De schokgolf van het Brexit-referendum is nog niet weggeëbd. De Britten hebben de primeur als het gaat om uittreding uit de EU. Het door velen vermaledijde Verdrag van Lissabon heeft uittreding uit de EU mogelijk gemaakt. Daarvoor was er op geen enkele wijze in een dergelijke ontwikkeling voorzien. Maar daarmee is dan ook alles wat bekend is, gezegd. Verder is er vooral onzekerheid. Allereerst binnenlandse politieke onzekerheid in het Verenigd Koninkrijk. Onzekerheid binnen de overige lidstaten van de EU, want hoe nu met de Britten om te gaan die nog wel lid zijn, maar eigenlijk al met de jas aan bij de uitgang staan? Het wordt een kwestie van al werkende een oplossing zien te vinden. De werkende weg, zoals oud-premier Ruud Lubbers dat placht te noemen.
Door de Brexit-uitslag is de situatie in Europa nog instabieler geworden dan deze al was. Bovenop de economische stagnatie en de migratiecrisis komt nu de onzekerheid over de politieke toekomst van de ‘Unie’. Andere landen beginnen immers ook trek te krijgen in de Britse variant. De rechts-populistische partijen in de oude lidstaten Nederland en Frankrijk hebben al laten weten dat zij ook uit de EU willen.
Een goede analyse van de situatie maakt onderscheid tussen de gemeenschappelijke markt (de ‘oude’ EEG), de politieke en monetaire unie en – last but not least – het migratievraagstuk (de Schengen- en Dublinakkoorden). Het Schengenakkoord hief de binnengrenzen op (althans voor de deelnemende landen), terwijl het Dublinakkoord een buitengrens veronderstelde. Schengen is ondertussen al in het putje, gezien de toenemende interne grenscontroles. Dublin heeft gefaald door gebrek aan handhaving.
De volksoppositie tegen ‘Europa’ richt zich vooral tegen de politieke en monetaire unie: ‘Europa’ heeft het volk de eigen, vertrouwde munt afgenomen en door de overheveling van macht naar ‘Brussel’ zijn nationale politici niet meer aanspreekbaar op wat er allemaal besloten wordt. In academisch jargon heet dat een democratisch tekort. De rechts-populistische partijen spelen daar feilloos op in met hun slogan ‘voor Europa, tegen de EU’ en de gevestigde orde heeft er niet echt een antwoord op, verweven met het probleem als zij is.
De paradox van de gevestigde orde is dat zij graag de diversiteit van Europa bezingt (terecht), maar ondertussen bezig is om van het continent een eenheidsworst te maken. Deze contradictie maakt dat de elite niet overtuigt. De toekomst is aan partijen die de diversiteit van Europa kunnen vertalen in een praktische politiek die recht doet aan die diversiteit. Dus geen muntunie meer van landen die voor een harde munt zijn en landen die economische problemen het liefst met inflatie oplossen. Concreet betekent dit dat bijvoorbeeld monetaristische landen als Duitsland en Nederland beste een muntunie met elkaar kunnen hebben, zolang zachte-valutalanden als bijvoorbeeld Italië, Griekenland e.d. daar maar niet ook deel van uitmaken.
Diversiteit betekent ook dat een politieke unie van de baan moet zijn. Geen Verenigde Staten van Europa (VSE) dus. Eerder een Europa der vaderlanden, zoals wijlen Charles de Gaulle ooit eens zei. Wel samen de buitengrenzen van Europa bewaken, niet omdat we tegen migratie of vluchtelingen zijn, maar omdat Europa zelf bepaalt wie er binnenkomen en in welke aantallen ook. Uiteindelijk is dat een zaak van de kiezers, niet van de regenten. Wie dan ‘racisme’ of ‘xenofobie’ roept is wat mij betreft af. Het democratisch gesprek gaat dan alleen nog tussen mensen die wèl met verstand over zulke kwesties willen praten.
Vrijhandel zal ondertussen sterk bevorderd moeten worden in het Europa der staten. De door EU-sceptici vaak bekritiseerde Europese Commissie en het Hof van Justitie van de Europese Unie hebben sinds het Verdrag van Rome van 1957 de daarin neergelegde vrijheden stap voor stap afgedwongen bij de lidstaten, want de gemeenschappelijk markt is er echt niet vanzelf gekomen. Europa heeft dus een Europese autoriteit nodig, maar geen monetaire of politieke. Laten we daarom niet het kind met het badwater weggooien.
