Oek_REF_LEUGENSIk wil het leidende beginsel der NSB aanhalen om mijn standpunt aangaande de EU te verduidelijken. En waarom ik vandaag wellicht toch ga stemmen.

Het leidende beginsel der NSB:

motto nsb

(bron is partijprogramma der NSB uit 1931)

Ik zie hierin een beperkte plaats voor het individu en het persoonlijke belang. Groep en natie zijn belangrijker dan het individu. Het motto van de mensen die in het Europese project geloven zou ik als volgt kunnen samen vatten:

motto EU

Ook hier zie ik niet echt veel ruimte voor het individuele belang. Vandaag heb ik de mogelijkheid mijn twijfels uit te spreken over de wijsheid van het bovenstaande leidend beginsel. Wil ik een krachtige natie die me regeert? Zoals de NSB voor stond? Liever niet. Maar wil ik daar nog eens een instituut boven hebben staan? Dat verre van democratisch is en waardoor de burger nog minder invloed op zijn eigen leven kan hebben? Dat al helemaal niet!

NB: ik wil hiermee de EU niet gelijk stellen aan de NSB. Wat ik wel constateer is dat de EU valselijk een Europees mandaat claimt. Het grootste Europese land obv inwoners, omvang en militaire macht voelt zich er niet in thuis. En in landen als Nederland is de EU tijdens een referendum verworpen. Dus ook daar claimt de EU Europa te vertegenwoordigen waar ze dat niet doet. Er is iets ontstaan dat niet echt Europees is maar dit wel claimt te zijn. Een keuze voor de EU is een keuze voor leugens, en voor collectivisme.

Ik geloof niet in een burgerplicht om te stemmen, maar het is altijd goed afstand te nemen van leugens en collectivisme.

4 REACTIES

  1. Tja… Een van die laatste zinnen klopt ook wel. Ik refereer aan Jean-Claude Junkers uitspraak Ik lieg als het nodig is om zo tot zijn doel te komen.
    Het probleem is geworden dat je n ooit meer weet wanneer hij liegt of niet.

  2. In een ideale context liggen de belangen (en het toekomstbeeld) van een individu en de groep waarin hij functioneert op één lijn. Er is dan sprake van dienstbaarheid jegens elkander, waarin geen ruimte is voor dwang (heersen).

    Zet dit af tegen allerlei systemen die mensen hebben bedacht (cultureel / economisch / politiek / religieus). Die lijken op het eerste gezicht misschien leuk, maar dienen mensen niet. Zij beheersen of limiteren hen. Mensen raken er onderling door verdeeld.

    De kwaliteit van verhoudingen tussen mensen wordt bepaald door twee primaire factoren: Inspanningen en vertrouwen (wederkerig). Wanneer door mensen bedachte systemen niet resulteren in de inspanning om anderen daadwerkelijk te leren kennen en op grond van geconstateerde behoeften of wensen te dienen, maar in plaats daarvan kille gedragsnormen opleggen, zal er nooit vertrouwen groeien. Het hoogst bereikbare is dan het soort vertrouwen dat een mens in een machine heeft (voorspelbaarheid; input X resulteert in output Y). Maar, net zoals machines defect kunnen raken, zo kunnen ook immateriële systemen gebreken of kuren vertonen. Defecten, gebreken of kuren veroorzaken vooral irritatie en schade.

    Ons devies is dan ook om niet meer mee te doen met spelletjes die anderen hebben bedacht en beheerst worden door spelregels die ons dwingend worden opgelegd. En ook niet de schijn wekken dat we er volgzaam, lijdelijk, meesmuilend of knarsetandend mee accoord gaan. Stemmen is een voorbeeld. Hoe we daarover denken heb ik reeds uitgelegd.

  3. Soms laat het dominantie culturele / economische / politieke / religieuze systeem middels gedrag even zien waar zij feitelijk voor staat: Wie om wat voor reden dan ook niet meedoet aan het Monopoly spel voor meerderjarigen wordt middels een vernederende behandeling en/of uitsluiting ‘gestimuleerd’ om toch maar weer mee te gaan doen. Dit artikel is een topje van deze kille ijsberg. Dwang is het devies.

    Toch zijn er ook mensen die anders denken en zich gedragen. Ik zag eens een bordje hangen:
    “Onze vrijwilligers worden niet betaald. Niet omdat we dat niet willen, maar ze zijn onbetaalbaar!”
    En zo is het maar net. Dwang resulteert in lijden. Vrijwilligheid resulteert in waardevolle relaties die onbetaalbaar zijn, waarin geld geen rol meer speelt.

Comments are closed.