Tsja… dit zie je terug op allerlei niveaus.
Vanaf de man of vrouw die proberen elkaar te veranderen in plaats van elkaar te helpen.
Tot en met landen die proberen elkaar te veranderen in plaats van elkaar te helpen.
In beginsel moet de één de ander natuurlijk gewoon met rust laten en geen dwang of geweld initiëren. Wordt die grens overschreden, dan volgt allerlei ellende.
De aanleiding om een ander niet met rust te laten is een interessante keten van oorzaken en gevolgen. Een kind moet en zal denken en zich gedragen zoals anderen dat willen. Dat kan er soms best inhakken.
Omdat niet mooie praatjes maar gedrag nagevolgd worden (learning by example) komt er wanneer dat mogelijk wordt ook weer dwingend gedrag uit. Slachtoffers worden dan daders. Tenzij iemand besluit die keten te doorbreken.
Het doorbreken van gedragspatronen is erg lastig met allerlei lieden om de betrokkene heen die datzelfde besluit nog niet hebben genomen (en dat misschien ook nooit gaan doen) en de hem vanuit allerlei richtingen lastig blijven vallen met dwang en geweld. Bureaucratie is daarvan een schoolvoorbeeld.
Op kantoren van allerlei organisaties zitten kennelijk nogal wat kneusjes die ooit slachtoffer waren van pestgedrag en nu vastbesloten zijn de rollen eens om te draaien… en dat liefst zonder onderscheid des persoons. Als het een bureaucraat maar niet lukt om in ‘eigen huis’ (de psyche) orde op zaken te stellen, dan dwingt hij een ander wel om dat te doen. Middels heilig verklaarde papiertjes, een hedendaagse veelvoorkomende vorm van fetisjisme waar mensen behoorlijk opgewonden van kunnen raken. Denk aan het spreekwoordelijke orgasme dat optreedt wanneer iemand heeft geleerd een auto te besturen, wat niet genoeg is omdat iemand moet kwalificeren, en vervolgens uiteindelijk een rijbewijs in handen krijgt. Interessant…
Er bestaat een enorme kloof tussen iemand zijn natuurlijke vrijheden te laten, zodat hij aan de slag kan met verantwoordelijkheden, die iemand natuurlijk wel zelf moet willen nemen, en het opleggen van allerlei plichten waar rechten voor nodig zijn om die te vervullen…
Uiteindelijk gaat het om de beslissende vraag wie de controle heeft over energiebronnen.
Is de mens als een batterij die door een ander naar believen opgeladen en ontladen kan worden door hem te besturen, of is de mens als een energiecentrale die een zelfvoorzienend leven kan leiden en van zijn energieoverschot anderen van energie kan voorzien (Engels: To energize, to empower, to inspire). Goed voorbeeld doet goed volgen!
Originele sofisme kiezen tussen de pest of typhus!
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
Tsja… dit zie je terug op allerlei niveaus.
Vanaf de man of vrouw die proberen elkaar te veranderen in plaats van elkaar te helpen.
Tot en met landen die proberen elkaar te veranderen in plaats van elkaar te helpen.
In beginsel moet de één de ander natuurlijk gewoon met rust laten en geen dwang of geweld initiëren. Wordt die grens overschreden, dan volgt allerlei ellende.
De aanleiding om een ander niet met rust te laten is een interessante keten van oorzaken en gevolgen. Een kind moet en zal denken en zich gedragen zoals anderen dat willen. Dat kan er soms best inhakken.
Omdat niet mooie praatjes maar gedrag nagevolgd worden (learning by example) komt er wanneer dat mogelijk wordt ook weer dwingend gedrag uit. Slachtoffers worden dan daders. Tenzij iemand besluit die keten te doorbreken.
Het doorbreken van gedragspatronen is erg lastig met allerlei lieden om de betrokkene heen die datzelfde besluit nog niet hebben genomen (en dat misschien ook nooit gaan doen) en de hem vanuit allerlei richtingen lastig blijven vallen met dwang en geweld. Bureaucratie is daarvan een schoolvoorbeeld.
Op kantoren van allerlei organisaties zitten kennelijk nogal wat kneusjes die ooit slachtoffer waren van pestgedrag en nu vastbesloten zijn de rollen eens om te draaien… en dat liefst zonder onderscheid des persoons. Als het een bureaucraat maar niet lukt om in ‘eigen huis’ (de psyche) orde op zaken te stellen, dan dwingt hij een ander wel om dat te doen. Middels heilig verklaarde papiertjes, een hedendaagse veelvoorkomende vorm van fetisjisme waar mensen behoorlijk opgewonden van kunnen raken. Denk aan het spreekwoordelijke orgasme dat optreedt wanneer iemand heeft geleerd een auto te besturen, wat niet genoeg is omdat iemand moet kwalificeren, en vervolgens uiteindelijk een rijbewijs in handen krijgt. Interessant…
Er bestaat een enorme kloof tussen iemand zijn natuurlijke vrijheden te laten, zodat hij aan de slag kan met verantwoordelijkheden, die iemand natuurlijk wel zelf moet willen nemen, en het opleggen van allerlei plichten waar rechten voor nodig zijn om die te vervullen…
Uiteindelijk gaat het om de beslissende vraag wie de controle heeft over energiebronnen.
Is de mens als een batterij die door een ander naar believen opgeladen en ontladen kan worden door hem te besturen, of is de mens als een energiecentrale die een zelfvoorzienend leven kan leiden en van zijn energieoverschot anderen van energie kan voorzien (Engels: To energize, to empower, to inspire). Goed voorbeeld doet goed volgen!
Originele sofisme kiezen tussen de pest of typhus!
Comments are closed.