Antwoord op moslimterrorisme: Humor, die weer meer terreur van hun kant uitlokt, waar wij dan weer op antwoorden met grappige tekeningen.
Pestgedrag is voor het doelwit een aardige oefening in zelfbeheersing. Wat niet wegneemt dat het vroeger of later eens afgelopen moet zijn.
Wanneer het ‘recht’ van de sterkste en/of sluwste regeert, en dat is waar alle economische en politieke systemen op zijn ontworpen, dan is de enige manier om zelfvernietiging te voorkomen de sterkste worden en voldoende zelfbeheersing demonstreren om rechtvaardig te blijven wanneer corrigerende of vergeldende maatregelen eenmaal genomen worden.
Wie van heersen houdt, houdt van pesten (zoals afpersen, koeieneren, martelen, verkrachten, moorden). Dat geeft kennelijk een lekker gevoel. Sadisme, opgewondenheid bij onnatuurlijk gedrag, is een woord dat is afgeleid van de naam van een markies genaamd de Sade.
Met zelfvernietiging in de bovenstaande reactie bedoelde ik de zelfvernietiging van de mensheid. In de gecreëerde doodscultuur die heerst in de machtspiramide lijkt men geen overlevings- maar een doodsdrang te hebben. Doodsdrang ontstaat wanneer een leefomgeving zodanig verdorven is dat zij als een verloren zaak wordt beschouwd. Het maakt dan niet meer uit wat je doet, want kapot ga je toch. Dat heb je ervan als je met de stroom van de heersende opinie meedrijft…
Een moslim vluchteling verkracht je vrouw.
Laten we er een grapje van maken.
Een dronken zwerver slaat je een blauw oog in de kroeg.
Laten we de andere wang toe keren.
Een kind wordt volgepompt met giftige stoffen door vaccins.
Laten we het kind een langzame dood sterven.
En er vervolgens bakken met geld aan verdienen.
@Nonconformist [4]: Wat stel je dan voor als passende reactie? Een mens moet zijn grenzen kunnen bewaken om zichzelf en geliefden te kunnen beschermen. Dus je kunt anderen niet oeverloos hun gang laten gaan. Wordt je agressief benadert en durf je zelfs maar te waarschuwen, dan wordt je beticht van agressiviteit of wat men maar kan bedenken. Je lichaam en leven beschermen wordt als een doodzonde beschouwd, want die vrijheid wordt uitsluitend overheidsdienaren gelaten (noodweer leidt tot lijden via agressieve verhoren en juridische bureaucratie, vooral als je jezelf verweert tegen immorele overheidsagressie).
Klagen kan iedereen. Maar een eind maken aan pestgedrag van overheidswege is andere koek. Hoe stel je jezelf voor dat mensen (inclusief jezelf) hierop zouden moeten reageren?
@Nico [5]: Zelfbeschikking is de enige oplossing. Op die manier leren mensen verantwoordelijkheid te nemen voor hun daden. Als je constant maar over je heen laat lopen komen we vanzelf in de situatie van nu. Alles wordt van bovenaf voor je bepaald. De enige vrijheid die je hebt is meedoen met het systeem of anders gewoon je mond houden. Het moet vanuit elk individu zelf komen om te veranderen.
Dit proces kan erg lang duren.
Waar ik het wel mee eens ben is dat er wordt geanticipeerd op gewelddadige revoluties. Je zag bijv. bij de occupy beweging dat er wel massa was maar geen visie, en geen plan.
Je kunt in deze situatie 2 dingen doen (vreedzaam):
1 Je overmeestert het huidige systeem via de politiek.
(Erg moeilijk gezien alles in de gaten wordt gehouden)
2 Je omzeilt het huidige systeem en bedenkt wat nieuws.
(Makkelijker wegens de technologische mogelijkheden om te netwerken en veel overheidsfuncties kunnen geautomatiseerd worden. Ook zijn er nu initiatieven zoals de Florijn, een renteloze digitale munt)
Alles komt natuurlijk bij elkaar door samen te werken als een team ook al zijn we allemaal losse (vrije) individuutjes.
Uit de beraadslagingen onder minister Modderman die voorafgingen aan de totstandkoming van het huidige Wetboek van Strafrecht blijkt dat de wetgever zich op het standpunt stelde dat daarin over eigenrichting welbewust moest worden gezwegen: het was op zichzelf geen strafbaar feit, maar werd evenmin genoemd onder de rechtvaardigingsgronden, waardoor een daad van eigenrichting strafbaar wordt wanneer daarmee de delictsomschrijving vervuld wordt van een feit dat wel specifiek strafbaar gesteld is.