Vooralsnog heerst er een verhoogde staat van instabiliteit in Europa. Het kwartje kan de komende twee jaar alle kanten uit rollen. Ik hoop daarom dat de populistische, anti-EU partijen hun boodschap helder voor ogen hebben: Europa? Ja! Politieke en monetaire eenwording? Nee! Als dat programma in een handvol belangrijke lidstaten aanslaat wordt het nog wel wat met Europa. En anders rest alleen instabiliteit.
Paul Verhaegh
Opvallend hoe het Brexit verhaal maar blijft doorsudderen. Het lijkt een beetje op theetantes die niets beters te doen hebben dan over anderen praten.
Wat zijn de lessen voor iemand die in GB woont of voor een individu? Zelf weten waar je mee bezig bent, weloverwogen edoch kordaat te werk gaan, autonoom functioneren edoch in gezonde verhoudingen met anderen. Simpel toch? Dus niet zeiken, maar doen. GB verkeert niet in een machteloze en afhankelijke positie, dus waarom al dat drama? Entertainment?
Om maar een ding eruit te pikken.
//Vrijhandel zal bevorderd moeten worden.//
Hoe door ze te dwingen of ze te motiveren? Vrijhandel is toch vrijhandel.
Iedereen is toch al vrij om te handelen of niet te handelen, met wie die wil, Je hoeft niet eerst toestemming/opdracht te hebben van een “regering” of een “EU regering” om te handelen (of niet) met wie dan ook.
Dat een paar politieke boeven (en bedrijven) hun idee van handel, legaal of illegaal verklaren, of willen bevorderen of afremmen, in lange documenten, om het vervolgens vrij handel noemen, klinkt in mijn oren, op zijn zachtst gezegd vreemd.
Vrijhandel is of vrij of het is gereguleerd (waardoor het geen vrijhandel meer is.)
Ter info; Gelekt document, betrouwbaarheid zelf testen.
https://www.corbettreport.com/eu-unmasked-after-brexit-plans-for-full-eu-superstate-revealed/
Nico [3] reageerde op deze reactie.
@Perspectief [2]: Mensen worden vrij geboren, waar morele verantwoordelijkheden bij horen. Daarna wordt hen natuurlijke vrijheid afgenomen, om die te vervangen door een opgelegd juk dat bestaat uit wetgeving met rechten en plichten. De plichten zijn dwingend. Rechten kunnen (dwingend) geclaimd worden en veelal meer gezien als privileges die verstrekt worden nadat opgelegde plichten zijn vervuld.
Dit systeem van rechten en plichten kan nooit stabiel worden, tenzij mensen zichzelf reduceren tot gewetenloze machines die af en toe door een monteur geolied, bijgesteld en gerepareerd worden.
Als de situatie teruggedraaid wordt naar natuurlijke vrijheden en mensen hun verantwoordelijkheden nemen, dan loopt alles op natuurlijke wijze soepeltjes en geolied.
Het terugdraaien van een Brexit of het instellen van ‘vrijhandel’ zouden lapmiddelen zijn, want zolang goedwillende mensen last blijven houden van datgene wat velen al dan niet bewust beschouwen als de ‘almachtige god’ genaamd ‘moedertje staat’, die last heeft van pathologisch ziekelijke bemoeizucht jegens goedwillende mensen, is het einde van instabiliteit, wrijvingen en botsingen nog niet in zicht. De olie van mooie praatjes en de herconfiguratie van het programma van de overheidsmachine (wetgeving) helpt daar niet aan.
De eerste zin was niet helemaal goed. Mensen worden vrij geboren. Tijdens hun opvoeding leren ze dat vrijheid gepaard gaat men morele verantwoordelijkheden. Het laatste wordt ook wel natuurwetten en natuurrecht genoemd, waarbij het erom gaat dat onderlinge verhoudingen goed zijn, goed blijven, of anders bijgestuurd worden om waar mogelijk weer goed te worden.
Perspectief [7] reageerde op deze reactie.
Zolang de mensheid niet doorheeft dat ze bedonderd/misleid wordt door de machtige elite blijven ze erin trappen.
Zolang de machtige elite het niet doorhebben dat je de rijkdommen van moeder aarde beter gelijkwaardiger onder de mensheid kan verdelen, zal je altijd conflicten houden….. waar de machtige elite uiteindelijk zelf ook last van hebben….
v/h Raymond [12] reageerde op deze reactie.
