Een succesverhaal van internationale samenwerking is het Montreal protocol. Weinigen hebben ervan gehoord maar het heeft de ozon laag in de stratosfeer gered. En daarmee de aarde een schadelijke verhoging van UV straling bespaard.
Ik vraag me af of dit inderdaad zo is. Is er menselijke invloed op de dikte van de ozon laag? Of is dit een soortgelijk verhaal als de millennium bug en de zure regen? Wellicht een kern van waarheid maar in sterke mate overdreven?
De waarheid zit in de cijfers. De dikte van de ozonlaag is te meten. Dit doen de Zwitsers al sinds 1926. De grafieken van de dikte van de ozon laag in de stratosfeer zijn in Dobson eenheden. De vertikale as van de ozon grafieken begint echter nooit vanuit de nulwaarde. De Y-as van de grafiek begint steeds rond de 300 Dobson eenheden. En eindigt bij de waarde 360. We zien dan een grillig verloop maar moeten beseffen dat een daling van de grafiek tot aan de horizontale as slechts een afname is van 10 procent.
Door deze keuze ziet het er allemaal veel dramatischer uit dan het is. Het lijkt erop dat de ozon op is, terwijl er nog 90 procent over is. Ik presenteer u een aantal grafieken en dan mag u zeggen of er een probleem was.
Hieronder het plaatje dat bewijst dat er een probleem is en dat sinds 1970 tot 2001 de ozonlaag aan het oplossen is:
Hieronder het plaatje dat past bij het verhaal dat er een ozon probleem was en dat succesvol internationale samenwerking dit probleem heeft verholpen, na een dieptepunt rond 1993 is er duidelijk herstel. In tegenstelling tot het voorgaande plaatje waar men de trendlijn als dalende lijn ziet tot en met 2001, is er volgens deze wetenschappers een omslagpunt in 1993! Let wel, dezelfde dataset, andere trendlijnen, andere conclusies:
Als je echter toch aan het spelen bent met trendlijnen, waarom dan niet deze trendlijn toevoegen aan je grafiek?
Deze laatste spreekt me zelf het meeste aan. De stilzwijgende aanname in de eerdere grafieken dat de ozon concentratie van nature stabiel is, lijkt me nogal kort door de bocht. Het lijkt me veel waarschijnlijker dat de dikte van de ozon laag de resultante is van diverse natuurlijke processen. Processen die we nog niet allemaal kennen, laat staan dat de interacties tussen die processen bekend zijn. De nullijn zonder menselijk ingrijpen is niet bekend.
Zo zijn er wetenschappers die het is opgevallen dat er een correlatie lijkt te zijn tussen vulkaan uitbarstingen en de dikte van de ozon laag. Zie onderstaande plaatje:
We zien dus dat dezelfde data anders kunnen worden uitgelegd. Iedereen ziet er het zijn in. Wat is mijn bescheiden bijdrage? Concluderen dat het hele ozon verhaal er een is, waar menselijke ego’s het winnen van de wetenschap. Dit is een te complex vraagstuk om de verbanden te doorzien. Als er meer variabelen zijn met meer interacties dan men op dat moment begrijpt dan is slechts stilzwijgen gepast. En nader onderzoek.
Van alle factoren die de dikte van de ozon laag bepalen heeft men zich er op 1 gericht (menselijke uitstoot van bepaalde chemische stoffen) en men claimt thans victorie terwijl men nog steeds de onderliggende dynamiek niet snapt. Zielig, maar waar.
Helaas is dit ozon verhaal een blauwdruk voor de huidige klimaat discussie. Waar precies hetzelfde gebeurt maar dan op nog grotere schaal.
Een extreem cynische gedachte dringt zich aan mij op. Het zal me jeuken of de ozonlaag dunner word of dikker. Gaan we Dinosauriërs worden? Dat is een zekerheid. We (mensen) zijn relatief snel gekomen, dus de kans dat we snel gaan is heel groot. Gezien de explosieve bevolkingsaanwas wereldwijd is het naar mijn mening bijna onvermijdelijk dat we onszelf uitroeien. Helpt de ozonlaag daar een handje bij? Prima.
Een lager aantal mensen zal uiteindelijk leiden tot een lager aantal politici, en dat is iets waar mijn lippen van omhoog krullen. Zo heeft elk nadeel ook weer een voordeel (JC)
uit bovenstaande tekst”
“De dikte van de ozonlaag is te meten. Dit doen de Zwitsers al sinds 1926. De grafieken van de dikte van de ozon laag in de stratosfeer zijn in Dobson eenheden.”
hoe deden de Zwitsers zo’n stratosfeer meting?
was dit een grondmeting gecorrigeerd naar stratosfeer en komt de huidige meting d.m.v. een satellite hiermee overeen?
http://www.albany.edu/faculty/rgk/atm101/ozmeas.htm
Zag onlangs, meen op Discovery, dat een 10-tal jaren geleden was ontdekt dat er uit de zon een stuk was weggeslagen/verdwenen. Een donker gat met ‘niets’ dat volgens de wetenschappelijke metingen zo’n 10% van het zonnevlak betrof. Grote paniek alom, in diep stilzwijgen. Totdat een tiental jaren later weer werd ontdekt dat dat verdwijnen van dat stuk zon, niets anders bleek dan een wat kouder gedeelte van die zelfde zon en de zon helemaal geen stuk had verloren. Toch was er een tiental jaren GROTE paniek.
Conclusie: De stand van de wetenschap is precies zo veranderlijk als het weer.
Het “gat in de ozonlaag” was een dikke vette hoax verzonnen door Dupont. Het patent van Dupont op het koelmiddel CFK liep namelijk af dus we moesten met z’n allen halsoverkop over op een ander koelmiddel waarvan het kakelverse patent beruste bij, jawel, Dupont.
Comments are closed.