Om een idee te geven wat het effect is van plastic scheiden: je moet 40.000 plastic flessen verzamelen om het CO2 effect van een retourvlucht New York- Londen te compenseren. Met 5 flessen per week is dat dus 160 jaar verzamelen, ook een manier om oud te worden. En dan gaan we er maar van uit dat u die flessen niet eerst met heet water heeft gespoeld, want dan is het milieueffect negatief!
Als je papier en metaal uit het afval scheidt, dan blijft van de rest van het afval: plastic, glas, voedsel tuinafval, textiel rubber etc, nog maar 0,2 pro mille over voor de CO2 belasting.
En naar mate de politici meer soorten afval willen recyclen, worden de kosten van het scheiden alleen maar hoger/negatiever.
Voor wat meer cijfers en links naar de kosten: http://www.nytimes.com/2015/10/04/opinion/sunday/the-reign-of-recycling.html?_r=2
Gelukkig is het wel goed voor de portemonnee; alles wat ik uit het restafval kan houden is mooi meegenomen. ‘Plastic’ is voor mij alles op macromoleculaire grondslag.
Bertus [2] reageerde op deze reactie.
@Vilseledd [1]: Geen woord aan toe te voegen.
… Ik doe er tot groot verdriet van mevrouw Pendragon niet aan mee. Ik heb ooit eens een verhaal gelezen over afval scheiden en hoe dit op de grote afvalstations weer vrolijk bij elkaar wordt gegooid on het vervolgens in de ovens te verbranden. Complete kolder, zoals bijna al dat millieugeleuter van Greenpeace gekkies.
Ow en over 40 jaar is Antarctica gesmolten. Kennelijk is dat ook erg en gaan we dan allemaal dood. Lekker voor het fileprobleem.
Scheelt een hoop autos. ‘
Lekker blijven scheiden…
Het is natuurlijk belachelijk om afval te scheiden maar het is net zo belachelijk dat er 3-4 verpakkingen om veel producten zitten.
Daarnaast vind ik het erg kortzichtig om de CO2 print van flesjes met een vlucht te vergelijken. Het CO2 verhaal is een farce terwijl flesjes vervuilend zijn om vele andere redenen.
Deze hele zaak bestaat uit een voor de massa gecre-eerde hobby om de aandacht van andere zaken af te leiden.
Het volgende artikel heb ik op 6-6-2015 integraal op pagina 5
van http://tinyurl.com/pct8d3f gezet.
___________________________________________________
Papierwinkel ondersteboven gehaald en gevonden!
Het was een brief die op 1 maart 1993 in de Volkskrantrubriek “Geachte redactie” verscheen onder de titel: Afval.
Schrijver was ir. Wiel Senden uit Rotterdam.
Integrale tekst:
_________________________________________________________________________
In Oostzaan wordt proefgedraaid met het individueel afrekenen van huisvuil(de Volkskrant van
25 feb 1993). Naast een vastrecht van 109 gulden per jaar gaan de inwoners 43 cent betalen
voor elke kilo huisvuil die ze bij de straat zetten.Binnen vijf jaar moet het systeem in grote delen
van Nederland worden ingevoerd.De vraag is echter of het individueel afrekenen van afval
de toekomst heeft.Ik denk van niet.
In de eerste plaats zijn er grote investeringen mee gemoeid.
De bureaucratie neemt verder toe.En er zal ontwijkgedrag plaatsvinden.Doordat mensen ruimte in de bak van de buren “lenen” of via allesbranders 43 cent per kilo gaan verdienen.
Sinds de start van de proef wordt er in Oostzaan 20 procent meer glas en papier ingeleverd.
Dat lijkt winst maar dat leidt tot verlies.De papier- en glasindustrie oefenen nu al zware druk uit
op de overheid de subsidie op de inzameling van oud papier te verhogen en een groter deel van de kosten van de glasinzameling te dragen.Nu al betalen de meeste Nederlandse gemeenten tot meer dan tien cent per kilo ingezameld oud papier, en leveren daarmee gesubsidieerde grondstof aan de papierfabrieken.
En de glasinzamelbedrijven eisen dat gemeenten dat het eenmalig glas in bruin, wit of groen scheiden,en de extra kosten daarvan zelf dragen.Zo wordt het financieel voordeel van het gescheiden inzamelen weer door papier- en glasproducenten opgeslokt.
Alle goede bedoelingen ten spijt ligt de oplossing voor het afvalprobleem niet bij de consument en zijn gedrag.
Consumenten produceren geen afval, maar houden het over.
Niet bij hen valt de grootste winst te halen(hoewel voorlichting zeker wat kan helpen), maar
bij de producenten van het afval.
Zij (en niet de consumenten) moeten de rekening gepresenteerd krijgen.
