Organisaties zijn een massavernietigingswapen voor menselijkheid en menswaardigheid. Niet zeuren, gewoon opdrachten opvolgen. Jij bent niet verantwoordelijk, maar je leidinggevende (zie Milgram obedience study). Als er van buitenaf gezeur komt, dan kun je je achter de organisatie verschuilen. Individuele verantwoordelijkheid kan ontweken worden. Hoogstens volgt ontslag voor PR-doeleinden, om de schone schijn op te houden voor de club als geheel. Als er van binnenuit gezeur komt (klokkenluiders), dan regelen we een treitercampagne.
Ook overheidsmachines zijn organisaties. Met dezelfde mechanismen en gevolgen ervan, maar dan in het kwadraat.
Je geeft bondig weer het gevaar van organisatie. Aan de andere kant hebben we organisaties nodig om arbeidsdeling te bereiken die de basis vormt van de kwaliteit van leven.
Een centrale vraag voor de mensheid is dan ook:
Hoe verkleinen we de gevaren van organisatie, maar houden we het nut ervan overeind?
Om dat te weten te komen is het goed juist de werking van de organisaties in onze samenleving bloot te leggen. En daar schort het aan. De wereld van de massamedia, de bedrijfstak die de maatschappelijke informatie zou moeten verzorgen, functioneert niet. We krijgen geen inkijk in de organisaties, maar slechts de propaganda van die organisaties. De opkomst van de spindoctor en de woordvoerster die het doorgeefluik van het ANP bedienen gaan mogelijk een ramp voor onze samenleving betekenen.
Een voorstel om hier aan te ontkomen is mensen op de werkvloer van die organisaties weer toegang te geven tot een groot deel van hun medemensen. In ieder geval moeten we zo snel mogelijk van de ANP benadering af.
@anp rebel [2]: “Aan de andere kant hebben we organisaties nodig om… “. Alles wat op deze veronderstelling gebouwd wordt levert ellende op. Want in een gezin zijn geen formaliteiten en juridische constructies nodig. Ook niet voor wie zaken doet met een individuele ondernemer (ZZP’er), want in de context van een vertrouwensrelatie staat een woord als een huis.
Een grote bron van kwaad is mensen de mogelijkheid bieden om zich aan hun individuele verantwoordelijkheid te onttrekken. Middels bijvoorbeeld rechtspersonen. Of mensen verplichten zich te verzekeren tegen individuele verantwoordelijkheid (de WA-verzekering voor de auto). Immers, de gelegenheid maakt de dief. Ontneem je mensen de schuilmogelijkheid, dan stimuleer je het nemen van eigen verantwoordelijkheid.
Daarnaast is transparantie, zoals je al aangeeft, inderdaad een goed ding. Voor onderhoud van de auto ga ik altijd naar een kleine garagehouder. Om aan te geven wat er geregeld moet worden en erop te vertrouwen dat het goed uitgevoerd wordt, zonder besodemieterd te worden. Is de rekening wat onverwacht hoog, dan is een kleine ondernemer, waarmee je een goed contact hebt, nooit te beroerd om even uit te leggen en te laten zien wat er aan de hand was.
Hieruit volgt dat ook centralisatie, schaalvergroting en bureaucratie allerlei problemen creëren. Wat op te lossen is door decentralisatie, schaalverkleining en het overboord kieperen van bureaucratie.
Het eerste wat er moet zijn is een vertrouwensrelatie. Zoals ik gisteren stelde; vertrouwen is waarschijnlijk de enige valuta die daadwerkelijk waarde heeft. Omdat een woord dan waarde heeft. Je kunt erop vertrouwen. Dat kan niet gesteld worden van louter denkbeeldige juridische entiteiten of stukjes papier die heilig verklaard zijn.
@Nico [3]: Ik doe het maar even zo;
1ste alinea; ook in een gezin zijn er regels en worden er afspraken gemaakt en volgens er sancties bij overtreding. Dat er niets op papier staat doet daar niet aan af.
2de alinea; geen verantwoordelijkheid dragen, speelt zeker een rol. Soms echter zijn de consequenties te groot en is het praktisch die af te kunnen wentelen op een verzekeraar.
3de alinea; in dit soort gevallen kun je je altijd beroepen op de aanvullende regels uit de wet, de gebruiken, de gewoonte etc. Blijkt je vertrouwen te zijn geschonden, vind je steun in het recht.
