auguste-forel-fotoAuguste Forel. Een vergeten naam. Maar toch de mede ontdekker van het neuron. Neuro anatomist, neuroloog, psychiater. Maatschappelijk betrokken. Gaf de psychiatrische instellingen een menselijker gezicht.

Van de hand van deze grote wetenschapper is onderstaande tekst en onderstaand diagram:

De eigenlijke oorzaken van de homosexualiteit kunnen op stoornissen van de geslachtschromosomen teruggebracht worden, (vergelijk hoofdst. I), waarbij waarschijnlijk ook het alcoholisme der voorouders een rol speelt en beschadiging der kiem tenminste vermoed mag worden. De abnormale erfelijke aanleg leidt dan blijkbaar tot abnormale endocrine verhoudingen, die van hunne zijde wederom abnormale lichaamsverhoudingen en psychische eigenaardigheden in het leven roepen. Wanneer men dus abnormale lichaamsmaten kan aantoonen bij personen, die homosexueele gevoelens hebben, dan kan dit als een bewijs van echte homosexualiteit gelden. Welke veranderingen hierbij optreden, kan men op onderstaande schematische voorstelling beoordeelen : 

forel-homosexualiteit

 

Wetenschap heeft ons veel goeds gebracht, maar faalt van tijd tot tijd toch jammerlijk. Waarschijnlijk zullen latere generaties net zo verbaasd naar ons omkijken. En zich afvragen hoe het nou mogelijk was dat we in communisme, Keynes en monetarisme geloofden. Hoe wij de sleutel tot eigendom en zelfbeschikking steeds maar weer afgeven. En daarmee ons onderwerpen en tot gedwongen dienaar van anderen maken.

**********************************

Toelcihting en toegift

bron is pagina 22 van deze vertaling:

auguste-forel-boek

Dit boek is voor minder dan een tientje bij veel antiquariaten te koop, en geeft een leuk tijdsbeeld.

Als toegift, homoseksualiteit is te genezen

genezing-van-homosexualiteit

(klik op plaatje voor groot)

Nog een te interessante tekst om niet te delen:

forel-toegift-2

Hierna nog wat tekst als toegift, een door de tekstherkenning gehaalde scan van pagina’s 228 en 229, als interessant tijdsbeeld:

De homosexualiteit brengt zeer wonderlijke gevolgen mede, waar-aan men veel te weinig denkt. De menschelijke maatschappij vindt het heel natuurlijk, ongevaarlijk en niet kwetsend voor het fatsoen, dat personen van hetzelfde geslacht tezamen baden, slapen, wonen enz. In de krankzinnigengestichten worden de mannen door mannen en de vrouwen door vrouwen verzorgd. De kuischheidsgelofte van katholieke geestelijken en nonnen, geeft ook aanleiding tot scheiding der geslachten. Bij al deze dingen heeft men geen rekening gehouden met de homosexualiteit. Men moet er zich dan ook niet over verwonderen, dat de homosexueelen zich dit ten nutte hebben gemaakt en hij voorkeur gelegenheden zoeken, waar zij terecht op een goede gelegenheid kunnen hopen, hun perverse hartstochten op ongevaarlijke wijze min of meer te kunnen bevredigen. Zij kiezen dus, met bijzondere voor-liefde, het beroep van bijv. katholiek priester, leeraar, ziekenoppasser en vooral krankzinnigenoppasser enz. In dit laatste geval vertrouwen zij op de geestelijke verwardheid van de zieken en de onmogelijkheid zich te kunnen beklagen. In openbare badinrichtingen kunnen zij zon-der gevaar een groot aantal naakte mannen zien, waartoe anders niet zoo vaak gelegenheid bestaat enz. Bijzonder gevaarlijk zijn de homo-sexueelen in scholen, vooral in internaten, waar zij normale kinderen van hun geslacht verleiden.

