Oorlog en vrede

De kerntaak van een staat is onze veiligheid te garanderen. Tegen binnenlandse en buitenlandse agressie. Bij buitenlandse agressie betekent dit dat we verdedigd worden tegen oorlog. Dat zijn dus de andere staten. De theorie is dat de andere staten hun burgers ook proberen te beschermen tegen oorlogen. Als deze theorie waar zou zijn zouden we in vrede leven. Helaas komen oorlogen veelvuldig voor. Wat klopt er dan niet?

Zolang er landen zijn zullen oorlogen eigenlijk onvermijdelijk zijn. En wel om deze reden. Stel, er zijn 100 landen. Negenennegentig landen zijn vreedzaam. Het zijn de duiven. Er is 1 havik. Er is 1 land waar de heersers op oorlog uit zijn. Wat betekent dit? Dat er oorlog zal zijn. Want de havik zal de duiven verschalken.

De duiven gaan zich noodgedwongen bewapenen. Om niet te worden veroverd. In het gunstigste geval gaan er grote hoeveelheden middelen verloren aan de gewapende vrede. Er worden grote legers opgebouwd. De generaals in de legers kunnen vreedzaam zijn. Zeg dat ze duiven zijn. Dit is niet waarschijnlijk. De mensen die in organisaties aan de macht komen worden vaak door macht geobsedeerd. Deze mensen hebben een prikkel tot nog meer macht. Mensen die de top bereiken van een gevechtsorganisatie, wat het leger is, zullen zelden moeite hebben met geweld. Hun eerzucht zal groter zijn dan hun afkeer van geweld, anders dan hadden ze wel een ander beroep gekozen.

Ieder land van duiven verandert van karakter door het leger dat voor hun voortbestaan noodzakelijk is. Een leger geleid door mensen die geen probleem hebben met geweld, en meer macht willen. Kortom. Ieder land van duiven met duiven in de regering zal door de haviken in het leger worden gedomineerd.

Tenzij de leiders van het land het duifschap afleggen en ook meer en meer trekjes krijgen van een havik. Hiermee is de conversie bijna rond. Er zijn geen duiven meer. Iedere staat is omgevormd tot een haviken staat. In ieder geval aan de top. Indien een land deze conversie niet uitvoert dan zal de staat ophouden te bestaan want het is een prooi voor alle havikslanden.

Vreedzame staten houden dus – voor zover ze er ooit al waren – vanzelf op te bestaan. Het concept land gaat op den duur noodgedwongen altijd over in agressie. Europa is na de tweede wereldoorlog in een langdurige koude oorlog verzand. Die heel veel middelen verspilde. Havik versus havik. Het veel gehoopte vredesdividend is nooit geïncasseerd. Ook niet toen de Sovjet Unie uiteen viel. Hoe dat komt begrijpt de lezer van dit stuk, het is niet in het belang van de haviken.

De haviken zijn nu bezig verder naar het oosten op te rukken. Er zijn twee dingen die dit kunnen tegenhouden. Een militair sterk Rusland dat weer een voldoende sterke havik is. En het begrip van het bovenstaande mechanisme door de burgers der EU en USA. Als men voldoende beseft hoe de haviken vliegen en niet langer achter ze aan loopt en in hun false flag operaties gelooft, dan kan een volgende oorlog voorkomen worden.

Ik heb er een gemengd gevoel over, de publieke opinie heeft grondtroepen in Syrie tot nu toe tegen gehouden. Maar daar wordt hard aan gewerkt….. En na de Charlie Hebdo moorden is de politie staat in naam van de bescherming van het vrije woord alleen maar sterker geworden.