- Vrijspreker.nl - https://www.vrijspreker.nl/wp -

Wat hebben libertariërs met christenen gemeen?

de eerste diefstalWaar staat de libertarische beweging voor? Wat heeft deze gemeen met bijvoorbeeld christenen? Iedereen heeft in meer of mindere mate last van vooroordelen. Wat is de nuchtere werkelijkheid? Dit artikel verkent een aantal wetenswaardige feiten.

Het woord libertarisme is een verhullende term voor anarchisme. Het woord ‘anarchie’ betekent ‘zonder heerser’. Libertariërs en anarchisten wensen een situatie zonder mensen die over hen heersen. Dit komt tot uiting in de volgende drie principes:

1] Vrijwilligheid:
Iedere interactie tussen mensen zou vrijwillig moeten zijn, vrij van fraude, dwang en geweld.

2] Non-agressie:
Het is verkeerd om geweld te initiëren tegen een ander, maar geweld is gerechtvaardigd ter verdediging tegen (kwaadaardig) geweld door anderen.

3] Eigendomsrecht:
Ieder mens heeft zelfbeschikkingsrecht en is daardoor eigenaar van de resultaten van zijn inspanningen.

Hieruit volgt dat veel libertariërs zondigen tegen hun eigen principes. Immers, men gaat uit van vrijwilligheid en wijst dwang af. Toch wordt de libertarische beweging in Nederland gedomineerd door mensen die bij anderen het recht zouden willen inperken om te geloven wat zij wensen. Atheïsten schofferen regelmatig groepen zoals christenen en moslims, vanwege het enkele feit dat men niet gelooft in het bovennatuurlijke. Deze houding werkt afstotend. Het is niet consequent of geloofwaardig om iets te propageren en het vervolgens niet te praktiseren. Vooringenomenheid en grof verbaal geweld verhindert een open dialoog.

Anderzijds zijn christenen zich niet bewust van de feitelijke aard van hun wortels. Er zijn veel misverstanden in omloop. Wanneer atheïstische libertariërs zich fatsoenlijk en respectvol zouden weten te gedragen, dan nòg zitten christenen met het probleem dat zij door geestelijken op een verkeerd been zijn gezet. Dat dit gebeurd is vind ik een kwalijke zaak. Dat dit in stand gehouden wordt doordat men zelf niet nadenkt, is echter kwalijker. Terwijl de mond vol is met woorden van liefde voor God, blijkt dit niet uit het handelen van de hedendaagse christen.

Het libertarisme kent een aantal basispricipes die verrassend veel overeenkomen met de feitelijke wortels van Abrahamitische religies. Om zinnige gesprekken mogelijk te maken is het raadzaam deze wortels te verkennen, zodat de overeenkomsten duidelijker in beeld komen. De nu volgende verkenning bevat een aantal principes waarover legio misverstanden bestaan.

Schepping

Adam en Eva kregen de opdracht om voor de aarde te zorgen en over de dieren te heersen [1]. Ze werden geschapen zonder een menselijke heerser boven zich. Ze waren, uitgedrukt in correct hedendaags taalgebruik, anarchisten. Ze functioneerden autonoom en soeverein, met volledig zelfbeschikkingsrecht. Deze positie drukt ook menselijke waardigheid uit, die een mens ontnomen wordt zodra een ander mens hem vrijheid ontneemt. De drie genoemde principes van het libertarisme functioneerden voor Adam en Eva op een praktische manier. Ze waren voor hen volkomen logisch en vanzelfsprekend.

Voor Adam en Eva was het vanzelfsprekend dat het eigendomsrecht over de aarde en alles wat daarop is bij de Schepper ligt. Ze hadden volop mogelijkheden om van de vruchten van hun eigen werk te genieten. Ze waren niet onderworpen aan wetten, maar kregen welgeteld één waarschuwing, om met hun vingers van een specifiek eigendom van een ander (de Schepper) af te blijven. Dat zou diefstal en disrespect van eigendomsrecht betekenen. De gestelde grens was duidelijk, en de hebzucht die vervolgens getoond werd vormde het prille begin van veel verdorvenheid.

