download (1)Nieuws uit Arizona, aldus FOK!. In Arizona is een wet in de maak die het bedrijven toestaat homosexuele klanten te weigeren. Wel moet vermeld worden dat de wet nog langs de gouverneur moet, dus definitief is het nog niet.

Deze wetgeving wordt gepresenteerd als anti-homowetgeving, omdat hier specifiek homo’s worden genoemd. Elk bedrijf zou echter vrij moeten zijn om hun eigen klanten te kiezen. Het is ten slotte hun eigen bedrijf. Als voorbeeld wordt in het artikel een fotograaf genoemd die nu om religieuze redenen kan weigeren plaatjes te schieten bij een homohuwelijk. Hij kan dan niet meer worden aangeklaagd.

Het zou toch godgeklaagd zijn om een fotograaf aan te klagen omdat hij ergens weigert te fotograferen? Als hij er toch geen zin in heeft, hoeft hij het toch niet te doen? En hij mag lekker zelf bepalen waarom, al zou ik een fotograaf die een homostel als klant weigert bijzonder bekrompen vinden. Zet die maar op Facebook, dan zoek ik wel een andere fotograaf in plaats van zo’n bekrompen conservatief. Of mag dat straks ook niet meer? Overigens snijdt die fotograaf zich in z’n eigen vingers, want hij loopt natuurlijk wel z’n poen mis als hij klanten weigert. Als je hypotheekrenteaftrek beschouwt als ‘subsidie’ omdat je minder belasting betaalt, dan telt dit natuurlijk als een boete. Volautomatisch geïnd en per definitie alleen als er sprake is van van foute handelingen! Een kind kan de was doen en de overheid is nergens voor nodig. Voor de zekerheid zal ik hier even vermelden dat libertariërs de hypotheekrenteaftrek niet zien als subsidie en een niet-ontvangen opdracht niet als een boete.

Het door libertariërs aangehangen non-agressieprincipe is een uitstekend hulpmiddel om deze situatie te analyseren. Stel dat die wet er niet zou zijn en een fotograaf zou een homostel weigeren, dan kan hij aangeklaagd worden. Hij zou een boete kunnen krijgen of – aangezien het Amerika betreft – misschien zelfs een celstraf. Gewapende kerels zouden hem op komen halen en hem in de kerker schoppen en waarom? Omdat hij ergens niet wilde fotograferen omdat de situatie hem niet aanstond… Opmerkelijk genoeg zien veel landgenoten deze situatie als nastrevenswaardig, aangezien vrijwel alleen libertariërs de wetgeving tegen discriminatie willen afschaffen. Vrijheid van associatie is een fundamenteel recht, aangezien er geen spoortje geweld aan te pas komt als je zelf kiest met wie je wel en niet omgaat.

En dat geldt voor iedereen, niet alleen voor fossielen die een probleem met het homohuwelijk hebben.

72 REACTIES

  1. @Individualist [28]:

    “Inderdaad, Richard. Waar het hier om gaat is niet “doordraven” maar het erkennen van de principes achter een handeling. Als een persoon zichzelf 20% kan toe-eigenen van andermans geld, betekent dit dus dat hij de facto beslissingsrecht neemt over de volle 100%.”

    Dat is appels met peren vergelijken, want het feit, dat de overheid regels stelt omtrent het gebruik van voor publiek toegankelijke privé-eigendommen, kun je niet uitdrukken in een percentage. Hij blijft gewoon eigenaar en de ruimte groter maken, kleiner maken, opheffen, de kroeg verkopen, er een besloten club van maken enzovoort. Als een dief 20 euro van mijn 100 neemt, dan ben ik die volledig kwijt en kan ik die niet terugclaimen.

    “Immers, als hij zonder toestemming van de rechtmatige eigenaar, zichzelf een percentage kan toe-eigenen, kan hij zich op basis van diezelfde veronderstelling ook de volle 100% toe-eigenen.”

    Tja, alles kan wel op een of andere manier, wanneer je het zo gek bedenkt, als je zelf wil. Er kan ook een ruimteschip van Mars landen, de kroeg optakelen en hem op Mars zetten.

    “En dus kunnen we ook stellen, als er sprake zou zijn van een “beperkte inbreuk” van rechten. Alhoewel dit arbitraire aan het “beperkte” al erg genoeg is (want wie beslist dat het “beperkt” is?)”

    De Kamer, de ministers, het Bedrijfsschap Horeca. Jullie doen net of er een Kim Jong-Oen in Den Haag zit, die ‘je nach Laune’ de meest krankzinnige wetten kan aannemen. ‘Beperkt’ is in dit geval dus echt beperkt; de kroegeigenaar heeft binnen de wet nog een enorme vrijheid.

  2. @Vilseledd [30]: Ik bedoelde inderdaad zonder centrale overheid. Er is niks tegen een dorpsoudste die men kan raadplegen in geval van een conflict. Als beide partijen dat wenselijk achten is daar niks mis mee. Er is ook niks mis met sociale controle. Mits er geen geweld wordt gebruikt.

