Omdat er steeds meer regels komen, komen er ook steeds meer overtreders.
Naar mate er meer en dus complexere en steeds tegenstrijdiger, regels komen, neemt de kans op fouten/overtredingen toe. En een bijkomend verschijnsel: niet de beste uitvoerder van het project krijgt de opdracht, maar de beste juristen die de regels het meest creatief toepassen.
Elke dag komen er weer meer boeven en boefjes bij. We zien het bij de aanbestedingen, de gezondheidszorg, de accountants, banken etc etc.
Wil je met een ervaren en betrouwbare aannemer een groot bouwproject opzetten, dan kan dat niet want je moet (Europees) aanbesteden. Dat klinkt aardig, maar betekent wel dat je niet op basis van goede ervaringen met een aannemer in zee kunt, maar de goedkoopste moet nemen. Dat kan wel eens duurkoop zijn en het valt op dat juist die grotere, aanbesteedde projecten, allemaal duurder dan begroot uitvallen. Verder vallen de kleinere aannemers buiten de boot, want wie kan het zich veroorloven een paar manjaar werk aan een aanbesteding te spenderen?
Gevolg zoals bij Ordina, er wordt getracht voorinformatie te krijgen, het ontwerp in de ‘goede’ richting te schrijven, de juridische rek/mogelijkheden worden onderzocht, er worden fouten gemaakt in de interpretatie van de steeds wijzigende regels en dan is achteraf, soms na 5-10 jaar iedereen verbaasd dat dingen over de rand van de (ik herhaal wijzigende) regels heen gingen. Kortom er ontstaan weer meer fouten, overtredingen en meer boeven.
In de gezondheidszorg zijn er inmiddels zoveel regels op regels gestapeld, met veel verscheidene beslissers en belanghebbenden met steeds meer politieke waanregels van de dag, overgoten met steeds meer uitzonderingen, gevolgd door nog meer uitzonderingen daar weer op, waarbij er ook nog een groot aantal achteraf, met terugwerkende kracht worden ingevoerd, dat het verbazingwekkend is dat er überhaupt nog wat gebeurt in de gezondheidszorg. Wel is een steeds groter percentage personeel bezig met het administreren, inpassen van, herstellen van en oplossen van knelpunten. Dat er dan al of niet pragmatisch fouten worden gemaakt is onvermijdelijk. En durf ik te stellen dat de hoeveelheid fouten inherent is aan de hoeveelheid regels.
De brave accountants kregen het ook weer eens voor de kiezen. Botweg meldt de AFM dat de grote kantoren grove fouten hebben gemaakt in de procedures bij 18 van de 40 onderzochte jaarrekeningen. Procedures die de laatste jaren enorm zijn toegenomen met dubbele checks etc. Ze moesten dus meer werkzaamheden doen en mochten daarin minder fouten maken. Ook al ken ik niet de gemaakte fouten, tekenend is wel de opmerking dat de fouten van de accountants, niet hoeven te betekenen dat de jaarrekening geen getrouw beeld van de werkelijkheid geeft! Dus ja, je hebt op basis van je accountantservaring en kennis van het bedrijf een getrouw beeld van de financiële situatie gegeven, nee je bent in overtreding want er ontbreken een aantal vinkjes in het dossier. Wat dat de eindklant extra gaat kosten bij accountants, gezondheidszorg en de aanbestedingen, doet niet ter zake: de regels en het systeem zijn veel belangrijker.
Dit is weer een bewijs dat meer regels niet de mensheid verbeteren, maar eerder averechts werken. Het libertarisme heeft daar hele praktische oplossingen voor, te beginnen met de vrije markt die ‘vanzelf’ het beste opdrachten, accountants en gezondheidszorg  toewijst. En dat ook niet zo naïef is om te stellen dat meer regels, meer zou oplossen en de mensheid ethischer zou maken.




















Alle regels die een mens nodig heeft zitten al ingebouwd, de mens is VAN NATURE SOCIAAL INGESTELD, WANT EEN “GROEPSDIER”. Sorry, de caps-Lock was even per abuis aan gaan staan, maar het is wel mooi zo.
Van nature zitten er ook “fouten” in het ontwerp, wat o.a. af en toe een misselijke klootzak oplevert die onder natuurlijke omstandigheden eh… geëxcommuniceerd zou worden op 1 of andere manier. Dat hoort bij hoe het is, van nature, en het zou op die manier van nature best wel redelijk verlopen allemaal, tenslotte deed de natuur het al miljoenen jaren zo, ook al heel lang voor de mens ten tonele verscheen. Maar ook met die mens is het heel lang zo gegaan en zou het net zo goed weer kunnen gaan. Maar ach, we weten het altijd beter en als het slechter uitpakt, zeggen we dat het ergens anders door komt, niet omdat we ons vreselijk vergist hebben.
