De sportzomer is weer bijna achter de rug. EK, Tour de France, Spelen in Rio, en dan nog op vakantie. Daarna weer aan het werk. Vervolgens meldt de herfst zich, Prinsjesdag komt en gaat, gevolgd door begrotingsdebatten en de donkere dagen. En in het nieuwe jaar verkiezingen: in Nederland en Duitsland voor het nationale parlement en in Frankrijk voor de president.
Kortom, genoeg dingen om het volk bezig te houden. In de zomer zijn het spelen, rond Prinsjesdag en in verkiezingstijd gaat het om het brood.
De meeste mensen zijn kort van geheugen. Politici weten dat als geen andere beroepsgroep. Daarom kunnen ze bij iedere verkiezingen hetzelfde verhaal afsteken. De een wil nivelleren, de ander belonen naar prestatie. Uiteindelijk slaan ze de handen ineen en krijg je nivellering en bezuinigingen in de collectieve sector. Gelukkig zijn er de sportzomers, zoals die van 2016, die de aandacht van het volk afleiden. Anders is er wel de terreur die iedereen de economie even doet vergeten.
Politici slepen zich van de ene verkiezing naar de andere, zoals een 40+-ambtenaar op een overheidsministerie alleen nog maar bezig is met het plannen voor het overleven van de volgende reorganisatieronde. Van economisch dynamiek is weinig meer te merken. Dat is logisch, want de bevolking vergrijst. Aan het einde van dit decennium is de helft van de bevolking boven de 50, en dat geeft een andere dynamiek dan die van de jaren vijftig en zestig, met de na-oorlogse geboortegolf. Zeg maar gerust: nauwelijks nog dynamiek.
De komende Prinsjesdag staat in het teken van de verkiezingen van komend jaar. Het wordt een begroting met leuke dingen voor de kiezers, en de nodige window dressing. Ondertussen ontstaat buiten het bereik van de Nederlandse regering een dynamiek met een dreigend karakter. Ik bedoel natuurlijk de migratiecrisis in Noord-Afrika en het Midden-Oosten, de neo-Ottomanen in Turkije en de assertiviteit van Iran. Stuk voor stuk ontwikkelingen die meer invloed zullen hebben op de situatie in Nederland dan de praatjes van alle politieke partijen bij elkaar. Gelukkig voor onze politici is er volgend jaar, als de verkiezingen achter de rug zijn, weer een sportzomer. Komen ze dat jaar ook weer door.
Paul Verhaegh
datgene waarmee het volk tevreden wordt gehouden
gelukkig hebben wij de oogkleppen nog
met de verkiezingen voor de deur en de vergrijzing in het vooruitzicht zal het wel voordelen voor de ouderen gaan opleveren, politici moeten ook eten tenslotte.
Zie het als entertainment: Bezighouden, onder een betovering houden, afleiden van datgene wat werkelijk belangrijk is.
Om het uit te drukken in de woorden van Robin Williams:
We don’t read and write poetry because it’s cute. We read and write poetry because we are members of the human race. And the human race is filled with passion. And medicine, law, business, engineering – these are noble pursuits and necessary to sustain life. But poetry, beauty, romance, love – these are what we stay alive for.
Moeilijker kunnen we het niet maken. Een artikel over entertainment voor de burger, door de belastingdienst. Oeverloos lastigvallen, niet luisteren naar argumenten, niet communiceren, enzovoort. Een advocaat of de Nationale Ombudsman komt er niet of nauwelijks doorheen. Pas bij een rechtbank wordt een zaak inhoudelijk besproken, hoewel de afwikkeling daarna ook weer problematisch blijkt te zijn.
Dit is ongeveer dezelfde modus operandi als gemeentelijke overheden hanteren wanneer ze een burger willen treiteren.
George Orwell merkte het al op; bureaucratie is een uitstekend instrument om mensen te tiranniseren. Je houdt hen er aardig mee bezig, zodat ze niet aan nuttige dingen kunnen denken. Het lijkt wat op Olympische spelen; hordelopen enzovoort. Je zou denken dat het topsport is, maar dergelijke bezigheden hebben geen enkel nut behalve de aandacht afleiden van het echte leven.
@Talent is overschat: Een leuk artikeltje met de wielrensport als metafoor voor een ministersploeg met de minister-president in de gele trui. Gaat o.a. over doping (epo) en mechanische doping (motortje verstopt in fiets). Het aspect luchtweerstand heeft de auteur er niet in opgenomen.
De teaser:
Waarom kijken we nog zo massaal naar sport, nu doping, geld en wetenschap haar van alle glans en menselijkheid hebben ontdaan? Straks wordt de topsporter een man van zes miljoen, die we sterker, sneller en beter kunnen maken.
Voor zover er glans en menselijkheid was onder politici (ooit waren er waardige staatslieden), is die (minstens grotendeels) verloren gegaan. Morele kracht is veelal vervangen door gladde PR-praatjes en demagogie. Gronden die tot diskwalificatie leiden worden genegeerd. Waardoor de overheidsmachine zichzelf diskwalificeert en tot een last verwordt.
Dit kan zo niet langer: Een artikeltje over de oorspronkelijke gedachte achter de Olympische spelen. En een tweetal revolutionaire ideeën om in de tegenwoordige tijd weer dichter bij die oorspronkelijke gedachte te komen.
Helemaal revolutionair zijn deze ideeën niet, want wie begrijpt wat de functie is van de Romeinse god Jupiter weet dat hier een idee gerecycled wordt. In de huidige tijd is een oud idee echter toch schier revolutionair. Zoals de waarheid spreken in een tijd van onderdrukking schier revolutionair kan zijn.
Comments are closed.