We leven in een tijdperk van gelijkheid. En gelijkwaardigheid. Ik heb het daar een beetje moeilijk mee. Eerlijk gezegd vind ik sommige mensen nogal minderwaardig. En anderen hebben weer mijn respect.Â
De mythe is dat we allemaal gelijk zijn. Dat is onjuist, nog in de moederschoot zijn we stuk voor stuk uniek. Het scholingsproces mag dan zijn best doen om ons om te vormen tot groeps- en kuddewezens. De media mag ons doen geloven dat we allemaal gelijk en gelijkwaardig zijn. Dat blijft allemaal onzin.
Gelijke behandeling is uit den boze. Iemand die een beetje traag van begrip is zal bijvoorbeeld op school al meer aandacht krijgen. En dat maakt helemaal niet uit. Dat is een natuurlijk proces. Dat is een kern van menselijkheid. Elkaars sterke en zwakke punten erkennen. En daarnaar handelen.
Een goede opvoeding zal zorgen voor het erkennen van ongelijkheid. En daarmee om leren gaan. De lamme zal de blinde leren helpen, de sterke de zwakke, en de slimme de domme. Vanuit dit perspectief heb ik er moeite mee dat alle kinderen tot 12 jaar op dezelfde soort school moeten zitten. Dit betekent dat de overheid iedereen gelijk op laat marcheren tot men 12 jaar oud is. Een belangrijke levensfase, de kindfase, waarin men grotendeels gevormd wordt, gaat voorbij aan de uniekheid van de mens. De eindstreep is dezelfde en hoort door iedereen gehaald te worden.
We staan niet toe dat verschillen benadrukt gaan worden doordat de slimme leerlingen hun sterke kanten extra leren benutten. Sterker nog, de scherpe randjes die aan iedereen zitten, die juist de potentie zijn later te excelleren, raken door dit proces afgestompt.
Dit alles komt voort uit een misplaatst gelijkheidsideaal. Een ideaal dat intussen meerdere generaties heeft misvormd.
Hetgeen belangrijk is, is wat men doet met zijn genetische startpositie. En hoe ouders en omgeving dit stimuleren. Een belangrijke factor in de maatschappij is je talenten te koppelen en uit te bouwen middels vrijwillige interactie met anderen.
Het enige dat we gelijk hebben is dat ieder van ons uniek is.
De mensen die ik bewonder zijn niet zozeer de mensen met de beste genetische startkwalificatie. Alhoewel dat onbewust wel mee lijkt te tellen. Mooie vrouwen krijgen meer aandacht dan lelijke. Maar waar het vooral om gaat is wat men ermee doet.
Het mooiste meisje van de klas kan je 15 jaar later tegenkomen, moddervet, verslonsd, in een joggingbroek. En een minder knap meisje kan 15 jaar later een succesvolle dame geworden zijn en een liefhebbende moeder.
Het gaat niet altijd om economisch succes. Ik kan ook bewondering hebben voor iemand die misschien niet zoveel geld heeft maar wel een moreel hoogstaand leven probeert te leiden. Zelfs voor sommige collectivisten die uit misplaatst idealisme grootse doelen proberen te bereiken kan ik bewondering opbrengen.
De mens is niet alleen uniek in de moederschoot maar ook met wat hij daarna doet met zijn leven. Gelijkheid en gelijkwaardigheid tot maatschappelijk doel propageren behoort tot de stomste idealen die de mensheid kan kiezen. Het is een ontkenning van het leven. Het is tegennatuurlijk. En dit door dwangmaatregelen zoals belastingheffing, nivellering en verplichte scholing doorvoeren zal nooit resulteren in een gelukkige harmonieuze samenleving. Eerder het tegengestelde.
@Ratio: Gelijkwaardigheid betekent niet hetzelfde als gelijkheid. Als je het over gelijkwaardigheid hebt bezie je de positie van een persoon, uitblinker of nietsnut, vanuit een objectieve positie. Voor de wet bv is iedereen gelijkwaardig, en dan in de zin dat ieder mens dezelfde rechten heeft en aanspraak kan maken op ‘gelijke behandeling’. Ieder mens is een elementje van de groep, en als zodanig gelijkwaardig aan alle andere in de groep, in de strikte zin van het woord, en van buitenaf gezien.
Maar zeker niet gelijk – daarom ben ik het eens met de strekking van je betoog. Het is de ‘gelijke behandeling’ die veel te ver wordt doorgevoerd en verwarring schept. Gelijkwaardigheid betekent zeker niet dat je iedereen klakkeloos in ieder opzicht gelijk moet behandelen in het onderwijs; het betekent dat iedereen RECHT heeft op onderwijs, en dan ideaal gezien gericht op de kwaliteiten of handicaps, dus in feite juist op de verschillen.
Ratio [2] reageerde op deze reactie.
Nico [5] reageerde op deze reactie.
Beste ness [1]: Er is geen recht tot onderwijs maar plicht tot het volgen van onderwijs, probeer je kind maar eens te onttrekken aan het onderwijs en je wordt uiteindelijk uit de ouderlijke macht gezet als je niet oppast.