Volgens mij is alleen de Roverheid verplicht om (grote) projecten aan te besteden. Ik als particulier kan met elke aannemer starten als ik een project heb….
das nog eens snel, geeft aan hoe effectief de Vrijspreker is:
TT: Beoogd eurocommissaris Timmermans wil
zo snel mogelijk af van overbodige
EU-regels.Begin 2015 wil hij een lijst
presenteren van wetsvoorstellen die
ingetrokken kunnen worden.
Jullie zijn allemaal boeven en terroristen
De overheid.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=z_jrIWlpy4g
“Dat klinkt aardig, maar betekent wel dat je niet op basis van goede ervaringen met een aannemer in zee kunt, maar de goedkoopste moet nemen.”
Dat klopt niet altijd, je kan als aannemer ook punten scoren door een goed plan en zo soms voor vele miljoenen meer als de goedkoopste inschrijver toch het werk aannemen.
Maar goed, eerlijk, transparant en effectief is het allerminst.
Een ‘boef’ is iemand, die doelbewust regels overtreedt vanuit een misdadig-asociale aanleg. Het maakt weinig uit, welke regels er heersen. De libertariër stelt zich op het standpunt, dat het verbod op wiet plotseling iedere wietteler tot een crimineel maakt, maar dat is een ceteris-paribus-aanname, die niet opgaat. Ieder fatsoenlijk burger zal ander emplooi zoeken, omdat die (a) niet verslaafd is aan de adrenalinekick, die misdaad geeft en (b) voldoende capaciteiten in huis heeft om een legale broodwinning te zoeken. Let maar eens op, hoeveel nertsenfokkers straks crimineel worden. Ik denk weinig.
igor [7] reageerde op deze reactie.
@Vilseledd [6]:
Joh, wat die regels zijn en hoe ze tot stand komen doet er verder ook niet toe zeker? regels zijn regels, befehl is befehl?
Vilseledd [10] reageerde op deze reactie.
Kleine correctie: Kleine aannemers vallen inderdaad uit de boot, maar niet om redenen die de schrijver aangeeft! Het is kleine aannemers simpelweg verboden deel te nemen aan grotere aanbestedingen. Enwel omat zij niet kunnen voldoen aan omzeteisen van gerealiseerde projecten uit het verleden.
Wie is nu de boef?
Iemand die de regels bedenkt waarmee hij iemand zijn vrijheid berooft
of
Iemand die deze regels dan weer overtreedt.
Typisch een geval van, als het eerste probleem er niet was,
dan was de tweede er ook niet.
Het probleem is, dat vele regels zijn ontstaan via democratie die niets met overlast, een bedreiging of het voorkomen van een conflict tot een andere perso(o)n(en) heeft te maken.
Naar mijn inzicht is democratie enkel hiervoor bedacht.
Democratie wordt dan ook misbruikt of verkracht tot
een machtsmiddel.
Als we democratie uitkleden tot deze basis, dan krijg je
behoorlijk wat vrijheid terug en hiermee is er een veel kleiner overheid nodig.
Een veel realistischere stap, dan helemaal geen overheid.
Onze computerprogramma die “onze maatschappij” heet,
zal dan minder onnodige lussen hebben, minder tegenstrijdigheden bevatten hebben, waar het programma op vast loopt of in een eeuwig lus blijft hangen.
Tevens zal het een stuk kleiner en overzichtelijker zijn.
@igor [7]:
Niet zo heel veel, nee. Als de regels enigszins redelijk zijn, zijn normale burgers zich er bereid aan te houden. Een enkele keer wordt er een onzinnige regel geïntroduceerd, die massaal overtreden wordt. De overtreders zou ik dan niet als misdadiger willen classificeren. Ik zal twee voorbeelden noemen:
We kennen de regel, dat je niet uit een illegale bron mag downloaden, omdat je op die wijze de auteursrechten schendt. Deze regel wordt massaal geschonden. Wanneer de maatschappelijke opvatting zou zijn, dat dit een misdrijf zou zijn, dan zou misschien niet iedereen een crimineel zijn, maar op zijn minst uit een criminele familie komen. Het woord ‘crimineel’ zou geen bijzondere betekenis hebben. De regel van de auteursrechten was bedoeld om auteurs te beschermen tegen nadruk door een boekhandel, die dan de nadrukjes goedkoop zou verkopen. Ze is niet bedoeld om mensen, die via communicatiemedia kennis van de werken te nemen, de voet dwars te zetten. Overigens knaagt niemands geweten.
