Stockholm_syndromeVrijspreker: Het Stockholm syndroom is het effect dat onderdanen in een machteloze situatie, sympathie gaan voelen voor hun machthebbers. Het is vernoemd naar de slachtoffers van een gijzelingsdrama bij een bankoverval op de Kreditbanken in Stockholm. Hoe is dit van belang voor machthebbers?

Opperdienaar: Psychologisch kun je er 98% op vertrouwen dat als je onderdanen in je macht hebt, dat ze die macht goed gaan praten en verklaren. Meestal gaan ze zichzelf wijsmaken dat ze toch al van plan waren te doen waar ze toe opgedragen worden. Dat ze dom en slecht zijn en heersers nodig hebben die ze met een pistool de goede richting op porren. Op die manier worden de machthebbers in gedachten hun dienaren. Alles waar ze toe verplicht worden, wilden ze toch al doen en is de verstandigste optie op dat moment beschikbaar.

Niet alleen praten ze hun onderdrukking recht, ze zullen ook hun medeslaven aanvallen die de bevelen van de heersers in twijfel trekken. Die zijn dan onpatriottisch, egoïstisch, hebben iets tegen samenwerken of moeten maar naar Somalië vertrekken als het ze niet bevalt. Dit wordt ook wel ‘slaaf op slaaf’ geweld genoemd en is de belangrijkste kracht die onderdanen in het gelid houdt. De Romeinse overheid decimeerde af en toe een legeronderdeel als het niet enthousiast genoeg vocht. Dit betekende dat 1 op de 10 soldaten werd omgebracht. Dit heeft natuurlijk het effect dat de soldaten elke medesoldaat die niet hard genoeg vecht, gaan aanvallen, uitschelden en belachelijk maken.

Vandaag de dag is dat niet zo bruut, maar degene die onderdrukking afkeurt, zal nog steeds door zijn medeslaven gepord worden om meer ‘selfies’ op facebook te plaatsten waarin hij met een stel medeslaven breed lachend een glas omhoog houdt in plaats van zijn serieuze verhalen. Hij krijgt positieve terugkoppeling op elke vorm van consumentisme en negatieve terugkoppeling op elke vorm van principiële stellingname.

De illusie om controle te hebben is zelfs zo sterk, dat onderdanen hun machthebbers bij vele zaken smeken om meer macht over ze uit te oefenen, om zo het idee te krijgen dat de machthebber naar ze luistert. Als je een machtszoeker immers meer macht aanbiedt, zal hij volmondig ‘ja’ zeggen en lijkt het net of hij onder je controle is. Onderdanen doen dit bij een scala aan onderwerpen. Ze vragen hun heersers bijvoorbeeld de walvissen te beschermen, terwijl die toegeven dat hun marine oefeningen vele walvissen doden. Ze vragen hun machthebbers om de CO2 uitstoot te begrenzen, terwijl alleen al de amerikaanse machthebbers jaarlijks 23 miljoen ton CO2 uitstoten en 2% van de wereldenergieconsumptie voor hun rekening nemen. Dit is dan alleen de directe energie consumptie, die slechts 2% van het totale defensiebudget bedraagt. 98% van het budget gaat naar mensen en bedrijven die daar ook weer een groot gedeelte van uitgeven aan energie. Als de onderdanen zich dus echt zorgen maken over walvissen, CO2 uitstoot of energieverbruik, dan is het duidelijk waar ze moeten gaan protesteren. Dat doen ze niet, want ze gaan juist om meer macht vragen voor hun overheid. De illusie controle te hebben over hun heersers is belangrijker dan het onderwerp, waar ze zeggen zo veel om te geven. Dus de onderdaan geeft niets om zeehondjes of het milieu, als hij de rol van de overheid hier niet in belicht, maar zijn doel is om zijn machthebbers te geven wat die hebben willen: meer macht. Ook hierbij geldt dat de medeslaaf die niet meegaat in de verhaallijn wordt aangevallen. Doe en denk wat je wordt opgedragen, want anders worden we gedecimeerd.

Dit geldt natuurlijk ook voor economen, behalve Oostenrijkse school economen, die druk bezig zijn theorieën te verzinnen om meer macht aan hun heersers af te staan en iedereen aan vallen die dat onderuit haalt. Hun fundamentele drijfveer is niet het begrijpen van de economie, maar het rechtvaardigen van meer macht voor de machthebbers. Bij de pers zie je het ook.

Vrijspreker: Dus als machthebber moet je af en toe wat decimeren, zodat de rest van de onderdanen in het gelid valt en degenen die dat niet doen worden aangevallen door de rest?

Opperdienaar: Inderdaad, het is allemaal wat minder bloederig geworden, dus je pakt hun geld af of gooit ze in een cel, maar het principe blijft gelijk.

11 REACTIES

  1. Quote*Julius Ceasar.
    Verdeel & Heers
    Geef de plebs brood & spelen (voedselbank & voetbal).

  2. @pcrs [3]:

    Maar ze werden boos op de politie, die ‘hun’ boeven zo slecht behandelden. Volgens mij ligt het Stockholmsyndroom iets ingewikkelder en worden mensen geconfronteerd met twee kwaden en kunnen ze eigenlijk geen keuze maken: de staatsmacht steunen of het geboefte de hand boven het hoofd houden. Ik vergelijk het wel eens met ‘Flikken Maastricht’, waar ik soms ook hoop, dat de boeven de politie flink te grazen nemen.

    De psycholoog, die het verschijnsel destijds geduid heeft, heeft als uitgangspunt genomen, dat de staatsmacht vanzelfsprekend is.

  3. mij lijkt me bij het huidige belastingvee meer sprake te zijn van ‘ Livestock (holm) syndroom’

  4. Een zeer duidelijk voorbeeld van hoe het nu werkt.
    2/3 van de bevolking is afhankelijk van staatssteun d.m.v. huur of zorg toeslag dan wel andere toeslagen.
    En zo hebben ze de meeste mensen helemaal klem gezet.
    Mensen hebben dus alles te verliezen als ze in opstand komen.
    En daarom zal er niet veel veranderen.

    Vilseledd [10] reageerde op deze reactie.

  5. @BertG. [9]:

    Klopt, terwijl die mensen vergeten, dat de overheid het ze eerst direct of indirect heeft afgenomen. Als gijzelaar staat altijd je eten klaar, kun je altijd klaverjassen, hoef je nooit meer af te wassen en nooit meer op jezelf te passen, maar dat wil niet zeggen, dat je na de beëindiging van de gijzeling niet aan eten kunt komen, geen vermaak zult vinden, dat afwassen (werken) zo erg is of dat je niet op jezelf kunt passen.

Comments are closed.