Dat is waar. Op welke manier waar is een ander verhaal. Kwestie van perspectief.
Als je de staat ziet als een club van mensen die doen wat burgers nalaten, dan is het waar en vooral verdrietig. Burgers verkeren dan in een deplorabele staat, als een onmondig kind niet in staat om hun eigen leven te regeren en hun omgeving te vormen.
Of de overheidsmachine nu aanstuurt op burgerparticipatie of overheidsparticipatie is daarbij niet relevant. Het blijft aanmodderen zolang burgers ‘het’ niet zelf willen regelen en niet zonder Grote Broer kunnen of willen.
Als je de overheidsmachine ziet als een club van mensen die als een agressieve sociale kanker steeds verder oprukt, voedingstoffen die beter gebruikt hadden kunnen worden verbruikt, en alles wat gezond is langzamerhand steeds meer verdringt en verstikt… ook dan is het verdrietig.
Vanuit welk perspectief je ook kijkt, de stelling weerspiegelt een ongezonde situatie. Die opvoedende geneesheren nodig heeft om alsnog gezond te worden.
Overigens kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat ziekelijke of verziekte situaties doelbewust wordt gecreëerd en in stand wordt gehouden door de elite van deze wereld. Degenen die door ziekte of een verziekte omgeving verzwakt zijn geraakt, zijn eenvoudig te exploiteren, een schier eindeloze bron van inkomsten.
Op die manier ontstaat voor de één een levenslange hel, voor de ander een paradijs op aarde. De één lijdt gebrek, zodat de ander overvloed kan hebben. Ook overvloed creëert ziekelijk denken, zoals decadentie en instrumentalisme (de medemens als instrument, onderworpen aan de dwingende en eisende wil van een ander).
Wat de burger zelf niet wil doen, of niet zelf door anderen wil laten doen en zelf betalen, hoef helemaal niet gedaan of geregeld te worden.
Jammer genoeg zijn er nog massa’s die vinden dat de staat zus of zo zou moeten doen.
Jammer dat velen vinden dat je ‘er alleen voorstaat’, als je dingen zelf moet regelen op eigen kosten.
Jippie, daar gaan we weer, we geven de schuld weer eens aan iets buiten onszelf: De staat, de Octogon groep, de overheid, de vluchtelingen, de Eurofielen, de politici, en noem ze allemaal maar op. Ja natuurlijk zijn dat de strontvliegen die op de poep afkomen, maar dat is nou eenmaal wat strontvliegen doen. Dat is wat parasieten doen, ze komen op de strontgeur af en gaan dan parasiteren.
Blijven we naar de strontvliegen kijken en deze de schuld blijven geven of gaan we een keertje de stront opruimen?
De kern van wat al die parasieten ons aandoen ligt bij onszelf.
Laten we ons eens afvragen waar we dan precies die opening hebben waar de strontvlieg naar binnen kan? Laten we ons dan eens afvragen hoe wij er zelf verantwoordelijk voor zijn dat wij onze eigen vrijheid afstaan? Laten we eens naar ons eigen hypocriet-gehalte kijken! Ik ben ook zeker niet perfect en ik heb veel fout gedaan in m’n leventje maar de kunst is om dan juist kritisch naar jezelf te kijken en je geen slachtoffer meer te voelen.
Want wij veroorzaken namelijk zelf de poep voor de strontvlieg op afkomt.
@Limon & Nada [4]: Als het gaat om een schuldvraag dan ligt die zowel in ons als om ons heen.
De mens moet zelf doen wat noodzakelijk is om zijn leven op een goede manier te besturen. Doet hij dat niet, dan is dat een recept voor ellende. Tegelijk bevindt de mens zich ook in een context die hem kan faciliteren, stimuleren of juist het functioneren onmogelijk kan maken.