    Dat er geen zekerheden bestaan in het leven is een drogreden binnen deze discussie. Het is de taak van het recht deze zekerheden te verschaffen door de conflicten aangaande schaarse goederen op te lossen.

    Iets verkeerd noemen is idd een mening. Daarmee is echter nog niet aangetoond dat het verkeerd is.

    Eigendom is rechtens gezien in zoverre wel heilig dat de eigenaar er volledige zeggenschap over heeft en het mag gebruiken zoals hij wil, zolang hij er anderen geen geweld mee aandoet cq de rechten van anderen schendt.

    Vilseledd [37] reageerde op deze reactie.

  3. @Vilseledd [30]: Uit je woorden mag men concluderen dat je het FBR gelezen hebt, aangezien je zo stellig bent dat het slechts een mening/visie betreft?

    Een bordje plaatsen met de tekst dat alle grond daarachter iemand toebehoort is uiteraard geen valide claim. De grond in gebruik nemen wil exact zeggen wat ik al eerder aangedragen heb en wat Individualist ook al zei: mixing labor with land. Een beetje wandelen door een bos maakt je geen eigenaar van dat stuk waarop je gelopen hebt, laat staan van het hele bos. Zou je echter een pad aanleggen dan ben je de eigenaar van dat pad. Echter niet van dat bos.

    Vilseledd [38] reageerde op deze reactie.

  4. @Vilseledd [30]: Over de grootgrondbezitters in El Salvador weet ik niets. Ik kan daar dus oo dit moment geen oordeel over vellen. Aangezien jij dit aanhaalt zou ik van je willen weten hoe deze grootgrondbezitters aan die grond zijn gekomen (vergelijkbaar met mijn casus over Dole wellicht?) en wat er speelt of speelde wat jou deed besluiten dit aan te halen.

    Vilseledd [39] reageerde op deze reactie.

  5. @Richard [32]:

    “Ik bedoelde inderdaad zonder centrale overheid. Er is niks tegen een dorpsoudste die men kan raadplegen in geval van een conflict. Als beide partijen dat wenselijk achten is daar niks mis mee. Er is ook niks mis met sociale controle. Mits er geen geweld wordt gebruikt.”

    Ik heb liever een centrale overheid, die op formeel gezag gebaseerd is. Ondanks, dat overheden thans onder vuur liggen en in ernstige problemen verkeren (staatsschulden, bankgaranties, andere landen, die aankloppen om steun, te hoge belastingen) heeft het concept ‘centrale overheid’ ons verworvenheden gebracht, die zonder absoluut onmogelijk waren geweest. Neem maar eens het feit, dat vrouwen hun eigen kost kunnen verdienen. In een systeem van sociale controle was dit niet mogelijk, wat schrijnende gevolgen had voor vrouwen, die weduwe werden. Weduwe zijn betekende de rest van je leven armoede lijden en afhankelijk zijn van aalmoezen. Sociale controle betekende ook, dat je als alleenstaande geen eigen leven kon opbouwen, of dat homo’s niet konden trouwen, zwarten niet gelijkwaardig behandeld werden. Maar ook andere zaken, zoals autosnelwegen, waren onmogelijk zonder dat alle ‘opperhoofden’ door wiens (alleen ‘wiens’ niet ‘wier’) gebied die zou komen het er niet mee eens waren.

    “Dat er geen zekerheden bestaan in het leven is een drogreden binnen deze discussie. Het is de taak van het recht deze zekerheden te verschaffen door de conflicten aangaande schaarse goederen op te lossen.”

    Dat er geen zekerheden bestaan, is een feit en op dat feit baseer ik mijn redenering. Niet bepaald een recept voor een drogredenering, dacht ik zo. Je stelt, dat de overheid het op zijn heupen kan krijgen en morgen de volledige zeggenschap over private eigendommen kan hebben, dus dat de overheid maar beter kan verdwijnen vanwege deze vermeende eigenschap, want dat leidt maar tot ‘onzekerheden’. Dan stel ik toch terecht, dat het geen ziet zal helpen, omdat er ook dan nog steeds onzekerheden bestaan, hetgeen een gegeven is, uitgedrukt in de volkswijsheid, dat het leven nu eenmaal geen zekerheden kent.

    “Eigendom is rechtens gezien in zoverre wel heilig dat de eigenaar er volledige zeggenschap over heeft en het mag gebruiken zoals hij wil, zolang hij er anderen geen geweld mee aandoet cq de rechten van anderen schendt.”

    En dat is precies, wat er hier aan de hand is: de kroegeigenaar wil de rechten schenden van andersgeaarden. Dus fluit de Nederlandse rechter hem terug.

    Richard [47] reageerde op deze reactie.
    Richard [48] reageerde op deze reactie.

