De verleiding van Europa

Ooit wist men nog niets van continenten af. En was Europa de naam van een prinses. Een prinses die de aandacht trok van Zeus, de oppergod. Zoals het een goede oppergod betaamt besloot hij deze prinses te bezwangeren. Niet op de manier zoals enige eeuwen later gebeurde met een onbevlekte ontvangenis maar gewoon op de ouderwetse manier.

Voordat de copulatie kon plaatsvinden was het belangrijk de prinses naar een plek te brengen waar ze niet uit zichzelf naar toe wou. Zeus besloot dat een witte stier met mooie kleine hoorntjes een onweerstaanbare verleiding zou vormen voor onze prinses Europa. Parmantig stapte Zeus vermomd als viriele herkauwer over de weide. De prinses raakte onder de indruk en stapte op de rug van de stier.

Vanaf dat moment veranderde alles. De stier rende met hoge snelheid voorwaarts over velden en stranden en zwom naar een eiland. De prinses klampte zich in angst vast aan de stier, bang voor waar de reis naar toe ging, maar nog banger om onderweg van de rug van de stier te vallen. Uiteindelijk kwamen ze aan op het eiland alwaar ze zich overgaf aan de lusten van Zeus.

Of het continent Europa etymologisch gezien afstamt van deze sage staat ter discussie. Wat niet ter discussie staat is dat de naam Europa zeer goed past bij dit verhaal.

Vervang Zeus door het Brusselse ambtenaren en haar politieke circus. Vervang de stier door de euro en de wetgeving die ons allen innig verbindt met de EU. Vergelijk de angst van de prinses om te vallen met de doemscenario’s die de onheilsprofeten over ons uitstorten voor als we de EU zouden verlaten.

Verblind door goedkope beloftes vergooien we onze zelfstandige toekomst en laten we ons door angst steeds verder voeren. Europa is een naïeve en bange prinses verleid door lelijke Brusselse kikkers. Op weg naar der Untergang.