De basisgedachte in een hedendaagse maatschappij is dat deze is ingericht om wedijveren (verdeel en heers) mogelijk te maken, en dat een mens uitsluitend mag functioneren als hij voldoet aan eisen die anderen hem dwingend opleggen (exploiteren en/of geëxploiteerd worden0. Wie niet aan deze eisen voldoet, zal een bestaan onmogelijk worden gemaakt. Opbloeien is in een dergelijke context per definitie onmogelijk. Er zal altijd een gebrek zijn. Het primaire gebrek is natuurlijke vrijheid, omdat die aan banden is gelegd middels een kunstmatige gedragscode middels welke mensen gedwongen worden om allerlei dingen te doen, te laten of te dulden. Zowel vanuit de burgerij als uit de overheidsmachine.
De maatschappij is net een Monopoly spel dat doorgaat totdat een speler besluit er niet langer aan mee te doen. Hij voorziet dan niet langer in verknipte behoeften van anderen en kan dan niet langer (financieel) geëxploiteerd worden.
Nadat dit principiële besluit is genomen en een speler uitstapt, concludeert de context dat de betrokkene niet langer bruikbaar is als instrument en daarmee zijn bestaansrecht heeft verloren. En daarmee… wordt de ware aard zichtbaar van allerlei huichelende mensen. En voorkomt de betrokkene een hoop tijds- en energieverspilling.
In de woorden van Ghandi: “Je assisteert een kwaadaardig systeem het effectiefst door zijn orders en decreten te gehoorzamen. Een kwaadaardig systeem verdient nooit een dergelijke trouw. Trouw eraan betekent deelnemen aan het kwaad. Een goed mens zal zich daar altijd met zijn of haar hele ziel tegen verzetten.”
Allerlei onverkwikkelijke zaken zijn het gevolg van het ‘recht’ van de sterkste en/of sluwste dat regeert. Reeds eeuwenlang is een spel gaande waarin goedwillenden moeten en zullen lijden onder ‘pestgedrag voor meerderjarigen’. Je zou met recht kunnen stellen dat de meerderheid van de mensheid eigenlijk geestelijk gestoord is gemaakt. Met nadruk gemaakt, want we hebben het over ingeprogrammeerde, opgelegde denkwijzen en gedrag. Niet over natuurlijk gedrag.
@Break the Spell [6]: Gehaaide mensen creëren iets dat niet duurzaam is. Hoe natuurlijker, hoe duurzamer!
Overigens kun je met natuurlijke ingrediënten heel slimme dingen doen! Maar gehaaid heeft een andere smaak dan slim. Haaien (of bijvoorbeeld haviken) willen vooral verslinden. Duurzaamheid is voor hen niet belangrijk.
Het bovenstaande kan ook anders uitgedrukt worden. Hoe meer aandacht er naar ‘regeren door derden’ gaat, hoe rotter het wordt. Uiteindelijk moet een mens zijn eigen leven regeren. De overheidsmachine leidt daarvan de aandacht af.
De kommer en kwel binnen de overheidsmachine, of wat door haar veroorzaakt wordt, oeverloos bespreken heeft m.i. geen nut. Hoewel het wel vermakelijk of leerzaam kan zijn.
Mijn bijdragen op Vrijspreker stoppen. Misschien is het een pauze, misschien definitief. Dat zien we vanzelf. ik hoop dat mijn bijdragen op de één of andere manier nuttig waren.
De Roverheid, ambtenarenkorps, politiek, onderwijs, vakbonden, kerken en wat allemaal niet meer is hoofdzakelijk links!
Daar heeft u het probleem.
Wij worden geregeerd door politici, dominees, onderwijzers en haar kliek.
Nederland, het land van pappen en nathouden.
Nederland het land van thee drinken.
Nederland het land van praten en praten.
Nederland het land van gedogen.
Nederland………………………….
En ga zo maar door.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
Dat is waar. Op welke manier waar is een ander verhaal. Kwestie van perspectief.
