De nestor, mede-oprichter van de libertarische beweging in Nederland en aanjager van Libertarian International is plotseling overleden. Hub was de oer-libertariër en de onvermoeibare, altijd bezige organisator, schrijver en inspirator voor alle libertarische gebieden en uitingen. Of het nu Vrijbrief, Vrijspreker, discussie, promotie, of politici aanschrijven was, Hub zette het in gang en was er altijd mee bezig.

Meer dan 6.500 artikelen van hem op de Vrijspreker geven niet alleen werklust maar ook visie, zuiverheid en enthousiasme voor het Libertarisme weer. Zijn geest blijft bestaan in de talloze artikelen op deze site, maar ook u kunt deze levend houden door te continueren waar hij heeft moeten stoppen.

IMG_1190

42 REACTIES

  1. Ongelofelijk. Ik kende hem niet persoonlijk, maar wel zijn inzet en gedrevenheid.
    Ik denk maar dat hij nu op een betere plek is… 🙁

  2. Naast de persoonlijke condoleances aan familie en naasten is dit een groot verlies voor de vrijheidminnende mens. Een onvermoeibare kracht voor het libertarisme is niet meer. Ik zal zijn kristalheldere visie missen, zijn gedrevenheid tijdens onze vergaderingen van het Libertarisch Centrum, zijn inspiratie en zijn pretoogjes en lach. Een van de weinige mensen waarvoor ik diep en oprecht respect had, vanaf onze eerste ontmoeting Vooral zal ik het bijzonder mooi mens Hub Jongen missen.

    De strijd gaat voort en zoals Hub altijd zei: ende despereert niet.

  3. R.I.P Hub Jongen.

    Heel veel sterkte toegewenst aan de familie en nabestaanden.

  4. Sinds ik zo’n 30 jaar geleden met het libertarisme in aanraking kwam en Vrijspreker volg heb ik de heer Jongen altijd als eerlijk, correct en uiterst deskundig gekend.
    Tijdens een boekbespreking heb ik hem een keer ontmoet en als zeer vriendelijk ervaren.

    Ik zal hem missen.

  5. @Pendragon [3]: Ik heb hem in totaal 6 keer ontmoet en gesproken.
    Dat was waardevoller voor me dan een oom of buurman 600 keer ontmoeten.
    Voorwaar een groot man. Zijn overlijden ervaar ik dan ook als een groot gemis.

  6. Ik kende hem niet persoonlijk , maar zal zijn artikelen en zijn aanwezigheid op deze site zeker missen.

    Sterkte aan de familie vrienden en kennissen

  7. Wat een verlies. Helaas nooit persoonlijk ontmoet.

    Heel veel sterkte toegewenst aan de nabestaanden.

  8. Was Hub gelovig? Soms worden ongelovigen plotseling weg gehaald. Sterkte voor de nabestaanden.

  9. Het zijn mensen als Hub die eigenlijk in de politiek thuis horen. Integer, open minded. Een groot gemis voor de Vrijspreker. De nabestaanden sterkte toe gewenst.

  10. Het is alweer decennia geleden dat ik Hub leerde kennen. Het was de begintijd van het Libertarisch Centrum en de Vrijbrief. Avonden in het Spant in Bussum, met o.a. Mogens Glistrup en Harm van Riel (die Ayn Rand steevast sarcastisch aanduidde als “die Amerikaans-Russische dame” onder het uitstoten van rookwolken van een grote sigaar, maar dat terzijde). Ik herinner me nog dat Hub tegen me zei dat hij Rand toch de beste van de toenmalige, min of meer libertarische, denkers vond, maar dat hij weinig moest hebben van de quasi-religieuze groep volgelingen van haar in Amerika. In de loop der jaren ben ik veel kritischer gaan denken over Rand en het libertarisme en heb me er steeds minder mee beziggehouden, maar zo af en toe kijk ik nog eens op deze site, en zo las ik dat Hub was overleden. Dat was toch even een schok, oude herinneringen kwamen weer boven. Zijn enthousiasme en positieve instelling zijn me altijd bijgebleven. Al was het lang geleden dat ik hem voor het laatst gezien heb, ik zal hem missen.