Dat zal leiden tot vermindering van de hoeveelheid verpakkingsmateriaal, tot een groei van statiegeldverpakkingen en tot gemakkelijker afbreekbaar verpakkingsmateriaal.
Scheiden van afval heeft altijd al bestaan. Alleen was het in een ander jasje gestoken.
De schillenman kwam vroeger met paard en wagen langs. Grof huisvuil kon je twee keer per week aan de de straat zetten.
‘S avonds en s’nachts reden mensen met bakfietsen rond om te kijken wat er nog voor bruikbaars tussen stond om dat te verkopen.
Als er een oude auto langs de straat stond, kreeg je een belangstellende sloper aan de deur die vroeg of hij de auto kopen kon. Nu betaal je verwijderingsbijdrage voor van alles en nog wat en nog kom je niet van je troep af. Moet je het wegbrengen naar de milieustraat.
Als scholier haalde je oude kranten op om het schoolreisje mee te betalen. De overheid maakt meer kapot dan je lief is.
Vilseledd [11] reageerde op deze reactie.
“Met groot enthousiasme scheiden we ons glas”
Ik scheid helemaal niks. Ik schijt op scheiden.
Vroeger moesten we niets scheiden.
Toen ineens wel. Maar waarom kon me dat bij de afvalverwerker niet doen?
Als wij plots meer werk moeten verrichten, dan moeten ze daar maar voor betalen. Dus scheiden, OK, mits de gemeentebelasting dan naar beneden gaat.
Maar neen, men liet ons meer werken en verhoogde ook dat jaar vrolijk de jaarlijkse heffingen.
Sorry, maar dat pik ik niet.
Dus a) ik scheid niet en b) ik gooi moedwillig alle glas (dus ook het gekleurde) in de bak voor wit, zodat de recyling bezoedeld wordt t.g.v. onzuiverheid.
Ik doe ook niet aan afvalscheiding. Glas, lege batterijen, alles gaat hier gewoon in de grijze kliko. Het kost me al zeseneenhalve euro om dat kreng te laten legen, scheid die troep dan maar lekker zelf. Het enige wat ik wel apart houd zijn lege blikken en andere metalen. Die krijgt de schrootboer hier in het dorp gratis van me, anders kun je daar ook nog eens voor betalen terwijl nietsnuttende ambtenaren met de waarde ervan op de loop gaan.
@Bertus [7]:
De gesubsidieerde kringloopwinkels begonnen als een goedbedoeld initiatief om oude spullen op te knappen en langdurig werklozen ‘werkervaring’ te laten opdoen, maar zijn verworden tot commerciële overheidstoko’s, die alleen intacte en werkende spullen gratis ophalen en tegen een flinke prijs verkopen in de kringloopwinkels. Private tweedehandswinkels hebben er flink last van gehad.
Volgens mij heeft iedereen er overheen gelezen.
De crux van het artikel van W.Senden was:
Consumenten produceren geen afval, maar houden het over.
Denk daar eens aan als u weer de gemeentelijke belastingen moet ophoesten, ok?
wat heb u liever
http://plasticsoupfoundationjunior.org/plastic-soep/plastic-soep-in-feiten/
of dit
http://www.earth-matters.nl/98/1101/blijvend-actueel/japanse-uitvinding-machine-maakt-van-een-kilo-plastic-een-hele-liter-olie.html
meten is weten, of je de uitkomst daarna verstookt is een 2e.
hmmm de t is al opgestookt.
en nog de groeten uit
Amersfoort Aan Zee
Het gaat niet om het recyclen van afval, maar om het recyclen van grondstoffen aka geld.
Men koopt een fles water en betaald meer voor de verpakking dan voor het water. Men noemt het bronwater, maar dit water is ook behandeld en dus net zo dood als kraanwater.
Dan gooit men de fles in de plasticbak, waarvoor men voor de 2E keer voor de fles betaald.
Uiteindelijk worden al die flessen tot blokken geperst en verkocht aan o.a. de kledingindustrie die er fleece kleding van maakt.
Bij het kopen van deze plastic kleding betaald U voor de 3e keer.
U koopt dus grondstoffen en betaald om er vanaf te komen.
In een normale wereld koopt men die grondstoffen terug van U.!!
Sinds er gerecycled wordt, wordt alles in plastic verpakt, sommige producten zelfs meerdere malen.
Want al die verpakkingen brengen geld op.
De wereld op zijn kop.
Als ik als jongen met mijn moeder naar de markt ging, werden alle groentes en fruit na het afwegen gewoon in de boodschappentas gekieperd en thuis weer gescheiden.
Niks plastic verpakkingen en zakken.
Thans is het voedsel net zo plastic als de verpakkingen.
Oplossing? Niet meer meedoen aan al die onzin, dan houdt het vanzelf op.
Problemen dienen bij de oorzaak aangepakt te worden, niet bij de symptomen.
Comments are closed.