Bij huisvredebreuk geldt een gezamenlijk en ’s nachts optreden als een voor de strafmaat verzwarende omstandigheid. Deelnemers aan een collectieve daad van eigenrichting waarbij door middel van getalsmatige overmacht het vermeend gelijk afgedwongen wordt, kunnen zich ook als zij zich niet bedienen van openlijk geweld schuldig maken aan dwang middels feitelijkheid, zoals in 1903 strafbaar gesteld met de wijziging van art. 284 Sr.
Als voorbeeld van een uitzondering op het verbod van eigenrichting kan worden genoemd artikel 44 van Boek 5 van het Burgerlijk Wetboek. Hierin is bepaald dat het is toegestaan om, na vruchteloze aanmaning van een buur, eigenmachtig eventueel overhangende beplantingen en doorschietende wortels van een naburig erf weg te snijden en toe te eigenen.
In de kern moet niet vergeten worden dat overheidsmachines soms (lijken te) beginnen met goede bedoelingen zoals veiligheid en vervolgens langzamerhand steeds meer overgaan tot pestgedrag. Dus eerst zijn er zuiveringen om de boel veilig te krijgen, daarna keert de oude tirannie terug. Dat varieert van burgertje treiteren tot keiharde terreur.
Zelfbeschikking is een ander woord voor het aanwenden van natuurlijke vrijheden. Als dat op een goede manier gedaan wordt, worden minstens morele verantwoordelijkheden ingevuld. Een ieder moet vrij zijn om te doen wat hij wil, zolang hij maar niet het initiatief neemt om een ander te dwingen of openlijker en gewelddadiger de aanval inzet. Dat is de grote lijn. De werkelijkheid is wat genuanceerder, want als er allerlei schreeuwende en dwingende mensen bij je deur verschijnen en ze weigeren te vertrekken dan laten ze je je geen andere keuze dan ze als lastige insecten verjagen. Om maar een voorbeeld te noemen.
Treitergedrag is niet gericht op dialoog, maar op de zin doordrijven. En het liefst een gewelddadige reactie uitlokken. Opvallend is dat het treitergedrag van overheidsdienaren (vanaf degenen die wetgeving voorstellen t/m de uitvoerders) liefst geen ruimte laat om een visie te bedenken. Het valt me op dat mensen in hun hoofden zo druk bezig zijn om te overleven of te reageren op het politieke of bestuurlijke toneelspel, dat er nauwelijks nagedacht wordt. Dat laatste is vooral omdat pestkoppen eigen initiatief in de kiem smoren of afstraffen.
De twee vreedzame wegen die je noemt:
1) Het systeem van binnenuit overmeesteren lijkt de weg van de democratie. Wanneer mensen echter niet nadenken en niet zelf in beweging komen is er niets om te overmeesteren. Iedere poging om het systeem terug te dringen (overheidsbemoeienis) wegknippen stuit op de angst voor wat er gaat gebeuren wanneer mensen de boel zelf zouden gaan regelen. De insteek is altijd dat ‘we’ het beter moeten gaan regelen, ofwel dat de overheidsmachine beter wordt aangestuurd. Maar niet dat mensen zelf de handen uit de mouwen steken en zeggen; we doen het liever zelf.
2) Omzeilen. Is lastig wanneer er telkens bemoeizieke overheidsdienaren opduiken om argwanend te vragen waar je mee bezig bent, te vertellen wat van hen niet mag en wat je moet doen. Vergeet niet dat de maatschappij is ingericht op kadaverdiscipline. Zelf nadenken wordt niet op prijs gesteld, tenzij het belastingopbrengsten genereert en allerlei bloedzuigers en parasieten vrijelijk hun gang kunnen gaan. Kan dat niet dan wordt als snel beschuldigend ‘discriminatie’ of iets dergelijks geroepen om iets dat gezond was te kunnen kapen. Dit klinkt wat abstract, maar pestkoppen leven en gedijen bij de gratie van dwingend gedrag dat getolereerd wordt.