  6. @Richard [33]:

    In september heb ik de Nederlandstalige versie gedownload, maar ik ben er (nog) niet aan begonnen. Een eerste blik erop laat zien, dat het een verhandeling is en geen naslagwerk. Met proza kun je nooit je gelijk aantonen, anders had Marx ook de wijsheid in pacht. Je volgt een tijdje de gedachten van de schrijver – in zoverre is lezen denken met andermans hoofd – maar het blijven zijn gedachten en geen mens zal erin slagen een boek te schrijven, dat bij wijze van spreken alle andere boeken overbodig maakt. Met sommige punten zal iemand de spijker op de kop slaan, met andere zal hij kritiek oogsten. Hoe de samenleving uiteindelijk vorm krijgt, is een beslissing van alle mensen gezamenlijk.

    “Een bordje plaatsen met de tekst dat alle grond daarachter iemand toebehoort is uiteraard geen valide claim.”

    Ja, maar als een dergelijk voorbeeld was het ook gebruikt. De eis stellen, dat de grond ‘in gebruik’ moet zijn of dat erop ‘gewerkt’ moet worden, stelt ons echter weer voor nieuwe problemen. Dit wordt opgelost door rechtspraak en, o ja! geen private rechtspraak, want er zal dan wel wettelijk moeten worden aangewezen, welke partij de rechtspraak over een bepaald concessiegebied gewonnen heeft, opdat de overheid het geweldsmonopolie kan afdwingen, mochten deze en gene zich niet aan uitspraken willen houden. Doet de private partij het zelf, dan is zij de overheid.

    “De grond in gebruik nemen wil exact zeggen wat ik al eerder aangedragen heb en wat Individualist ook al zei: mixing labor with land.”

    Recht en taal zijn geen exacte wetenschap. Recht verandert al naar gelang maatschappelijke opvattingen veranderen en woordbetekenissen verschuiven door de eeuwen heen. Wat iemand uit een boerensamenleving ‘gebruik’ van land vindt, kan hemelsbreed verschillen met wat een stadsplanoloog ‘gebruik’ vindt.

    Richard [44] reageerde op deze reactie.

  7. @Richard [34]:

    14 grootgrondbezitters hadden het leeuwedeel van het land in handen, waardoor arme boeren gedwongen waren deze grond te pachten of voor ze te werken. Dit heeft geleid tot de burgeroorlog in de jaren tachtig.

    “Aangezien jij dit aanhaalt zou ik van je willen weten hoe deze grootgrondbezitters aan die grond zijn gekomen (vergelijkbaar met mijn casus over Dole wellicht?)”

    Door deze in gebruik te nemen als koffie- of suikerplantage en verder zoals dat gebruikelijk is: rijk trouwt met rijk en zo krijgt een steeds kleinere groep steeds meer van de productiemiddelen, i.c. grond, in handen.

    “en wat er speelt of speelde wat jou deed besluiten dit aan te halen.”

    Ik zocht een voorbeeld, dat je eigendom stevig moet inperken.

    Richard [42] reageerde op deze reactie.

  8. @Richard [35]:

    Een Kadaster heeft echter geen zin, wanneer niemand zich er iets aan gelegen laat liggen. Registreren betekent, dat het ook rechtsgeldig is. De handhaving ligt (deels) in handen van andere overheidsorganen.

    @Richard [36]:

    Hij mag volledig over zichzelf beschikken. Hij mag wegduiken voor de klap; ik zal hem geen functiebeperking toedienen met mijn klap.

    Richard [41] reageerde op deze reactie.

  9. @Vilseledd [39]: Dus een klein groepje mensen heeft via valide homesteading en huwelijken ruim 10.000 km2 aan land in bezit gekregen? Of speelt er iets meer, bijvoorbeeld dat de machthebbers vroeger eerst het land verdeeld hebben onder een select groepje van adel en anderen verboden om grond te homesteaden? Was/is de homesteading inderdaad valide, m.a.w. er is geen grond geclaimd die niet daadwerkelijk in gebruik was genomen, bijvoorbeeld door alleen het plaatsen van hekken?

    Vilseledd [43] reageerde op deze reactie.

  10. @Richard [42]:

    Je zit, getuige je gebruik van Engelse termen (lelijk; alles kun je in het Nederlands uitdrukken), heel erg te denken als een Amerikaan. We zijn niet in Amerika. Grootgrondbezitters komen altijd op min of meer gelijke wijze aan hun macht. Ze beginnen als keuterboertjes, trouwen in, kopen stukken aan en krijgen dan zulke grote stukken grond en zoveel macht, dat ze anderen dingen kunnen verbieden. Daarom moet de overheid krachtig optreden tegen mensen, die zich op deze wijze macht proberen te verschaffen.

    @Richard [41]:

    Precies; en iemand weigeren omwille van zijn geaardheid is dat ook.

    Richard [45] reageerde op deze reactie.
    Richard [46] reageerde op deze reactie.