“Door de Brexit-uitslag is de situatie in Europa nog instabieler geworden dan deze al was.”
Wel, ik zie dat iets anders: stabiliteit bestaat niet mbt de samenleving. Een samenleving is altijd chaotisch. Enkel de perceptie kan “stabiel” of “instabiel” zijn. De onderliggende realiteit echter is altijd instabiel.
Mensen kunnen slecht -of helemaal niet- omgaan met principieel chaotische system, en al helemaal niet wanneer dit de samenleving betreft. Daaruit ontstaat een wens naar “controle” die maar al te vaak wordt ingevuld met “overheid”, “religie” of complot theorieën.
(PS: complot theorieën vallen onder dezelfde categorie omdat men ook daarbij uitgaat van het principe dat controle mogelijk is.)
@Nico [4]:
//Als de situatie teruggedraaid wordt naar natuurlijke vrijheden en mensen hun verantwoordelijkheden nemen, dan loopt alles op natuurlijke wijze soepeltjes en geolied.//
Dat denk ik ook en dat heeft ook veel met vertrouwen van doen zelf-vertrouwen waardoor je ook een gezondere kijk op de goed/slechtheid van “de mensheid” krijgt. En vertrouwen kan groeien.
Ik denk dat mensen van nature eigenlijk wel weten “hoe vreedzaam te leven” Ze zijn alleen bang gemaakt voor de wereld en voor hun eigen “slechtheid” Dit door de echt slechte mensen/priesters, die ze vertellen hoe ze goed kunnen worden. Waardoor mensen allerlei slechte dingen doen voor die mensen/priester. Waarna inderdaad door die priester gezegd kan worden zie je wel jullie zijn slecht maar wij weten hoe je goed kunt worden. Rinse repeat.
Als je mensen verteld, dat ze slecht en verdorven zijn vanaf dat ze klein zijn, hoe kunnen ze dan opgroeien tot mensen die over zichzelf denken, niet in termen van goed en slecht, maar als mensen scheppers van hun eigen wereld die kunnen leren het uitproberen en ervaren van zichzelf en hun wereld, zonder voorgekauwde ideeen.
De meeste mensen zijn hun hele leven tegen zichzelf aan het vechten tegen hun zogenaamde slechtheid. Daar zijn ze zo druk mee dat ze niet de vreugde van hun goedheid zien, dat ook een deel is van hun zijn(wezen).
Nu is de grondhouding (geindoctrineerd) ik ben slecht en moet goed doen om die slechtheid op te heffen. Je bent dan alleen maar je hele leven bezig met jezelf proberen te ondoen van schuld. Dan krijg je hele krampachtige onnatuurlijke mensen en goed doe acties met niet al te beste resultaten.
Voor als je hem nog niet gezien hebt. Een leuk “expiriment”.
The island analogy.
https://www.youtube.com/watch?v=Hv9nBhov1tI&list=PL-dNDxQFMpE6dPreAmFQPcy9OAVP6C2OX
Nico [8] reageerde op deze reactie.
@Perspectief [7]: Zelfvertrouwen kan inderdaad groeien.
De island analogy had ik nog niet gezien, ik zal ‘m dus even kijken. Dank voor de tip.
Het dogma van de erfzonde gaat ervan uit dat iemand van nature slecht is en dus slecht geboren wordt, geneigd tot alle kwaad. Is dat waar? En is er inderdaad sprake van een ‘erfelijke afwijking’? Of zit er een kern van waarheid in?
Honden worden niet agressief geboren, maar agressief gemaakt. Hun karakter richt zich naar de mens waarbij hij opgroeit. Kijk maar om je heen naar gedrag van de mens en de bijbehorende hond.
Iets dergelijks gebeurt er ook met het karakter van een mens. De ‘genetische structuur’ ervan wordt aangepast of juist ontwricht middels opvoeding. Je kunt zowel een hondje als je eigen karakter of het karakter van je kinderen opvoeden. De vraag is hoe dat gedaan wordt. Bepaalde gedragskenmerken gaan niet voor niets door in de lijn der generaties. Een kind wordt dus bijvoorbeeld niet bang geboren, maar bang gemaakt. Niet dom geboren, maar dom gemaakt. Enzovoort.