Uit de reactie van mario blijkt ook al dat zelfbeschikking al snel wordt vertaald naar eigenrichting. De grootste doodzonde is om ‘nee’ te zeggen tegen een overheidsdienaar of je eigen beschermen tegen een overheidsdienaar beschermen. Een agentje dat iemand een richting op dwingt en tegenkracht ervaart zal tot arrestatie overgaan. Want zijn opdrachten moeten en zullen gehoorzaamd worden. Verzet bij arrestatie is strafbaar. Jezelf bewapenen om duidelijker tegen een overheidsdienaar ‘nee’ te zeggen ook. Agenten die je aanvallen van je lijf slaan ook. Agenten die je beschieten neerschieten ook.
Anders uitgedrukt wordt het als een doodzonde beschouwd om je lichaam en leven te beschermen tegen pestkoppen. Zelfbeschikking wordt uit den boze geacht, omdat anderen jouw leven willen kunnen exploiteren. Wat men kennelijk wil is dat je jezelf overgeeft en aansluit bij ’the winning team’ zodat het pestgedrag door kan blijven gaan. En de pestkoppen zich gesterkt voelen door jouw stralende aanwezigheid en loyaliteit.
Daarbij kun je jezelf afvragen: Is het moreel aanvaardbaar dat een club mensen middels dreiging, dwang en geweld erop uit is je te onderwerpen of in te lijven?
De vraag blijft staan; hoe kan iemand van dit pestgedrag af? Liefst zonder gewelddadig te worden. En zonder een opgedrongen spel mee te (blijven) spelen.
Als je de maatschappij vergelijkt met een Monopoly spel (met economische en politieke spelregels) dat mensen verplicht moeten meespelen, dan zijn er maar twee mogelijkheden: a) Zorgen dat je de winnaar of verliezer wordt, of b) simpelweg weigeren nog langer mee te spelen.
Wachten tot er een winnaar of verliezer komt betekent alleen maar dat er vervolgens weer dwang ontstaat om een volgende ronde mee te gaan spelen. Daar moet een mens zich dus van losscheuren, wat maar op één manier kan: Volledig inactief worden en hoogstens nog praten met medespelers die zich realiseren in dezelfde ongewenste positie te verkeren. Wanneer spelers-tegen-wil-en-dank blijven weigeren nog langer mee te doen, wordt het voor de pestkoppen toch wel heel erg lastig… Het is saai om telkens maar nee te horen te krijgen (of te moeten zeggen). Gaap. En het is een mooie gelegenheid om duidelijk zichtbaar te maken waar deze lieden feitelijk voor staan.
Het valse dilemma is:
Of je vecht terug met geweld waarbij je weet dat de heerser dat spel beter speelt
Of je laat over je heen lopen
Er zijn meerdere mogelijkheden.
@Nico [8]: Ik heb nooit gezegd dat het makkelijk zou zijn. Het komt uiteindelijk toch op een gevecht uit. Of je jezelf nu verdedigt of niet je krijgt klappen. Dit is de enige manier waarop de status quo zijn macht kan en wil behouden.
Niet meedoen met het spel is in deze net zo moeilijk. Kijk naar het soevereine mens verhaal. Of stop maar eens met het betalen van belasting.
De overheidsdienaren weten je wel te vinden.
Het beste imho is zelfvoorzienend proberen te leven. Een eigen moestuin, kippen, waterbron, energievoorziening etc. etc.
Dit komt het dichtste bij wat je aangeeft met niet meedoen.
Zoals Thoreau ook voorschrijft.
@pcrs [9]: De heerser speelt het spel niet beter. Hij heeft slechts meer machtsmiddelen beschikbaar. Er kan altijd wel een blik ambtenaren (waaronder ook politieagenten en soldaten) opengetrokken worden. Wie zich niet onderwerpt kan desnoods onder een bommentapijt verstopt worden. Hoe het verhaal ook gedraaid wordt; de heerser speelt slechts een spel dat hij anderen door de strot kan duwen omdat hij dankbaar misbruik maakt van het ‘recht’ van de sterkste.
Wáár je ook komt, goedwillenden zijn ALTIJD de dupe van pestgedrag door overheidsdienaren. Ik heb in verschillende landen diverse verhalen gehoord die getuigen van ziekelijk gedrag. Het PR-verhaaltje over vrede en veiligheid die beschermd wordt is misleidend. Alleen de vrede en veiligheid van lieden hoger in de machtspiramide wordt actief beschermd. Ten koste van onderdanen, die gedwongen worden daarvoor de prijs te betalen.