  11. @Vilseledd [38]: Het boek is inderdaad geen naslagwerk. Het is een rechtswetenschappelijke onderbouwing over wat recht is. Het gaat in op waarom mensen recht nodig hebben, waarom mensen elkaar en zichzelf dienen te respecteren (eenvoudig gesteld: omdat dit de basis vormt voor argumenteren en alleen via argumentatie met wederzijds respect kunnen we wetenschap bedrijven en de waarheid vinden). Voorts worden de bestaande positivistische rechtstheorieën ingededeeld in verschillende categorieën (meester-slaaf verhouding) en toont hij aan dat er geen grond is dat slaven hun meesters (de overheid in ons geval) behoren te gehoorzamen. Ook laat hij zien dat de grondnorm die gebruikt wordt voor de rechtsposivistische theoriën in strijd is met zichzelf en daarom geen basis voor een coherente rechtstheorie kan zijn. Ook toont hij aan dat er geen objectieve manier is om te bepalen wie de meesters (overheid) zouden moeten vormen.

    Kortom, het boek gaat verder dan alleen maar een visie op het recht.

    Vilseledd [50] reageerde op deze reactie.

  12. @Vilseledd [43]: Iemand weigeren vanwege zijn geaardheid is geen inbreuk in zijn fysieke domein. Fysiek wordt de persoon immers niet geraakt. Door een klap wel.Omgekeerd is iemand dwingen een ander op zijn eigendom te accepteren wel een inbreuk in zijn fysieke domein. Eigendom is immers iets fysieks, iets tastbaars.

    Je stelling dat grootgrondbezit ontstaat doordat een klein groepje mensen grond in gebruikneemt snijdt m.i. geen hout. Het is schier onmogelijk dat een klein groepje mensen zich op die manier in relatief korte tijd honderden of zelfs duizenden km2 kon/kan toe-eigenen. Dat zou betekenen dat de anderen alleen maar toekijken en zelf de beschikbare grond niet op soortgelijke wijze in gebruik zouden nemen. Zeer onwaarschijnlijk. De meeste grootgrondbezitters waren aan hun grond gekomen dankzij machthebbers die door oorlogvoering en verovering een territorium claimden. Zo zijn staten immers ontstaan. De machthebbers hadden steun nodig van bepaalde mensen en een manier om die steun te verkrijgen was grond te schenken. Ook kregen bepaalde lieden op die manier grond als wederdienst.

    Vilseledd [50] reageerde op deze reactie.

  13. @Vilseledd [43]: Homesteading is een term die binnen filosofische discussies over het eigendomsrecht niet ongebruikelijk is. Het is tevens de natuurlijke manier waarop mensen eigendom verwerven als ze met rust worden gelaten.

  14. @Vilseledd [37]: Het feit dat jij een overheid prefereert boven een samenleving zonder overheid zegt uiteraard niets over de validiteit van het concept overheid. Ik vind een ovrrheid soms ook wel makkelijk. Ik kijk echter niet naar wat het beste voor mij is of wat “verworvenheden” brengt, maar volg datgene wat rechtmatig is. Ook als dat betekent dat ik daardoor minder goed af zou zijn.

    Voorts zouden vrouwen in een vrije samenleving gewoon mogen werken. Niemand zou vrouwen mogen verbieden om te werken. Uiteraard zou een werkgever mogen weigeren vrouwen in dienst te nemen.

    Vilseledd [50] reageerde op deze reactie.

  15. @Vilseledd [37]: Rechtszekerheden verwijst naar dat je weet wat je rechten zijn en dat niemand je die af mag nemen; niet dat je zeker bent dat je altijd succesvol je recht kan behalen.

    En in geval van overheden is het een zekerheid dat er rechtsonzekerheid is. Zij bepaalt immers (met al haar goddelijke wijsheid) tot hoever je recht op je eigen lichaam en je eigendom rijkt. Eigendom is door de jaren heen steeds verder ingeperkt. Denk aan verplichte vergunningen voor uitbreiding van een woning of winkel, de wetten en regels waar bedrijven zich aan moeten houden, het feit dat je niet zomaar een boom om mag hakken op je eigen terrein, hoeveel je van je verdiende geld mag houden ipv af moet staan aan de overheid. Die regels en vergunningen zijn door de jaren heen ingevoerd. Netto komen er steeds meer regels bij. Belastingen zijn gestaag gestegen. Verplichte volksverzekeringen zijn er bij gekomen. Kortom, de overheid beheerst steeds meer (al dan niet indirect) het leven en eigendom van de mensen. In Amerika worden jaarlijks een paar duizend nieuwe regels en wetten ingevoerd voor het bedrijfsleven door de landelijke overheid (bron: ten thousand commandments). Kosten van al die regels: 1800 miljard (billion) dollar per jaar. Te voldoen door “de consument” uiteraard. Zelfs zaken als hoe een restauranthouder het eten moet bereiden, worden er gereguleerd. Om nog maar te zwijgen van minimum- en maximumprijzen. Daarmee zegt de overheid letterlijk dat je jouw eigendom niet mag verkopen tegen de prijs die jij er voor wilt vragen. De omvang en bemoeienis van de staat met ons dagelijks leven is nog nooit zo groot geweest hier in het westen. En het wordt alleen maar erger. Voor alle problemen aangaande de overheid die je noemt werd al veel eerder gewaarschuwd. Moreel juist handelende mensen ambiëren geen macht om over anderen te heersen. Zij respecteren mensen en hun eigendommen. De staat biedt hen die die macht wel ambiëren het ultieme podium om te kunnen heersen.

