Je kan banken veel verwijten maken. Sommige mensen stellen dat fractioneel reserve banking diefstal is. Andere wijzen op de bonuscultuur. Een enkeling weet zich schandalen als de Libor manipulatie te herinneren.
Het leningenbeleid van de banksector kan je soms het beste omschreven met de parapluie vergelijking. De banken staan met goed weer elkaar te verdingen je een parapluie te geven en vorderen die bij het eerste spatje regen weer terug….
Het is relatief ongebruikelijk dat bankiers met kunstroof in verband worden gebracht. En dat is precies wat de stichting stop de restschuld doet. Met een tweetal verhalen over de afdeling bijzonder beheer van de Rabo bank.
Het boek “de verpanding” (Bol, 15 euro, Bruna 15 euro) behandelt in 80 pagina’s een tweetal kunstliefhebbers. Die hun droom samen met de Rabo wensten te realiseren. De droom viel in het water, en een hoop ellende volgde.
De bank weigerde mee te werken aan het boek, maar ook zonder deze medewerking lijken de betroffen ondernemers soms nogal naïef. Zo stelt de eerste kunstverkoper, de heer Koperberg, dat hij niet besefte wat de overgang van gewoon pandrecht naar vuistrecht in de praktijk inhield. In de bijlage van het boek staat de overeenkomst. Het is een in redelijk simpele taal gesteld document van 3 pagina’s waar letterlijk staat:
de pandgever verklaart met de bank te zijn overeengekomen dat de bank – vuistpandhouder – Â tot een onderhandse verkoop van roerende zaken …. mag overgaan.Â
en:
de bank zal na de verkoop de pandhouder een creditfactuur zenden.
De heer Koperberg was vervolgens verrast dat de bank tot verkoop overging…. Kennelijk dacht hij dat de bank dit verkooprecht voor spek en bonen aan had gevraagd en dit niet zou gebruiken…..
Wat volgt is een dramatisch verlopende verkooppoging van de bank. Waarbij ze zichzelf en de heer Koperberg benadeelt. Zo wordt een winkelinventaris van 39 duizend euro bestaande uit onder meer vitrine kasten voor 100 euro verkocht. De oorspronkelijke schuld van 40 duizend euro had, zo lijkt het boek te suggereren, gemakkelijk kunnen worden ingelost bij een juist aangepakte verkoop van de specialistische kunstcollectie van de heer Koperberg.
De Rabo bank presteert het echter om de restschuld van het rekening courant crediet, 37 duizend euro, met 979 euro te verhogen door de verkoop van de roerende zaken!
Tegenover een opbrengst van 17.262,92 euro staan gemaakte kosten met een omvang van 18.241,92 euro….. (zie pag 28 van “de verpanding”). Dit ondanks de smeekbedes van de heer Koperberg om de verkoop beter aan te pakken.
Het Sas van Gentse museum
Het andere verhaal is zo mogelijk nog aparter. Stel, je wil twee panden kopen in Sas van Gent. En je 741 duizend euro wil lenen. En je je geld gaat verdienen door de exploitatie van 1 van de panden die je als museum en galerie gaat inrichten. Met de werken van een nogal onbekende kunstenaar. Welke bank zal op basis van dit scenario geld verschaffen? Wel, de Rabo bank deed dit.
Beseft u dat Sas van Gent (te Zeeuws Vlaanderen) nog geen 4 duizend inwoners heeft en niet echt een toeristische trekpleister is? En dat de exploitatie van musea in veel grotere steden slechts met hoge subsidies plaats kan vinden?
Aan al het goede komt een eind, zo ook aan deze Sas van Gentse droom. Wat volgt is een tenenkrommend relaas van de afdeling Bijzonder Beheer. Die alle moeite lijkt te doen om de grenzen van het pandrecht op te rekken. Daarmee verwoord ik het netjes. Want ze lijkt ook op zaken die van derden zijn beslag proberen te leggen. En dat is natuurlijk niet echt netjes……Sterker nog, in onderstaande video wordt het als diefstal betiteld.
De wanhoop
Ik heb het verhaal nogal afstandelijk benaderd. Het gaat hier echter om mensen wier dromen geknakt zijn, en die kracht moeten vinden weer verder te gaan. Natuurlijk is het zo dat als je je billen brandt op de blaren moet zitten. Wat dat betreft heb ik er geen enkel probleem mee dat mensen failliet gaan.
Wat me wel tegen staat is het amateurisme van de afdeling bijzonder beheer. Een verkoop organiseren en dan met een negatief saldo overblijven dat je dan vervolgens vrolijk toevoegt aan de schuld….. Het is niet zo fraai om iemands levenswerk te verkopen en er dan nog geld op moeten toeleggen. Dit soort incompetentie gekoppeld aan de botheid die uit de verhalen blijkt is geen echte reclame voor het bankiersvak.
Waar mensen genadeloos worden vermorzeld mogen grote banken als de Rabo hun zonden afkopen. Zoals de Rabo die 774 miljoen betaalde voor zijn Libor fraude schandaal. Of als de zonden te groot zijn dan worden ze onder het motto “too big to fail” op kosten van de burger gered.
Een aantal betrokkenen zijn in onderstaande video te zien:
Tot 1 april kunt u de collectie Hopster, van de kunstenaar Goudzwaard, waarop de Rabo bank blijkens het boek onterecht een pandrecht wou vestigen nog in de Hoge Nieuwstraat 22 te Den Haag bezichtigen. 1 april is ook de dag waarop duidelijk wordt of het boekje verboden wordt. De Rabo bank vordert namelijk in een kort geding dat het boek uit de handel moet worden genomen.




















ABN-top ziet af van loonsverhoging
http://fubar.mobi/2014/07/30/banken-willen-totale-controle-over-u/comment-page-2/#comment-12534
Comments are closed.