SchoolYernaz Ramautarsing heeft de politieke indoctrinatie in het hogere onderwijs op de kaart gezet. Wie heeft er niet genoten van zijn interactie met Freek de Jonge? Indoctrinatie is het meest effectief tot ongeveer het zestiende levensjaar. In hoeverre is er sprake van indoctrinatie op bijvoorbeeld de basisschool? We hebben een document ontvangen over het thema “kinderen aan het werk”. Hiervan hebben we de relevante teksten uitgelicht. Oordeelt u zelf of er sprake is van indoctrinatie. Het is een oefening voor groep 5.

1 kinderen werken mee

2 armoede

De vraag is nu of dit indoctrinatie is of niet. Goede indoctrinatie is subtiel. Dit is hoe ik het lees:

In het eerste kadertje staat dat kinderen vroeger voor het stoommachine tijdperk al werkten. Hier wordt vrij luchtig over gedaan, dit wordt niet omschreven als kinderarbeid. Let op de woordkeuze: “als je vader boer was hielp je al jong op het land”. En “ook hielpen kinderen thuis mee om extra geld te verdienen”. Bovendien wordt dit gedaan om extra geld te verdienen. Als kinderen later in fabrieken werken wordt dit echter niet als “helpen” betiteld. Het is kinderarbeid. Waar de kinderarbeid in het pre industriële tijdperk wordt omschreven als iets “om extra geld te verdienen” wordt het in het industriële tijdperk gezien als noodzaak.”Zelfs als de vader en moeder allebei wekten verdienden ze niet genoeg om het gezin te eten te geven”.

De negentiende eeuwse trek naar de steden is iets dat men in of meer uit vrije wil deed omdat men op het platteland een nog slechter bestaan had. De industrialisatie bood mensen juist nieuwe kansen die ze op het platteland niet hadden. Dit verhaal negeert deze kant van het verhaal. Als het op het platteland zo goed was, en in de steden zo slecht, hoe kan het dan dat men de ellende opzocht in de steden? Was iedereen in de negentiende eeuw soms gestoord? Dit verhaal idealiseert door de woordkeuze het bestaan op het platteland en demoniseert het bestaan in de stad. De stad waar volgens de linkse doctrine de klassenstrijd wordt uitgevochten:

3 de wet

4 zwaar werk

En ja hoor, daar komt de tegenstelling arm versus rijk om de hoek kijken, met meteen niet al te subtiel de staat die met wetten de armen te hulp schiet. Door de staat zit je nu niet in de fabriek te werken is de boodschap.

Omdat de huidige kinderen de zegeningen van het onderwijs wellicht niet voldoende weten te appreciëren wordt nog even gesteld hoe zwaar het bestaan wel niet was in de fabriek. Het grappige is dat het draad op een spoel winden voor een weefmachine en het knopen van draden als abject wordt voorgesteld. Terwijl het op het platteland in een arbeiders plaggenhut weven wordt omschreven als meehelpen…..

Plaatjes ondersteunen nog even de tegenstelling tussen arm en rijk:

5 rijke tas

6 arme kinderen

Zelf vind ik dit behoorlijk indoctrinerend, als je dit dag in dag uit leert wordt het collectivistische wereldbeeld en de staat als hoeder van het algemene belang tot de waarheid. Ik ben een kritisch nadenkend persoon maar als je hele kader bestaat uit dit soort nonsens dan is het lastig je te ontworstelen aan de indoctrinatie.

Ter verduidelijking. Merk svp op dat in het verleden veel kinderen door kinderarbeid voor het leven getekend zijn of zelfs zijn omgekomen. De scheepsjongens in de gouden eeuw hadden een beperkte levensverwachting en veel kinderen die in fabrieken werkten deden dit in afschuwelijke omstandigheden. Dit artikel is niet geschreven om deze verschrikkelijke gebeurtenissen in een positiever licht te plaatsen.

********************************************************************************

Hieronder de documentatie waar bovenstaande afbeeldingen zijn uitgelicht.

001

002

 

 

 

 

 

31 REACTIES

  1. @Walt [15]: Mijns inziens inderdaad niet. Als doodslag zal dan nooit gedefinieerd worden het snellen van koppen uit eigenbelang, ter verdediging van de stam, in contractuele geschillen en overige zaken die vanuit de samenleving geaccepteerd worden tot die sfeer te behoren. Zie mijn reactie #30.

    Kort samengevat. Dat de uitkomst van het politieke en maatschappelijke proces in Nederland collectivisme lijkt te zijn en dat dit met enige kritische blik herinneringen oproept aan de opgelegde doctrines in oost-Europa wil nog niet zeggen dat er sprake is van indoctrinatie is geweest. Het verschil ligt wat mij betreft bij de acceptatie en aanname van elke vrijwillige stap die gezet is. Dit staat tegenover de plotselinge dwang in oost-Europa na WO II. Zoals gezegd, over de uitkomst kunnen we het denk ik eens zijn. De weg er naartoe is minder van belang.

Comments are closed.