De enige geweldloze optie die uiteindelijk resteert is ervoor zorgen dat heersers je leven niet langer kunnen exploiteren. En natuurlijk de mogelijkheid blokkeren dat een ander jou als instrument gebruikt om zijn zin te krijgen. Op die manier wordt een goedwillend mens een lopend reclamebord van datgene waar overheidsdienaren en staatshoofden daadwerkelijk voor staan. Ons leven is daarvan een uitstekend voorbeeld.
Een dergelijke ziekelijke situatie wordt pas echt koddig wanneer een overheidsdienaar, nadat zijn gang afdoende schadelijk gedrag heeft gedemonstreerd, op je af komt en een mooi verhaaltje ophangt over vermeende goede bedoelingen. Alleen wanhopige en zwakke mensen geloven immers in sprookjes.
@Nonconformist [10]: Tsja… wij hebben zo onze ervaringen achter de rug. Als je wilt weten waar iemand daadwerkelijk voor staat, dan moet je naar zijn gedrag kijken. De club van vermeende ‘verlichte’ mensen die zo graag andermans leven willen regeren en besturen richt een berg ellende aan. Wil je in rust en vrede leven, dan zul je je naar het voorbeeld van anderen tot de tanden moeten bewapenen, omdat je vermeende soevereiniteit nooit gerespecteerd zal worden. Aanvallen komen vooral van lieden die voor een overheidsmachine werken. Iemand met rust laten komt in hun woordenboek niet voor, stomweg omdat ze zonder anderen te onderwerpen kennelijk niets zinnigs meer te doen hebben.
Het leven kan uitermate mooi zijn. Maar een leven kan ook danig verziekt worden door mensen die zonodig hun zin willen doordrijven. Daar ken ik legio voorbeelden van, en zelf zijn we ook een wandelend reclamebord geworden van datgene waar overheidsdienaren daadwerkelijk voor staan.
Om deze aarde tot een betere plek te maken moet eerst de huichelarij en misplaatste zelfvoldaanheid van overheidsdienaren en staatshoofden tot het bewustzijn van de mensheid doordringen. Zodat zij gaan wensen hun eigen leven te besturen. Op een goede manier wel te verstaan. Daarna is het een kwestie van niet langer meewerken aan het spel van overheidsdienaren. Ten koste van alles. Bloedzuigers en parasieten moeten afgeslagen worden, en als dat niet kan uitgehongerd worden. Geef ze onder geen voorwaarde een plekje waar ze veilig zijn of te vreten hebben.
Met “Geef ze onder geen voorwaarde een plekje waar ze veilig zijn of te vreten hebben” bedoelde ik dat menselijke bloedzuigers of parasieten niet hun gang mogen gaan zodat ze kunnen vreten hebben. In een veilige quarantaine, waar goedwillende mensen geen last van hen hebben, gaat ze echter dood. Dus wat ook de situatie is, er mag geen veiligheid (van zuigen en vreten) voor hen zijn.
Begrijp me goed; kwaadwillende mensen mogen wat ons betreft best onderworpen worden om overlast en schade voor goedwillenden te voorkomen of in te dammen. Maar een bestuurlijke structuur die stelselmatig goedwillende beperkt en schaadt… is uitermate immoreel en mag niet blijven bestaan. Wat dat betreft heeft de mensheid nog een mammoetklus te klaren. Voor zover ik weet vindt nergens ter wereld behoorlijk bestuur plaats.
Het is primair een ideeenstrijd, Er is een reden dat de heerser altijd probeert de moral high ground te pakken voordat hij klappen uitdeelt. Wie de ideeën strijd wint, wint uiteindelijk ook de andere strijd. Het gaat primair om de harts And minds, de rest volgt. Politiemensen en soldaten volgen alleen orders omdat ze denken dat het goed is.
@pcrs [14]: In dat geval concludeer ik dat de heersende macht de hearts en minds van de massa langzamerhand steeds meer aan het verliezen is. Kennelijk wordt het weer tijd voor een volgende ronde van hoop, langzame corrumpering (aantasting door karakterbederf) en uiteindelijk de val.
Jammer dat er de laatste tijd in Europa alleen fluwelen revoluties plaatsvinden waar alleen poppetjes worden gewisseld, maar geen systeemrevolutie die het denken van mensen grondig op de kop gooit.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
Antwoord op moslimterrorisme: Humor, die weer meer terreur van hun kant uitlokt, waar wij dan weer op antwoorden met grappige tekeningen.
Pestgedrag is voor het doelwit een aardige oefening in zelfbeheersing. Wat niet wegneemt dat het vroeger of later eens afgelopen moet zijn.