    Vilseledd [50] reageerde op deze reactie.

  16. En het ziet er naar uit dat de grond en de macht van de grootgrondbezitters in El Salvador inderdaad niet via homesteading en gesloten huwelijken is verkregen, maar door de machthebbers is overgedrage aan enkelen, waaronder politieke vrienden/bondgenoten. Dus meer in lijn met wat ik eerder al stelde:

    The indigenous people of El Salvador, known as the Pipil Indians, were conquered in the early sixteenth century by the Spanish conquistadors. It was not until 1821 that El Salvador claimed its independence from Spain and subsequently became an independent nation in 1839. The system of land ownership in Salvadoran society was communal in nature as late as the end of the eighteenth century with ownership rights relegated to individual towns and Pipil villages. The primary agricultural products produced by the peasants were cattle, indigo, corn, beans and coffee. The Pipil were essentially practicing a type of collective self- employment.As the international market for coffee expanded, some of the wealthier and more powerful merchants and landowners began pressuring the Salvadoran government to intervene into the economic structures of the nation in such a way as to make the accumulation of personal wealth more rapid through the establishment of larger, private plantations with a more greatly regimented labor force. Consequently, the government began to destroy the traditional system of property rights held by the towns and villages in order to establish individual plantations owned by those from the privileged classes who already possessed the means of acquiring credit. This change was implemented in several steps. In 1846, landowners with more than 5,000 coffee bushes were granted immunity from paying export duties for seven years and from paying taxes for a ten year period. Plantations owned by the Salvadoran government were also transferred to politically connected private individuals. In 1881, the communal land rights the Pipil had possessed for centuries were rescinded, making self-sufficiency for the Indians impossible. The government subsequently refused to grant even subsistence plots to the Pipil as the Salvadoran state was now fully under the control of the large plantation owners. This escalating economic repression was met with resistance and five separate peasant rebellions occurred during the late nineteenth century. By the middle part of the twentieth century, El Salvador’s coffee plantations, called fincas, were producing ninety- five percent of the country’s export product and were controlled by a tiny oligarchy of landowning families. ((Raymond Bonner, Weakness and Deceit: U.S. Policy and El Salvador. (New York: Times Books, 1984), pp. 19- 23.))

    Vilseledd [51] reageerde op deze reactie.

  17. @Richard [44]:

    “Het boek is inderdaad geen naslagwerk. Het is een rechtswetenschappelijke onderbouwing over wat recht is.”

    Precies, en met een andere persoonlijke geschiedenis en anders gekleurde bril was de schrijver tot een ander, waarschijnlijk even goed onderbouwde, betoog gekomen. Daarom: lezen zien als denken met andermans hoofd en kijken, wat je kunt integreren met je eigen denkbeelden en met wat anderen in hun boeken te berde brengen. Geen enkel mens is in staat een boek te schrijven, dat alle andere overbodig maakt. Dat zeg ik al sinds Wayne W. Dyer (van “Niet morgen maar nu” etc.) in de jaren tachtig, maar ook ‘Emotionele intelligentie’ van Goleman is een voorbeeld van een boek, dat een tijd als ‘bijbel’ gezien werd. Elke auteur laat zaken liggen, die dus niet uitgewerkt worden. Het is dan aan de lezers onderling om denkbeelden uiteindelijk op waarde te schatten en Frank van Dun vormt daar geen uitzondering op.

    “eenvoudig gesteld: omdat dit de basis vormt voor argumenteren en alleen via argumentatie met wederzijds respect kunnen we wetenschap bedrijven en de waarheid vinden”

    Ik kom het op deze site vaak anders tegen: roverheid, diefstal etc. Dat mag, maar dan is dat boek dus al niet meer heilig.

    “toont hij aan dat er geen grond is dat slaven hun meesters (de overheid in ons geval) behoren te gehoorzamen.”

    Dat kun je niet aantonen. Je kunt bewijzen, dat er een grond is, maar als je die niet kunt vinden, kun je niet zeggen: “Dan is die er dus niet.” Misschien heb je niet goed gezocht.

    @Richard [45]:

    “Iemand weigeren vanwege zijn geaardheid is geen inbreuk in zijn fysieke domein. Fysiek wordt de persoon immers niet geraakt. Door een klap wel.”