4de alinea; bureaucratie is (vaak) een gevolg van wetgevingdie dient om de burger te beschermen tegen bijvoorbeeld ongelijke behandeling. Overigens ook in deze gevallen, zijn mensen je nooit je te helpen.
5de alinea; vertrouwen is idd belangrijk. Hetgeen op papier komt te staan, moet een functie zijn van vertrouwen. Als het andersom is, ontstaat er veelal gedonder.
“Volg het geld”, maar nog beter is je af te vragen “wie heeft er baat bij (leugens en manipulatie)”, maar vooral “wie is werkelijk de baas (huur/moordenaars en aanstichters van nep terrorisme)”? De volgers zijn ‘slechts’ kapo’s, het laagste soort ‘mens’ die zich mag verstoppen achter zijn of haar opdrachtgevers, maar evenzoveel bloed hebben aan de handen.
Wie zijn handen in onschuld wast heeft nog niet te betekenen dat je daadwerkelijk geen bloed aan de handen hebt. De machtspiramide begint te wankelen en stort in voor de poppetjes bovenin als onderin de mensen zich bekeren tot het karaktervolle, maar ja, waar vind je tegenwoordig nog mensen met “karakter”? Een karaktervol “mensch” legt veelal wonderbaarlijk het loodje, deze worden stelselmatig op een zijspoor gezet en indien nodig afgemaakt. Zie Pim Fortuyn, Theo van Gogh, Maarten van Traa, Danny Jowenko enz..Zelfs de artiestenwereld loopt op dit moment mank, want je ziel verkopen voor tijdelijk gewin of roem kan of gaat uiteindelijk wreken, dan is het zaak voor de gevestigde orde om van deze mensen “netjes” even afscheid te nemen….Micheal Jackson, vervangen door Justin Bieber (Duits, pseudo jiddische namen zijn schering en inslag) , Prince evenzo omgebracht i.v.m. royalty’s en rechten die hij in eigen beheer dacht te kunnen houden.
En dit is geen complotdenken, maar ernstig en bittere waarheid en laat zien hoe machtig de maffia is geworden en ook hoe diep ze is geïnfiltreerd….De honden hebben hun ziel verkocht en knikken en buigen voor hun meesters… “Hoge Amerikaanse onderscheidingen voor showbizzfiguren”….Sektarische maffia heeft zich meester gemaakt van deze wereld, vroeg of laat zal de wereld die in het duister verkeert en uit balans is weer ‘rechtgetrokken’ worden, via een WOIII?….
@Bertuz [4]: We gaan dan even verder met het ping-pong spel van gedachten uitwisselen:
1) In een gezin wordt opgetreden op grond van liefde en vrijwilligheid, in de maatschappij op grond van angst en dwang. Da’s nogal een verschil. Maar dat kan natuurlijk ook anders.
2) Als consequenties te groot worden om te dragen, dan moet je een bepaalde handeling niet uitvoeren, of anders behoedzaam. Eigen verantwoordelijkheid noopt dus tot voorzichtigheid. Af kunnen wentelen is voor sommigen te verleidelijk; de gelegenheid maakt dan de dief en er ontstaat onverantwoordelijk gedrag.
Voor de duidelijkheid; een ongeluk(je) kan iedereen gebeuren, maar een vangnet moet er alleen voor extreme gevallen zijn. Er is niets mis mee wanneer iemand desnoods de rest van z’n leven betaalt voor schade, ook als het een ongeluk was in plaats van nalatigheid of opzet. Dat is dan een afschrikwekkend voorbeeld voor anderen en werkt preventief uit.
Het gaat erom dat mensen verantwoordelijkheid nemen en niet ontlopen. Verantwoordelijkheid nemen is niet alleen een financieel verhaal. Wie bijvoorbeeld iemand een gebroken been heeft gereden kan best de moeite nemen om de betrokkene tot aan herstel als ’taxichauffeur’ te rijden, naar ziekenhuis of wat dan ook. Want alleen de ziekenhuisrekening voldoen volstaat niet. Er is meer ellende aangericht dan dat. Ook immobiliteit etc. is schade. En die gevolgschade kan best voorkomen worden wanneer mensen verantwoordelijkheid nemen.
3) Over wet en recht hoef je bij ons niet te beginnen. We weten hoe het spel werkt. Rechtvaardigheid hoeft niemand via wetten etc. te verwachten.
4) Bureaucratie is een symptoom van achterdocht en wantrouwen. De oorzaak is een gebrek aan vertrouwen. Bureaucratie zegt, hoewel impliciet; je bent schuldig aan nalatigheid, onkunde etc. tenzij je hebt bewezen aan criteria te voldoen. Organisaties verschuiven de bureaucratische last, een intern probleem, ook nog eens naar extern (klanten of burgers).