In christelijke kringen zijn methodes ontwikkeld om van erfzonde af te komen. Dat heet meestal zoiets als “7 stappen naar bevrijding”. Daar geeft men een religieuze (en daarmee niet concrete) betekenis aan, maar praktisch gezien is het nodig dat mensen breken met schadelijke denkwijzen en gewoontes van zowel voorouders als de omgeving. Zodat een mens weer wordt als een kind, met onbevlekt (krachtig en zuiver) karakter en een zuivere, krachtige geest. Niet langer dom of angstig gehouden. Een proces wat men ‘verlichting’ noemt of evolutie (van karakter) naar een ‘hogere levensvorm’, niet langer een aapje maar een waardig mens – oftewel einde instabiliteit.
Het is allemaal wat spelen met woorden – zoals in een kruiswoordraadsel -, maar het gaat uiteraard om de betekenis (filosofie oftewel wijsheid en inzicht) die achter die woorden ligt.
Als het goed is heb je overigens een eerste emailtje van me ontvangen.
Perspectief [10] reageerde op deze reactie.
De door derden ingeprogrammeerde gedachte ‘ik ben slecht’ resulteert overigens in allerlei frustraties, die er op de meest vreemde manieren uitkomen omdat de menselijke natuur daar toch een uitweg voor zoekt. Na religieuze indoctrinatie met verhaaltjes en tradities is een mens ontstaan die als het ware een lopende tijdbom is. Terwijl… de gedachtes die diep onder de religie verstopt liggen (schatgraven doe je in de grond) best heel waardevol zijn en in allerlei religies en filosofieën weer opduiken. Zie daarvoor het concept van Tao (de Engelse wikipedia is beter dan de Nederlandse)
@Nico [8]: Ik heb je mailtje ontvangen ik mail je vanavond.
Ik heb het niet alleen maar over erfzonde zoals in religie van de kerk.
Maar in de religie van de staat/ die gesteunt wordt door cultuur, wordt je ook constant geindoctrineerd dat je schuldig bent. Terruggeven aan de samenleving is bijv. zo’n uitspraak, net of je iets gestolen hebt.
Als je je dagelijks werk doet geef je toch al aan de samenleving, aan een ander mens. Je geeft je kunde, je maakt iets of helpt iemand. En of daar nou geld aan te pas komt of niet maakt mijn inziens niet uit.
Pagina 35 Geld en hebzucht.
http://www.mensenrechten.org/wp-content/uploads/2014/05/EindevanalhetKwaad1.pdf
Dit wil natuurlijk niet zeggen dat werk waar je geen geld voor wilt/vraagt/krijgt slecht is. Geenzins. Maar andersom geldt hetzelfde. Vaak is er toch sprake van ruil of dat nou met een medium als geld gebeurd of een goed gevoel of een andere reden maakt niet zoveel uit.
Wat ik vaak om me heen zie is dat iemand iets voor een ander doet dat die ander iets terugdoet waar de persoon niets mee kan of helemaal overstelpt raakt met giften die in de vuilnis belanden.
Dat is het probleem met de gift economy. Er worden dingen over en weer gegeven wat niemand wil.
Vaak ook omdat mensen niet tegen de ander wil zeggen wat men niet wil, (een gegeven paard) maar men wil niet zeggen wat men wel wil of vaak is dat ook gewoon helemaal niets.
Al die aangeleerde fatsoensregels (cultuur) staan vaak helemaal in de weg.
Ga maar na hoe vaak krijg je niet een kado waar je niets me doet of waar je alleen maar druk mee bent.
Eigenlijk is dat ook zo met hulp bieden soms zie je mensen andere mensen “hulp” bieden wat niet echt hulp is.
Wat helemaal niet gewenst is. Of dat de een de ander niet leert zichzelf te helpen. Maar afhankelijk gehouden wordt.
Er zijn natuurlijk mensen die in situaties verkeren die gewoon hulp moeten hebben.
Wat een fenomeen van het helpen van mensen via een verzorgingsstaat is, is dat mensen afzien van iets gratis doen, wat ze voor de tijd wel deden, omdat ze immers belasting betalen en de staat moet daar dan toch voor zorgen.
Dit zijn zo wat “observaties” die ik in mezelf bemerk en in mijn omgeving. En ik vlieg weer van het een in het ander.
Geheel off topic. Dat dan weer wel. haha
Nico [11] reageerde op deze reactie.
@Perspectief [10]: Het is duidelijker wat je bedoelt.