Wanneer het ‘recht’ van de sterkste en/of sluwste regeert, en dat is waar alle economische en politieke systemen op zijn ontworpen, dan is de enige manier om zelfvernietiging te voorkomen de sterkste worden en voldoende zelfbeheersing demonstreren om rechtvaardig te blijven wanneer corrigerende of vergeldende maatregelen eenmaal genomen worden.
Wie van heersen houdt, houdt van pesten (zoals afpersen, koeieneren, martelen, verkrachten, moorden). Dat geeft kennelijk een lekker gevoel. Sadisme, opgewondenheid bij onnatuurlijk gedrag, is een woord dat is afgeleid van de naam van een markies genaamd de Sade.
Met zelfvernietiging in de bovenstaande reactie bedoelde ik de zelfvernietiging van de mensheid. In de gecreëerde doodscultuur die heerst in de machtspiramide lijkt men geen overlevings- maar een doodsdrang te hebben. Doodsdrang ontstaat wanneer een leefomgeving zodanig verdorven is dat zij als een verloren zaak wordt beschouwd. Het maakt dan niet meer uit wat je doet, want kapot ga je toch. Dat heb je ervan als je met de stroom van de heersende opinie meedrijft…
Een moslim vluchteling verkracht je vrouw.
Laten we er een grapje van maken.
Een dronken zwerver slaat je een blauw oog in de kroeg.
Laten we de andere wang toe keren.
Een kind wordt volgepompt met giftige stoffen door vaccins.
Laten we het kind een langzame dood sterven.
En er vervolgens bakken met geld aan verdienen.
De linksmenschen krijgen wat hun toekomt.
Nico [5] reageerde op deze reactie.
@Nonconformist [4]: Wat stel je dan voor als passende reactie? Een mens moet zijn grenzen kunnen bewaken om zichzelf en geliefden te kunnen beschermen. Dus je kunt anderen niet oeverloos hun gang laten gaan. Wordt je agressief benadert en durf je zelfs maar te waarschuwen, dan wordt je beticht van agressiviteit of wat men maar kan bedenken. Je lichaam en leven beschermen wordt als een doodzonde beschouwd, want die vrijheid wordt uitsluitend overheidsdienaren gelaten (noodweer leidt tot lijden via agressieve verhoren en juridische bureaucratie, vooral als je jezelf verweert tegen immorele overheidsagressie).
Klagen kan iedereen. Maar een eind maken aan pestgedrag van overheidswege is andere koek. Hoe stel je jezelf voor dat mensen (inclusief jezelf) hierop zouden moeten reageren?
Nonconformist [6] reageerde op deze reactie.
@Nico [5]: Zelfbeschikking is de enige oplossing. Op die manier leren mensen verantwoordelijkheid te nemen voor hun daden. Als je constant maar over je heen laat lopen komen we vanzelf in de situatie van nu. Alles wordt van bovenaf voor je bepaald. De enige vrijheid die je hebt is meedoen met het systeem of anders gewoon je mond houden. Het moet vanuit elk individu zelf komen om te veranderen.
Dit proces kan erg lang duren.
Waar ik het wel mee eens ben is dat er wordt geanticipeerd op gewelddadige revoluties. Je zag bijv. bij de occupy beweging dat er wel massa was maar geen visie, en geen plan.
Je kunt in deze situatie 2 dingen doen (vreedzaam):
1 Je overmeestert het huidige systeem via de politiek.
(Erg moeilijk gezien alles in de gaten wordt gehouden)
2 Je omzeilt het huidige systeem en bedenkt wat nieuws.
(Makkelijker wegens de technologische mogelijkheden om te netwerken en veel overheidsfuncties kunnen geautomatiseerd worden. Ook zijn er nu initiatieven zoals de Florijn, een renteloze digitale munt)
Alles komt natuurlijk bij elkaar door samen te werken als een team ook al zijn we allemaal losse (vrije) individuutjes.
Nico [8] reageerde op deze reactie.
Uit de beraadslagingen onder minister Modderman die voorafgingen aan de totstandkoming van het huidige Wetboek van Strafrecht blijkt dat de wetgever zich op het standpunt stelde dat daarin over eigenrichting welbewust moest worden gezwegen: het was op zichzelf geen strafbaar feit, maar werd evenmin genoemd onder de rechtvaardigingsgronden, waardoor een daad van eigenrichting strafbaar wordt wanneer daarmee de delictsomschrijving vervuld wordt van een feit dat wel specifiek strafbaar gesteld is.
