd en er worden spiekbriefjes gemaakt. Op deze manier kan het kind een voldoende halen voor een proefwerk, hierdoor een schouderklopje krijgen van de ouders en leraar en meekomen met de klas. Dat het kind alles een dag later weer vergeten is, daar maalt niemand om. Het zou natuurlijk veel beter zijn als een kind oprecht geïnteresseerd zou zijn in de lesstof en de wil heeft te leren.

Sander Dekker, staatssecretaris van onderwijs, betreurt het dat in het huidige onderwijssysteem de beste leerlingen onder de maat presteren en dat er talent onbenut blijft. Hier wil hij verandering in aanbrengen.

Een bekende pindakaasreclame heeft een prima antwoord voor Sander Dekker. We zien Pieter van den Hoogeband stuntelen op het voetbalveld. Hij wordt door de coach aan de kant gezet met de boodschap dat hij meer moet gaan oefenen, hij mag niet meer mee doen. Aan de kant maakt één van de teamgenootjes hem nog een keer duidelijk dat hij er echt niets van kan. Van den Hoogeband bleek niet goed in voetballen maar een prima zwemmer te zijn die hier later heel goed zijn boterham met pindakaas mee zou gaan verdienen. De slogan van dit pindakaasmerk: Haal eruit wat erin zit!

Hoe kun je uit een kind halen wat erin zit? Een kind dient zoveel mogelijk individuele aandacht te krijgen. De focus binnen het leren moet liggen op persoonlijke groei. Een kind moet de mogelijkheid hebben zich te verdiepen en dingen zelfstandig te ontdekken. Een kind moet creatief kunnen zijn en zelf na mogen denken zonder angst voor afwijzing, teleurstelling of pesterijen van medeleerlingen, leraren of ouders. Wederom een mooie quote van Einstein: “Education is not the learning of facts, but the training of the mind to think.”

Er zijn in Nederland een aantal ouders die hebben besloten veel tijd en energie in de groei en de ontwikkeling van hun kinderen te steken en hun kinderen zelf te onderwijzen. Op deze manier kunnen de kinderen net zo diep op stof ingaan als ze willen en, indien gewenst, meer tijd besteden aan onderwerpen waar ze moeite mee hebben zonder bang te zijn voor pesterijen. Hun sociale ontwikkeling breidt zich uit doordat zij tijd doorbrengen met mensen van alle leeftijden die ze zelf uitkiezen, in plaats van de hele week gedwongen te worden in dezelfde klas te zitten met dezelfde leerlingen en leraar.

De ultieme oplossing voor het vraagstuk van Sander Dekker dus. Vreemd genoeg wil hij juist deze vorm van onderwijs gaan verbieden. In Amerika krijgen ruim twee miljoen kinderen thuisonderwijs. Ook in vele Europese landen krijgen kinderen deze unieke vorm van privéonderwijs. In Amerika is het bedrijfsleven bijzonder geïnteresseerd in mensen die thuisonderwijs hebben gehad. Zij presteren veel beter op universiteiten, werken meestal harder, hebben meer plezier in hun werk en zijn socialer. Waarom Dekker deze oplossing voor zijn probleem nu juist wil verbieden is dan ook volstrekt onduidelijk.

Ingezonden door Jessica van Driel, thuisonderwijzeres, en Toine Manders, voorzitter van de Libertarische Partij

35 REACTIES

  1. @Crisis [29]:
    je hebt gelijk…”ten koste van de hele maatschappij”…..”afpersen, roven, verdelen onder dwang”…..inderdaad erg sociaal…..ik hoop dat onze zoon een aso zal worden…..

  2. @Anton [32]:
    Ja prima hoor, maaruh deze discussie is wel een beetje klaar dus als je de confrontatie wilt opzoeken is het misschien leuker om dat met een nieuw onderwerp te doen, en met inhoudelijke argumenten want dan kunnen we het beschaaft houden en wellicht nog iets van elkaar leren.

  3. @Anton [13]: Beste Anton, ik zie je naam voor het eerst op dit forum, welkom op dit blog! Je krijgt aardig wat reacties.

    Je schrijft “Tuurlijk, als een kind niet op een school gedijt moeten ouders vrij blijven om te bepalen hoe hun kind les krijgt, helemaal mee eens.”, dat is volgens mij de kern. ALS NAP-erben ik niet perse tegen staatsonderwijs, wel tegen het verplicht opleggen ervan. Natuurlijk biedt keuzevrijheid de mogelijkheid tot mislukken, maar het biedt ook de mogelijkheid tot slagen. En als er geen keuze is staat de uitkomst – wat deze ook mogen zijn – bij voorbaat vast.

    De vraag “wie mag kiezen voor het kind, de ouder of de staat” lijkt een lastige, maar is voor mij klaar: dat is de ouder. Natuurlijk zitten er ouders tussen die achteraf gezien de verkeerde keuze maken, maar is dat risico zwaarwegend genoeg om dan maar de keuze voor te schrijven aan ieder kind? Mijns inziens niet.

    Andries Wijma [35] reageerde op deze reactie.

  4. @Prepperoni [34]:

    ALS NAP-erben ik niet perse tegen staatsonderwijs, wel tegen het verplicht opleggen ervan.

    Staatsonderwijs dat wordt betaald door vrijwillige bijdragen?

Comments are closed.