Onder bureaucratie versta ik niet het maken van aantekeningen over wat er is gebeurd en waarom, zodat iemand zijn geheugen kan opfrissen.
5) Inderdaad. Papier als geheugensteuntje. Maar als de tijd komt dat je iemand eraan moet herinneren dat er iets is afgesproken, dan is het veelal reeds te laat. En helpt geen stukje papier meer om geschonden vertrouwen te herstellen. Afspraken naleven doet iemand uit eigen beweging. Wie dat niet doet, maakt zichzelf minder waardevol of zelfs waardeloos.
@IIS [5]: De machtspiramide wankelt. Ja, dat lijkt er wel op. Zou ‘ie een duwtje nodig hebben? 😛
Het leuke van een wankelende piramide is, dat instorting vanzelf volgt. Duwtjes helpen niet, daar is zo’n ding te massief voor. Het zou voor degenen in de hogere regionen verstandig zijn de ontmanteling zelf te organiseren. Dan komen ze zachter met de beide benen op de grond dan wanneer ze met luid geraas naar beneden donderen 😀
@Nico [6]: 1) Je bestrijdt niet wat ik heb gezegd. Je haalt er iets bij. Praat eens met gezinszorg. Die kunnen je alles vertellen over die liefde en vrijwilligheid. 2) Mensen dragen de gevolgen. Ze betalen premie en zijn strafrechtelijk aansprakelijk. 3) Rechtvaardigheid en recht zijn twee verschillende dingen. Regels kunnen rechtvaardigheid dienen. Maar ook hier mis je het springende punt. De garagehouder weet dat je je als klant je kunt beroepen op de wet. Dat is echt wel van invloed op zijn gedrag. 4) Bureaucratie betekent dat de ambtenaar in questie zich houdt aan de wetten die voor hem gelden. 5) Goed lezen wat ik schrijf. Papier helpt idd niet het geschonden vertrouwen te herstellen. Is het doel ook niet. Wel kan je krijgen wat je beloofd is.
1) Wij achten het een groot probleem dat de mensheid niet langer op een natuurlijke manier functioneert, zoals een familie, maar dat er een kunstmatige constructie voor besturen en regeren is toegevoegd. Ik haal er dus niets bij, maar wil er juist iets vanaf halen. Het kunstmatige, onnatuurlijke deel wel te verstaan.
Gevolgen draag je pas volledig als je je volledige verantwoordelijkheid neemt. Dus als je geen premie betaald om gevolgen grotendeels op anderen te kunnen afwentelen. Als anderen mee willen delen in je smart (gedeelde smart is halve smart), dan moet dat denk ik tussen bekenden gebeuren, want onbekenden weten simpelweg niet genoeg of ze te maken hebben met werkelijke smart of krokodillentranen.
Strafrecht klinkt mooi, maar wat heeft een verkrachte vrouw aan een dader die in de gevangenis verdwijnt? Zal ‘ie daar echt leren om het nooit meer te doen? En hoe gaat die verkrachte vrouw weer vertrouwen in haar omgeving krijgen?
Ik sprak gisteren op straat nog een vreemde, een 60-jarige vrouw die vertelde dat ze als 25-jarige aangerand is (met ellebogen verstikken, ondertussen de kleren van het lijf rukken enz.). Ze heeft er nogal psychische gevolgen van ondervonden, t/m opname in een inrichting toe. Echt, mensen een boete geven (waar alleen de staat van profiteert) of in een hok, pardon, gevangenis opsluiten biedt slechts een illusie. Het helpt niet om veiligheid of vertrouwen te herstellen.
3) Recht is zoiets als rechte voren trekken en geen corruptie of sjoemelen toelaten, rechtvaardigheid zoiets als ‘recht varen’. Rechtvaardigheid bewerkstelligen is ontsporingen terug corrigeren, zoals een schip dat van koers is geraakt weer op koers wordt gebracht.
Het springende punt wat je noemt is een onnatuurlijke stok achter de deur. De garagehouder die ik noemde stelt zich betrouwbaar op omdat hij geen klant wil verliezen, zijn reputatie niet aan gort wil laten gaan. Hij kan een klant eenmaal bedonderen, maar daarna gewoonlijk niet meer. Want er zijn heus wel meer garagehouders. Wetgeving is in die context nog niet eens relevant. Vrije marktwerking is afdoende om een garagehouder failliet te laten gaan.
