Verdere integratie EU is noodzaak

Deze tijd vraagt om sociale cohesie gebaseerd op een geïntegreerd begrotingsbeleid. Beleidscoördinatie is nodig om de transparantie en integriteit van de interne markt te waarborgen. Meer dan voorheen is een duurzame, rechtvaardige en democratische legitimiteit voor de verdere convergentie binnen de EU zone noodzakelijk.Het lukt zelfs mij om de taal der semi intellectuele eurofiel te bezigen. Lukt het mij ook om in simpele termen dan wel te vertellen hoe het zit?

Laten we kijken naar een simpele grafiek. Van eurostat zelf. Zie hieronder de economische groeipercentages van de verschillende landen, euro landen en niet euro landen door elkaar. Het betreft 2014.

We zien landen in recessie en landen waar de economie het goed doet. Hoe kan het nu heilzaam zijn deze verschillende gevallen gelijk te behandelen? Moet je een economische politiek kiezen die de economie aanzwengelt of die de economie afremt?

Een voorbeeld ter vergelijking. Stel, er komen twee patiënten het ziekenhuis binnen, iemand die is opgesloten geweest in een koelcel en zwaar onderkoeld is en lichte bevriezingsverschijnselen vertoont. En iemand met vuur gespeeld heeft en verbrand is. Zou je dan twee behandelmethodes wensen? De ene gericht om de onderkoelde persoon optimaal op te warmen en de andere gericht om de oververhitte persoon optimaal af te koelen? Of is het beter om maar 1 behandelmethode toe te passen? En door protocollen en ambtenaren laten beslissen wat die ene methode wordt? En die af te dwingen?

Zo is het dus ook met landen. In plaats van dat we de oververhitte landen die bijvoorbeeld in een kunstmatige boom – bust cyclus zitten te kunnen laten afkoelen en de economisch onderkoelde landen tot leven kunnen wekken moet er 1 recept gekozen worden.

Dat ene recept is volgens de aanhangers van Europese integratie noodzaak. Die stellen met allemaal dure termen dat er meer ingrijpen vanuit Brussel nodig is. Geen landelijk maatwerk meer maar 1 eenheidsworst gedicteerd vanuit de Brusselse planbureau’s. Dat dit dodelijk is voor de economische groei bewijst Griekenland. De zwakste landen zijn de eerste die bezwijken. De sociale cohesie die vanuit Brussel wordt gepropageerd, de verdere integratie, zal de doodsteek zijn voor eerst de periferie, en daarna voor de economische vooruitzichten van het economische centrum van Europa.