 

Wij hebben, tot nu toe, alleen gesproken van volkomen-zuivere homosexueelen. Het spreekt vanzelf, dat niet alle personen, die hiertoe behooren, zuiver homosexueel zijn aangelegd, doch ook wel „bisexueel” zijn, waarvan wij hierboven reeds een voorbeeld gegeven hebben. Bij bisexueelen bestaat tegelijkertijd neiging tot man en vrouw of wel tijdvakken van heterosexualiteit en homosexualiteit wisselen met elkander af. Ook bij bisexualiteit vindt men dikwijls intersexueele verhoudingen en kan dus, hetgeen eerder gezegd is, ook hier toegepast worden. Ook de voortplanting van bisexueelen is, van eugenistisch standpunt bezien, beslist bedenkelijk. De homosexualiteit is dusdanig ontwikkeld, dat, vooral in bepaal de landen, waar zij zeer verbreid is, zooals bijv. in Brazilië, en ook in sommige steden van Europa, mannenbordeelen bestaan.

 

De vrouwelijke homosexualiteit of vrouwelijke homosexueele liefde is in het geheel niet zeldzaam, komt echter ‘in veel geringere mate en veel minder vaak openlijk te voorschijn, dan de overeenkomstige mannelijke abnormaliteit. Men noemt de vrouwelijke homosexualiteit: Amor lesbicus of Saphisme. De vrouwelijke homosexueelen heeten Tribaden. Zij zijn niet zelden sexueel geweldig prikkelbaar en worden dan de meest uitgesproken vrouwelijke Don Juans. Ik heb eenige gevallen van dezen aard gekend, die ware orgiën vierden en een reeks normale jonge meisjes verleidden, of ze tot hun geliefden of vrouwen maakten. Evenals bij den man, wordt ook hier behoefte gevoeld aan verloving, huwelijk en eeuwige trouw. Heimelijke en zelfs openbare verlovingsfeesten worden gevierd; deze laatste vooral, wanneer de vrouwelijke homosexueel zich voor een man uitgeeft en als zoodanig verkleed is, doch ook zonder deze vermomming, doch met behulp van geheime, alleen door de deelnemers gekende, teekens; ringen worden gewisseld enz. Ook hier dient de alcohol niet zelden als prikkel tot de sexueelei orgiën. De buitensporigheden, die op deze wijze begaan worden, over-treffen, wat de heftigheid betreft, zoo mogelijk nog die der mannen. Het eene orgasme volgt op het andere, dag en nacht, soms haast zonder onderbreking. Intusschen: dergelijke homosexueele nymphomanen zijn er niet vele; hun jaloezie is haast nog sterker, dan die van de mannlijke homosexueelen.

9 REACTIES

  1. Interessant onderwerp. Met veel dimensies. Teveel om even op in te gaan in een reactie. Maar toch… some bits and pieces:

    Falende wetenschap: Het inzicht van wetenschappers is waarschijnlijk altijd onvolkomen en schrijdt gelukkig voort. Dat moet wetenschappers niet kwalijk genomen worden. Vanaf de andere kant is het onverstandig om teveel waarde te hechten aan conclusies en theorieën. Ze geven misschien een zinvolle richting aan. Alleen wat daadwerkelijk geobserveerd en geverifieerd is, heeft concrete waarde.

    De neuron geeft signalen door. Een belangrijk ding dus. Daar kan veel over gezegd worden (hoeveelheid, gevoeligheid, etc).

    De koppeling naar homosexualiteit is discutabel. Maar homosexualiteit bestaat natuurlijk wel. Causaal verband? Hmm…

    In het artikel veel tekst over homosexualiteit (inclusief lesbiennes en bisexualiteit).

    Het Nederlandse woord ‘geslacht’ op zich is al interessant. Je zou bijna denken dat de mens is geslacht en gescheiden in man en vrouw. En als dat zo is, dan moeten die twee helften terug bij elkaar gebracht worden om weer een compleet mens te maken. Dat is de gedachte van yin en yang, en de gedachte achter het scheppingsverhaal.