Politieke heersers

Het Exodus verhaal begint met een volk wat krachtig en talrijk is. Een Egyptische farao besluit een depopulatieplan in werking te stellen, door eerstgeborenen te laten vermoorden. Ook maakt hij het volk tot slaven, wat uitsluitend mogelijk was omdat deze mensen veronderstelden dat ze anderen moesten gehoorzamen. Ze werden onderworpen aan een hardvochtig, hiërarchisch en piramidaal systeem van bestuur. Met Mozes als gids en spreekbuis van God onttrokken zij zich aan deze slavernij. Als gevolg daarvan werden ze, in correct hedendaags taalgebruik, anarchisten. Na de uittocht heerste geen mens meer over hen, God was hun Koning. Dit is het onderwerp van het Pesachfeest; bevrijding van politieke heersers die per definitie vijandig tegenover God staan, met een gezonde relatie met de Schepper als gevolg. Dit feest herinnert niet alleen naar het verleden, maar wijst ook vooruit naar de toekomst.

In de boeken van Mozes werden de functie eisen voor een koning vermeld; zijn hart – en daarmee zijn daden – mocht zich niet verheffen boven zijn broeders. Ook mocht hij voor zichzelf geen rijkdom verzamelen [2]. Dit klopt met het gebod ‘gij zult niet stelen’, wat ook geldt voor diefstal van de door God gegeven vrijheid van een goedaardig medemens.

Toen het volk Israël voor het eerst een (menselijke) koning wilde, constateerde God dat deze mensen Hem daarmee verworpen hadden als Koning, Als gevolg van hun beslissing zouden ze onder andere tot slaven gemaakt worden en afgeperst worden met belastingen [3]. Men was vrij, ook om fouten te maken. Wie fouten maakt moet echter onvermijdelijk de gevolgen daarvan dragen.

De Babylonische koning Nebukadnessar had een droom die door de profeet Daniël werd uitgelegd [4]. Volgens deze droom en haar uitleg zouden er een aantal opeenvolgende machtstructuren komen, die vernietigt zouden worden door het zogenaamde ‘koninkrijk van God’, zodat de oorspronkelijke situatie van Adam en Eva hersteld zou worden. Geen mens die over goedaardige mensen heerst, en een respect- en liefdevolle relatie met de Schepper zonder opgelegde wetten.

Het optreden van Jezus markeerde het ontstaan van het zogenaamde ‘koninkrijk van God’. Jezus zou tegenwoordig een anarchist genoemd worden; hij aanvaarde geen menselijke heerser, maar richtte zich uitsluitend naar de Schepper. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij deze beschuldiging later naar zijn hoofd geworpen kreeg en werd vermoord. Jezus’ opstelling werd overgenomen door diens leerlingen [5].

Het team ‘politiek en religie’

De Romeinen wilden iedere beweging de kop indrukken die hen politiek macht zou gaan kosten. Dat gold ook voor het gedachtegoed van Jezus. Daarom werd een religieus systeem in de steigers gezet wat we tegenwoordig kennen als de ‘Rooms katholieke kerk’. Men heeft met het oog op het politieke doel van macht teksten tussengevoegd in het Nieuwe Testament. Knip bijvoorbeeld Romeinen 13:1-7 en 1 Petrus 2:13, beide over gehoorzaamheid aan overheden, weg en je ziet dat de oorspronkelijke vloeiende tekst daardoor hersteld wordt.

Religieuze systemen zijn opgezet om het denken en gedrag van mensen te limiteren en te sturen. Het is opmerkelijk om te constateren dat het Griekse woord ekklesia wat tegenwoordig met ‘kerk’ vertaald wordt, voor Jezus en diens leerlingen een heel andere betekenis had. De ekklesia was namelijk een zuiver democratische volksvergadering voor bestuur en rechtspraak, waar iedereen welkom was en spreek- en stemrecht had, een heel ander principe dan opgelegde beslissingen. Jezus had dus heel iets anders voor ogen dan het tegenwoordige religieuze entertainment wat mensen mak en in het gareel houdt.

Indoctrinatie door geestelijken heeft grote gevolgen voor de houding van christenen inzake bijvoorbeeeld:

* Het gebruik van geweld.
Men is geleerd dat de overheid de zwaardmacht heeft en de straffende hand van God zou zijn. Ondertussen dient men kwaadaardige mensen de andere wang toe te keren [6]. Niemand realiseert echter dat in een tijd waar rovers met het zwaard tegemoet getreden werden [7] Jezus duidelijk maakte dat mensen zich niet op stang moeten laten jagen door een belediging en Jezus met het oog op confrontaties dringend adviseerde om een zwaard te kopen [8].

* Het betalen van belastingen.
Jezus stelde dat aan de keizer gegeven moet worden wat ‘des keizers is’ [9]. Als een politieke machthebber zich met dwangmiddelen belastingen toeëigent, dan is het een afperser en een rover. Volgens Jezus worden dergelijke lieden met het zwaard tegemoet getreden [7], iets heel anders dan capituleren zelfs nog voor er een confrontatie is geweest.