De staat behandelt soms juist niet iedereen gelijk, maar claimt dat wel. Een centrale bankier de de geldpers aanzet krijgt een bonus, want geldschepping is goed voor de economie. De persoon die zelf euro’s namaakt doet precies hetzelfde maar wordt opgesloten.
De staat maakt soms onderscheid. Maar dan vooral als het haar uitkomt. Een asielzoeker krijgt van de staat voorrang bij huisvesting, een werkloze politicus krijgt wachtgeld, een burger WW.
Aan de ene kant worden we omgevormd tot kudde dieren. Aan de andere kant zijn sommige in de kudde meer gelijk dan anderen. En dat gebeurt met dwang. In naam van de gelijkheid. Er is dus een soort van dubbele onjuistheid.
ness [4] reageerde op deze reactie.
Nico [5] reageerde op deze reactie.
In een topdown structuur zul je altijd zien dat er van bovenaf zoveel mogelijk manieren worden bedacht om de ‘massa’ in te lijven en onder controle probeert te houden. Dit spelletje gaat al vele eeuwen terug in de tijd.
Zelfs als voor gelijkwaardigheid wordt gepleit kan dit niet worden uitgevoerd als zodanig. Want als iedereen gelijk was zouden we uiteindelijk geen koning hebben en bonussen zullen ook niet bestaan.
In de kern, de basisbehoeften is iedereen gelijk, maar daar blijft het dan ook bij. Uw enige wapen hier tegen is burgerlijke ongehoorzaamheid.
@Ratio [2]: Inderdaad. Wat ik zeg komt neer op semantisch neuzelen. Maar een “is gelijk” teken kan subjectief of objectief zijn. Subjectief spreek je dan van gelijkheid, dus geen verschil tussen subjecten, en objectief spreek je van gelijkwaardigheid of equivalentie.
Wiskundig: A = B (A is gelijk aan B) geeft een gelijkheid aan, maar “hele moeilijke formule met veel tekentjes = 3” een equivalentie. De moeilijke tekentjes zijn dan zeker niet allemaal gelijk aan 3 of aan elkaar, maar de uitkomst 3 geeft de totale equivalente waarde.
Ik meen dat ook libertariërs uitgaan van een dergelijke gelijkwaardige of equivalente startpositie – bijvoorbeeld het NAP als ‘grondwet’ geldt voor iedereen, ongeacht onderlinge verschillen tussen mensen. Tov het NAP zijn mensen allemaal gelijkwaardig – het NAP brengt dus echte ‘gelijke behandeling’ teweeg, mits zuiver toegepast.
“In naam van gelijkheid” zou dan ook in “naam van gelijkwaardigheid” moeten zijn; de gelijkheid die de staat doordrukt en voorspiegelt is dodelijk voor de geest.
Ratio [8] reageerde op deze reactie.
@Ratio [2] en ness [1]:
Ratio schreef in het artikel over school, ness schreef in het commentaar over onderwijs, waar Ratio in volgde. Zonder te willen muggenziften: Onderwijs is (kort door de bocht) iemand iets leren. Scholen zijn gebouwen waar men pretendeert onderwijs te geven, maar waar in werkelijkheid vooral kadaverdiscipline wordt aangeleerd. Hoeveel nuttige kennis heeft iemand na x jaren basisschool opgedaan in hoe verhoudt zich dat ten opzichte van de tijd die daar kennelijk voor nodig was? Thuisonderwijs en privé-onderwijs haalt een stuk beter rendement!
Ratio: Ik ben met je eens dat niet iedereen gelijkwaardig is, omdat sommigen als minderwaardig beschouwd kunnen worden. Om wat specifieker te maken zou ik stelllen dat mensen in beginsel weliswaar gelijkwaardig zijn edoch niet gelijkaardig. Los van geboden kansen handelen sommigen vervolgens niet waardig door niet alle hen beschikbare mogelijkheden te benutten, of dat op onwaardige wijze te doen. Daardoor, oftewel door eigen toedoen, zakt men dan af naar minderwaardigheid.
Ik heb mensen met geringe verstandelijke vermogens of financiële middelen zich waardig zien gedragen. Daadwerkelijk navolgbare voorbeelden.
Anderzijds heb ik intelligente of (financiëel) rijke mensen zich onwaardig zien gedragen. Voor mij zijn dat minderwaardige mensen.
Genetische verschillen… ach. Ik denk dat de ‘genetische’ structuur van een karakter het belangrijkste is. Wanneer daar mutaties in komen kunnen er walgelijke dingen gebeuren. Ontegenzeggelijk komt er een stukje karakter mee van beide ouders. Bij sommigen veel, bij anderen weinig.
Ratio [7] reageerde op deze reactie.
Inzake de titel: Het woord persoon komt van het Latijnse woord persona, wat masker betekent.
Sommige mensen zijn zo bedreven in het spelen van een bepaald personage, dat ze vergeten zijn om onvervalst mens te zijn.
Dat geeft te denken. Want ook dat resulteert op een bepaalde manier in minderwaardigheid. Waardigheid komt immers ook voort uit authenticiteit. Wordt het iemand niet toegestaan om zichzelf te zijn, dan verkeert hij in een minderwaardige oftewel onderworpen positie!