    Mannen die elkaar liefhebben, hebben het maar moeilijk. Gelukkig zijn er meer mogelijkheden dan ‘met je toverstokje in de stront van een ander roeren’, zo vertelde een homo mij, hoewel in andere bewoordingen. Het is niet mijn ding om de ‘rugridder’ te spelen, maar ieder zijn ding. Vrijheid, blijheid.
    Figuurlijk: Het probleem van jezelf achter de rug van een ander verschuilen, is dat je ook met zijn spreekwoordelijke stront te maken krijgt. En altijd achter de feiten aanloopt terwijl een ander mogelijk weinig anders doet dat ‘zijn lul achterna lopen’.

    Vrouwen die elkaar liefhebben, hebben het ook lastig. Want hoe ga je met de constatering ‘liever een kleine die steigert dan een grote die weigert’ van anderen dan controleren? Hoogstens met plastic (onnatuurlijke) lapmiddelen. Gelukkig hebben, zo blijkt ook uit de bovenstaande tekst, vrouwen de mogelijkheid tot een meervoudig orgasme. Wist je dat de Engelse term ‘pussy licker’ staat voor iemand met goede ideeën? Wie maar goede ideeën blijft afvuren, genereert het ene na het andere spreekwoordelijke orgasme? “Oh ja, heerlijk, wat een goed idee!” Echt hemels.

    Overigens hoorde ik eens een lesbienne (in de TV-serie Sense8) zeggen: I’m going to fuck your brains out. Iemand kan zodanig veel organismes krijgen, dat ‘ie dizzy wordt en niet meer helder kan nadenken. Dus mannen, bezorg je vrouw precies zoveel orgasmes als ze wenst, dus niet meer of minder!

    Een same-sex relatie is qua mogelijkheden beperkt. Mannen die een vrouwenrol proberen na te spelen en andersom. Dat komt soms best koddig over. Iemand die bisexueel is vertelde me dat in dergelijke relaties trouw een echt probleem is. Volgens hem, en hij kan uit eigen ervaring vergelijken, zie je trouw toch meer in hetero-relaties.

    De bestuurlijke kant is ook interessant.

    Geestelijken: In de Bijbel wordt regering en bestuur voorgesteld als mannelijk, en de te besturen kant als vrouwelijk. In religieuze kringen zijn geestelijken van oudsher mannelijk. Het probleem met mannen is, dat als ze een groot ego hebben, ze een spreekwoordelijke ‘grote lul’ worden. Dan kun je beter een kleine fallus hebben die weliswaar stijgert, maar geen pijn doet als ‘ie een lichaam annex leven binnenkomt.

    Regeren en besturen: De fallus is ook een symbool van politieke macht. Niet alleen de kerktoren, maar ook de obelisk symboliseren dat. De grote fallus als symbool voor grote of grootschalige plannen, die voor een ontvanger net als een grote penis prettig of juist pijnlijk kunnen zijn. Het is maar net hoeveel ruimte er is en hoe hard er doorgeduwd wordt. Soms is het goed groot te denken (bijvoorbeeld de aanleg van en wegennetwerk). Grootschaligheid betekent uniformiteit en afstandelijke relaties, kleinschaligheid ruimte voor individualiteit, fijngevoeligheid en goede relaties.

    Alles heeft zo z’n voor- en nadelen. Voordelen kun je gebruiken, nadelen verdragen. Tenzij nadelen zo pijnlijk worden, dat de voordelen niet langer aantrekkelijk zijn. Dit geldt zowel voor fysieke sex als voor individuele relaties als voor bestuurlijke beslissingen.

