
Verplichte opvoeding van jongeren door docenten is een van die universele dingen waar niemand ooit vraagtekens bij zet. We gaan ervan uit dat DE manier is om te leren. Maar uit onze eigen ervaring blijkt dat er allerlei andere manieren zijn om te leren. We leren door te lezen, door te kijken, door na te bootsen, door te doen. We leren in groepen of alleen. Maar dan noemt men dit geen ‘onderwijs’ – dat is altijd iets dat van bovenaf wordt opgelegd. Is het klaslokaal echt de beste manier voor jongeren om dingen te leren? Of heeft de obsessie met het formele onderwijs allerlei andere modellen van leren verdrongen? Als je erover nadenkt is het nogal vreemd dat vrijdenkende mensen, wanneer hun kinderen net hebben leren lopen en praten, deze naar een soort gevangenis voor de komende twaalf tot zestien jaar sturen. Daar worden ze vastgehouden, met (dreiging van) geweld, in cellen genaamd klaslokalen en verplicht om aan een bureau te zitten en bepaalde routines te volgen.
Hoe zou het onderwijs eruit zien als het toegestaan zou zijn ??om te evolueren? Nu wordt alle innovatie tegengehouden door overheden, met neofobe ambtenaren en dito vakbonden. Alles wat de overheid aanraakt bevriest in de tijd. Scholing is al meer dan 100 jaar hetzelfde. En dat in een tijd waarin men via internet gratis onderwijs kan volgen van hoog niveau. Denk aan de Khan academy en de gratis lessen van MIT . Met de initiatieven van Google (project Loon) en Facebook (Internet.org project) en anderen om de hele wereld van (gratis) internet te voorzien en de alsmaar dalende prijzen voor smartphones/laptops kun je je afvragen of het Westen niet binnenkort te maken krijgt met de wet van de remmende voorsprong. Westerse kinderen krijgen op een ouderwetse en nare – dus contraproductieve – manier veelal onnodige – niet door de markt gewaardeerde – kennis hun strot binnengestampt. Dat ook nog eens tegen hoge kosten (want overheid) en dan moeten ze met die waardeloze opleiding concurreren op de wereldmarkt met een lening om hun nek en torenhoge belastingen (oa voor die geweldige ‘ gratis’ scholing) tegen mensen die bijna gratis een opleiding hebben genoten die wel gewaardeerd wordt door de markt – anders kies je het niet / wordt het niet aangeboden – die geen lening en/of hoge belastingen/kosten hebben.
De economische historicus Stephen Davies zegt dat de ‘moderne’ vorm van de school in 1806 is ontstaan, het jaar waarin Napoleon Pruisen versloeg. Door deze vernedering nam de Pruisische Staat het advies aan van Wilhelm von Humboldt, en bedacht een programma van verplichte en strenge opvoeding, waarvan het doel was om jonge mannen te trainen tot gehoorzame soldaten die niet weglopen in de strijd. In deze Pruisische scholen werden veel van de onderdelen die we nu als vanzelfsprekend zien geïntroduceerd. Er was onderwijs op basis van jaar in plaats van op kunde. Er was formele pedagogie, waarin kinderen in rijen zaten tegenover staande docenten, in plaats van samen rond te lopen zoals in het oude Griekenland. Er was een vaste schooldag, onderbroken door het luiden van klokken. Er was een vaste syllabus, in plaats van flexibel leren. Meerdere vakken in een dag in plaats van vasthouden aan een onderwerp voor meer dan een dag. Deze eigenschappen hebben zin, zo stelt Davies, als je mensen wilt drillen tot geschikte rekruten voor het leger.

Horace Mann, algemeen beschouwd als een van de vaders van het Amerikaanse openbaar onderwijs, was enthousiast over het Pruisische model. Hij bezocht Pruisen in 1843 en kwam terug vastbesloten om openbare scholen in de US ook zo in te richten. Voor Mann was niet het doel om het niveau te verhogen (de vrije markt had in 1840 al 97 procent alfabetisme bereikt), maar om recalcitrante kinderen om te vormen tot gedisciplineerde burgers. Hij was duidelijk: het ging om het welzijn van de Staat, niet de behoeften van individuen. In zijn boek ‘The Rebirth of Education’, citeert Lant Pritchett een negentiende-eeuwse Japanse minister van Onderwijs: ‘Bij scholing moet niet uit het oog worden verloren, dat wat er gedaan moet worden niet in het belang van leerlingen is, maar omwille van het landsbelang.”