Het dogma van erfzonde in religie is nauw verweven met erfzonde bezien vanuit de staat. Sowieso zijn religie en staat net een broodje hamburger, een recept uit de keuken van satan (Hebreeuws voor tegenstander).
In het verleden was er bijvoorbeeld iemand die zijn woning krakkemikkig bouwde en ‘dus’ worden burgers heden ten dage onderworpen aan rigide bouwvoorschriften met bouwvergunningen die creatief bouwen onmogelijk maken maar uniforme eenheidsworst produceren. Dat is ook een vorm van erfzonde, het dogma dat als de één iets slechts doet het ‘dus’ wel door zal werken naar anderen.
De staat constateerde dat een enkeling gevaarlijk hard reed en kruisigde vervolgens alle automobilisten destijds, inclusief volgende generaties automobilisten voor de zonden van een enkeling door rigide met snelheid om te gaan.
De staat is kennelijk gegrond op een dogma dat onnodig en stelselmatig lijden veroorzaakt voor goedwillende mensen die hun vrijheden willen gebruiken en hun verantwoordelijkheden zelf willen nemen zonder dwingend door derden lastiggevallen te worden.
@raymond [5]:
Wilt u mijn naam niet gebruiken a.u.b.
Want de persoon a.k.a. bekend onder de naam Raymond , schrijft hier niet meer .
MMAP [13] reageerde op deze reactie.
@v/h Raymond [12]: Nu niet raar (nóg raarder?) gaan doen. Zowel “Raymond” als “v/h Raymond” zijn dezelfde. Wij schrijvers van Vrijspreker kunnen dat achter de schermen zien.
v/h Raymond [14] reageerde op deze reactie.
@MMAP [13]:
Daarom verzoek ik vanaf heden berichten geplaatst onder v/h Raymond of Raymond , per direct te verwijderen.
Ik schrijf hier niet meer , of in welk ander forum dan ook .
Ik heb vandaag geen berichten geplaatst in dit forum , en het is niet eens mijn taalgebruik.
Waarschijnlijk is er technisch heel veel mogelijk.
peter [16] reageerde op deze reactie.
Dus dagtekening 1 juli 2016 .
Is http://www.vrijspreker.nl op mijn systeem een geblokt domein.
Wens u verder veel succes.
peter [17] reageerde op deze reactie.
@v/h Raymond [14]: De horor……ze bouwen een zaak tegen je! Het is een kleine “r”
getuige….!@Raymond [15]: getuige….!
Wat mij betreft is dit de laatste reactie over Raymond, v/h Raymond en raymond (dus zonder hoofdletter) en gaan we hierna verder on topic, maar wil dit toch even kwijt:
Wij, vrijwilligers van Vrijspreker, kunnen achter de schermen zien waar reacties vandaan komen. Mijn reactie nr. 13 blijft van kracht: Raymond en v/h Raymond komen van dezelfde persoon.
Er is ook nog een raymond zónder hoofdletter (zie reactie nr. 5) en die reactie komt niet van de 2 Raymonds mét hoofdletter.
Dat raymond (met kleine letter) de naam raymond wil gebruiken kunnen wij niet verbieden. Vooral niet als deze persoon ook toevallig die naam heeft in het dagelijks leven.
Als we dat gaan verbieden, kan er maar 1 Piet, 1 Jan en 1 Marietje, enzovoorts reageren. Wil iemand zich onderscheiden van een ander met dezelfde naam, is hij/zij vrij om dat zelf maar uit te zoeken.
Raymond met de hoofdletter (al dan niet voorafgegaan door een “v/h”) geeft hier zelf aan niet meer te reageren, dus raymond (kleine letter) is vooralsnog de enige met die naam die nog wél reageert, is daarmee met zijn gebruikersnaam / nickname / echte naam een unieke reageerder.
Probleem opgelost en raymond (kleine letter): welkom en blijft u vooral uw meningen ventileren.
Zoals gezegd: graag verder on topic over het artikel van de auteur.
Raymond [19] reageerde op deze reactie.
@MMAP [18]:
Er is ook nog een raymond zónder hoofdletter (zie reactie nr. 5) en die reactie komt niet van de 2 Raymonds mét hoofdletter..
Raymond en v/h Raymond komen van dezelfde persoon.
Zaak dus opgelost.
Dus we hebben een raymond , en een Raymond , om verdere verwarring te voorkomen …vanaf heden : Raymond V.
Comments are closed.