donderdag, 26 februari 2015
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

We hebben vrede gebracht……

vredesduifWe leven in een zorgzame wereld. Er komen geregeld coalities van landen bijeen die een zwakke broedernatie bijstaan. Zo heeft de internationale gemeenschap uit solidariteit onder meer Afghanistan, Irak en Libië bijgestaan. Het doel van dit ingrijpen is een vreedzame stabiele samenleving te helpen scheppen. Een land waar het goed toeven is voor de eigen inwoners en de buitenlandse bezoekers.

Een mooie maatstaf voor het succes van dit ingrijpen zijn de reisadviezen van het ministerie van buitenlandse zaken. Groen is veilig en rood betekent dat het een no go zone is. Ik deel met u het succes van een decennium ingrijpen in Afghanistan:

Afghanistan

reisadvies Afghanistan

het reisadvies geeft een bloedrood beeld, het dringende advies is niet te reizen. Het volgende is een letterlijke aanhaling van de site van het ministerie van Buza:

Niet reizen

Reis niet naar Afghanistan. Er is een accuut ontvoeringsrisico in heel Afghanistan, vooral in Kabul. Reis zo min mogelijk binnen Afghanistan en wees uitermate voorzichtig.

Regelmatig onrust, geweld en aanslagen

Het is in heel Afghanistan onrustig en onveilig. Vrijwel dagelijks zijn er aanslagen en gewapende incidenten. Daarbij vallen gewonden en doden. De strijdende partijen zijn politie, leger, de Taliban en andere terreurbewegingen. De aanslagen zijn gericht tegen de regering van Afghanistan, maar ook tegen Westerse doelen. {einde aanhaling}

Irak

Wellicht is het internationale ingrijpen in Irak wel een succesverhaal. Er is zelfs een herkansing geweest om de schoonheidsfoutjes van een eerder ingrijpen weg te poetsen. Laten we eens kijken wat het reisadvies is:

reisadvies Irak

Ziet er iets beter uit…. Hele advies alhier. Hier het ministerie van Buza over de donkergele en bloedrode kleurencode:

Oranje: Alleen noodzakelijke reizen

Door ernstige veiligheidsrisico’s in dit land of gebied kunnen voor reizigers gevaarlijke situaties ontstaan. Daarom adviseert het ministerie van Buitenlandse Zaken u om alleen als dat echt noodzakelijk is naar dit gebied te reizen. Als u besluit toch af te reizen, bereid u dan zeer goed voor.

Rood: Niet reizen

Door zeer ernstige veiligheidsrisico’s in dit land of gebied kan voor reizigers een levensbedreigende situatie ontstaan, zoals een oorlogssituatie. Daarom adviseert het ministerie van Buitenlandse Zaken om hier niet heen te reizen. {einde aanhaling}

Libië

Laat er dan 1 succesverhaal zijn van internationaal ingrijpen. Laten we naar Libië gaan. Het zal toch niet zo zijn dat het ingrijpen overal een fiasco is geworden en we hedendaagse no go landen hebben geschapen?

reisadvies Libie

Het ministerie meldt:

De laatste ontwikkelingen

Er is een toename van gevechten tussen verschillende groepen rond de hoofdstad Tripoli. Ook elders in het land laaien gevechten op. Het ministerie van Buitenlandse Zaken adviseert u niet te reizen naar Libië. Verblijft u in Libië? Verlaat dan het land. {einde aanhaling}

Conclusie

Het is lastig te argumenteren dat het internationale ingrijpen een succes is. In plaats van no go areas zijn er “no go states” geschapen. Het natie vorming proces is niet van de grond gekomen, de uitkomst van het internationale ingrijpen zijn naties die moeite hebben hun rechtsstelsel te effectueren. De natuurlijke hulpbronnen van deze landen kunnen slechts met grote moeite worden ontwikkeld. De kosten van militair ingrijpen zijn hoog, de vruchten wrang en zuur.

Toch blijven naties oproepen tot ingrijpen. Ondanks al het falen. Dit betekent dat we ofwel de overheden als uiterst naïef moeten zien. Ofwel dat er andere belangen spelen. Die opwegen tegen het vernietigen van samenlevingen als die van Irak en Libië. Zouden overheden dermate harteloos en calculerend kunnen zijn dat ze keer op keer landen de vernieling in helpen? En is de lokale bevolking minder dan een pion op het schaakveld der grotere belangen? Of ben je dan een doorgeschoten complot denker? En is iedere vorm van ingrijpen te prefereren boven niets doen?

Je moet schipperen tussen de klippen van het naïef volgen van de main stream media, en het moeras van te ver doorschietende complotdenkers. Ik wens u daarin veel wijsheid.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Yourke schreef op : 1

    Hoe zou het met Ronald Balkenende gaan?

  2. Overnight schreef op : 2

    Ik begrijp het niet: we hebben daar toch democratie gebracht? Dan is toch elk probleem opgelost?