Bij huisvredebreuk geldt een gezamenlijk en ’s nachts optreden als een voor de strafmaat verzwarende omstandigheid. Deelnemers aan een collectieve daad van eigenrichting waarbij door middel van getalsmatige overmacht het vermeend gelijk afgedwongen wordt, kunnen zich ook als zij zich niet bedienen van openlijk geweld schuldig maken aan dwang middels feitelijkheid, zoals in 1903 strafbaar gesteld met de wijziging van art. 284 Sr.
Als voorbeeld van een uitzondering op het verbod van eigenrichting kan worden genoemd artikel 44 van Boek 5 van het Burgerlijk Wetboek. Hierin is bepaald dat het is toegestaan om, na vruchteloze aanmaning van een buur, eigenmachtig eventueel overhangende beplantingen en doorschietende wortels van een naburig erf weg te snijden en toe te eigenen.
@Nonconformist [6]: Het is mij nu duidelijker wat je bedoelt.
In de kern moet niet vergeten worden dat overheidsmachines soms (lijken te) beginnen met goede bedoelingen zoals veiligheid en vervolgens langzamerhand steeds meer overgaan tot pestgedrag. Dus eerst zijn er zuiveringen om de boel veilig te krijgen, daarna keert de oude tirannie terug. Dat varieert van burgertje treiteren tot keiharde terreur.
Zelfbeschikking is een ander woord voor het aanwenden van natuurlijke vrijheden. Als dat op een goede manier gedaan wordt, worden minstens morele verantwoordelijkheden ingevuld. Een ieder moet vrij zijn om te doen wat hij wil, zolang hij maar niet het initiatief neemt om een ander te dwingen of openlijker en gewelddadiger de aanval inzet. Dat is de grote lijn. De werkelijkheid is wat genuanceerder, want als er allerlei schreeuwende en dwingende mensen bij je deur verschijnen en ze weigeren te vertrekken dan laten ze je je geen andere keuze dan ze als lastige insecten verjagen. Om maar een voorbeeld te noemen.
Treitergedrag is niet gericht op dialoog, maar op de zin doordrijven. En het liefst een gewelddadige reactie uitlokken. Opvallend is dat het treitergedrag van overheidsdienaren (vanaf degenen die wetgeving voorstellen t/m de uitvoerders) liefst geen ruimte laat om een visie te bedenken. Het valt me op dat mensen in hun hoofden zo druk bezig zijn om te overleven of te reageren op het politieke of bestuurlijke toneelspel, dat er nauwelijks nagedacht wordt. Dat laatste is vooral omdat pestkoppen eigen initiatief in de kiem smoren of afstraffen.
De twee vreedzame wegen die je noemt:
1) Het systeem van binnenuit overmeesteren lijkt de weg van de democratie. Wanneer mensen echter niet nadenken en niet zelf in beweging komen is er niets om te overmeesteren. Iedere poging om het systeem terug te dringen (overheidsbemoeienis) wegknippen stuit op de angst voor wat er gaat gebeuren wanneer mensen de boel zelf zouden gaan regelen. De insteek is altijd dat ‘we’ het beter moeten gaan regelen, ofwel dat de overheidsmachine beter wordt aangestuurd. Maar niet dat mensen zelf de handen uit de mouwen steken en zeggen; we doen het liever zelf.
2) Omzeilen. Is lastig wanneer er telkens bemoeizieke overheidsdienaren opduiken om argwanend te vragen waar je mee bezig bent, te vertellen wat van hen niet mag en wat je moet doen. Vergeet niet dat de maatschappij is ingericht op kadaverdiscipline. Zelf nadenken wordt niet op prijs gesteld, tenzij het belastingopbrengsten genereert en allerlei bloedzuigers en parasieten vrijelijk hun gang kunnen gaan. Kan dat niet dan wordt als snel beschuldigend ‘discriminatie’ of iets dergelijks geroepen om iets dat gezond was te kunnen kapen. Dit klinkt wat abstract, maar pestkoppen leven en gedijen bij de gratie van dwingend gedrag dat getolereerd wordt.