Als je de staat ziet als een club van mensen die doen wat burgers nalaten, dan is het waar en vooral verdrietig. Burgers verkeren dan in een deplorabele staat, als een onmondig kind niet in staat om hun eigen leven te regeren en hun omgeving te vormen.
Of de overheidsmachine nu aanstuurt op burgerparticipatie of overheidsparticipatie is daarbij niet relevant. Het blijft aanmodderen zolang burgers ‘het’ niet zelf willen regelen en niet zonder Grote Broer kunnen of willen.
Als je de overheidsmachine ziet als een club van mensen die als een agressieve sociale kanker steeds verder oprukt, voedingstoffen die beter gebruikt hadden kunnen worden verbruikt, en alles wat gezond is langzamerhand steeds meer verdringt en verstikt… ook dan is het verdrietig.
Vanuit welk perspectief je ook kijkt, de stelling weerspiegelt een ongezonde situatie. Die opvoedende geneesheren nodig heeft om alsnog gezond te worden.
Overigens kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat ziekelijke of verziekte situaties doelbewust wordt gecreëerd en in stand wordt gehouden door de elite van deze wereld. Degenen die door ziekte of een verziekte omgeving verzwakt zijn geraakt, zijn eenvoudig te exploiteren, een schier eindeloze bron van inkomsten.
Op die manier ontstaat voor de één een levenslange hel, voor de ander een paradijs op aarde. De één lijdt gebrek, zodat de ander overvloed kan hebben. Ook overvloed creëert ziekelijk denken, zoals decadentie en instrumentalisme (de medemens als instrument, onderworpen aan de dwingende en eisende wil van een ander).
Wat de burger zelf niet wil doen, of niet zelf door anderen wil laten doen en zelf betalen, hoef helemaal niet gedaan of geregeld te worden.
Jammer genoeg zijn er nog massa’s die vinden dat de staat zus of zo zou moeten doen.
Jammer dat velen vinden dat je ‘er alleen voorstaat’, als je dingen zelf moet regelen op eigen kosten.
Jippie, daar gaan we weer, we geven de schuld weer eens aan iets buiten onszelf: De staat, de Octogon groep, de overheid, de vluchtelingen, de Eurofielen, de politici, en noem ze allemaal maar op. Ja natuurlijk zijn dat de strontvliegen die op de poep afkomen, maar dat is nou eenmaal wat strontvliegen doen. Dat is wat parasieten doen, ze komen op de strontgeur af en gaan dan parasiteren.
Blijven we naar de strontvliegen kijken en deze de schuld blijven geven of gaan we een keertje de stront opruimen?
De kern van wat al die parasieten ons aandoen ligt bij onszelf.
Laten we ons eens afvragen waar we dan precies die opening hebben waar de strontvlieg naar binnen kan? Laten we ons dan eens afvragen hoe wij er zelf verantwoordelijk voor zijn dat wij onze eigen vrijheid afstaan? Laten we eens naar ons eigen hypocriet-gehalte kijken! Ik ben ook zeker niet perfect en ik heb veel fout gedaan in m’n leventje maar de kunst is om dan juist kritisch naar jezelf te kijken en je geen slachtoffer meer te voelen.
Want wij veroorzaken namelijk zelf de poep voor de strontvlieg op afkomt.
Nico [5] reageerde op deze reactie.
@Limon & Nada [4]: Als het gaat om een schuldvraag dan ligt die zowel in ons als om ons heen.
De mens moet zelf doen wat noodzakelijk is om zijn leven op een goede manier te besturen. Doet hij dat niet, dan is dat een recept voor ellende. Tegelijk bevindt de mens zich ook in een context die hem kan faciliteren, stimuleren of juist het functioneren onmogelijk kan maken.