* Gehoorzaamheid,
Jezus stelde dat zijn leerlingen in conflict zouden komen met overheden, voor rechters gesleept en in gevangenissen geworpen worden [10]. Dat niet omdat deze mensen misdadigers zouden zijn, maar omdat overheden op die manier gehoorzaamheid afdwingen. De boodschap van Jezus, het Evangelie, het goede nieuws dat mensen zich vanwege het ontstaan van het ‘koninkrijk van God’ onder de exclusieve autoriteit van God kunnen stellen en zodoende vrijgemaakt kunnen worden van de (zondige) aan politieke heersers onderworpen toestand [11], is per definitie een schop tegen het zere been van politieke machthebbers.

Doordat christenen zich niet bewust zijn van deze werkelijkheid en deze principes niet in de praktijk brengen, hebben atheïsten logischerwijs geen respect voor hen. Belangrijker is echter hoe de Schepper denkt over mensen die feiten niet onder ogen kunnen of willen zien, of daar geen praktische consequenties aan verbinden [12].

Toekomstperspectief

Het ontstaan van het ‘koninkrijk van God’ en de tijdelijke onderworpenheid daarvan aan politieke machtstructuren die vijandig tegenover God staan klopt exact met wat Daniël beschreef [4]. Deze profetie is inmiddels grotendeels vervuld; we hebben achtereenvolgens de Babyloniërs, de Perzen, de Grieken en de Romeinen voorbij zien komen. Het Romeinse rijk werd opgedeeld in oost en west, opgevolgd door het Heilige Roomse Rijk, wat – na de reformatie als overgangsperiode – is opgevolgd door de huidige NWO, nog steeds opgedeeld in oost en west. Volgens Daniëls profetie ligt het moment dat alle bestaande machtstructuren vernietigt zullen worden in de zeer nabije toekomst.

Gezien het gegeven dat politieke systemen logischerwijs nooit een afdoende zelfreinigende werking ingebouwd hebben gekregen en de modus operandi van overheden per definitie onderwerpend geweld impliceert, zal het einde van de huidige machtstructuren niet zonder geweld bewerktstelligt worden.

Eendracht

Het ‘verdeel en heers’ principe maakt mensen machteloos tegenover kwaadaardige krachten. Mensen vliegen elkaar in de haren omdat ze hun gelijk willen halen of anderen het recht willen ontzeggen om te denken wat ze willen, om nog maar te zwijgen over gedrag. De menselijke waardigheid van de goedaardige ander en zijn zelfbeschikkingsrecht worden daarbij niet gerespecteerd maar eerder ontnomen.

Het ‘eendracht maakt macht’ principe kan leiden tot vrijheid, soevereiniteit en het uitbannen van het kwaad in de samenleving. Om eendracht te bereiken is het noodzakelijk om goed na te denken over motivaties en doelen. Wat zouden we willen bereiken, hoe en waarom? Eén ding staat vast; vooringenomenheid en gebrek aan consequent handelen staat eendracht in de weg. Laten we dat overwinnen en elkaar daarbij gunnen wat we voor onszelf wensen. Ondertussen moeten we het aangeleerde hulpeloosheidsfenomeenen het Stockholm syndroom overwinnen. Het afwerpen van deze ketenen bevrijdt onze geest en maakt de weg naar een betere, menswaardiger toekomst vrij. Zonder dat blijft de weg daartoe geblokkeerd.

Op dit moment is de libertarische beweging in Nederland niet aantrekkelijk voor mensen die de Bijbel serieus nemen. Het is niet prettig om doorlopend en op een vijandige manier afgezeken te worden door hardcore atheïsten zonder dat er ruimte is voor een respectvolle dialoog waarin waardige gesprekspartners herkend kunnen worden. Zal dit veranderen? Ik hoop dat dit artikel een bijdrage zal blijken te zijn in de richting van constructieve eendracht.

Mijn naam heb ik bewust niet vermeld, immers, de boodschap is belangrijker dan de boodschapper.

 

Referenties:

[1] Genesis 1:26-28

[2] Deuterenonium 17:14-20

[3] 1 Samuël 8:5-18

[4] Daniël 27 en 8

[5] Handelingen 17:71 Petrus 2:9

[6] Lucas 6:29

[7] Marcus 12:1-9 Marcus 14:43-48

[8] Lucas 22:36

[9] Mattheüs 22:20-21

[10] Markus 13:9

[11] Romeinen 6:13

[12] Matthëus 5:13Openbaring 3:-15-16Jeremia 48:10