4) Bureaucratie is in onze ervaring een stuk meer. Ambtenaren die hun zin willen doordrijven, hun frustraties over de één afreageren op de ander, regels die voor hen gelden aan hun laars lappen, enz. Dat komt er allemaal als bonus bij.
Vergeet niet dat regeren en besturen alleen kan bij de gratie van angst en onmacht. Treiteren is kennelijk ook in de mode. Het is natuurlijk een giller dat dit uitgevoerd wordt door lieden die mensen met gezonde denkwijzen kennelijk vooral beschouwen als een sociale kanker, potentieel schadelijk voor hun baantje. Helaas kan ik niets anders uit het feitelijk door ons waargenomen gedrag opmaken.
5) Je kunt door papier niet krijgen wat je beloofd is. Je kunt het hoogstens middels papier (contracten, wetgeving, wetshandhaving) afdwingen, maar dat is dan een zure overwinning met een bittere nasmaak. Krijgen is iets heel anders dan afdwingen.
Dus ja, ik heb goed gelezen wat je schrijft. Kennelijk hebben we verschillende ervaringen opgedaan, waardoor onze zienswijze is aangescherpt. We geloven wel (in menselijkheid en menswaardigheid), maar niet in kunstmatige verschijnselen zoals organisaties, heilig verklaarde (wet)boeken, stukjes papier die weinig meer zijn dan een gemoderniseerde variant van fetisjisme, enzovoort.
@Bertuz [10]: Op dit moment worden economische delicten zwaarder bestraft dan bijvoorbeeld verkrachtingen. Dat klopt dus al niet.
Een verkrachte vrouw heeft vooral last van gevoelens van onveiligheid en de inbreuk op haar eigenwaarde. Gezien het feit dat ze als een ding gedwongen en gebruikt werd, rijst voor haar de vraag wat haar intrinsieke waarde is. Dat wordt versterkt als een dader zonder consequenties weg komt. Maar alleen in een gevangenis werpen of (ondenkbaar voor de huidige regeerindustrie) smartengeld laten betalen helpt er niet echt aan. Want ook onder verkrachters komt recidive voor. Terwijl in een gevangenis een verkrachter samen met de pedofiel helemaal onderaan de pikorde staat, want wie dwang en geweld moet gebruiken om aan zijn trekken te komen wordt als een waardeloos misbaksel beschouwd.
Consequenties moeten er zijn. Want anders is het doelwit, de vrouw, de enige die de consequenties dient te ondergaan. Er zijn echter andere manieren om de zaak recht te zetten. De zogenaamde ‘beschaving’ van tegenwoordig wil echter te lief zijn (gemoedsrust ten koste van doelwitten), waardoor andere methoden effectief onbespreekbaar zijn. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Waardoor de menswaardigheid van een vrouw zonder (of zonder passende) consequenties onder vuur genomen kan worden, maar de menswaardigheid van een ontspoord figuur rigide beschermd wordt.
Voorbeeld: Stel je eens voor wat het effect is van een dader van een misdrijf, die publiekelijk voor paal gezet wordt (de schandpaal) en die door schoolkinderen onder het toeziende oog van een joelende menigte met rotte eieren wordt bekogeld? En daarna nog een tijdje met een elektrische halsband om (die desgewenst schokken geeft) ‘sociale dienstplicht’ moet doen om het doelwit van zijn daden genoegdoening te bieden?
Creatieve methoden genoeg, alleen heb ik op grond van de feitelijke gang van zaken niet de indruk dat het de bedoeling is om bepaald gedrag de kop in te drukken.
After all… zolang een doelwit en dader nog in staat zijn om belastingopbrengsten te generen, en dat nog doen ook, lijkt er voor de overheidsmachine geen vuiltje aan de lucht te zijn. Machines hebben geen geweten. Dat is voorbehouden aan mensen.
Voor de duidelijkheid; wie als een waardeloos misbaksel wordt beschouwd (op grond van bijv. huidskleur of een misdrijf), is geneigd zich daar daarnaar te gaan gedragen. De schandpaal en elektrische halsband moeten dus nadrukkelijk een opvoedkundig doel dienen, geen volksvermaak. Laat deze dader en iedereen die bepaalde dingen in zijn hoofd denkt te kunnen halen dit voortaan uit zijn hoofd laten. Dat is de boodschap. Niets meer of minder.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
Organisaties zijn een massavernietigingswapen voor menselijkheid en menswaardigheid. Niet zeuren, gewoon opdrachten opvolgen. Jij bent niet verantwoordelijk, maar je leidinggevende (zie Milgram obedience study). Als er van buitenaf gezeur komt, dan kun je je achter de organisatie verschuilen. Individuele verantwoordelijkheid kan ontweken worden. Hoogstens volgt ontslag voor PR-doeleinden, om de schone schijn op te houden voor de club als geheel. Als er van binnenuit gezeur komt (klokkenluiders), dan regelen we een treitercampagne.