  11. Schrik. Heb Hub één of twee keer ontmoet. Zeer sympathieke, empathische man. Groot verlies. Gecondoleerd.

  12. Een groot verlies voor de Libertarische gedachte, vrijheid, en het internet. Een nog groter verlies voor Riet en familie, voor vrienden en relaties. Zelf heb ik Hub (en Riet) tijdens een etentje leren kennen als een oprechte en warme persoonlijkheid, gedreven door de Libertarische gedachte. Maar gisteren werd Hub dan definitief verlost van alle aardse overheidsbemoeienis. Een lot dat ons uiteindelijk allemaal wacht…

    Riet, heel veel wijsheid en sterkte. We zullen Hub allemaal missen!

    Nico [20] reageerde op deze reactie.

  13. @Sander [19]: “… definitief verlost van alle aardse overheidsbemoeienis”. Dat is het belangrijkste kenmerk van de dood, een toegangspoort naar vrijheid, rust en vrede. Zoals Harrie van Vaore Tjeu [13] uitdrukte: “RIV – Rust in Vrijheid”.

    De één ondergaat de zgn. burgerlijke dood en wordt (in de hoedanigheid van burger) door de staat als dood beschouwd. En niet langer lastiggevallen met geboden en verboden. De ander moet langer wachten, tot zijn lichaam het opgeeft of verwoest wordt. Maar het moment dat de macht van de overheidsmachine over de handel en wandel van een mens wordt gebroken komt onvermijdelijk! Dus geef de moed niet op! Nooit!

    Het is nog altijd beter om met rechte rug ten onder te gaan dan als een onderworpene een leven leiden dat de moeite niet waard is om te leven. En die rechte rug… heeft Hub kennelijk tot het einde weten te behouden.

  14. Overlijden, over met lijden? Een duidelijk woord. “Over-lijden” zegt misschien ook iets over dit land en zijn zogenaamde machthebbers?

    Mijn perceptie van het leven is, hoe je het ook wendt of keert het is een aaneenschakeling van vechten en weer opstaan, van een aantal mooie momenten, jezelf voor de gek houden en hopen dat mooie momenten eeuwig duren om daarna weer ingehaald te worden door de realiteit van het aardse leven, het is ook wat je er zelf van maakt en hoeveel kracht en wijsheid je hebt om zaken om te buigen en je te realiseren dat je vooral niet jezelf voor de gek moet houden of doet alsof.

    Het libertarisme en vrijdenken proberen, denk ik, niet tegen de stroom in te zwemmen maar vooral de stroom te keren, want is het niet heilloos tegen de stroom in te zwemmen en mensen te overtuigen en te leren wat vrijheid is als een mens niet vanuit zichzelf wil leren begrijpen wie of wat hij of zij is en wat vrijheid, liefde en vrede betekenen zonder daarbij door te schieten in een blind, naïef of filmsetachtig beeld.

    Decennia terug voelde ik slechts wat vrede, liefde of vrijheid betekenden, maar kon het niet of maar moeilijk in woorden vangen en pleegde veel verzet zonder daarbij een verklaring te geven, wat dan alleen maar resulteerde in onbegrip. Dankzij Hub Jongen, het libertarisme en de Vrijspreker heb ik niet alleen heel veel geleerd, maar vooral veel afgeleerd, veel van wat domweg en eenzijdig via allerlei indoctrinerende en sturende kanalen is bijgebracht.
    Eerder ben ik een keer hier van de Vrijspreker geknikkerd waarna ik op een ‘stil’ moment toch weer kon reageren, ook dat heeft mij iets geleerd. Ik wil Hub Jongen, die ik jammer genoeg nooit fysiek heb ontmoet, oprecht danken voor het bezoeken van zijn libertarische site, maar vooral danken voor het leren begrijpen en tot uitdrukking brengen van vele andere aspecten in het leven.

    Hub Jongen mag dan zijn overleden, maar veel van wat hij mensen heeft (bij)gebracht met ‘zijn’ libertarisme, leven voort, hopelijk tot aan de laatste mens die op deze aarde leeft en als werkelijk vrij mens in vrede zal verlaten. We are just passing trough.

    Verwaal Hub Jongen.

    Nico [22] reageerde op deze reactie.
    IIS [24] reageerde op deze reactie.

  15. @IIS [21]: Interessante opmerking inzake overlijden. Voor mij een trigger.

    Overlijden. Overmatig geleden? Of over (naar rust en vrede) na lijden?