De basisgedachte in een hedendaagse maatschappij is dat deze is ingericht om wedijveren (verdeel en heers) mogelijk te maken, en dat een mens uitsluitend mag functioneren als hij voldoet aan eisen die anderen hem dwingend opleggen (exploiteren en/of geëxploiteerd worden0. Wie niet aan deze eisen voldoet, zal een bestaan onmogelijk worden gemaakt. Opbloeien is in een dergelijke context per definitie onmogelijk. Er zal altijd een gebrek zijn. Het primaire gebrek is natuurlijke vrijheid, omdat die aan banden is gelegd middels een kunstmatige gedragscode middels welke mensen gedwongen worden om allerlei dingen te doen, te laten of te dulden. Zowel vanuit de burgerij als uit de overheidsmachine.
De maatschappij is net een Monopoly spel dat doorgaat totdat een speler besluit er niet langer aan mee te doen. Hij voorziet dan niet langer in verknipte behoeften van anderen en kan dan niet langer (financieel) geëxploiteerd worden.
Nadat dit principiële besluit is genomen en een speler uitstapt, concludeert de context dat de betrokkene niet langer bruikbaar is als instrument en daarmee zijn bestaansrecht heeft verloren. En daarmee… wordt de ware aard zichtbaar van allerlei huichelende mensen. En voorkomt de betrokkene een hoop tijds- en energieverspilling.
In de woorden van Ghandi:
“Je assisteert een kwaadaardig systeem het effectiefst door zijn orders en decreten te gehoorzamen. Een kwaadaardig systeem verdient nooit een dergelijke trouw. Trouw eraan betekent deelnemen aan het kwaad. Een goed mens zal zich daar altijd met zijn of haar hele ziel tegen verzetten.”
Allerlei onverkwikkelijke zaken zijn het gevolg van het ‘recht’ van de sterkste en/of sluwste dat regeert. Reeds eeuwenlang is een spel gaande waarin goedwillenden moeten en zullen lijden onder ‘pestgedrag voor meerderjarigen’. Je zou met recht kunnen stellen dat de meerderheid van de mensheid eigenlijk geestelijk gestoord is gemaakt. Met nadruk gemaakt, want we hebben het over ingeprogrammeerde, opgelegde denkwijzen en gedrag. Niet over natuurlijk gedrag.
Hoe gehaaider de demiurge, hoe slechter het gaat.
Nico [7] reageerde op deze reactie.
@Break the Spell [6]: Gehaaide mensen creëren iets dat niet duurzaam is. Hoe natuurlijker, hoe duurzamer!
Overigens kun je met natuurlijke ingrediënten heel slimme dingen doen! Maar gehaaid heeft een andere smaak dan slim. Haaien (of bijvoorbeeld haviken) willen vooral verslinden. Duurzaamheid is voor hen niet belangrijk.
Het bovenstaande kan ook anders uitgedrukt worden. Hoe meer aandacht er naar ‘regeren door derden’ gaat, hoe rotter het wordt. Uiteindelijk moet een mens zijn eigen leven regeren. De overheidsmachine leidt daarvan de aandacht af.
De kommer en kwel binnen de overheidsmachine, of wat door haar veroorzaakt wordt, oeverloos bespreken heeft m.i. geen nut. Hoewel het wel vermakelijk of leerzaam kan zijn.
Mijn bijdragen op Vrijspreker stoppen. Misschien is het een pauze, misschien definitief. Dat zien we vanzelf. ik hoop dat mijn bijdragen op de één of andere manier nuttig waren.
De Roverheid, ambtenarenkorps, politiek, onderwijs, vakbonden, kerken en wat allemaal niet meer is hoofdzakelijk links!
Daar heeft u het probleem.
Wij worden geregeerd door politici, dominees, onderwijzers en haar kliek.
Nederland, het land van pappen en nathouden.
Nederland het land van thee drinken.
Nederland het land van praten en praten.
Nederland het land van gedogen.
Nederland………………………….
En ga zo maar door.
frits [10] reageerde op deze reactie.
@dr. heinz [9]: Dr. Heinz, neem wat ketsup
dr. heinz [11] reageerde op deze reactie.
@frits [10]: Nee, want dat is rood. 😉
Comments are closed.