Libertarianism has only a tiny ideology: “THOU SHALT NOT AGRESS” H.J. Jongen sr. DIENSTPLICHT Eén van de suggesties die ik op deze serie kreeg, was om zoveel mogelijk de vragen van de KLEINSTE POLITIEKE KWIZ te behandelen*. Dit lijkt me wel een aardig idee, vooral omdat steeds meer blijkt dat deze kwiz zo’n goed middel is om aan anderen te vertellen wat het Libertarisme is en wil.
Een interessante actie is nu gestart door Marshall Fritz, de ontwerper van deze kwiz. Hij heeft een belangrijke ervaring die hij had bij gesprekken over de libertarische filosofie geformuleerd. Die is dat je bij een contact met iemand die je een vraag stelt over een libertarische opvatting, niet meer dan dertig seconden hebt om zijn aandacht en interesse te blijven houden. Als je binnen die dertig seconden niet het juiste begin maakt, verlies je zijn aandacht en gaan zijn gedachten weer in zijn oude richting.
Uiteraard zal dat antwoord voor verschillende personen anders zijn en ook is het een beetje absoluut uit-gedrukt, maar ik kan uit mijn eigen ervaring stellen dat er een heel grote kern van waarheid in zit. Marshall heeft nu een prijsvraag uitgeschreven waarin gevraagd wordt naar het beste “dertig seconden antwoord” op alle tien de vragen van de kwiz. Ik ben er zeer benieuwd naar en ik hoop u na september, als de uitslag bekend wordt, er meer over te kunnen vertellen.
Maar nu dan de eerste vraag of stellen waarvoor in de kwiz gevraagd wordt een mening in te vullen: Stop dienstplicht. Velen zijn het daar zonder meer mee eens. Vooral “links” georiënteerde personen, die vaak nog verder willen gaan en het hele leger willen afscheffen (pacifisten).
Toch is er ook een groot aantal mensen dat het er niet mee eens is. Die willen de dienstplicht handhaven.
Daarvoor worden dan allerlei redenen aangevoerd, variërend van “plicht voor je land”, tot “het is zo goed voor de ontwikkeling van de persoon zelf”. De opmerking die ik het meest hoor, is “dan staan morgen de Russen voor je deur en dan is het helemaal gedaan met jullie individuele vrijheid”. Alvorens op deze (foutieve) conclusies in te gaan, is het goed eerst weer naar de basis terug te gaan. En dat is:
GIJ ZULT GEEN AGRESSIE PLEGEN.
Uitgaande van deze basis is het eenvoudig duidelijk te maken dat door dienstplicht jonge mensen gedwon-gen worden om dingen te doen die ze niet vrijwillig gedaan zouden hebben. Die dwang, dreiging met ge-weld als je niet komt, wordt in echt geweld omgezet als de militaire politie je komt ophalen. Personen worden gedwongen om in dienst te gaan en werk te verrichten voor anderen. Te werken voor de bescherming van anderen. Desnoods met gevaar voor hun eigen leven. Wat is hierin het verschil met de situatie van de slaaf en de meester? De één wordt opgeofferd voor het voordeel van de ander. Er is geen verschil, ook al zal de voorstander van dienst-plicht me verwijten dat ik overdrijf.
Argumenten dat je onder die dienstplicht uit kunt komen door je te “laten afkeuren” of door “gewetensbezwaren” of door “vervangende dienstplicht” doen allemaal niets ter zake. Het blijft dwang zolang het slachtoffer niet gewoon kan zeggen dat hij er geen zin in heeft. Typisch is dat personen die dienstplicht nodig vinden om het communistische onvrije stelsel buiten de deur te houden, niet inzien dat ze dat zelfde onvrije stelsel in hun eigen land reeds toepassen door jongelui in dienst te dwingen.
Alan Burris zegt dan ook terecht in zijn boek, A LIBERTY PRIMER:
“Wij zullen altijd oorlog blijven houden totdat de mensheid het principe accepteert dat het initiëren van geweld NOOIT goedgekeurd kan worden, voor welk doel dan ook”.