    Engels: deceased. ‘To cease’ is ‘ophouden’. Met ‘de’ ervoor ‘niet langer ophouden’. Met een kleine woordspeling ‘to seize’ (in beslag nemen) krijg je een perspectief: Je wordt in vrijheid geboren, waarna je leven in beslag genomen wordt door moedertje staat. Dag vrijheid, welkom geboden, verboden, rechten en plichten. Als je ermee ophoudt te gehoorzamen aan dwang, dan rsulteert dat in lijden. Op een gegeven moment is het wel welletjes… en is alles overmatig lijden – overlijden – de burgerlijke dood of de fysieke dood. De overgang naar RIV – rust in vrede.

    IIS: Je opmerking over de stroom ombuigen vs. tegen de stroom inzwemmen duidt een interessant verschil aan. In eerste instantie kan iemand tegen de stroom van bijv. de heersende cultuur inzwemmen door ondanks omgevingsfactoren zijn eigen weg te gaan. Hij kan zich ook verder ontwikkelen en de stroom van de heersende cultuur ombuigen / verleggen / keren. Wie tot dat laatste in staat is, is een inspirerende leider of een effectieve dictator. Wegstrepen wat niet van toepassing is.

    IIS [26] reageerde op deze reactie.

  16. “Indien het leven voortkomt uit het niets,
    en wij na de dood als niets terugkeren naar datzelfde niets,
    dan bestaat er ook geen enkel wetenschappelijk beletsel,
    voor een nieuw leven vanuit dat niets”.

    Een persoonlijk bedenksel dat hopelijk ook anderen troost kan brengen.

  17. Het bericht over het verscheiden van Hubert kwam als een grote schok.
    Zijn enthousiasme en passie voor alles wat vrijheid bevordert
    was buitengewoon groot, vermoedelijk onge-evenaard.
    Hubert was zeer royaal met zijn tijd en zijn aandacht en stelde iemand die een beroep op hem deed, nimmer teleur.

  18. @Nico [22]:

    Bitter en hoe vreemd dat men heeft te accepteren dat de bedenker van deze site niet meer is en geen onderdeel uitmaakt van de discussies en er ook geen kort bondige en handig in te spelen topics meer van hem komen. De dood is onverbiddelijk en kent geen genade en is daarmee ook rechtvaardig, want niemand kan hem afkopen, op geen enkele wijze en met geen enkele middel.

    Ik ben ooit plotseling mijn vriendin verloren en weet hoe vreemd en totaal onwerkelijk de dood ergens helemaal niet past in het verhaal van het leven. Het contrast is dermate groot dat vooral de plotselinge dood bijna surrealistisch lijkt. Zo praat je nog met iemand, maak je plannen, praat je over ditjes en datjes en vervolgens neemt het leven een totaal andere wending waarbij je totaal machteloos moet toezien hoe hard en onverbiddelijk de dood toeslaat. Wat mij wel is bijgebleven is dat de plotselinge dood van iemand waar je van houdt ook bijzondere en niet te plaatsen gevoelens kan losmaken, het vertelde mij overduidelijk dat dit niet het leven is, hoe vreemd het ook mag klinken. Ik zie dit leven slechts als een persoonlijke leerschool en voor deze planeet is de mens slechts een experiment waarbij ergens een doel zal liggen. Of je nu gelooft in een hogere macht of gelooft in de evolutie, maar het leven is niet te behapstukken. Je komt uit het niets en gaat uiteindelijk naar het niets, maar het kan best zijn dat je ergens vandaan bent gekomen en daar ook weer naartoe gaat zonder te weten dat je zelf de keus hebt gemaakt om te komen als de persoon die bent. Ik kan me kort voor het overlijden van mijn vriendin nog een droom herinneren die mij liet zien dat overleden mensen hun zielen zich verzamelden bij immens grote witte tent met veel licht zich, waarom was mij niet duidelijk, het was één van de vele dromen die ik ervoor had en die achteraf een vooraankondiging bleken van de dood, tenminste zo zie ik het. Het leven is bijzonder, misschien toch heel simpel als we dood zijn en erop terug mogen kijken en vragen en pijn er niet meer toe doen, wie weet.

    frits [27] reageerde op deze reactie.
    .M [28] reageerde op deze reactie.
    Nico [29] reageerde op deze reactie.