    De uitwerking is echter dezelfde en misschien nog wel erger. Wat agressie is, is geen vastliggend begrip, wat men ooit vastlegt en nooit meer verandert, maar verandert door de tijd. In de zeventiger jaren was een bekend liedje: “Schelden doet geen pijn.” Thans echter weten we, dat schelden wel degelijk pijn doet en tientallen jaren kan doorwerken in tegenstelling tot een klap. Ook mensen weigeren of aan controles onderwerpen vanwege hun huidskleur kan beschouwd worden als een daad van agressie. De intentie, waarmee het gebeurt, is maatgevend. Dit geldt zelfs voor een klap.

    “Je stelling dat grootgrondbezit ontstaat doordat een klein groepje mensen grond in gebruikneemt snijdt m.i. geen hout. Het is schier onmogelijk dat een klein groepje mensen zich op die manier in relatief korte tijd honderden of zelfs duizenden km2 kon/kan toe-eigenen.”

    Niet in relatief korte tijd, maar ook over een aantal eeuwen. Wat we hier in ieder geval zien is de tendens, die we nu ook zien, dat een klein groepje steeds rijker wordt ten koste van de grote meerderheid, die zich steeds meer van hun levenstoegang afgesneden zien. Het is nu in de beschaafde wereld onmogelijk om je duizenden km² toe te eigenen, al worden nog wel eens pogingen ondernomen, zoals de Chinese zakenman, die 0,3% van IJsland opgekocht heeft (ik dacht, dat die daar niet in geslaagd was, maar deze link vertelt anders: http://tinyurl.com/3g36gu9). Met al dat nepgeld, dat nu in omloop gebracht wordt, is dit opkopen een fluitje van een cent, dus er is stevige wetgeving nodig om geen nieuwe kaste van landheren te laten ontstaan. In dit geval zou ik pleiten voor wetgeving, die achteraf toetst, de aanschaf verbeurd verklaart (je geld krijg je niet terug) en een boete van 100% van het aanschafbedrag, zodat je wel tien keer nadenkt, voordat je zoiets doet.

    Ook interessant is het argument gebruik: je kunt natuurlijk een golfbaan maken, die zo groot is als je maar wil, terwijl een klein deel echt gebruikt wordt. ‘Hier’ en ‘daar’ zijn relatieve begrippen en je kunt nooit precies vaststellen of echt alles gebruikt wordt zonder harde criteria. Dus koop 1000 km² op en maak er een mooie golfbaan van en je komt altijd weg met het argument van gebruik.

    @Richard [47]:

    “Het feit dat jij een overheid prefereert boven een samenleving zonder overheid zegt uiteraard niets over de validiteit van het concept overheid.”

    Nee, want in dat geval hadden overheden tot de jaren zeventig moeten wachten, want daarvoor was de valideur nog niet geboren. En in de jaren negentig kon die een beetje meepraten. Dat concept is dan ook al lang geleden door anderen uitgewerkt. Maar kijk eens naar het menselijk lichaam: daar is het hoofd de overheid. Je kunt discussiëren over de grootte, maar waar mensen zich organiseren moet er een leidend principe zijn.

    “Voorts zouden vrouwen in een vrije samenleving gewoon mogen werken.”

    Het zijn wel overheden geweest, die dit idee geopperd hebben en hebben verankerd in wetgeving. De ‘vrije samenleving’ bestaat niet en heeft nooit bestaan. Voor dat er een sterk centraal gezag was, bepaalde de omgeving en de kerk wat vrouwen mochten doen en vooral wat ze niet mochten doen. En mocht een dorpshoofd gedurende een periode een liberaal beleid voeren, dan was het maar de vraag, of het volgende opperhoofd op dezelfde wijze bestuurde. Een en ander werd namelijk stevig verankerd in op schrift gestelde wetgeving, maar was voorwerp van overlevering, waarbij dingen ‘vergeten’ en verdoezeld werden.

    @Richard [48]:

    Dat gaat allemaal over de grootte van de overheid. Het aantal wetten, waar je direct mee te maken hebt, die in enig jaar ingevoerd worden, zijn er hooguit tien. Daarnaast zijn er ook wetten, die het huwelijk van de Koning regelen; die hoef je echt niet van buiten te kennen als restauranthouder.

    “Zij respecteren mensen en hun eigendommen.”

    Ik ben als de indiaan, die vreemd opkijkt, wanneer een mens het over ‘zijn’ land heeft.

    Richard [54] reageerde op deze reactie.
    Richard [55] reageerde op deze reactie.
    Richard [56] reageerde op deze reactie.
    Richard [60] reageerde op deze reactie.

  18. @Richard [49]:

    Klopt, maar ik heb libertariërs ook al eens zien beweren, wanneer de vraag kwam, wie op welke de eerste grond in zijn bezit had gekregen, dat we vanaf een bepaald punt het geweld moeten accepteren, dat daarmee gepaard zou zijn gegaan en de regels van non-agressie pas vanaf een zeker tijdstip moeten toepassen.

    In ons deel van de wereld is het overigens niet anders gegaan dan in El Salvador, alleen is het wat langer geleden. Uit beide geschiedenissen wordt duidelijk, dat je grondbezit stevig moet reguleren.