Uit de reactie van mario blijkt ook al dat zelfbeschikking al snel wordt vertaald naar eigenrichting. De grootste doodzonde is om ‘nee’ te zeggen tegen een overheidsdienaar of je eigen beschermen tegen een overheidsdienaar beschermen. Een agentje dat iemand een richting op dwingt en tegenkracht ervaart zal tot arrestatie overgaan. Want zijn opdrachten moeten en zullen gehoorzaamd worden. Verzet bij arrestatie is strafbaar. Jezelf bewapenen om duidelijker tegen een overheidsdienaar ‘nee’ te zeggen ook. Agenten die je aanvallen van je lijf slaan ook. Agenten die je beschieten neerschieten ook.
Anders uitgedrukt wordt het als een doodzonde beschouwd om je lichaam en leven te beschermen tegen pestkoppen. Zelfbeschikking wordt uit den boze geacht, omdat anderen jouw leven willen kunnen exploiteren. Wat men kennelijk wil is dat je jezelf overgeeft en aansluit bij ’the winning team’ zodat het pestgedrag door kan blijven gaan. En de pestkoppen zich gesterkt voelen door jouw stralende aanwezigheid en loyaliteit.
Daarbij kun je jezelf afvragen: Is het moreel aanvaardbaar dat een club mensen middels dreiging, dwang en geweld erop uit is je te onderwerpen of in te lijven?
De vraag blijft staan; hoe kan iemand van dit pestgedrag af? Liefst zonder gewelddadig te worden. En zonder een opgedrongen spel mee te (blijven) spelen.
Als je de maatschappij vergelijkt met een Monopoly spel (met economische en politieke spelregels) dat mensen verplicht moeten meespelen, dan zijn er maar twee mogelijkheden: a) Zorgen dat je de winnaar of verliezer wordt, of b) simpelweg weigeren nog langer mee te spelen.
Wachten tot er een winnaar of verliezer komt betekent alleen maar dat er vervolgens weer dwang ontstaat om een volgende ronde mee te gaan spelen. Daar moet een mens zich dus van losscheuren, wat maar op één manier kan: Volledig inactief worden en hoogstens nog praten met medespelers die zich realiseren in dezelfde ongewenste positie te verkeren. Wanneer spelers-tegen-wil-en-dank blijven weigeren nog langer mee te doen, wordt het voor de pestkoppen toch wel heel erg lastig… Het is saai om telkens maar nee te horen te krijgen (of te moeten zeggen). Gaap. En het is een mooie gelegenheid om duidelijk zichtbaar te maken waar deze lieden feitelijk voor staan.
Nonconformist [10] reageerde op deze reactie.
Het valse dilemma is:
Of je vecht terug met geweld waarbij je weet dat de heerser dat spel beter speelt
Of je laat over je heen lopen
Er zijn meerdere mogelijkheden.
Nico [11] reageerde op deze reactie.
@Nico [8]: Ik heb nooit gezegd dat het makkelijk zou zijn. Het komt uiteindelijk toch op een gevecht uit. Of je jezelf nu verdedigt of niet je krijgt klappen. Dit is de enige manier waarop de status quo zijn macht kan en wil behouden.
Niet meedoen met het spel is in deze net zo moeilijk. Kijk naar het soevereine mens verhaal. Of stop maar eens met het betalen van belasting.
De overheidsdienaren weten je wel te vinden.
Het beste imho is zelfvoorzienend proberen te leven. Een eigen moestuin, kippen, waterbron, energievoorziening etc. etc.
Dit komt het dichtste bij wat je aangeeft met niet meedoen.
Zoals Thoreau ook voorschrijft.
Nico [12] reageerde op deze reactie.
@pcrs [9]: De heerser speelt het spel niet beter. Hij heeft slechts meer machtsmiddelen beschikbaar. Er kan altijd wel een blik ambtenaren (waaronder ook politieagenten en soldaten) opengetrokken worden. Wie zich niet onderwerpt kan desnoods onder een bommentapijt verstopt worden. Hoe het verhaal ook gedraaid wordt; de heerser speelt slechts een spel dat hij anderen door de strot kan duwen omdat hij dankbaar misbruik maakt van het ‘recht’ van de sterkste.
Wáár je ook komt, goedwillenden zijn ALTIJD de dupe van pestgedrag door overheidsdienaren. Ik heb in verschillende landen diverse verhalen gehoord die getuigen van ziekelijk gedrag. Het PR-verhaaltje over vrede en veiligheid die beschermd wordt is misleidend. Alleen de vrede en veiligheid van lieden hoger in de machtspiramide wordt actief beschermd. Ten koste van onderdanen, die gedwongen worden daarvoor de prijs te betalen.
