Feiten en propaganda in het klimaatdebat

Wie zich verdiept in de klimaatdiscussie kent ongetwijfeld de documentaire Gasland. Deze documentaire van Josh Fox keert zich tegen winning van olie en gas middels de techniek van fracking. In de documentaire wordt een apocalyptisch beeld geschetst van de winning van shale olie en gas. Het bekendste beeld is dat van een keukenkraan waaruit water komt dat blijkt te kunnen branden.

De documentaire Truthland is het antwoord op Gasland. De mythe dat er straks overal methaangas uit de keukenkraan komt als gevolg van fracking wordt daarin overtuigend weerlegd.

“Kritiese” lezers zullen onmiddellijk opmerken dat Truthland is gefinancierd door de olie- en gasindustrie. De suggestie die daarin ligt besloten is dat de documentaire niet te vertrouwen is, want immers gemaakt met geld van het bedrijfsleven en dus niet belangeloos.

Je kunt je afvragen of dat een geldig argument is. De documentaire Gasland is gemaakt met de bedoeling de olie- en gasindustrie in een negatief daglicht te stellen, dus daar zit ook een belang achter: het politieke belang van de anti-industriële beweging, ook wel bekend als “de groene Khmer”. De strekking is van Gasland is de publieke opinie op te zetten tegen de olie- en gaswinning door middel van fracking. Voor de industrie is het logisch om daar een weerwoord op te geven. In een democratische samenleving heeft ook het bedrijfsleven het recht om hun zaak te bepleiten, niet alleen activisten.

Uiteindelijk moeten de feiten de doorslag geven, niet de vooropgezette opvattingen.

Truthland is – in tegenstelling tot Gasland – wel gratis te zien. Kijk zelf maar: