Een waarheid die socialisten niet graag onder ogen zien. Ik betoog dat mensen die op een eerlijke manier veel geld verdienen de beste behartigers zijn van het algemene belang. Schaarste en nut zorgen voor waarde. Als iemand veel waarde schept doordat hij zich bijvoorbeeld unieke vaardigheden heeft bijgebracht dan weet hij de noden van veel mensen te lenigen.
De maatstaf van wat mensen over hebben voor een dienst wordt uitgedrukt in geld. Als mensen veel geld willen betalen om te profiteren van de vaardigheden en / of kennis van deze grootverdiener dan voegt hij veel waarde toe. Als daarentegen iemand geen extra vaardigheden heeft dan voegt hij relatief weinig toe aan de maatschappij.
Hoe erg mijn afkeer van het concept algemene belang ook is, het is niet tegen te spreken dat mensen die in vrijheid kunnen kiezen en besluiten van de diensten van deze grootverdiener gebruik te maken dit doen omdat de diensten of producten van deze grootverdiener die prijs waard zijn. Veel geld verdienen valt in zo’n geval samen met veel waarde toevoegen.
Socialisten zouden dit moeten erkennen en de grootverdiener voor zijn bijdrage te danken.
Het antwoord van socialisten is helaas anders. Gevangen in corporatisme gaan ze privileges toewijzen. Vergunningen, patenten, beschermde beroepen. Op een dergelijk moment wordt de markt verstoord en is de grootverdiener maar al te vaak de profiteur. De grootverdiener profiteert dan van de regels geschapen door de collectivistisch denkende staat die ten prooi is gevallen aan belangengroepen.
Helaas ziet de socialistische medemens dit niet in en gaat vrolijk verder met het scheppen van regels om de markt “eerlijker” te maken. En geeft daarmee vrij baan aan profiteurs en parasieten.
Dwang wordt daardoor de rode draad in de samenleving en de bevolking gaat mensen die veel geld verdienen negatief  beoordelen. Terwijl het juist de eerlijke veelverdieners zijn die we op een voetstuk moeten zetten. Het volk roept dan om meer nivellering en daarmee is de cirkel van dwang gesloten.
Hoe breken we deze cirkelredenering open en laten we beseffen dat er een tijd was dat grootverdieners door hun superieure talenten en kennis juist de maatschappij optimaal dienden? Dat de vooruitgang mede te danken was aan deze vaak briljante geesten?
Nu zijn grootverdieners vooral goed in graaien en hebben ze helemaal geen kwaliteiten, anders dan iedereen voor het lapje houden. Wat is daarvan het nut?
hijseenberg [2] reageerde op deze reactie.
@Johnny [1]:
niets, het artikel beschrijft dit ook (corporatisme), de oplossing is dus minder overheidsbemoeienis, minder privileges die gehandhaafd worden met geweld (wetten etc) door de Staat.
de eerste lessen Oostenrijkse school economie gaan vaak over vrijwillige handel tussen mensen (Human Action). Als de ene persoon een appel meer waardeert dan een kokosnoot en de andere persoon meer waarde toekent aan een kokosnoot dan aan een appel en beide personen bezitten voornoemde objecten dan kunnen ze ruilen en na de ruil zijn ze beide beter af. Anders zouden ze nooit vrijwillig de transactie aan gaan. Er is dus ‘ welvaart’ gecreëerd. (dat geld vaak als intermediair wordt gebruikt doet niets af aan het principe) Alles wat de Staat doet is met behulp van geweld. Elke wet is slechts een mening die afgedwongen wordt met een pistool. Als belastingen waarde zouden toevoegen zouden mensen wel vrijwillig geven. Derhalve is elke transactie waar de overheid bij betrokken is (subsidies, monopolies/licenties (notarissen, advocaten, artsen, bank licenties etc) negatief voor in ieder geval 1 van de partijen. Soms zelfs beide partijen. Resultaat: overheid is netto een waarde vernietiger en degene die daar het meest handig gebruik van maken (de grote graaiers) zijn dus parasieten.
Nonconformist [3] reageerde op deze reactie.
@hijseenberg [2]:
De beste overheid is geen overheid 🙂
Hoe zie jij dit in praktijk gebracht worden?
En hoe voorkom je dat de grootverdieners die jij benoemt de fout maken om te verdrinken in hebzucht?
Ratio [6] reageerde op deze reactie.
In het economisch verkeer: Geld is macht, Macht is vrijheid. Maar de macht van de een gaat altijd ten koste van de macht van de ander, de vrijheid van de een…
Bovendien betreft het een “natuurkundige” wet: Macht corrumpeert.
Conclusie: Al met al in algemeenheid een te verdedigen betoog, maar merke daarbij op dat de benoeming van een onmiskenbaar aanwezig kantelpunt onbesproken blijft.
Ratio [5] reageerde op deze reactie.
@Sander [4]: De vrijheid van de een gaat niet ten koste van de vrijheid van een ander. Aangezien macht corrumpeert is het concept staat, en al helemaal het concept almachtige staat, gevaarlijk. En zeker niet de oplossingsrichting. Het kantelpunt is voor minarchisten als de overheid groter wordt dan binnen en buitenlandse veiligheid.
Sander [7] reageerde op deze reactie.
@Nonconformist [3]: Hebzucht is niet slecht, zolang de hebzuchtigen maar rijk worden door vrijwillige transacties. Zodra ze dwang uitoefenen, en dat doen ze nu door hand in hand met de overheid te lopen en corporatisme te bedrijven, gaat het echt fout. Hebzucht krijgt in deze maatschappij juist alle ruimte, veel economische wetten zijn uit hebzucht en om concurrentie buiten spel te zetten en niet om de consument te beschermen.
Nonconformist [9] reageerde op deze reactie.
Vilseledd [18] reageerde op deze reactie.
@Ratio [5]: De vrijheid van de een gaat niet ten koste van de vrijheid van een ander.
Ik blijf er bij: De vrijheid van de een gaat altijd ten koste van de ander, en wel omdat vrijheid (iets dat niet vanzelfsprekend is maar waar altijd om gevochten zal moeten worden) volkomen is gerelateerd aan macht. Zonder macht geen vrijheid!
Doorat -naar ik meen- verreweg de meeste libertarische lezers/schrijvers van deze site niet over voldoende macht beschikken, leven we dan ook nog steeds niet in een Libertarische samenleving. Hadden zij wel weer de allergrootste macht, was Nederland morgen nog Libertarisch = Maximale individuele vrijheid, naar Libertarische begrippen.
Maar zo gunt de machthebber van het moment ook ‘Rechten’! Recchten die hij ontleent aan de Macht die hij representeert.
Maar ook het recht van de een wordt afgepakt van het recht van de ander: Het recht van de een om tabaksrook vrij in het café te vertoeven, gaat ten koste van het recht van de ander die er voor kiest juist een rokertje bij een drankje op te steken.
btw: Waarom denk je dat de overheid zo gulzig op zoek is naar ons (belasting)geld?! Een overheid zonder geld is machteloos!!
Sander [8] reageerde op deze reactie.
Ratio [10] reageerde op deze reactie.
@Sander [7]: Aanvulling: en is dus zijn legitimiteit kwijt om rechten al dan niet te gunnen.
@Ratio [6]:
OK dat standpunt staat wel denk ik, mensen hebben de noodzaak hebzuchtig te zijn om te overleven. Maar zoals je zegt zou dit niet ten koste moeten gaan van een ander mens (vrijwillige transactie)
Hoe waarborg je dat mensen geen dwang gebruiken voor transacties? (reclame kan ook een vorm van dwang zijn)
Ratio [12] reageerde op deze reactie.
Beste Sander [7]: Hier heb ik wat moeite mee, je stelt: Doorat -naar ik meen- verreweg de meeste libertarische lezers/schrijvers van deze site niet over voldoende macht beschikken, leven we dan ook nog steeds niet in een Libertarische samenleving. Hadden zij wel weer de allergrootste macht, was Nederland morgen nog Libertarisch
Libertarisme kan niet worden afgedwongen door macht maar kan slechts komen als individu voor individu overtuigd wordt. Libertarisme afdwingen betekent het ontkennen van libertarisme omdat het uitgaat van vrijwilligheid. Libertarisme is dus niet door macht afdwingbaar. Stel dat 10 procent van het land libetrarisch is, en bijv veel financiele macht krijgt. Dan kunnen ze libertarisme niet afdwingen. Men kan wel zorgen dat de overheidsdwang afneemt. Maar men kan mensen niet dwingen libertarisch te gaan handelen.
Sander [11] reageerde op deze reactie.
@Ratio [10]: (Ik zit weer even in tijdgebrek maar ik probeer het even…)
Indien de Libertarische beweging over de allergrootste financiële fondsen zou beschikken, dan kan ze op elke manier die haar goeddunkt het Libertarisch gedachtegoed ventileren, mogelijk op een wijze zoals jezelf eerder formuleert “reklame” in de breedste betekenis van het woord.
Het uitoefenen van Macht betekent niet per definitie een fysieke geweldtoepassing, maar macht ontleent wel haar bestaansrecht aan de geweldreserve.
Als de Libertarische beweging over onuitputtelijke geldbronnen zou beschikken, dan zouden zij bijvoorbeeld de MSM volledig in haar macht hebben en zal Libertarisme mainstream worden.
Maar datzelfde geldt natuurlijk ook voor de communisten!
Maar ik ben het met je eens: je loopt op nogal wat paradoxen…
Daar ben ik zelf ook nog niet helemaal uit.
Ratio [13] reageerde op deze reactie.
Beste Nonconformist [9]: Je stelt Hoe waarborg je dat mensen geen dwang gebruiken voor transacties? . Door af te zien van de staat. De staat zorgt nu voor dwang middels bedrijven bevoordelende regelgeving. Haal de staat weg en men wordt gelijk, introduceer de staat en sommigen zijn door staatsdwang gelijker dan anderen.
Reclame kan richting pressie /druk gaan maar is volgens mij geen dwang. Dwang is het uitoefenen van agressie of het gebruiken van je macht over iemand anders zodat hij iets gaat doen wat hij normaal gesproken niet zou willen. Bij reclame probeer je iemand inderdaad te overtuigen om een product te kopen dat hij eerst niet zou kopen. Reclame zet mensen geen pistool tegen het hoofd. Het kan wel gebruik maken van groepsdruk. Zo is roken thans niet polulair en worden rokers gezien als slachtoffers van een verslaving. Op deze sociale druk inspelend kan men nicotine pleisters verkopen. Je gebruikt dan geen dwang maar gebruikt wel de pressie van de groep en de maatschappij.
Maar misschien heb jij wel voorbeelden van waar je reclame als dwang ziet?
Nonconformist [14] reageerde op deze reactie.
Beste Sander [11]: Ik ga ook leuke dingen doen buiten…… Nog even een reactie op “Als de Libertarische beweging over onuitputtelijke geldbronnen zou beschikken, dan zouden zij bijvoorbeeld de MSM volledig in haar macht hebben en zal Libertarisme mainstream worden.‘
De MSM prediken al decennia lang de multi culti samenleving icm het onderwijs, maar het volk merkt toch dat er iets niet klopt. Dus ongelimiteerde fondsen zijn geen garantie voor succes. Het verhaal moet ook redelijk kloppen.
Het mooie is dat we (ondanks de MSM leugens) in een tijd zitten waar men beseft dat de machthebbers de antwoorden niet langer hebben, en dat zijn momenten waarop een maatschappij daadwerkelijk kan veranderen.
Mbt de geweldreserve, als je agressie afzweert, heb je ook geen geweldreserve. Een libertarische geweldreserve om anderen te dwingen is dus conceptueel niet mogelijk, wel een zelfverdedigingsgeweldreserve. Maar op het moment dat deze van zelfverdediging overgaat naar het dwingen van het accepteren van libertarische grondslagen is libertarisme dood, het is dan immers collectivistisch geworden…..
@Ratio [12]:
Op die manier zie ik reclame weldegelijk als een dwang middel. Een producent van een product kan gebruik maken van psychologische druk. Dit is een meer subtiele vorm van dwang ten opzichte van je pistool tegen het hoofd analogie. Natuurlijk is het hierbij nog wel mogelijk om nee te zeggen, maar ontkom je niet aan sociale ongemakken.
Het lijkt me ook sterk dat mensen ineens geen dwang meer gebruiken zodra de regeldruk van de staat wegvalt. Je kan er niet vanuit gaan dat mensen altijd eerlijk handelen.
Mijn vraag was dan ook hoe waarborg je dat mensen geen dwang gebruiken om hun product aan de man te krijgen? Of anders gezegd hoe zorg je er voor dat mensen alleen maar handelen mbv vrijwillige transacties?
Ratio [23] reageerde op deze reactie.
Ratio [24] reageerde op deze reactie.
Ratio [25] reageerde op deze reactie.
Wat mij zo verbaast is dat er in deze discussie alleen in zwart / wit wordt gedacht, alles of niets. Een libertarische samenleving kan niet in één klap bereikt worden.
Er zal een veelheid aan tussenvormen ontwikkeld moeten worden om het ideaal te bereiken. En er zal uit moeten worden gegaan van de huidige situatie, dat is nu eenmaal het startpunt.
Is het redelijk om te zeggen dat hoe groter het overheidsapparaat is, hoe kleiner de persoonlijke vrijheid?
En is de stap van nationale overheid, naar europeesche overheid dus een stap in de verkeerde richting?
Is het redelijk om te zeggen dat hoe groter de economische entiteit, hoe groter de markt overheersing, en daarmee hoe kleiner de consumenten vrijheid?
En is de stap van nationale banken naar wereldbanken dus ook een stap in de verkeerde richting?
Is de eerste stap naar een meer libertarische wereld dan een stap die de grote van overheden EN bedrijven beperkt tot nationale grenzen?
Patrick [16] reageerde op deze reactie.
@Patrick [15]: Misschien moet ik de redenatie dan ook even afmaken.
Het beperken van de grote van overheden is iets dat prima past binnen het libertarisch gedachtengoed, echter de beperking van de grote van bedrijven niet. Er wordt hierbij uitgegaan van het idee dat een bedrijf een vrije entiteit is en dus niet beperkt dient te worden.
Echter als een bedrijf dermate groot wordt (banken zijn daar momenteel goede voorbeelden van) dat het hele markten kan beheersen, is het niet anders dan met overheden. Het bedrijf zal dan zoeken naar en werken aan manieren om hun positie, ten kosten van anderen, te handhaven en hun macht en invloed te vergroten.
Mijn stelling is dus dat het vooral de schaal van een entiteit is die bepaald hoe veel macht het kan en dus zal uitoefenen op de rest van de markt of bevolking.
Sander [19] reageerde op deze reactie.
“Een waarheid die socialisten niet graag onder ogen zien. Ik betoog dat mensen die op een eerlijke manier veel geld verdienen de beste behartigers zijn van het algemene belang.”
Het probleem is nu juist, dat veel geld verdienen gepaard gaat met oneerlijkheid. Rijken raken verslaafd aan geld, gaan gekke dingen doen om nog meer te krijgen, gaan geloven, dat ze het waard zijn en vroeg of laat komen er malversaties uit. Logisch, want niemand is 100 of 1000 keer zo goed als de gemiddelde mens.
@Ratio [6]:
“Hebzucht is niet slecht, zolang de hebzuchtigen maar rijk worden door vrijwillige transacties.”
Alles wat op ‘-zucht’ eindigt, is altijd slecht. ‘Süchtig’ in het Duits betekend verslaafd.
@Patrick [16]: Voor wat het waard is: hier sluit ik me volledig bij aan.
Sorry beste mensen, maar hebzucht en geldzucht is niet puur voorbehouden voor de rijke medemens. Het is een karaktertrek die dwars door de lagen van de samenleving gaat.
Als een rijke persoon jouw 10 miljoen euro netto aanbiedt, ga je dan nee zeggen??