De enige geweldloze optie die uiteindelijk resteert is ervoor zorgen dat heersers je leven niet langer kunnen exploiteren. En natuurlijk de mogelijkheid blokkeren dat een ander jou als instrument gebruikt om zijn zin te krijgen. Op die manier wordt een goedwillend mens een lopend reclamebord van datgene waar overheidsdienaren en staatshoofden daadwerkelijk voor staan. Ons leven is daarvan een uitstekend voorbeeld.
Een dergelijke ziekelijke situatie wordt pas echt koddig wanneer een overheidsdienaar, nadat zijn gang afdoende schadelijk gedrag heeft gedemonstreerd, op je af komt en een mooi verhaaltje ophangt over vermeende goede bedoelingen. Alleen wanhopige en zwakke mensen geloven immers in sprookjes.
@Nonconformist [10]: Tsja… wij hebben zo onze ervaringen achter de rug. Als je wilt weten waar iemand daadwerkelijk voor staat, dan moet je naar zijn gedrag kijken. De club van vermeende ‘verlichte’ mensen die zo graag andermans leven willen regeren en besturen richt een berg ellende aan. Wil je in rust en vrede leven, dan zul je je naar het voorbeeld van anderen tot de tanden moeten bewapenen, omdat je vermeende soevereiniteit nooit gerespecteerd zal worden. Aanvallen komen vooral van lieden die voor een overheidsmachine werken. Iemand met rust laten komt in hun woordenboek niet voor, stomweg omdat ze zonder anderen te onderwerpen kennelijk niets zinnigs meer te doen hebben.
Het leven kan uitermate mooi zijn. Maar een leven kan ook danig verziekt worden door mensen die zonodig hun zin willen doordrijven. Daar ken ik legio voorbeelden van, en zelf zijn we ook een wandelend reclamebord geworden van datgene waar overheidsdienaren daadwerkelijk voor staan.
Om deze aarde tot een betere plek te maken moet eerst de huichelarij en misplaatste zelfvoldaanheid van overheidsdienaren en staatshoofden tot het bewustzijn van de mensheid doordringen. Zodat zij gaan wensen hun eigen leven te besturen. Op een goede manier wel te verstaan. Daarna is het een kwestie van niet langer meewerken aan het spel van overheidsdienaren. Ten koste van alles. Bloedzuigers en parasieten moeten afgeslagen worden, en als dat niet kan uitgehongerd worden. Geef ze onder geen voorwaarde een plekje waar ze veilig zijn of te vreten hebben.
Met “Geef ze onder geen voorwaarde een plekje waar ze veilig zijn of te vreten hebben” bedoelde ik dat menselijke bloedzuigers of parasieten niet hun gang mogen gaan zodat ze kunnen vreten hebben. In een veilige quarantaine, waar goedwillende mensen geen last van hen hebben, gaat ze echter dood. Dus wat ook de situatie is, er mag geen veiligheid (van zuigen en vreten) voor hen zijn.
Begrijp me goed; kwaadwillende mensen mogen wat ons betreft best onderworpen worden om overlast en schade voor goedwillenden te voorkomen of in te dammen. Maar een bestuurlijke structuur die stelselmatig goedwillende beperkt en schaadt… is uitermate immoreel en mag niet blijven bestaan. Wat dat betreft heeft de mensheid nog een mammoetklus te klaren. Voor zover ik weet vindt nergens ter wereld behoorlijk bestuur plaats.
Het is primair een ideeenstrijd, Er is een reden dat de heerser altijd probeert de moral high ground te pakken voordat hij klappen uitdeelt. Wie de ideeën strijd wint, wint uiteindelijk ook de andere strijd. Het gaat primair om de harts And minds, de rest volgt. Politiemensen en soldaten volgen alleen orders omdat ze denken dat het goed is.
Nico [15] reageerde op deze reactie.
@pcrs [14]: In dat geval concludeer ik dat de heersende macht de hearts en minds van de massa langzamerhand steeds meer aan het verliezen is. Kennelijk wordt het weer tijd voor een volgende ronde van hoop, langzame corrumpering (aantasting door karakterbederf) en uiteindelijk de val.
Jammer dat er de laatste tijd in Europa alleen fluwelen revoluties plaatsvinden waar alleen poppetjes worden gewisseld, maar geen systeemrevolutie die het denken van mensen grondig op de kop gooit.
Comments are closed.