woensdag, 8 juli 2015
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

The crash that cured itself

In zijn nieuwe boek, The Forgotten Depression, geeft James Grant, Grant-book-379x565hoofdredacteur van het prestigieuze Grant’s Interest Rate Observer, ons de geschiedenis van de depressie van 1920-21 in de VS. Een zeer diepe depressie die zonder overheidsingrijpen in minder dan twee jaar voorbij was.

Grant gelooft dat de huidige overheidsinterventies onze huidige economische malaise hebben verdiept en een volledig herstel vertraagt of zelfs onmogelijk maakt. De gangbare economische leer van tegenwoordig – die gretig wordt omarmd door vrijwel alle regeringen en internationale economische instituten – zegt dat de oplossing voor economische laagconjunctuur komt van overheidsstimulering. Dus meer schulden maken om meer geld in de economie te pompen à la Keynes.

Het merkwaardige aan de ideeën van Keynes is dat er geen wetenschappelijk of logisch bewijs van juistheid is. Eén van Keynes zijn beweringen was dat een terugval zonder tussenkomst van de overheid steeds erger zou worden. Toch weerlegde een briljante leerling van hem, Franco Modigliani, dat idee nog voordat Keynes stierf in 1946.

In 1962 zei econoom Milton Friedman over de Keynesiaanse remedies: “Ik ken geen … coherent of georganiseerd bewijsmateriaal hierover …. de theorie kan niet worden aangetoond om waar te zijn door logische overwegingen alleen, [en] zijn nooit gedocumenteerd door empirisch bewijs …. ” Deze verklaring blijft geldig vandaag zoals het 53 jaar geleden was.

Het geval van economische teruggang wordt  door overheden als een Pavlov reactie aangegrepen om te stimuleren en nog meer schulden te maken. De suggestie dat een overheid eens niets moet doen, wordt verontwaardigd van de hand gewezen.

James Grant bewijst in zijn boek dat de overheid niets deed in de 1920 depressie en dat daarmee de crisis snel voorbij was. In 1929 deed de overheid het tegenovergestelde en de patiënt bleef 10 jaar ziek om de uiteindelijke verlossing via een uiterst destructieve wereldoorlog te vinden.

Door het ingrijpen van de overheid raken de markten instabiel. Er wordt veel te veel geld ‘geschapen’ dat de markt nog verder verziekt. Dit geld komt de economie als schuld binnen, leidt eerst tot een hausse en vervolgens tot een diepere val. Waarna de overheid weer gaat stimuleren met schuldgeld.

Door deze continue schuldcreatie en roekeloze uitgaven (QE FED en ECB) wordt er niets opgelost maar volgen er tijdelijke oplevingen waarna de economie weer dieper wegzakt. Vergelijk het met het toedienen van heroïne aan een verslaafde patiënt.

De recessie is niet het probleem maar de remedie. Bij afwezig overheidsingrijpen worden slechte schulden, foute beleggingen en niet functionerende bedrijven geliquideerd zodat er een echt herstel kan volgen. Activa kan per slot van rekening niet verdwijnen.

Als in de VS de internet / dotcomcrash in 2000 niet was gestopt door de Federal Reserve en de regering-Bush, zou de opvolgende vastgoedzeepbel niet zijn ontstaan. En als de recessie niet was gedempt met de gigantische QE’s had de VS nu een bloeiende economie.

Recessies zijn inderdaad pijnlijk. Maar ze maken deel uit van de genezing, net als koorts. Als ze haar eigen beloop krijgt, hoeft dat niet eens lang te duren zoals Grant beschrijft in zijn boek.

 

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Boekbespreking, Economie, Geschiedenis
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.