Ook overheidsmachines zijn organisaties. Met dezelfde mechanismen en gevolgen ervan, maar dan in het kwadraat.
anp rebel [2] reageerde op deze reactie.
@Nico [1]:
Het gevaar inherent aan organisatie
Je geeft bondig weer het gevaar van organisatie. Aan de andere kant hebben we organisaties nodig om arbeidsdeling te bereiken die de basis vormt van de kwaliteit van leven.
Een centrale vraag voor de mensheid is dan ook:
Hoe verkleinen we de gevaren van organisatie, maar houden we het nut ervan overeind?
Om dat te weten te komen is het goed juist de werking van de organisaties in onze samenleving bloot te leggen. En daar schort het aan. De wereld van de massamedia, de bedrijfstak die de maatschappelijke informatie zou moeten verzorgen, functioneert niet. We krijgen geen inkijk in de organisaties, maar slechts de propaganda van die organisaties. De opkomst van de spindoctor en de woordvoerster die het doorgeefluik van het ANP bedienen gaan mogelijk een ramp voor onze samenleving betekenen.
Een voorstel om hier aan te ontkomen is mensen op de werkvloer van die organisaties weer toegang te geven tot een groot deel van hun medemensen. In ieder geval moeten we zo snel mogelijk van de ANP benadering af.
Nico [3] reageerde op deze reactie.
@anp rebel [2]: “Aan de andere kant hebben we organisaties nodig om… “. Alles wat op deze veronderstelling gebouwd wordt levert ellende op. Want in een gezin zijn geen formaliteiten en juridische constructies nodig. Ook niet voor wie zaken doet met een individuele ondernemer (ZZP’er), want in de context van een vertrouwensrelatie staat een woord als een huis.
Een grote bron van kwaad is mensen de mogelijkheid bieden om zich aan hun individuele verantwoordelijkheid te onttrekken. Middels bijvoorbeeld rechtspersonen. Of mensen verplichten zich te verzekeren tegen individuele verantwoordelijkheid (de WA-verzekering voor de auto). Immers, de gelegenheid maakt de dief. Ontneem je mensen de schuilmogelijkheid, dan stimuleer je het nemen van eigen verantwoordelijkheid.
Daarnaast is transparantie, zoals je al aangeeft, inderdaad een goed ding. Voor onderhoud van de auto ga ik altijd naar een kleine garagehouder. Om aan te geven wat er geregeld moet worden en erop te vertrouwen dat het goed uitgevoerd wordt, zonder besodemieterd te worden. Is de rekening wat onverwacht hoog, dan is een kleine ondernemer, waarmee je een goed contact hebt, nooit te beroerd om even uit te leggen en te laten zien wat er aan de hand was.
Hieruit volgt dat ook centralisatie, schaalvergroting en bureaucratie allerlei problemen creëren. Wat op te lossen is door decentralisatie, schaalverkleining en het overboord kieperen van bureaucratie.
Het eerste wat er moet zijn is een vertrouwensrelatie. Zoals ik gisteren stelde; vertrouwen is waarschijnlijk de enige valuta die daadwerkelijk waarde heeft. Omdat een woord dan waarde heeft. Je kunt erop vertrouwen. Dat kan niet gesteld worden van louter denkbeeldige juridische entiteiten of stukjes papier die heilig verklaard zijn.
Bertuz [4] reageerde op deze reactie.
@Nico [3]: Ik doe het maar even zo;
1ste alinea; ook in een gezin zijn er regels en worden er afspraken gemaakt en volgens er sancties bij overtreding. Dat er niets op papier staat doet daar niet aan af.
2de alinea; geen verantwoordelijkheid dragen, speelt zeker een rol. Soms echter zijn de consequenties te groot en is het praktisch die af te kunnen wentelen op een verzekeraar.
3de alinea; in dit soort gevallen kun je je altijd beroepen op de aanvullende regels uit de wet, de gebruiken, de gewoonte etc. Blijkt je vertrouwen te zijn geschonden, vind je steun in het recht.
