Ofschoon sinds 10.10.10 zowel Saba als Sint Eustatius onder Bonaire ressorteren, hangen de drie eilanden als droog zand aan elkaar.
Bonaire vervult nu ten opzichte van Saba en Sint Eustatius dezelfde rol die Willemstad vroeger ten opzichte van de andere vier eilanden toebedeeld was (vóór 01.01.1986 ten opzichte van vijf eilanden)
Vanuit de Optiek van Saba en Sint Eustatius is dat een dominerende rol, die de belangen van beide eilanden verwaarloost.
Zowel de cultuur van het op duizend kilometer afstand gelegen Engelssprekende Saba als het eveneens op duizend kilometer afstand gelegen Engelssprekende Sint Eustatius is geheel anders dan die van het grotendeels door Nederlanders bevolkte Bonaire.
Hoe ambtelijk Den Haag het in haar hoofd krijgt een dergelijk staatkundig wangedrocht te creëren, is niet geheel duidelijk.
Evenmin is duidelijk hoeveel jaar het zal nemen, Saba en Sint Eustatius de onontkoombare directe band met Nederland te bezorgen.
Hugo van Reijen




















Is invloed van NL voor een eilandje als SABA nu wel een goede oplossing?
Zou de bemoeienis van ene Plasterk nu goed zijn voor de mensen die daar leven?
Ook zonder dat Plasterk daar zakken met NL-belastinggeld naar toe brengt?
Comments are closed.