Uit ‘ The Evolution of Everything’ van Matt Ridley.
Vertaald door Hijseenberg, Mei 2016.




















Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst!
Voor alle Nederlandse onderdanen:(burgers, slaven, horigen)
Onderdanig: zo dat duidelijk is dat je iemand anders belangrijker vindt dan jezelf en dat je die wilt gehoorzamen Synoniemen: slaafs, gedwee.
Iets dergelijks wordt ook door John Taylor Gatto gesteld in zijn boek Dumbing us down. Een zeer lezenswaardig boek.
Onderwijs gaat uit van het bevredigen van ontdekkingsdrang. Het aanreiken van op een gegeven moment relevante informatie. Goede voorbeelden, juiste informatie. Scholing is een heel ander ding. Het is meer een programma volgen. Kadaverdiscipline.
Scholing wordt gegeven door schoolmeesters.
Waarna burgermeesters, dominees, media en politici het estafettestokje overnemen. Telkens weer wordt een programma voorgeschoteld en zijn de onderwijsmethoden zeer discutabel. Misschien zit ‘m het verschil in iemand die zelf vooruit wil in een zelf gekozen richting vs. mensen die middels een programma min of meer een richting in gestuurd of gesleept worden.
Dit doet me denken aan een jacht dat ooit aan het koninklijk huis cadeau is gedaan door de NL regering. Het jacht maakt weinig zeemijlen en wordt op een marinewerf onderhouden. Men pakt het aan als een militair project, zodat de kosten behoorlijk hoger zijn dan wanneer het onderhoud op een civiele werf uitgevoerd zou worden.
Een jacht is bedoeld om te varen, te verkennen, te genieten. Niet om vooral ergens doelloos in een loods te staan. Is dat niet hetzelfde met een mensenleven? Maar je moet er natuurlijk wel op uit willen trekken, verkennen (stuwkracht). Dat vergt een doel.
Het onderhoud van de burgerij wordt in sommige landen als een militair project aangepakt. Kost veel geld en niet te vergeten veel ellende. In andere landen zijn er andere kostbare systemen om de burgerij te leiden; scholing, religie en politiek zijn lapmiddelen voor mensen die niet zelf innerlijke stuwkracht leveren en geen doel voor ogen hebben.
Zolang anderen ‘de kar trekken’ wordt het paard achter de wagen gespannen. Dat geldt voor onderwijs (vs. scholing) en voor bestuur in de ruimste zin des woords. Dan hebben we het nog niet over de actieve tegenwerking wanneer iemand tot het inzicht gekomen is dat dit ook anders kan.
Voor wie eens kennis wil maken met een andere invalshoek voor dit onderwerp, onderstaand een kopietje van wat notities.
Opvoeding en scholing kunnen beschouwd worden als instrumenten om mensen met ongeveer eenzelfde leventje te creëren. De één zal misschien een oplichter worden, de ander een brave huisvader/moeder, weer een ander zal via vervolgscholing (universiteit) een hogere sociale klasse bereiken. Maar het resultaat is en blijft (vrij) volgzaam schaap, ontstaan als gevolg van sleutelen aan het DNA van de karakterstructuur. De manier waarop dat gedaan wordt kan figuurlijk beschouwd worden als een genetisch experiment. Hoe het experiment uitgevoerd wordt is onder meer afhankelijk van culturele, religieuze en politieke factoren. Iedere context (land) vereist een ander type uniform en volgzaam schaap.
In de serie Orphan Black (productie door BBC) zijn er als gevolg van een genetisch experiment een aantal klonen gekwekt. De gemiddelde kloon wordt door een ‘monitor’ in de gaten gehouden in de context van een sociaal experiment. Er wordt gejaagd op klonen met een gezond zelfbewustzijn, teneinde ze om het leven te brengen. Iedere kloon die vermoord wordt is “één van velen”, die niet meer bij ‘de familie’ past en gezien wordt als rijp voor vernietiging.
Klonen zijn zodanig ontworpen dat de vrouwelijke varianten (type voor een burger) onvruchtbaar zijn en bij de mannelijke varianten (type voor een militair) het verstand aangetast. Allen hebben een genetisch defect waardoor ze voortijdig overlijden. In deze serie bleek één vrouwelijke kloon desondanks vruchtbaar, een productiefoutje. Zij heeft een kind gebaard. De melktanden van haar kind bevatten stamcellen die genezend werken voor de klonen (de klonen krijgen na verloop van tijd een dodelijke ziekte).