  2. Over het oude concept van besturen en regeren als zijnde mannelijk en bestuurd of geregeerd worden als zijn de vrouwelijk: Het valt echt op dat er een kloof tussen mannelijk en vrouwelijk wordt geschapen (en in stand gehouden), en tussen overheidsmachines en burgerij. Hoewel er verhaaltjes zijn over toenadering (burgerparticipatie, overheidsparticipaties), is de werkelijkheid anders. Ondertussen maken de partijen elkaar het leven zuur en soms zelfs bitter. Terwijl fusie (tussen man en vrouw of tussen overheid en burgerij) het leven een stuk aangenamer zou kunnen maken voor alle betrokkenen.

    Het scheppen en in stand houden van kunstmatige sociale breuklijnen zie je overal en op uiteenlopende manieren. Pogingen om die te helen juist weer niet.

    Praktisch gezien begint dat reeds in het schoolsysteem. Een schoolmeester perst kinderen door een uniform programma, een wettelijke verplichting. Met begrip voor de redenen om zo’n programma op te zetten (de vorming van een ‘homo erectus’) kunnen nadelen overwonnen worden middels innovatie.
    De vrij strikte klassenscheiding is een probleem. Een ieder beweegt zich binnen de eigen klas, en kijkt liever niet omhoog of omlaag naar andere klassen. Binnen de klas helpen leerlingen elkaar, maar leren niet echt zelfdiscipline (zelfstudie) aan en al helemaal niet om te onderwijzen (daar is de schoolmeester voor). Toch zijn zelfdiscipline en onderwijzen noodzakelijke vaardigheden voor bijvoorbeeld ouders.

    Een volgende stap in de evolutie van onderwijs kan zijn om te stimuleren dat leerlingen anderen uit een lagere klas actief materie onderwijzen. Dat betekent dat de één zelfdiscipline aanleert (zelfstudie) en de ander leert te onderwijzen, allebei op een praktische manier, met vallen en opstaan. De schoolmeester kan daarbij coachen. Want hoe leer je om te leren en hoe leer je om te onderwijzen? Deze eenvoudige ingreep kan de kwaliteit van (en plezier in) onderwijs beduidend verhogen en de werklast voor schoolmeesters verlagen.

    Het rigide klassensysteem werkt ook door naar sociale klassen. Hoger sociale klassen hanteren ten opzichte van de lagere sociale klassen een houding “zoek het maar uit, doe maar ‘gewoon’ zo goed mogelijk wat je gezegd wordt”. Dat is iets anders dan kijken of iemand verheven kan worden tot een hoger niveau van functioneren en daarbij assisteren. Soms kan iemand uit een hogere klasse besluiten om iemand uit een lagere klasse een kans te geven, soms vereist dat actief coachen of onderwijzen. De vraag is vooral of iemand die zich hoger acht (…) daar moeite voor wil doen.

    Met voldoende goede wil kan veel onnodige ellende voorkomen of opgeheven worden. Als er een kloof oftewel sociale breuklijn bestaat, dan is toenadering zoeken een eerste stap. Vervolgens samenwerken en daarna mogelijk fuseren. De sleutel is goede wil en bereidwilligheid. Tussen man en vrouw, tussen overheidsmachine en burgerij, tussen schoolklassen, tussen sociale klassen, tussen standen.

  3. @jhon [3]: Echt? Zonder het geloof dat vliegen mogelijk is en de hoop dat te kunnen bereiken, had de mens nooit vliegtuigen kunnen ontwerpen en bouwen. Zonder dat eenvoudige, misschien kinderlijke geloof en die (op lucht gebaseerde?) hoop zou er de wetenschap niet zover zijn gevorderd als dat nu het geval is. Empirisch onderzoek komt voort uit geloof en hoop. Soms valse hoop en onrealistisch geloof, maar dat moet nog steeds proefondervindelijk vastgesteld worden.

    jhon [6] reageerde op deze reactie.