4de alinea; bureaucratie is (vaak) een gevolg van wetgevingdie dient om de burger te beschermen tegen bijvoorbeeld ongelijke behandeling. Overigens ook in deze gevallen, zijn mensen je nooit je te helpen.
5de alinea; vertrouwen is idd belangrijk. Hetgeen op papier komt te staan, moet een functie zijn van vertrouwen. Als het andersom is, ontstaat er veelal gedonder.
Nico [6] reageerde op deze reactie.
“Volg het geld”, maar nog beter is je af te vragen “wie heeft er baat bij (leugens en manipulatie)”, maar vooral “wie is werkelijk de baas (huur/moordenaars en aanstichters van nep terrorisme)”? De volgers zijn ‘slechts’ kapo’s, het laagste soort ‘mens’ die zich mag verstoppen achter zijn of haar opdrachtgevers, maar evenzoveel bloed hebben aan de handen.
Wie zijn handen in onschuld wast heeft nog niet te betekenen dat je daadwerkelijk geen bloed aan de handen hebt. De machtspiramide begint te wankelen en stort in voor de poppetjes bovenin als onderin de mensen zich bekeren tot het karaktervolle, maar ja, waar vind je tegenwoordig nog mensen met “karakter”? Een karaktervol “mensch” legt veelal wonderbaarlijk het loodje, deze worden stelselmatig op een zijspoor gezet en indien nodig afgemaakt. Zie Pim Fortuyn, Theo van Gogh, Maarten van Traa, Danny Jowenko enz..Zelfs de artiestenwereld loopt op dit moment mank, want je ziel verkopen voor tijdelijk gewin of roem kan of gaat uiteindelijk wreken, dan is het zaak voor de gevestigde orde om van deze mensen “netjes” even afscheid te nemen….Micheal Jackson, vervangen door Justin Bieber (Duits, pseudo jiddische namen zijn schering en inslag) , Prince evenzo omgebracht i.v.m. royalty’s en rechten die hij in eigen beheer dacht te kunnen houden.
En dit is geen complotdenken, maar ernstig en bittere waarheid en laat zien hoe machtig de maffia is geworden en ook hoe diep ze is geïnfiltreerd….De honden hebben hun ziel verkocht en knikken en buigen voor hun meesters… “Hoge Amerikaanse onderscheidingen voor showbizzfiguren”….Sektarische maffia heeft zich meester gemaakt van deze wereld, vroeg of laat zal de wereld die in het duister verkeert en uit balans is weer ‘rechtgetrokken’ worden, via een WOIII?….
Randy Quaid Exposes Illuminati Star Wackers
https://www.youtube.com/watch?v=g3vURZ5sTxE
Nico [7] reageerde op deze reactie.
@Bertuz [4]: We gaan dan even verder met het ping-pong spel van gedachten uitwisselen:
1) In een gezin wordt opgetreden op grond van liefde en vrijwilligheid, in de maatschappij op grond van angst en dwang. Da’s nogal een verschil. Maar dat kan natuurlijk ook anders.
2) Als consequenties te groot worden om te dragen, dan moet je een bepaalde handeling niet uitvoeren, of anders behoedzaam. Eigen verantwoordelijkheid noopt dus tot voorzichtigheid. Af kunnen wentelen is voor sommigen te verleidelijk; de gelegenheid maakt dan de dief en er ontstaat onverantwoordelijk gedrag.
Voor de duidelijkheid; een ongeluk(je) kan iedereen gebeuren, maar een vangnet moet er alleen voor extreme gevallen zijn. Er is niets mis mee wanneer iemand desnoods de rest van z’n leven betaalt voor schade, ook als het een ongeluk was in plaats van nalatigheid of opzet. Dat is dan een afschrikwekkend voorbeeld voor anderen en werkt preventief uit.
Het gaat erom dat mensen verantwoordelijkheid nemen en niet ontlopen. Verantwoordelijkheid nemen is niet alleen een financieel verhaal. Wie bijvoorbeeld iemand een gebroken been heeft gereden kan best de moeite nemen om de betrokkene tot aan herstel als ’taxichauffeur’ te rijden, naar ziekenhuis of wat dan ook. Want alleen de ziekenhuisrekening voldoen volstaat niet. Er is meer ellende aangericht dan dat. Ook immobiliteit etc. is schade. En die gevolgschade kan best voorkomen worden wanneer mensen verantwoordelijkheid nemen.
3) Over wet en recht hoef je bij ons niet te beginnen. We weten hoe het spel werkt. Rechtvaardigheid hoeft niemand via wetten etc. te verwachten.