Als je een uitvinding maakt, die veel mensen redt, en je wordt miljardair, ben je dan ineens een hebzuchtig mens en bad guy??
Waarom moet iemand zoveel geld hebben, die kan het nooit opmaken? Waarom is de rijkdom zo vreemd verdeeld? Sorry, maar dit ruikt naar jaloezie en afgunst.
Dit zijn vragen die passen binnen de moraliteitsgedachte, maar op basis daarvan een samenleving besturen is net zo gevaarlijk als het op basis van een religie is. Het systeem wordt alles bepalend ipv de mens.
Wie wilt nu een hebzuchtig mens als vriend hebben, ik niet. Dat soort gasten mijd ik liever. Hebzucht valt noch te voorkomen noch te verbieden.
Het probleem is echter dat er ook veel gevallen zijn waar iemand een hoog inkomen heeft door de macht/invloed die hij en zijn vrienden hebben. Bestuurders van banken, woningbouwcorporaties, omroepverenigingen hebben geen hoog inkomen omdat zij zo capabel zijn en veel waarde toevoegen maar vanwege het misbruik van hun macht en de tekort schietende controle. Als er echt een transparante markt zou zijn met vraag en aanbod dan zou het inkomen van veel bestuurders drastisch omlaag gaan.
Sander [22] reageerde op deze reactie.
@Ton Hollander [21]: Waarmee mijn stelling is onderschreven, toch? Geld is Macht, Macht is Vrijheid, Macht corrumpeert.
En macht corrumpeert zodra de een onevenredig meer vrijheid heeft dan de ander. En waar wordt vrijheid naar afgemeten? (Het kantelpunt) Naar Macht! En hoe verkrijgt men macht?!
Beste Nonconformist [14]: Je stelt: Op die manier zie ik reclame weldegelijk als een dwang middel. Een producent van een product kan gebruik maken van psychologische druk. Dit is een meer subtiele vorm van dwang ten opzichte van je pistool tegen het hoofd analogie Druk is volgens mij niet alleen subtieler, het is geen agressie. Dwang sluit agressie niet uit. Dan dwing je je zin af, al dan niet met geweld. Druk kan overgaan naar dwang. Maar is een lichtere vorm dan dwang.
@Nonconformist [14]: Je stelt Het lijkt me ook sterk dat mensen ineens geen dwang meer gebruiken zodra de regeldruk van de staat wegvalt. De regeldruk van de staat is juist dwang. Men verkoopt wetgeving als zijnde in het algemene belang maar in werkelijkheid zijn dat dwang maatregelen die mensen of bedrijven bevoordelen. Voorbeeld: beschermde beroepen als notarissen. Of gereguleerde sectoren als de bankwereld. De wetgeving is vooral profijtelijk voor de banken.
@Nonconformist [14]: Je stelt Mijn vraag was dan ook hoe waarborg je dat mensen geen dwang gebruiken om hun product aan de man te krijgen? Of anders gezegd hoe zorg je er voor dat mensen alleen maar handelen mbv vrijwillige transacties?
De staat is vaak degene die zorgt voor dwang, de staat lijkt te beschermen maar bevoordeelt de notarissen, de bankiers, etctetera. De staat zorgt ook voor afgedwongen herverdeling, en is ook daar dwang.
Een voorbeeld van een handelsplaats zonder overheidsbescherming was Silkroad http://en.wikipedia.org/wiki/Silk_Road_(marketplace). Hier was geen dwang. Als je je als bedrijf niet achter overheidsregelgeving kan beschermen dan dien je een stuk eerlijker te zijn. Nu kunnen gloeilampen producenten concurrentie buiten te sluiten door alleen nog maar spaarlampen toe te staan of halogeen. Kunnen autofabrikanten middels leasewetgeving de markt manipuleren. Etcetera. Nu is er juist pressie en dwang. Je mag geen stofzuiger meer verkopen met meer dan 1800 watt, of je gaat de gevangenis in. Je mag geen gloeilampen verkopen of je krijgt boetes of gaat de gevangenis is (oude voorraden mag je dan nog wel verkopen, maar geen nieuwe voorraad aanschaffen als bedrijf).
Comments are closed.