zondag, 6 maart 2016
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Wat wij kunnen leren van Pablo Escobar

gale boetticherOp Netflix zijn momenteel twee zeer interessante series te zien over het leven van de Colombiaanse drugsbaas Pablo Escobar. Beide zijn niet alleen spannend en schokkend, maar bieden ook belangrijke politieke inzichten.

De twee tv-series waarover we het hebben zijn Narcos en Pablo Escobar: El Patrón del Mal. De eerste is gemaakt door Netflix zelf en biedt vooral een Amerikaans perspectief; naast Escobar hebben twee DEA-agenten de hoofdrol.

El Patrón del Mal is door Colombianen gemaakt en duurt een stuk langer. De serie heeft 74 afleveringen van 45 minuten, terwijl Narcos er tot nu toe acht heeft (er komen er nog wel meer). Van El Patrón del Mal leer je daardoor een stuk meer over het leven van Escobar, maar je hebt er wel de tijd voor nodig.

Beide series zijn absoluut de moeite waard. De acteurs spelen overtuigend en de verhaallijnen zijn ongelooflijk spannend. Dus kijk ze vooral allebei, ook omdat ze erg leerzaam zijn. Narcos en El Patrón del Mal laten perfect zien hoe waanzinnig slecht de Oorlog tegen Drugs is.

Pablo Emilio Escobar Gaviria wist uit te groeien van een simpele kruimeldief tot de grootste drugsbaas ter wereld. Zijn belangrijkste handel was de doorvoer van cocaïne naar de Verenigde Staten. In de jaren tachtig – op het hoogtepunt van zijn imperium – maakte dat hem één van de rijkste mannen ter wereld.

Escobar’s motto was ‘plomo o plata’: lood of zilver. Als je als politieman, politicus of zakenman met hem meewerkte, dan werd je goed betaald. Deed je dat niet, dan kreeg je de kogel. Die methode bracht Escobar naar de top, maar zorgde ook voor ongelooflijk veel moorden.

Na de liquidatie van de minister van justitie halverwege de jaren tachtig, begon de Colombiaanse overheid – met steun van Amerika – een keiharde oorlog tegen Escobar. Om de staat te dwingen daarmee te stoppen, reageerde de laatstgenoemde met een regen van terreur. Een vliegtuig werd opgeblazen, het hooggerechtshof bezet en vele liquidaties volgden.

Pablo Escobar bij het Witte Huis.

Pablo Escobar bij het Witte Huis.

 

Al dat geweld was helemaal niet nodig geweest als de Colombiaanse en Amerikaanse overheden drugs gewoon hadden gelegaliseerd. Dan had de cocaïne veilig verkocht kunnen worden in apotheken, en dan was Escobar binnen de kortste keren failliet gegaan. Zonder drugshandel was hij niet meer dan een kruimeldief geweest.

De politici kozen er echter voor om drugs illegaal te houden, en daarom kon Escobar met de opbrengsten van de drugshandel zijn terreur blijven financieren. Dat heeft duizenden Colombianen het leven gekost.

Het is terecht om Escobar te veroordelen voor zijn misdaden. Het was een psychopaat die verantwoordelijk is voor ongelooflijke gruweldaden. Het mag echter niet vergeten worden dat hij een creatie van de staat was. Zonder het verbod op drugs was hij niks. De politici en DEA-agenten die zo sympathiek in de tv-series geportretteerd worden, zijn daarom net zo schuldig aan de moorden.

Als je nog geen Netflix hebt, neem dan een gratis proefabonnement van een maand. Als je wel al Netflix hebt, begin dan meteen met kijken. Narcos en El Patrón del Mal zijn misschien wel de meest leerzame series van dit moment.

Gale Boetticher

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Geschiedenis, Overheid, Politiek, Politiek gesjoemel, Subsidie Industrie, Terrorisme, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Pendragon schreef op : 1

    Ik heb een van de twee gezien. Afgezien van de meedogenloosheid van Escobar bekroop mij zo nu en dan ook wel iets van begrip voor hem. Hij weigerde domweg om de roverheid als boven hem gesteld te zien en baande zijn eigen pad. Het is niet het pad dat ik zelf zou durven te volgen, maar… het heeft wel wat…

  2. hugovanreijen@yahoo.com schreef op : 2
    Hugo J. van Reijen

    Het hele gedoe rondom de heer Escobar heeft de overheid aan zichzelf te wijten.
    Laat de overheid zich niet bemoeien met de productie, import, consumptie en export van waren die tot de dagelijkse levensbehoeften behoren.

  3. hugovanreijen@yahoo.com schreef op : 4
    Hugo J. van Reijen

    @Naam * [3]:
    Zelfs politici hebben voldoende verstand om te beseffen dat liberalisering vereist is om tot een normale toestand terug te keren.
    Hiervoor is immers slechts het bevattingsvermogen van een zesjarige voor nodig.
    Maar zij tellen de stemmen.

  4. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 5

    Het verbod is voor de staat een goede bron van inkomsten.
    Zelf produceren dat kan moreel gezien niet meer, in deze tijd.

    Dus word er nu wereldwijd verdient aan verbieden!!!