4) Bureaucratie is een symptoom van achterdocht en wantrouwen. De oorzaak is een gebrek aan vertrouwen. Bureaucratie zegt, hoewel impliciet; je bent schuldig aan nalatigheid, onkunde etc. tenzij je hebt bewezen aan criteria te voldoen. Organisaties verschuiven de bureaucratische last, een intern probleem, ook nog eens naar extern (klanten of burgers).
Onder bureaucratie versta ik niet het maken van aantekeningen over wat er is gebeurd en waarom, zodat iemand zijn geheugen kan opfrissen.
5) Inderdaad. Papier als geheugensteuntje. Maar als de tijd komt dat je iemand eraan moet herinneren dat er iets is afgesproken, dan is het veelal reeds te laat. En helpt geen stukje papier meer om geschonden vertrouwen te herstellen. Afspraken naleven doet iemand uit eigen beweging. Wie dat niet doet, maakt zichzelf minder waardevol of zelfs waardeloos.
Bertuz [8] reageerde op deze reactie.
@IIS [5]: De machtspiramide wankelt. Ja, dat lijkt er wel op. Zou ‘ie een duwtje nodig hebben? 😛
Het leuke van een wankelende piramide is, dat instorting vanzelf volgt. Duwtjes helpen niet, daar is zo’n ding te massief voor. Het zou voor degenen in de hogere regionen verstandig zijn de ontmanteling zelf te organiseren. Dan komen ze zachter met de beide benen op de grond dan wanneer ze met luid geraas naar beneden donderen 😀
@Nico [6]: 1) Je bestrijdt niet wat ik heb gezegd. Je haalt er iets bij. Praat eens met gezinszorg. Die kunnen je alles vertellen over die liefde en vrijwilligheid. 2) Mensen dragen de gevolgen. Ze betalen premie en zijn strafrechtelijk aansprakelijk. 3) Rechtvaardigheid en recht zijn twee verschillende dingen. Regels kunnen rechtvaardigheid dienen. Maar ook hier mis je het springende punt. De garagehouder weet dat je je als klant je kunt beroepen op de wet. Dat is echt wel van invloed op zijn gedrag. 4) Bureaucratie betekent dat de ambtenaar in questie zich houdt aan de wetten die voor hem gelden. 5) Goed lezen wat ik schrijf. Papier helpt idd niet het geschonden vertrouwen te herstellen. Is het doel ook niet. Wel kan je krijgen wat je beloofd is.
Nico [9] reageerde op deze reactie.
@Bertuz [8]:
1) Wij achten het een groot probleem dat de mensheid niet langer op een natuurlijke manier functioneert, zoals een familie, maar dat er een kunstmatige constructie voor besturen en regeren is toegevoegd. Ik haal er dus niets bij, maar wil er juist iets vanaf halen. Het kunstmatige, onnatuurlijke deel wel te verstaan.
Gevolgen draag je pas volledig als je je volledige verantwoordelijkheid neemt. Dus als je geen premie betaald om gevolgen grotendeels op anderen te kunnen afwentelen. Als anderen mee willen delen in je smart (gedeelde smart is halve smart), dan moet dat denk ik tussen bekenden gebeuren, want onbekenden weten simpelweg niet genoeg of ze te maken hebben met werkelijke smart of krokodillentranen.
Strafrecht klinkt mooi, maar wat heeft een verkrachte vrouw aan een dader die in de gevangenis verdwijnt? Zal ‘ie daar echt leren om het nooit meer te doen? En hoe gaat die verkrachte vrouw weer vertrouwen in haar omgeving krijgen?
Ik sprak gisteren op straat nog een vreemde, een 60-jarige vrouw die vertelde dat ze als 25-jarige aangerand is (met ellebogen verstikken, ondertussen de kleren van het lijf rukken enz.). Ze heeft er nogal psychische gevolgen van ondervonden, t/m opname in een inrichting toe. Echt, mensen een boete geven (waar alleen de staat van profiteert) of in een hok, pardon, gevangenis opsluiten biedt slechts een illusie. Het helpt niet om veiligheid of vertrouwen te herstellen.
3) Recht is zoiets als rechte voren trekken en geen corruptie of sjoemelen toelaten, rechtvaardigheid zoiets als ‘recht varen’. Rechtvaardigheid bewerkstelligen is ontsporingen terug corrigeren, zoals een schip dat van koers is geraakt weer op koers wordt gebracht.