    Richard [52] reageerde op deze reactie.
    Richard [53] reageerde op deze reactie.

  19. @Vilseledd [51]:Eerder beweerde je nog dat het grootgrondbezit ontstaan is door boeren die grond in gebruik namen en via huwelijken zo hun grondbezit uitbreidden.

    Hoe dan ook, de grootste problemen aangaande privaat grondbezit zijn -zover ik kan achterhalen- pas ontstaan nadat staten zijn ontstaan. Voor die tijd was rechtspraak grotendeels gebaseerd op private eigendomsrechten. Staten zijn op twee manieren ontstaan: door verovering van gebieden waar mensen vreedzaam leefden door grote groepen bewapende lieden (Zie o.a. Franz Oppenheimer’s “The State”). Andere staten ontstonden door de monopolisering van rechtspraak door één persoon. Op die laatste manier ontstonden de eerste monarchiën.

    Rechtspraak was tot die tijd veelal in handen van een groepje nobelen die door hun wijsheid als een soort elite werden gezien. Deze nobelen werden vrijelijk geraadpleegd door mensen die een conflict hadden. Men kon zelf kiezen bij wie men het conflict voorlegde. Soms was deze rechtspraak gratis; soms werd er een kleine vergoeding voor gevraagd. Op een gegeven moment begon één iemand van dat groepje nobelen af te dwingen en te eisen dat hij en hij alleen het monopolie op rechtspraak zou krijgen binnen een bepaald territorium. Alle conflicten moesten bij hem worden voorgelegd. Daarvoor moest iedereen binnen dat gebied verplicht belasting gaan betalen. Als tegenprestatie werd beloofd dat rechtspraak beter en efficiënter zou worden. Dit alles gebeurde onder dwang. Niet verwonderlijk gebeurde exact het tegenovergestelde. Niet langer werd rechtgesproken volgens de aloude en geldende principes van recht en privaat eigendom, maar volgens de wensen en inzichten van de nobele die het alleenrecht op rechtspraak had afgedwongen. Zo kon hij conflicten waar hij zelf bij betrokken was in zijn voordeel beslechten. Hans Hermann Hoppe schrijft hierover:

    “From the moment when a single member of the natural elite successfully monopolized the function of judge and peacemaker, law and law enforcement became more expensive. Instead of being offered free of charge or in exchange for voluntary payment, it was financed by a compulsory tax. At the same time, the quality of law deteriorated. Rather than upholding ancient private property laws and applying universal and immutable principles of justice, a monopolistic judge, who did not have to fear losing clients as the result of being less than impartial, would pervert the existing law to his own advantage.”

    Op deze manier ontstonden de eerste monarchiën.

    Uiteraard kwamen ‘vriendendiensten’ binnen de rechtspraak ook voor. Zo eigende de monarch het territorium op en besliste uiteindelijk ook over verdeling van (delen van) “zijn” land.

    In tegenstelling dus tot wat jij beweerde dat recht iets is dat altijd aan verandering onderhevig is geweest, lijkt dat dus niet altijd zo te zijn geweest. De grote veranderingen zijn begonnen bij de introductie van staten (die met dwang en geweld zijn gesticht op een van beide manieren zoals hierboven omschreven). Vanaf dat moment werd recht datgene wat de heersers vonden dat recht was.

  20. @Vilseledd [51]: Uit de voorbeelden blijkt m.i. dat staten doorgaans de problemen aangaande (groot)grondbezit hebben veroorzaakt. Zie o.a. mijn post aangaande het ontstaan van staten en het feit dat de heersers de grond binnen hun territorium vervolgens gingen verdelen onder vrienden en gelijkgestemden. Daaruit kun je onmogelijk concluderen dat privaat grondbezit volgens het Lockeaanse principe van “het onder controle brengen van grond t.o.v. de natuur en het daadwerkelijk in gebruik gaan nemen van die grond” deze problemen heeft veroorzaakt.

  21. @Vilseledd [50]: Ik deel je mening dat de intentie leidend is niet. Recht dient niet te kijken naar de intentie (het was niet mijn intentie om hem dood te schieten, maar mijn pistool ging per ongeluk af, dus niet schuldig?), maar naar de daad an sich. Pijn is geen gegeven waar rechten uit kunnen worden afgeleid. Met schelden wordt geen inbreuk gedaan in het fysieke domein net zo min als iemand weigeren vanwege zijn huidskleur, zijn geslacht, het feit dat hij een klootzak is, zijn rijkdom etc. De criteria waarop mensen wel en niet geweigerd mogen worden, kunnen we immers niet objectief bepalen. Het kan inderdaad zo zijn dat uitsluiting op basis van kenmerken als ontzettend pijnlijk en vernederend kan worden ervaren (ik kan er zelfs over meepraten). Het kan zelfs zo zijn dat het als pijnlijker wordt ervaren dan een klap in het gezicht, maar dat is geen valide reden om daar rechten aan te koppelen. Rechten zijn er niet om pijn of allerlei ongewenste situaties te voorkomen. Ze kunnen alleen betrekking hebben op fysieke zaken, omdat die schaars zijn. En rechten zijn er om conflicten die ontstaan door schaarste (een natuurlijk gegeven) op te lossen. In dat opzicht kan recht zelfs hard zijn. Recht is er niet om het iedereen naar de zin te maken. Nogmaals: lees het FBR.