Ook zegt Burris dat het overtuigen van de gehele mensheid van dit principe een enorme taak is; maar het doel van het Libertarisme is niets minder dan dat. En tegen degenen die zeggen dat dat een prachtig doel is, maar te idealistisch en onpraktisch, kunnen we stellen dat het de enige hoop voor de mensheid is. Het alternatief is al duizenden jaren geprobeerd. Het heeft alleen maar slachtpartijen, onderdrukking en armoede opgeleverd en het voert naar nog grotere ellende.
Hoe dan het gevaar van een buitenlandse overheersing tegen te gaan? Wel dat zou bijvoorbeeld kunnen door een “vrijwilligersleger”. Dit heeft allerlei voordelen ten opzichte van het gedwongen leger. Het kan zelfs een beter leger worden, dat efficiënter werkt. Het feit dat dat in Engeland en in de Verenigde Sta-ten al zo is, is voor velen een sterk argument. Immers waarom zou het dan niet net zo kunnen in de Beneluxlanden?
Paul Jacob, een bekend Amerikaan die zich tegen de dienstplicht verzet heeft, zei het als volgt: “Het echte onrecht van de dienstplicht is dat het staatscontrole is op het individu, het is dwangarbeid. Dienstplicht als middel voor welk doel dan ook, is onrecht. Ik ben geen pacifist die zich tegen een oorlog verzet, ik ben een vrij mens die zich verzet tegen slavernij.”
Frederic Bastiat schreef al omstreeks 1850: “Je zult nergens komen met je strijd tegen het com-munisme; zolang als je er zelf deel van uitmaakt. het vertroetelt en liefkoost in dat deel van de wetten waar-in het al is doorgedrongen, zullen al je pogingen tevergeefs zijn”.
Het is mij en andere Libertariërs al vaak gelukt om met bovenstaande argumenten de dienstplichtaanhangers te overtuigen dat inderdaad dienstplicht niet past in een vrije maatschappij en dat een vrijwilligersleger al een hele stap vooruit zou zijn.
Alleen deze enkele stap maakt dan de wereld weer een heel heel klein beetje meer vrij, meer libertarisch.
klik op afbeelding voor groot
Sommigen vinden dat informatie en bestuur gecentraliseerd zou moeten worden, in computertermen op een server. Anderen vinden dat dit beter gedecentraliseerd kan plaatsvinden, zodat er niet teveel afhankelijkheid is. In termen van het libertarisme; zelfbestuur. In computertermen; krachtige werkstations. In beide gevallen is een goed netwerk noodzakelijk.
De staat eist van burgers informatie en dienstbaarheid. Niet iedereen is daar even blij mee. Als gevolg daarvan weigeren sommigen dienst, wat in computertermen als een DoS (denial of service) attack beschouwd kan worden.
In computerland kiezen sommigen ervoor om ‘in de cloud’ te werken en applicaties op een server te laten draaien. Het heeft voordelen. Maar het heeft ook nadelen, reden voor anderen om alles in eigen huis met een krachtig werkstation te doen. In computerland kan dat, hoewel de massa wel in een bepaalde richting gestuurd wordt. Kennelijk vinden kopstukken dat de massa al haar data maar in de cloud moet opslaan, wat voor inlichtingendiensten ontegenzeggelijk handiger is.
De keuzevrijheid die mensen in computerland hebben, bieden staten niet. De staat eist. De staat dwingt. ‘Het systeem’ kent slechts 1 mogelijkheid; gecentraliseerd bestuur. Ik vraag me af; moet er nu echt een DDoS plaatsvinden (distributed denial of service) jegens de staat om bij de kopstukken het inzicht te laten doordringen dat er ook mensen zijn die gewoon met rust gelaten willen worden en hun eigen leven wensen te besturen?
De principes van DoS en DDoS staat hier
De verhoudingen tussen mensen kunnen op allerlei manieren functioneren. Het gaat goed als het gebaseerd is op vrijwilligheid en vrijwillige dienstbaarheid. En morele gedragsnormen c.q. natuurwetten geëerbiedigd worden. Zodra daarvan afgeweken wordt kan er van alles verkeerd gaan.