Beste Nico [5]: je stelt: Onderwijs is (kort door de bocht) iemand iets leren. Scholen zijn gebouwen waar men pretendeert onderwijs te geven, maar waar in werkelijkheid vooral kadaverdiscipline wordt aangeleerd
Eens. Een goede opleiding heeft meesters die meesters opleiden. Iets dat we thans negeren. Wederzijds respect tussen leerling en leraar op basis van wederzijds vrije keuze.
Een vlam van gelijkwaardigheid kan slechts ontbranden op het moment dat we geen heersers door dwang meer erkennen. Vanaf dat moment is er naast de uniekheid van iedere mens een tweede gedeelde universele waarde. Niemand zal heersen over de ander door dwang. Tot dat moment zal ongelijkwaardigheid middels dwang de basis zijn van de maatschappij. Hoe artikel 1 van de grondwet ook moge luiden. Het cynische is dat deze ongelijkwaardigheid zich heden ten dage juist baseert op de dwaling van gelijkheid. En dus de huidige ongelijkwaardigheid gebaseerd is op een misplaatste interpretatie door het volk van gelijkheid en gelijkwaardigheid. Namelijk dat dit dwang vereist. Deze afgedwongen gelijkheid betekent juist in praktijk een heersende klasse op basis van dwang en dus is ongelijkheid ingebakken in het stelsel dat zogenaamd gebaseerd is op gelijkheid….
Karakter en moed, twee belangrijke begrippen, die thans teveel genegeerd worden. Als je boeken leest uit voorbije tijdperken dan komen die twee termen nog naar voren als elementaire deugden.
Nico [9] reageerde op deze reactie.
Beste ness [4]: je stelt “de gelijkheid die de staat doordrukt en voorspiegelt is dodelijk voor de geest” Mooi gesproken!
Rob [11] reageerde op deze reactie.
@Ratio [7]: Helemaal mee eens. Goed verwoord.
Je haalt de grondwet aan. Daarin wordt vrijheid genoemd, maar, tenzij de wet anders voorschrijft. In het Statuut voor het koninkrijk der Nederlanden, het ondergrondse fundament voor de grondwet, wordt ook vrijheid benoemd:
Artikel 43
1. Elk der landen draagt zorg voor de verwezenlijking van de fundamentele menselijke rechten en vrijheden, de rechtszekerheid en de deugdelijkheid van het bestuur.
2. Het waarborgen van deze rechten, vrijheden, rechtszekerheid en deugdelijkheid van bestuur is aangelegenheid van het Koninkrijk.
Laat ik daar nu nooit wat van gemerkt hebben…. want nagenoeg alle wetgeving die bovenop de grondwet is gebouwd en rechtspraak op grond van wet- en regelgeving doet vooral dit; vrijheden afnemen en ziekelijke bemoeizucht legaliseren. Voor onwaardigen geen probleem, maar voor mensen mensen met karakter en deugden onaanvaardbaar. Politici liegen wat af. Geen waardig, maar onwaardig c.q. minderwaardig gedrag.
Misschien maakte ik een gedachtensprong. Je noemde dwang. Het tegenovergestelde daarvan is vrijheid. Of het ontbreken daarvan, het is maar net vanuit welk perspectief gekeken wordt. Alleen een soeverein mens heeft niet te maken met dwang, hoewel soevereinen (koningen) er wel om bekend staan dwang uit te oefenen. Kennelijk wordt er met 2 maten gemeten.
@Ratio [8]:
“de gelijkheid die de staat doordrukt en voorspiegelt is dodelijk voor de geest”
Dat ben ik volstrekt met je eens en daarom kun je het beste in het geniep doen en denken wat je wil.
Geef er geen ruchtbaarheid aan; want als de staat zich bedreigd voelt zullen ze geen middel schuwen om je te onderwerpen.
Nico [12] reageerde op deze reactie.
@Rob [11]: Een heerser is machteloos wanneer hij mensen niet kan dwingen om zijn zin te doen – zoals bijvoorbeeld belastingen betalen. Onderwerping is dus de allereerste prioriteit.
Na onderwerping volgt (mogelijk) (enige) inspraak, maar uiteraard alleen als de woorden de heerser welgevallig zijn of wanneer de grond te heet onder zijn voeten wordt en zijn positie dreigt te gaan wankelen.
Dat is hoe de constitutionele monarchie en de parlementaire democratie zijn ontstaan. Soms wensten koningen actieve deelname vanuit de burgerij aan bestuur, soms konden ze er niet onderuit omdat democratie een toverwoord is geworden. Als we de schijn van de magie wegknippen, dan blijft het uitgangspunt ‘gewoon’ staan.
Zoals George Orwell opmerkte; sommigen zijn meer gelijk dan anderen. Wie is er dan onwaardig of minderwaardig? De onderworpene of de acteurs op het politieke toneel? Of allebei?
Nico [13] reageerde op deze reactie.
@Nico [12]: Pardon, ik bedoelde niet ‘parlementaire democratie’, maar ‘parlementaire monarchie’
Comments are closed.