Finis ergo Reipublicae revera libertas est

1. Een discutabele stelling. Immers, goedwillenden moeten en zullen dan lijden.

   Er zijn twee methoden om op te voeden:
   – Je leidt iemand in de goede richting en stuurt bij wanneer hij grenzen overschrijdt. Denk aan een plant die kan groeien en die je snoeit om een overdosis aan takken (denk aan allerlei activiteiten, aandacht versnipperen) en ziek of dood materiaal weg te werken.
   Dit is de opvoedmethode die we bij ons nageslacht hebben gehanteerd; ademruimte geven, waar nodig voeden met informatie maar ook leren om zelf informatie te vergaren, op een zo leerzaam mogelijke wijze corrigeren.

   – Het verkeerde voorbeeld geven door te mishandelen en iemand liefst in het diepe te gooien. Zoek het maar uit is dan het devies. Leren door het tegenovergestelde te gaan doen dan de voorbeelden die je kreeg.
   Ik ken iemand die als kind deze behandeling van zijn vader kreeg. De vader stopte pas met slaan (met een hard voorwerp) wanneer zijn zoon bewusteloos was. Uiteraard kreeg deze behandeling gevolgen voor zowel de (ziekelijke) onderlinge verstandhouding en de verdere leerweg van de zoon. Het is een manier om te harden, maar kinderen raken er wel door getraumatiseerd en een niet gering deel ervan zou breken en als een behoorlijk gestoorde zombie verder leven.

   Trek ik deze lijn door naar een regering en de pesterijen die burgers via de wetgevende macht en het bureaucratische apparaat dienen te ondergaan, dan zou er sprake kunnen zijn van de tweede methode. Zou er. Wat niet wil zeggen dat het zo is. En wat de oude vraag oproept of het doel de middelen heiligt. Ik laat me er niet over uit, want het is zowel een oude discussie als een morele vraag die ook verband houdt met natuurwetten.

   Tot zover wat mijmeringen.

   Nico [2] reageerde op deze reactie.

2. @Nico [1]: Met mezelf er niet over uitlaten stuur ik er vooral op aan dat een ieder er beter zelf over kan nadenken.

3. Over de twee opvoedmethodes:

   1) Iemand op een goede manier opvoeden betekent dat er binnen de grenzen van de groep (gezin, dorp, etc.) veiligheid is en iemand zo goed als mogelijk wordt voorbereid op, en later gecoached, met degenen die niet tot de groep behoren. Dat betekent dus ook discipline en waakzaamheid aanleveren. Buiten de grenzen is iemand voor zichzelf verantwoordelijk, wat betekent dat hij opdraait voor zijn eigen fouten hoe moeilijk dat ook wordt en hoe pijnlijk dat ook is.

   2) Iemand opvoeden door hem te mishandelen kan uiteenlopende drijfveren en doelen hebben. De gedachte in de machtspiramide gaat kennelijk uit van eigenbelang jegens het individu. Wie door mishandeling heen komt kan een plaatsje in of om de hogere regionen van machtspiramide innemen. Mishandeling en daarna vrijheid is dan een soort van rekruteringsmechanisme middels een afvalrace.
   Op een ander niveau zou gesteld kunnen worden dat nadat landen met elkaar oorlog gevoerd worden mensen gaan verlangen naar vrede. De manco in die denkwijze is dat het geheugen van groepen mensen uitermate slecht werkt. Hoe vaak denken Europeanen bijvoorbeeld terug aan lijden tijdens de tweede wereldoorlog? Nauwelijks.

   Als er dan toch bestuurd en opgevoed moet worden, laat het dan op een behoorlijke manier gebeuren!

4. Een rijk kan alleen bestaan dankzij zwakke onderdanen. Want sterke onderdanen blijven geen onderdanen. Die gaan vroeger of later hun eigen gang, een voorbeeld dat weleens nagevolgd zou kunnen worden.

   Een rijk bestaat bij de gratie van mensen die hun welvaart onder dwang afstaan, het tegenovergestelde van welvaart die bij mensen blijft tot zij vrijwillig besluiten hun welvaart te delen.

   Het is echt niet vreemd dat onderdanen die karakter tonen en natuurlijke vrijheid wensen om met hun morele verantwoordelijkheden aan de slag te gaan op de korrel genomen worden.

   Dat het doel van een regering vrijheid zou zijn klopt niet met de werkelijkheid van financiële belangen die vereisen dat natuurlijk gedrag en natuurlijke vrijheden bestreden worden.

5. Perfectie bestaat niet…… (hooguit voor het moment om direct weer te verdwijnen).
   Macht maakt hunkering naar meer macht, dat moet dus afgeleerd worden.
   Bezit is ook een illusie, iedereen heeft op deze mooie aarde alles in bruikleen, ook je eigen lichaam, respecteer dat, van jezelf en elkaar.
   Leer de basis van natuurwetten, en respecteer deze.
   De mens moet leren dat we allemaal mens zijn, ongeacht waar je geboren en opgevoed worden, of welk (waanzinnig) geloofsovertuiging je hebt.
   De mens zal moeten door krijgen dat ieder vorm van agressie en geweld altijd meer problemen geeft dan oplost. (behalve voor de machtige der aarde).

Comments are closed.