Dienstplicht, oftewel dienstbaarheid en gehoorzaamheid eisen, verstoort verhoudingen. Dat kan op vele manieren plaatsvinden. Iemand kan daarop reageren door dat te weigeren (denial of service). Ook kan erop gereageerd worden door de eiser te bestoken met zodanig veel informatie dat die informatie niet meer verwerkt kan worden en de eiser minder tijd heeft om anderen te bedienen (of te tiranniseren). Dat is het verschil tussen eenvoudige ‘denial of service’ of een ‘denial of service attack’. Wij hebben van beide scenario’s, gedwongen door omstandigheden, een aantal varianten meegemaakt. De attack variant hebben wij uitgevoerd in de hoop een bepaald besef te laten ontstaan. De overheidsmachine dient zich minstens aan haar programma te houden, tenzij er morele redenen zijn om anders te doen (er zijn hogere wetten dan wetgeving). Maar we zijn geen zombies die er oeverloos mee doorgaan tot we een kogel door ons hoofd krijgen. Het signaal was genoeg. Ook al bleek de staat een oneervolle tegenstander waarvoor we slechts minachting ontwikkelden, wij verlagen ons niet naar haar niveau door stelselmatig gedrag dat tegen een aanvaardbare morele code ingaat.
Er is een ethische vraag of een ‘distributed denial of service attack’ geoorloofd is. We juichen het toe wanneer derden overgaan tot ‘denial of service’. Maar een ieder moet zijn eigen beslissingen nemen. Daar ligt voor ons de grens. Wij willen ons niet verlagen tot het niveau van een staat met haar discutabele denkwijzen en methoden.
Computernetwerken zijn een mooie metafoor voor netwerken van mensen. Om de puntjes op de i te zetten inzake het bovenstaande:
Ooit was er de IBM computer (project blue sky). Afgeleidden daarvan waren slechts klonen.
Mensen worden middels opvoeding en scholing gevormd om als ’thin clients’ te functioneren. Maar, wie meer rekenkracht in huis heeft wil niet als een thin client behandeld worden. Het is een belediging voor zijn capaciteiten en eigenschappen (zoals rekenkracht, geheugen, opslagcapaciteit, voorstellingsvermogen).
De hamvraag op individueel niveau is daarmee in welk soort netwerk een mens thuishoort. Of… of het mogelijk is een situatie te creëren waarbij in 1 netwerk zowel thin clients als krachtige werkstations functioneren.
Uitstekend artikel.
Toch zou ik enige nuance willen aanbrengen.
Zelf was ik ook steeds categorisch tegen de dwangarbeid die dienstplicht in wezen is.
Anderzijds is er voor een ongewapende bevolking weinig zo gevaarlijk als een beroepsleger in dienst van de elite.
Een verplichte korte dienstplicht voor iedereen en je wapen mee naar huis mogen nemen, zoals in Zwitserland, is zo bezien wellicht de beste waarborg tegen een binnelandse dictatuur.
Een ander voorbeeld in Singapore. Een buitengewoon succesvol landje, zoals iedereen wel weet. Maar overwegend etisch Chinees en gelegen tussen 2 grote moslimlanden, te weten Maleisie (waarvan SG een deel uitmaakte tot het zich in 1965 afscheidde) met ca. 10x zo veel inwoners en Indonesie met ca. 50x zo veel inwoners.
In die context is een groot en sterk leger dus een must.
Als je bevolking relatief klein is, is er dus maar 1 oplossing en dat is dat iedereen mee doet. Zonder dwang kan je dat helaas niet bewerkstelligen.
Lee Kwan Yew zag dit in en voerde daarom dienstplicht in.
Dit was tevens een instrument voor de Singaporezen om zich singaporees te voelen. Immers de meerderheid zijn weliswaar van Chinese origine maar er zijn nog 2 belangrijke minderheden, de etnische maleisiers (moslim) en Indiers (hindu).
Door in het leger elkeen gelijk te behandelen en geen groepen te discrimineren, konde ze zich alle Singaporees voelen en op basis van evenwaardigheid met mekaar omgaan en zowel mensen uit de eigen etnie als andere als hierarchisch meerdere gehoorzamen.
Kortom, het leger was alzo een instrument voor het slechten van barrieres en ter bevordering van nationale eenheid. Iets waar het kleine succesvolle stadstaatje wel behoefte aan had, gesandwiched als het is tussen die (gigantisch) grote buren.
Kortom, ik denk dat LKY in die context de juiste beslissing heeft genomen door algemene militaire dienstplicht in te voeren.
(Leuke wetenswaarigheid is dat ze zich lieten adviseren door een ander landje dat omringd wordt door reusachtige hoeveelheden moslims: Israel)
Comments are closed.