    Vilseledd [59] reageerde op deze reactie.

  22. @Vilseledd [50]: Het feit dat die Chinees de grond wil kopen impliceert dat iemand de eigenaar is van die grond. Wie is de eigenaar en hoe is die eigenaar geworden?

    Stel dat die grond nu van niemand was. Dan zou de Chinees via homesteading eigenaar moeten worden. Hoe groot zou de kans zijn dat hem dat zou lukken, als je in ogenschouw neemt dat anderen in datzelfde gebied ook grond vrijelijk kunnen homesteaden, dus ook al die duizenden en duizenden mensen die tegen zijn plannen zijn of die er ook graag een resort willen bouwen?

    Het probleem wordt hier -zo lijkt het- wederom veroorzaakt doordat een staat eigenaar is van die grond. En ook staten zijn niet vies van geld en vriendjespolitiek is hen niet vreemd. Makkelijk geld verdienen trouwens. Je claimt een territorium om basis van bezetting en geweld en je gaat vervolgens de grond verkopen. Dan liggen staat en rijken binnen de kortste keren met elkaar in bed, waarvan akte.

    Vilseledd [58] reageerde op deze reactie.

  23. @Vilseledd [50]: Kun je aantonen waarom een slaaf zijn meester (de overheid en diens wetten) behoort te gehoorzamen? Uit het feit dat de overheid je anders straft, kun je niet afleiden dat je behoort te gehoorzamen. Dat geeft slechts aan dat er consequenties zijn als je dst niet doet en het wellicht beter voor je is om gewoon “ja en amen” te zeggen en te gehoorzamen.

    Dat elke auteur iets laat liggen zal ik niet ontkennen. Van Dun heeft zelf aangegeven dat hij sommige zaken nu anders zou verwoorden of herzien. Zijn conclusies zouden echter -zover ik weet- nog hetzelfde zijn.

    Vilseledd [57] reageerde op deze reactie.

  24. @Richard [55]:

    Die grond is van de bevolking van IJsland en iemand mag een gebruikersrecht kopen van de overheid of een andere eigenaar, maar grond kun je natuurlijk nooit bezitten. Waar ze echter voor moeten oppassen is dat de staat China de macht over dat gebied gaat claimen; die mensen denken op vier termijnen: 1 jaar vooruit, 10 jaar vooruit, 100 jaar vooruit en 1000 jaar vooruit. Daarmee bewijst China overigens, dat het concept ‘staat’ zeer succesvol is.

    Richard [63] reageerde op deze reactie.

  25. @Richard [54]:

    “Met schelden wordt geen inbreuk gedaan in het fysieke domein net zo min als iemand weigeren vanwege zijn huidskleur, zijn geslacht, het feit dat hij een klootzak is, zijn rijkdom etc.”

    Dit is echt kolder. Daarbij ga je er ook nog eens aan voorbij, dat anderen kijken, hoe je reageert, dus ook nog eens af kunt gaan. Ik ben dus met iemand aan het discussiëren, die zich na de zeventiger jaren niet meer verder ontwikkeld heeft en in ‘schelden doet geen pijn’ gelooft. Ook neem je niet in je op, wat ik er eerder over heb gezegd, dus ik kan beter tegen de muur praten.

    Richard [64] reageerde op deze reactie.

  26. @Vilseledd [50]: Waar mensen zich organiseren zal inderdaad een leidend principe moete zijn. Dat bewijst nog niet dat dat een staat moet zijn. Dat leidende principe kan ook “het recht” zijn. In het geval van het natuurrecht vormen de private rechtbanken dan de overheid. Hun recht rijkt echter niet verder dan een uitspraak doen in een conflict tussen twee partijen dat hen door die partijen voorgelegd wordt en rijkt ook niet verder dan die partijen. Een overheid zoals wij die kennen voert echter een beslissingsmacht over anderen uit die zeer ver reikt en ook steeds verder gaat reiken, zoals we kunnen opmaken uit de toenemende wet- en regelgeving en de toetreding tot de EU. Bovendien is ze in staat om wetten te maken die van invloed zijn op de rechtspraak waar ze zelf bij betrokken is. Een staat kan zich zo steeds meer bevoegdheden en eigendommen toe-eigenen, iets wat een overheid (de private rechtbanken) in een vrije samenleving niet kunnen. Zo kan de staat bepaalde zaken tot misdrijf verklaren (terwijl er feitelijk geen rechten van anderen worden geschonden) en overtreders een boete opleggen die ze vervolgens in eigen zak steekt.

Comments are closed.