De serie is een variant op het thema van de slimme psychopathische moordenaar die gepakt wil worden en aanwijzingen achterlaat, met de slimme rechercheur die tegengewerkt wordt vanuit de hogere echelons. De serie verwijst – net als de serie Elementary, naar het verhaal van Leda , die door de zwanenman (Olympus) bevrucht werd, waaruit nakomelingen voortkwamen die half-mens en half-god waren. Deze nakomelingen konden omlaag vallen naar het bestaan van een sterveling of dat juist ontstijgen door zich als goden te gedragen.
Tot in de jaren ’60 werd je gedisciplineerd op school, met geweld. Dwang en geweld moest minder zichtbaar worden maar vooral bij jongens lukte dat niet. Daarom stoppen ze die vol met Ritalin.
Nico [8] reageerde op deze reactie.
In Engeland werd de onderwijsplicht veel later ingevoerd. Voor die tijd genoot zo’n 95% van de kinderen tenminste 6 jaar onderwijs, waarbij lezen, schrijven en rekenen centraal stonden. Dit werd deels door ouders zelf gedaan of met behulp van de kerk. Maar veel kinderen gingen ‘gewoon’ naar school. De meeste ouders bezuinigden nog liever op hun eigen maaltijden als ze daarmee in staat waren om onderwijs voor hun kroost te betalen.
Rond 1900 werd in Nederland de leerplicht ingevoerd. Maar voor 1900 konden mensen ook al lezen, schrijven en rekenen.
Nico [9] reageerde op deze reactie.
@Nico de Geit [5]: Wij hebben onze zoon ook gedisciplineerd. Het succes-recept was stimulans en hem zelf zijn eigen leerweg en leertempo laten kiezen.
Het grote probleem van jongens op scholen is het dwangbuis van verplichte programma’s. Dat geeft als vanzelf een tegenreactie, hoewel opgemerkt kan worden dat de ene knul zich daarbij makkelijker neerlegt dan de andere. Wanneer het spanningen geeft, dan wordt de wil van zo’n jongen gebroken. Daar zijn diverse methodes voor, zoals tegenwoordig Ritalin.
Uit ervaring: We kregen te maken met een kind dat volgens specialisten de aandoening ADHD heeft. Aandachtsstoornis. Dat krijg je wanneer een kind iets anders wil dan het schoolprogramma. Tijdens een vakantie kwam hij vanuit Nederland naar ons, ergens in centraal Europa, op een boerderij. Hij hielp onze paarden te onderhouden, kon zich helemaal uitleven en stelde zich leergierig op. Eenmaal terug thuis in Nederland werd besloten het kind Ritalin te geven. Hij werd er inderdaad mak van. Inmiddels heeft hij zich neergelegd bij het dwangbuis en haalt hij betere cijfers. Maar vast staat… dat deze knul een schaduw is van wie hij was en er na zijn schoolperiode een hele (momenteel nog groeiende) berg schade te herstellen is. Diep treurig.
@Nico de Geit [7]: En de taalbeheersing was nog beter ook! Universiteiten in bijv. Amerika nemen liever studenten aan die via homeschooling wijzer zijn geworden, omdat zij geleerd hebben om te leren, zelfstandig en gedisciplineerd zijn. In tegenstelling tot studenten die van openbare scholen komen. Wie geleerd heeft om als een autodidact te functioneren komt qua inzicht veel verder dan iemand die afhankelijk is van programma’s en kwalificaties.
Door de indeling van de lessen – 50 minuten over een onderwerp voordat de bel gaat, de concentratie en enige interesse in het materiaal worden gebroken – gaat het doelbewust ook niet om het leren maar om het “stampen.”
Leren = begrijpen
Stampen = braaf en gehoorzaam accepteren en herhalen. Begrijpen is niet nodig.
Daarom zeg ik ook dat ik op autodidactische manier 100 keer meer *geleerd* heb na mijn schoolperiode dan tijdens mijn schoolperiode, waar ik weinig geleerd heb en vooral veel ”gestampt.”
Mijn gebrek aan indoctrinatie heb ik denk ik vooral te danken aan mijn weerzin tegen onverdiende autoriteit.
Comments are closed.