  19. @IIS [26]: Het is wel duidelijk waar je naar de dood heen gaat. Het is zelfs heel duidelijk. God de Vader heeft deze schepping gemaakt. Ieder mens krijgt de keuze te kiezen voor het licht (Jezus Christus) of je blijft in de duisternis. Als je niet kiest, is de duisternis je keuze. Door het Woord van God (de bijbel) te lezen krijg je licht voor je ziel. Ja, als je niet kiest, is dat ook een keuze. Neem daarom Jezus Christus als Heiland aan in je leven. Gods zegen voor je keuze. Amen.

  20. @IIS [26]: Wel, ik ben geen katholiek, maar ben wel bekend met sommige van hun concpeten.
    De meeste mensen praten steeds nogal zwart-wit over goed en slecht, en dus of je vervolgens naar de hemel of de hel gaat.
    Maar er was toch ook nog zoiets als het vagevuur? Je weet wel: zo’n tijdelijke plek waar je heen gaat als je gestraft wordt maar je toch nog een 2e kans gegund wordt. I.t.t. hemel of hel is het vagevuur een plek waar je slechts tijdelijk bent, ter boetedoening en ter observatie.

    Een bedenking die ik me vaak maakte, is dat de aarde eigenlijk het vagevuur is.
    Je ziel leeft dus eerst ergens (vraag me niet waar en in welke gedaante) en vervolgens ga je voor altijd naar de hemel of de hel (vraag me ook niet waar of onder welke gedaante).
    MAAR in dat eerste leven, zijn er sommige zielen die nog niet helemaal verdorven waren en die gestraft worden doch ter observatie worden gehouden en een 2e kans krijgen.

    Welnu, als je in die categorie valt, dan kom je als mens op de aarde.
    Dit is geen leuke plek met al zijn ellende.
    Maar … als je je hier goed gedraagt, dan kan je dus vervolgens alsnog naar de hemel.

    Welnu, Hub was onmiskenbaar uit het juiste hout gesneden en boekte persoonlijke vooruitgang (zoals materiele welvaart) in het leven, binnen de restricties van een hoogstaande ethiek EN hij heeft vele andere geholpen door hen de ogen te openen en alzo op het juiste pad te zetten.
    Dus ALS de veronderstelling dat de aarde het eigenlijke vagevuur is, klopt, nou, dan lijdt het geen twijfel dat Hub nu voor goed een plekje in de hemel verworven heeft.

    Maar goed, even los van de figuur van Hub, probeer je gewoon voor te stellen dat het concept van vagevuur wel degelijk bestaat, maar dat juist de aarde zelf dit vagevuur is en dat eenieder die hier incarneerde hier juist zit ter observatie m.h.o.o. een definitieve plek ergens.

    Nico [30] reageerde op deze reactie.

  21. @IIS [26]: De belangrijkste ervaring na overlijden van een ‘sleutelfiguur’ is voor mij nog wel dat je later nog diverse keren denkt ‘dat had ik nog wel eens met hem willen bespreken’ (of laten zien). En dat kan niet meer. Op de één of andere manier leeft de geest van iemand in je voort en is er tegelijk een gemis.

  22. @.M [28]: Misschien is het goed om even rustig te lezen over de goddelijke komedie van Dante. Dat werpt een specifiek licht op vagevuur.

    Veelal wordt verondersteld dat iemand nog even door het vuur moet om wat laatste zonden eraf te branden voor hij door mag naar de hemel.
    Een ander perspectief is karakterbeproeving en/of voorbereiding op bepaalde taken.

    Aangezien mensen in staat zijn om een paradijs of hel op aarde te creeëren, ga ik ervan uit dat het spreekwoordelijke vagevuur zich gewoon op aarde bevindt. Een ‘goddelijke’ komedie, een kosmisch mechanisme. Een komedie of (politeke) klucht wordt nooit zonder reden opgevoerd. Er zit dus een filosofie achter.

    Speculeren over gebeurtenissen na het overlijden is voor niemand nuttig. Behalve als het om je eigen overlijden gaat. Is er een almachtige God, de Schepper van hemel en aarde? En/of ben je je eigen schepper, omdat het leven dat je hebt geschapen en hebt vormgegeven een gevolg is van de beslissingen die je zelf maakte?
    Na je dood je schepper ontmoeten kan een confrontatie met jezelf impliceren. Wie zal het zeggen… Misschien is er na je dood niets, misschien schrik je je rot, of misschien wordt je prettig verrast. Wie zal het zeggen…

    frits [32] reageerde op deze reactie.

Comments are closed.