  4. Onder falende (naïeve) wetenschappers versta ik eerder diegene die hun eer, ego en trots voorop stelden en hun uitvinding openbaar maakten, terwijl men wist dat hun uitvinding door de mensheid ook op de verkeerde manier zal worden gebruikt. Ere aan de wetenschappers die het buskruit en dynamiet al eerder uitvonden maar dit niet naar buiten brachten, als die al hebben bestaan.


    De wetenschapper in het artikel faalde wel in het belastinggeld nuttig te besteden, want zelfs de meerderheid van de betalers had niets aan dit onderzoek.

  5. @jhon [6]: Iemand zei eens; “alles wat zwaarder is dan lucht kan niet vliegen”. Klinkt logisch als je alleen aan drijven denkt. Maar een vogel krijgt het toch voor elkaar, dat ziet iedereen. De natuur is een prachtige en effectieve inspiratiebron.

    Verder op het thema ‘wetenschap’ en opstijgen:
    Ik heb mensen ontmoet waarvan op grond van vooroordelen gesteld werd dat ‘het nooit wat zou kunnen worden’ (bijv. opstijgen naar een hoger ontwikkelingsniveau of hogere sociale klasse). En waar ik toch potentie in zag.

    Terwijl anderen mij ‘onderwijzen’ dat ‘de ervaring leert dat’ (ja ja, ‘wetenschap’!) wat ik dacht of denk niet mogelijk zou zijn, ben ik soms een andere mening toegedaan. Uiteindelijk is er maar één manier om daadwerkelijk te weten, en dat is iets (project) of iemand (individueel) een kans geven en er inspanning in stoppen. Dat kan teleurstellingen opleveren, of monden die open vallen van verbazing.

    Wetenschap faalt pas echt wanneer er sprake is van bijvoorbeeld vooroordelen of onwil om experimenten uit te voeren.

  6. Om een extra dimensie toe te voegen aan het thema wetenschap:

    Ieder mens leeft als het ware in zijn eigen universum. Daardoor krijg je miljarden parallelle universa, oftewel universa die naast elkaar bestaan, met elk een eigen werkelijkheid.

    Stel je een kind voor dat in een sloppenwijk woont en dagelijks erop uit moet om voedsel tussen het afval te vissen. In zijn of haar universum is een gedekte tafel onvoorstelbaar. In de nabij gelegen stad woont een ondernemer die zoiets nog nooit heeft meegemaakt. In zijn universum wordt geen voedsel geraapt, maar van een welgedekte tafel gegeten. Hij heeft verhalen gehoord waar hij zich niets bij kan voorstellen, dus neemt hij de moeite om in de auto te stappen en zelf te gaan kijken. Hij ontmoet het kind, waardoor twee universa bij elkaar komen. Zijn mond valt open, zijn hart wordt geraakt en hij neemt het kind mee om eens goed te eten.
    Nadien praat hij met ouders en spreekt een co-ouderschap af. De ondernemer zorgt er niet alleen voor dat het kind af en toe bij hem kan bijtanken, maar ook dat het kind onderwijs kan genieten, waardoor een ander toekomstperspectief ontstaat.

    In dit uit de dikke duim gezogen verhaaltje zijn 4 universa (twee ouders, kind, ondernemer) met elkaar bekend geraakt en hebben zij elkaar beïnvloedt. Er is ook vooruitgang geboekt in de wetenschap. Een ondernemer heeft praktisch geoefend met de concepten menselijkheid en menswaardigheid, en weet inmiddels meer. Wat ook voor de ouders en het kind geldt.

    Wat dit ‘sociaal experiment’ op zal leveren, zal de tijd uitwijzen. Het ene kind grijpt een kans, anderen laten kansen liggen. De ene ondernemer zou niet aan een dergelijk experiment beginnen of misschien stellen dat het ‘not done’ is om een dergelijk experiment uit te voeren. De ander zal het misschien als navolgbaar voorbeeld zien (zodat er bijv. een Rotary club omheen ontstaat). Who knows.

Comments are closed.