De president van de EU, of zoals het officieel heet, de functie voorzitter van de Europese Raad, is ingesteld met het verdrag van Lissabon. De voorzitter heeft een zittingstermijn van 2,5 jaar en is eenmalig herkiesbaar. Ter duiding, dit was de functie van Herman van Rompuy, en thans vervult Donald Tusk deze rol. Hub was er niet echt enthousiast over. En schreef in 2003 het volgende:
Het is typerend voor de politieke gang van zaken hoe de politici de nieuwe grondwet van de EU behandelen.
“Nederland” was bij voorbeeld tegen een vaste President voor 5 jaar. Onder aanvoering van “ons” gingen een groot aantal (kleine) landen ten oorlog tegen dit voorstel.
Maar al vlug zwakte dat verzet af. Eerst vertelde de regering dat de deur toch op een kier stond. Daarna kwam “dat men er toch mee kon leven.” Het verhaal was, dat dat kon omdat die President minder macht kreeg dan eerst gedacht! (En de Commissie en het Parlement kregen méér macht, waardoor de totale balans voor de burgers is: nog minder vrijheid.)
Ik heb nergens goed kunnen lezen, hoeveel en op welk punt die macht verminderd is. Het enige dat ik kon vinden, is dat hij in plaats van 5 jaar, nu maar twee keer twee en een half jaar mag aanblijven.
(Ik heb nog op school geleerd dat 2 x 2 ½ = 5, maar de kwaliteit van het onderwijs is ook niet meer wat het geweest is.)
Maar zelfs al krijgt die President maar heel weinig macht, dan nog zal die macht alleen maar groeien en groeien. Kijk eens naar de situatie van nu. Er is nu een halfjaarlijkse wisseling. Op 1 juli is het de beurt aan de Italiaanse Berlusconi. En je kunt nu al op allerlei plaatsen vernemen dat “EU diplomaten vrezen dat hun inspanningen het komend jaar doorkruist worden door de eigenzinnige Italiaanse premier”. (o.a. in de Midden Oosten politiek)
Als de huidige voorzitter al zoveel invloed kan uitoefenen dat men er bang voor is, kun je op twee vingers uitrekenen hoe machtig de nieuwe President is, en hoe machtig hij zal worden.
Het laatste wat ik van Balkenende hoorde, was dat hij nog steeds tegen die vaste president is. Ik wil graag twee weddenschappen afsluiten:
– Ik wed dat die vaste President er wel komt.
– Ik wed dat als er in Nederland een raadgevend referendum komt, dat Balkenende het Nederlandse volk niet zal adviseren om NEEN te stemmen




















Dit artikel gaat over machtsconcentratie. Macht is pas vrij ongevaarlijk als ‘ie in de juiste handen is, gedecentraliseerd, op individueel niveau.
Hierover wat interessante dingen vanuit mijn notities, vanuit films en spreekwoorden:
Ant-Man:
De hoofdrolspeler trekt een high-tech pak aan, krimpt, hutst en butst door het riool. Als beproeving. Daarna leert hij ermee omgaan.
Het pak heeft de macht, de man maakt gebruik van die macht.
Ik realiseerde mij dat je macht niet kan vernietigen. Alles wat je kan doen is ervoor zorgen dat het in de juiste handen is.
De koppeling met Nederlandse spreekwoorden:
“Kleren maken de man”
“Al geef je een aap een gouden ring [macht], het is en blijft een lelijk ding”
X-Man; Apocalypse:
“Mutants, born with extraordinary abilities. And yet still, they are children stumbling in the dark, searching for guidance. A gift can often be a curse. Give someone wings and they may fly too close to the sun. Give them the power of prophecy, and they may live in fear of the future. Give them the greatest gifts of all, powers beyond imagination, and they may think they are meant to rule the world.”
Ja ja… iemand die kracht heeft kan zich het beste beperken tot het regeren van zijn eigen belevingswereld! Als dat goed gebeurt, dan heeft ook zijn leefomgeving daar plezier van!
Pardon, de zin
Ik realiseerde mij dat je macht niet kan vernietigen. Alles wat je kan doen is ervoor zorgen dat het in de juiste handen is.
is een quote uit die film. Opgeschreven omdat dit een waarheid als een koe is.
De “Sterke Leider” introduceert in computertermen een zogenaamd Single point of failure. Wanneer op dat punt (in die positie) fouten gemaakt worden of een ‘storing’ optreedt is dat een recept voor veel nodeloze ellende.
Daarom is Distributed computing ook zo leuk. Als een node (computer) in een netwerk uitvalt, dan is dat jammer maar nemen andere nodes de taken over.
Vertaald naar mensen:
De SEALs zijn een eliteteam militairen. Ze zijn zodanig opgeleid dat ze zowel als hecht team kunnen functioneren als ook autonoom. Sneuvelt een militair, dan is dat betreurenswaardig maar nemen anderen de taken over.
Vertaald naar het libertarisme:
“De Vrijspreker streeft naar een maatschappij waarin ieder mens soeverein is: ieder mens heeft het recht zijn leven te leiden zoals hij zelf wil, zolang hij datzelfde recht van ieder ander respecteert.”
Vul zelf maar in, op het niveau van een gezin, een dorpsgemeentschap, een land… wat gaat er gebeuren als het decentrale concept geïmplementeerd wordt?
Om gedachtensprongen te voorkomen: Soevereiniteit is een mooi ding, maar je moet er dus wel waardig mee kunnen omgaan!
Comments are closed.