Hey, New Uni peoples, wat dachten jullie van een nieuwe universiteit?

door Roman van Ree *****

Zo’n anderhalve week geleden schreef ik over hoe De Nieuwe Universiteit aan symptoombestrijding doet, in plaats van de eigenlijke oorzaak van het probleem te erkennen en aan te pakken. Inmiddels ben ik meermaals langsgeweest bij het Maagdenhuis, waar ik de tweede keer net op tijd was om te aanschouwen hoe Yernaz Ramautarsing de aanwezigen wees op de krankzinnigheid van de situatie, waarna Yernaz en ikzelf met een aantal van hen in discussie verzeild zijn geraakt. Gelukkig werd gauw duidelijk dat wat ik in de inleiding van mijn vorige stuk benadrukte klopt; niet alle betrokkenen zijn het eens met statisme als fundament voor maatschappelijke organisatie.

Helaas waren er ook zat die schaamteloos schijt hebben aan de vrijheid van hun medemens. Zo werden wij meermaals, en door verschillende mensen, weggezet als egoïstisch en gierig omdat wij ons uitspreken tegen gewelddadige herverdeling van kapitaal. Hoogst merkwaardig. Ik denk, dat als jij denk dat jouw mening zo veel meer waard is dan die van je medemens, dat je het recht hebt om vredige mensen te bedreigen en geweld te initieren om te bereiken wat jij denk dat goed is, dat je dan zelf een behoorlijk egocentrisch persoon bent. Dat je geen vertrouwen hebt in de goedheid van de mens, dat je zo angstig bent voor werkelijke vrijheid dat je liever een heerser accepteert die je voorziet van een schijnveiligheid, dan dat je persoonlijke verantwoordelijkheid neemt, zegt volgens mij meer over jou dan over anderen, maar goed, genoeg geoordeeld en bekritiseerd, on to the point of the story.

Het is niet zo dat ik het totaal oneens ben met de protestacties. Wat mij betreft wordt elk overheidsgebouw bezet (en vervolgens eventueel geveild en de opbrengst teruggegeven aan de belastingafdrager). Die dingen komen namelijk door middel van onrechtmatig (gewelddadig) verkregen kapitaal (“belastingheffing”) in het bezit van de staat. De eisen en aanpak van de studenten en docenten kan ik als gerechtvaardigd zien, maar enkel binnen het paradigma van statisme. Het is dan ook zeer spijtig dat zij dit niet overstijgen, dat zij het geheel niet vanuit een breder perspectief bekijken, dat hun visie wordt beperkt door een dogmatische afkeer van geld, winst, en private ondernemningen, en een Stockholm Syndroom-achtige voorliefde voor Vadertje Staat. Als daarentegen de middelen waarmee de vermeende doelen worden nagestreefd, evenals de doelen die nagestreefd worden, in lijn waren met het voluntarisme zou ik honderd procent achter de bezettingen staan, al heb ik het idee dat agorisme tactisch effectiever is en voor permanente(re) verandering zorgt, in tegenstelling tot de nu toegepaste direct action approach, naast dat het in the eyes of the public vele malen beter wordt ontvangen.

Als jullie daadwerkelijk een nieuwe, echt vrije universiteit willen waar jullie inspraak hebben, waarom beginnen jullie er niet zelf één? Waarom verwachten jullie in godsnaam dat de staat jullie problemen oplost? Waarom nemen jullie niet zelf het heft in handen?

Er zijn oneindig mogelijkheden als het aankomt op het oplossen van problemen in vrijheid, that’t the beauty of it. Ik zat in mijn gedachten bijvoorbeeld te spelen met een vrij radicale move die toch wel in het straatje ligt van de huidige initiatiefnemers: een coupe de l’éducation. Een simpele berekening laat zien dat het totale bedrag dat per jaar aan collegegeld door studenten (van de UvA en de VU) betaald wordt zo’n €60 tot €100 miljoen bedraagt. Dat is een hoop geld. Als je al dat geld, in plaats van het over te maken naar de universiteit of de staat, in een stichting steekt en daarmee direct de leraren uitbetaalt, dan komt de controlerende middleman, de staat, buiten spel te staan.

Daarvoor moet er uiteraard wel een substantieel deel van de studenten en docenten mee doen, maar alles is mogelijk. Daar waar geld tekort komt (voor bv. het onderhoud van faciliteiten of studiefinanciering) kunnen bedrijven en private fondsen die interesse hebben in bepaalde individuen en specifieke opleidingen en vakgebieden toeschieten. Zelfs crowdfunding als middel voor subsidiëring is een optie… Wie weet denkt een groot aantal mensen wel net zo over onrendabele studies als de (schijnbare?) minderheid die zich daar nu voor inzet. Mocht dit alsnog niet volstaan, dan ben ik bang dat mensen toch echt hun verwachtingen bij moeten stellen en entitlement issues los moeten laten. Er zijn zat manieren om te leren (internet, anybody?), om ergens te komen in dit leven, daar heb je geen diploma voor nodig. En als je toch naar een school wil, dan zorg je dat dit op vrijwillige basis tot stand komt, en niet door een stel socio- en psychopaten een morele uitzondering toe te kennen waar vervolgens de complete wereldbevolking de gevolgen van ondervindt.

Natuurlijk is het vele malen makkelijker om dingen te doen op kosten van anderen, maar is dit moreel verantwoord als die anderen gedwongen worden? Ik ben van mening dat dergelijke omgang, zeker wanneer the ones on the receiving end het vuile werk niet eens zelf doen, niet thuis hoort in een geciviliseerde maatschappij. Live and let live.

“One is always responsible for what one makes of what is made of one.”