  3. Hub Jongen schreef op : 3
    Hub Jongen

    Het “succes” van de westerse vredesacties komt ook goed uit in: www.zerohedge.com

    So here’s my scorecard for American military interventions since 2000:
    —Afghanistan: A disaster. It’s arguable that Afghanistan is no worse off than it was in 2001, but after losing thousands of American lives and spending a trillion American dollars, it’s no better off either. [Since the government has put a gag order on all military information, it’s hard to know what’s really going on.]
    —Iraq: An even bigger disaster. Saddam Hussein was a uniquely vicious dictator, but even at that there’s not much question that Iraq is worse off than it was in 2003. We got rid of Saddam, but got a dysfunctional sectarian government and ISIS in return.
    —Libya: Another disaster. We got rid of Muammar Qaddafi, but got a Somalia-level failed state in return.
    Yemen: Yet another disaster. After years of drone warfare, Houthi rebels have taken over the government. This appears to be simultaneously a win for Iran, which backs the rebels, and al-Qaeda, which may benefit from the resulting chaos. That’s quite a twofer.

    Eb dan praten we nog niet over
    –Te war on drugs
    –The war on poverty
    –The war on unemployment
    –The war on debt
    –en welke war nog meer.

    Succes NUL. Weet u er een?

    Yourke [4] reageerde op deze reactie.
    Naam * [10] reageerde op deze reactie.
    Scrutinizer [11] reageerde op deze reactie.

  4. Yourke schreef op : 4

    @Hub Jongen [3]: integratiebeleid
    the war on cancer (1972 Nixon ?)
    ze doen allemaal wat ze moeten doen, geven de overheid meer macht.

  5. Dick schreef op : 5

    Ik ben zelf tot de conclusie gekomen dat democratie alleen mogelijk is onder een aantal voorwaarden:
    – mensen hoeven niet onderling te vechten om een brood.
    – de natie heeft kenmerken waar volkeren of groeperingen elkaar niet beconcurreren of zelfs naar het leven staan.
    – de meerderheid van het volk heeft respect voor de minderheid.
    – het volk heeft geleerd om te gaan met de verantwoordelijkheden die en democratiemet zich mee brengt.
    Is niet aan deze voorwaarden is het niet verstandig om van buiten af democratie te propageren. De natie is er gewoon niet klaar voor. Daar brengt een dictatuur meer veiligheid en noodzakelijke voorzieningen voor de mensen. Uiteraard zijn er meer en minder afkeurenswaardige vormen van dictatuur. Bijvoorbeeld Tito versus Kim-Yon-Un.

    Ratio [6] reageerde op deze reactie.

  6. Ratio (auteur van dit artikel) schreef op : 6
    Ratio

    Beste Dick [5]:
    Wat je stelt klinkt logisch en er zijn meer mensen die je conclusie delen. Maar ik wil je toch een vraag voorleggen:

    Is NL er wel klaar voor? Kijk naar de staatsschuld, het leegzuigen van Slochteren, het niet sparen voor de baby boom AOW, de special interest wetgeving voor bijv banken, het verraad van Lissabon, het eeuwige gekonkel in de tweede kamer, het ontbreken van een debat over de multiculturele samenleving, en wat moet ik verder opsommen?

    Dick [7] reageerde op deze reactie.

  7. Dick schreef op : 7

    @Ratio [6]: NL is er wel klaar voor. In ieder geval is er meer aan de voorwaarden voldaan in vergelijking met andere landen, m.n. Arabische landen, voormalige dictaturen en arme derde wereldlanden. De problematiek die je aangeeft zijn niet direct op dit moment dageljkse levensbehoeftes die wij nu missen. Op het moment dat ze dat wel worden, zoals energie, multiculti, arm vs rijk, dan kunnen ze de democratie hier wel bedreigen. Maar om daarvoor af te glijden naar een dictatuur lijkt mij te voorkomen, mits we onder leiding van een persoon of instantie gezamenlijk dat pad willen bewandelen richting een oplossing.

    ratio [8] reageerde op deze reactie.

  8. ratio schreef op : 8
    Ratio

    @Dick [7]: Waarom moet het alternatief een dictatuur zijn? We hebben veel te veel regeltjes, alles is dichtgeregeld in dit landje. Overal zijn wetjes en regeltjes voor of vergunningen. Is het niet slimmer om je als regering op de hoofdlijnen te richten? Proberen we niet veel te veel te regelen? Wat we allemaal van de overheid verwachten in dit land kan geen enkele organisatie leveren. Zou het niet beter zijn om duidelijke grenzen te stellen aan wat de overheid mag beslissen? Om te zorgen dat ze zich niet met alles gaat bemoeien?

    Met andere woorden, een daadwerkelijk op deelgebieden terugtredende overheid?

    Philosoof G&R Eigenwijs [9] reageerde op deze reactie.

  9. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 9

    @ratio [8]:

    Heel goed plan, we stellen door middel van democratie de overheid
    in beperking.

  10. Scrutinizer schreef op : 11

    @Naam * [10]: Er zijn vele successen geboekt:

    – The war on freedom
    – The war on truth
    – The war on wealth
    – The war on mobility
    – The war on health
    – The war on capitalism
    – The war on sound money
    – The war on education
    – The war on rationality
    – The war on ethics
    – The war on privacy

    @Hub Jongen [3]:
    En na bovengaande lijstje met successen durft u te onkennen dat overheden succesvolle organisaties zijn?
    Ik stel vast dat ze nagenoeg al hun -echte- doelen (die uit het verborgen agenda) heus wel halen of toch aardig op weg zijn en almaar meer “vorderingen” maken.
    Geen enkele private maffia kan ook nog maar tippen aan het succes van de publieke.