Dan kennen we ook de regel van het niet mogen kweken, verhandelen en in aanzienlijke mate voorhanden hebben van drugs. Volgens de libertariër een ‘slachtofferloos’ misdrijf – in hun ogen dus ook nog steeds een misdrijf – maar een misdrijf heeft per definitie slachtoffers. Dit wordt ook wijd en zijd erkend. Wat gebeurde er nu op het moment, dat drugs strafbaar werden gesteld? De personen, die de capaciteiten hadden om een ander emplooi te zoeken, geen misdadig karakter hebben en niet aan de spanning verslaafd zijn, stapten eruit en de misdadigers stapten erin. Een opgepakte drugscrimineel zal ook niet zo makkelijk de verontwaardiging richting de autoriteiten van de publieke opinie aan zijn zijde weten, want iedereen weet, hoe drugs mensen kapot kan maken en hoezeer het vaak niet de eigen keuze van de gebruikers is.
Mijn conclusie is dus, dat je niet met wat onzinnige regels toevoegen het aantal criminelen kunt doen toe- of afnemen. Regelgeving is namelijk wat anders dan moraliteit.
igor [12] reageerde op deze reactie.
… Nog leuker wordt het als je de regels van verschillende autoriteiten moet hanteren. Wie kent niet het voorbeeld in de horeca: De ene autoriteit eist dat de keukenvloer spiegelend schoon moet zijn dus glad, terwijl de andere autoriteit vanuit veiligheid eist dat de keukevloer stroef moet zijn. Ga dat maar eens uitvoeren ondernemer….
@Vilseledd [10]:
Lekkere moraal dan roof ridder, alles kan worden verboden en al het goedvolk conformeert zich wel aan de grillen van de elite.
Wat een walgelijke visie, waar mogen andersdenkenden van jouw op hun manier leven? Ik gun jouw van harte all het geluk en succes wat je ongetwijfeld verdiend maar waar moet ik heen om mij te onttrekken aan deze voor mij walgelijke visie?
Je hebt het over eerlijk delen enzo maar iets simpels als een ander ook ruimte gunnen om gelukkig te zijn, is dat dan teveel gevraagd?
Vilseledd [13] reageerde op deze reactie.
@igor [12]:
Waar heb jij het over? Ik heb het erover, dat het onzinnig is te stellen, dat meer regelgeving tot meer boeven leidt en werk dat uit. “Lekkere moraal”, “roof ridder” (spelfout) en “walgelijke visie” lijken me totaal buiten het bestek van mijn betoog vallende kwalificaties.
“Je hebt het over eerlijk delen”
Je zit spoken; ik heb het niet over eerlijk delen gehad. Ik heb het erover gehad, dat criminelen niet plotseling ontstaan, wanneer er regels ontstaan, maar dat criminelen zich om twee redenen erop toeleggen regels te overtreden en dat het er weinig toe doet, welke die regels zijn. Criminaliteit hangt dus vooral samen met morele regels en niet zozeer met wettelijke. Dat laat onverlet, dat regels verkeerd kunnen zijn, maar het is onjuist frame te stellen, dat de overheid mensen crimineel maakt.
igor [14] reageerde op deze reactie.
@Vilseledd [13]:
Je hebt een goed punt ik was iets te strijdlustig en heb het wellicht verkeerd begrepen, was ook deels een reactie op wat jij zegt op andere discussies en dat is wellicht ook niet zo handig.
– Maar goed, er lijkt nog steeds geen ruimte te zijn voor mensen die wetten en regels negeren vanuit een moreel oogpunt, mijn eigen moraal welteverstaan, niet die politiek correcte propaganda visie van de meerderheid – waarom zou ik mij moeten houden aan de moraal van andere mensen als ik hun geen schade berokken? – Iemand die bewust een wet overtreed heeft een misdadig karakter? Ongeacht of er sprake is van een slachtoffer ? Ik vindt van niet!
‘Hoe meer regels, hoe meer overtreders’ een interessant uitgangspunt om daar bijv. een politiek ‘initiatief’ op te bouwen. Bovendien sluit het mooi aan bij een ander, axioma?, uit onze wetgeving, n.l. dat iedere Nederlander geacht wordt de wet te kennen. Maar dat daar uit volgt dat de wetgever dan gehouden is de wet zodanig in te richten dat het voor een ieder dan ook mogelijk moet zijn om de wet te kennen, dat gaat er in ‘Den Haag’ dan weer niet ‘in’!
Een variant hierop is de opmerking van Bertus Zuurbier als afgevaardigde namens de Rapaillepartij in de Amsterdamse gemeenteraad, die begin 20 er jaren, van de vorige eeuw, de opmerking maakte:
‘Hoe meer regels, hoe groter de chaos’.
Comments are closed.