370px-Dany_Reyes_jugglerDe ECB gaat over tot quantitative easing (QE), er komen verkiezingen voor de Provinciale Staten aan en de Grieken kiezen tegen de buitenlandse schuldeisers.

Er is een verband tussen deze drie gebeurtenissen: het eerste bericht betekent dat de autoriteiten het niet (meer) weten als het om de crisis gaat. Het tweede betekent dat er ook in Nederland politieke onstabiliteit aan zit te komen en het derde bericht houdt in dat er een volgende financiële schokgolf gaat optreden.

Waarom is dat zo? Welnu, QE is niets anders dan geld bijdrukken. Dat heeft in de VS niet gewerkt en in Japan evenmin. De enigen die ervan profiteren zijn de financiële markten. Die krijgen immers gratis speelfiches om hun roulette te blijven spelen. Voor de rest van de bevolking betekent QE verarming: inflatie betekent immers verlies aan koopkracht. Dat is alleen anders als je volledig wordt gecompenseerd voor de inflatie. Meestal is dat niet het geval, al was het alleen maar omdat over de inflatiecompansatie weer belasting moet worden betaald.

Het motief van politici om QE te steunen is duidelijk: het bijdrukken van geld maakt de publieke schulden minder waard en dat maakt het managen van de publieke schulden makkelijker. Omdat de politici de centrale bankiers benoemen, zijn het de politici die de facto het beleid van de centrale banken bepalen. Van de aloude rol van centrale banken om de waarde van het geld te bewaken is niets meer over. We zijn nu allemaal Grieken, wil ik maar zeggen.

De verkiezingsuitslag in Griekenland betekent dat de schuldeisers een zogenaamde haircut op hun vorderingen krijgen. Omdat de schuld van de een het bezit van een ander is, treedt in de landen van de schuldeisers verarming op. Die verarming moet ergens terecht komen. Politici hebben er belang bij de schade over een zo groot mogelijke groep uit te spreiden. Beter iedereen een beetje pijn, dan sommigen veel pijn en anderen helemaal niet, want dat laatste leidt altijd tot politieke spanningen. En de politici gaan natuurlijk weer allemaal samenspannen tegen de kiezers, want gedeelde verantwoordelijkheid betekent immers dat niemand echt verantwoordelijk is. Zo overleven zij dit soort ellende.

Binnenkort zijn er in Nederland verkiezingen. Ik ben benieuwd wat eruit komt, maar durf geen voorspellingen te doen. Misschien dat de LP zetels gaat halen. Dat zou mooi zijn. Voor de gevestigde orde telt vooral het effect op de samenstelling van de Eerste Kamer. Dat bepaalt of de huidige coalitie verder kan, of dat er iets moet gebeuren.

Voor het sociaal-economische beleid maakt het per saldo niet zoveel uit. De gevestigde partijen hebben zich verbonden met een planeconomische agenda en kunnen daarom niet anders dan verder gaan met wat ze de afgelopen jaren al hebben gedaan: hogere lasten, minder voorzieningen, uitstellen van uitgaven, het naar voren halen van inkomsten en nu dus ook het bewust knoeien met het geld – ons geld.

In 2025 zal Nederland net zo arm zijn als Polen in 1989.

Paul Verhaegh

1 REACTIE

  1. “In 2025 zal Nederland net zo arm zijn als Polen in 1989.”
    Is dit optimistisch of pessimistisch??
    Meestal duurt alles langer dan je denkt (hoopt).
    Maar de gebeurtenissen in Griekenland zouden een versnelling kunnen veroorzaken.

Comments are closed.