NachthemelGVrijwel alle Nederlanders zijn in meer of mindere mate bekend met het horecafenomeen ‘Stratumseind’ in de binnenstad van Eindhoven. Het Stratumseind betreft een lange straat met alleen maar cafe’s en kroegen en deze locatie is daarom ook erg populaire onder het uitgaanspubliek. Nadrukkelijk niet uitsluitend anno 2015, maar al zeker voor de termijn van zo’n 50-75 jaar. *****
Vanaf donderdag tot en met zondagavond bezoeken per avond zo’n 10.000 bezoekers deze Nederlands bekendste kroegenstraat.*****

Alhoewel de laatste jaren ook hier door verloedering en verval de allergrootste glans van dit nationaal kroegenfenomeen lijkt te zijn verdwenen, wil ik toch eens stil staan bij de periode dat ondergetekende zelf nog een frequent en prominent bezoeker was: 1970-2000. En wel in een poging een achteraf- vergelijk te maken tussen het functioneren van deze kroegenstraat, haar aantrekkingskracht, en anderzijds het functioneren en de aantrekkingskracht van de Europese Unie -of juist het ontbreken daarvan,- met name in multicultureel opzicht.

Een soort van klein sociaal experiment op zoek naar het antwoord of in de kennis en ervaring die is opgedaan tijdens een tijdbestek van 30 jaar Stratumseind, een lijn valt te ontdekken die doorgetrokken kan worden naar de ontwikkelingen en verwachtingen t.a.v. Europa en de EU?

Want wat indien we het Stratumseind nu eens zouden beschouwen als Europa met de min of meer aangrenzende territoria, en al die verschillende kroegjes en cafe’s als de verschillende natiestaten binnen dat Europa?

Op het Stratumseind zien we dan cafe’s voor bikers, voor hardrockers, punkers, yuppen, alternatievelingen, kunstenaars, en wat al niet meer. Voor ieder wat wils zover het oog reikt.
Gevolg: Fysieke gewelddadigheden deden zich binnen de individuele kroeg niet of slechts zeer sporadisch voor, daarbuiten echter in gemeenschappelijk gebied op straat kon het een volledig ander verhaal betreffen. Vechtpartijen, al dan niet met gewonden en zelfs met een enkele incidentele dode, ontstonden dan ook vooral en met name buiten op straat. In de regel niet binnen in de kroegen. En als er al een vechtpartij binnen in een kroeg ontstond dan betrof het eigenlijk altijd ‘een café- vreemde groep’ die een verkeerd café was binnengedwarreld, mogelijk beneveld door de drank.

Feitelijk draaide alles dus om ‘colours’. Om soort zoekt soort. Om soorten zoeken elkaar (van nature) op, en ander-soortigen stoten elkaar (van nature) af. Soorten die weer dichter bij elkaar stonden konden vanzelfsprekend ook gemakkelijk elkaars kroeg bezoeken. Dit werd zelfs uitdrukkelijk tweezijdig gewaardeerd. Zo kon de biker met het allergrootste gemak het heavy-metal café bezoeken en omgekeerd. Een yup of happy houser in het bikercafé was echter schreeuwen om problemen.

Bovendien valt in de kantlijn nog op te merken dat door de invoering van de verplichte rookverboden veel cafébezoekers door de overheid naar buiten werden gedreven, waarop de onderlinge gewelddadigheden in de gemeenschappelijke straat dan ook in resultaat evenredig toe namen.
En mogen wij het dan vandaag vreemd vinden dat daar waar Nederlanders minder of geen problemen ondervinden met Duitsers of Belgen, wél vaak problemen worden ondervonden met Roemenen, Bulgaren, Turken of Marokkanen?

Staat de verplichte samensmelting van de Europese natiestaten tot 1 groot wereldrijk, niet lijnrecht op de menselijke (en dierlijke) natuur? Is het niet schreeuwen om almaar meer problemen -zoals fysieke gewelddadigheden,- om steeds maar meer tussenmuren uit de gedifferentieerde cafés op het Stratumseind weg te slaan? Om de gemeenschappelijke en dientengevolge de multiculturele publieke ruimte almaar verder te vergroten?
En wat zien we vandaag dus precies -in sterk toenemende mate- gebeuren binnen de EU?
De mens is van nature goed? Ik twijfel. En die twijfel groeit met de dag. Misschien wel. Maar zo ja, dan toch met name en uitdrukkelijk binnen de eigen soort!

Ik kijk in elk geval met uitdrukkelijk grote tevredenheid terug op mijn fantastische tijd op het Stratumseind met al zijn verschillende kroegjes en cafeetjes. Met voor ieder wat wils. Ik had er geen dag van willen missen.
En PS: ik heb er nog nimmer een schrammetje opgelopen!
Maar al was het één groot café geweest, dan was ik er waarschijnlijk nooit gekomen en had ik al dat moois 30 jaar lang moeten missen!
—————-
Door Nachthemel

 

2 REACTIES

Comments are closed.