Het springende punt wat je noemt is een onnatuurlijke stok achter de deur. De garagehouder die ik noemde stelt zich betrouwbaar op omdat hij geen klant wil verliezen, zijn reputatie niet aan gort wil laten gaan. Hij kan een klant eenmaal bedonderen, maar daarna gewoonlijk niet meer. Want er zijn heus wel meer garagehouders. Wetgeving is in die context nog niet eens relevant. Vrije marktwerking is afdoende om een garagehouder failliet te laten gaan.
4) Bureaucratie is in onze ervaring een stuk meer. Ambtenaren die hun zin willen doordrijven, hun frustraties over de één afreageren op de ander, regels die voor hen gelden aan hun laars lappen, enz. Dat komt er allemaal als bonus bij.
Vergeet niet dat regeren en besturen alleen kan bij de gratie van angst en onmacht. Treiteren is kennelijk ook in de mode. Het is natuurlijk een giller dat dit uitgevoerd wordt door lieden die mensen met gezonde denkwijzen kennelijk vooral beschouwen als een sociale kanker, potentieel schadelijk voor hun baantje. Helaas kan ik niets anders uit het feitelijk door ons waargenomen gedrag opmaken.
5) Je kunt door papier niet krijgen wat je beloofd is. Je kunt het hoogstens middels papier (contracten, wetgeving, wetshandhaving) afdwingen, maar dat is dan een zure overwinning met een bittere nasmaak. Krijgen is iets heel anders dan afdwingen.
Dus ja, ik heb goed gelezen wat je schrijft. Kennelijk hebben we verschillende ervaringen opgedaan, waardoor onze zienswijze is aangescherpt. We geloven wel (in menselijkheid en menswaardigheid), maar niet in kunstmatige verschijnselen zoals organisaties, heilig verklaarde (wet)boeken, stukjes papier die weinig meer zijn dan een gemoderniseerde variant van fetisjisme, enzovoort.
Bertuz [10] reageerde op deze reactie.
@Nico [9]: Wat heeft een verkrachte vrouw eraan dat een dader ongestraft blijft?
Nico [11] reageerde op deze reactie.
@Bertuz [10]: Op dit moment worden economische delicten zwaarder bestraft dan bijvoorbeeld verkrachtingen. Dat klopt dus al niet.
Een verkrachte vrouw heeft vooral last van gevoelens van onveiligheid en de inbreuk op haar eigenwaarde. Gezien het feit dat ze als een ding gedwongen en gebruikt werd, rijst voor haar de vraag wat haar intrinsieke waarde is. Dat wordt versterkt als een dader zonder consequenties weg komt. Maar alleen in een gevangenis werpen of (ondenkbaar voor de huidige regeerindustrie) smartengeld laten betalen helpt er niet echt aan. Want ook onder verkrachters komt recidive voor. Terwijl in een gevangenis een verkrachter samen met de pedofiel helemaal onderaan de pikorde staat, want wie dwang en geweld moet gebruiken om aan zijn trekken te komen wordt als een waardeloos misbaksel beschouwd.
Consequenties moeten er zijn. Want anders is het doelwit, de vrouw, de enige die de consequenties dient te ondergaan. Er zijn echter andere manieren om de zaak recht te zetten. De zogenaamde ‘beschaving’ van tegenwoordig wil echter te lief zijn (gemoedsrust ten koste van doelwitten), waardoor andere methoden effectief onbespreekbaar zijn. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Waardoor de menswaardigheid van een vrouw zonder (of zonder passende) consequenties onder vuur genomen kan worden, maar de menswaardigheid van een ontspoord figuur rigide beschermd wordt.
Voorbeeld: Stel je eens voor wat het effect is van een dader van een misdrijf, die publiekelijk voor paal gezet wordt (de schandpaal) en die door schoolkinderen onder het toeziende oog van een joelende menigte met rotte eieren wordt bekogeld? En daarna nog een tijdje met een elektrische halsband om (die desgewenst schokken geeft) ‘sociale dienstplicht’ moet doen om het doelwit van zijn daden genoegdoening te bieden?
Creatieve methoden genoeg, alleen heb ik op grond van de feitelijke gang van zaken niet de indruk dat het de bedoeling is om bepaald gedrag de kop in te drukken.
After all… zolang een doelwit en dader nog in staat zijn om belastingopbrengsten te generen, en dat nog doen ook, lijkt er voor de overheidsmachine geen vuiltje aan de lucht te zijn. Machines hebben geen geweten. Dat is voorbehouden aan mensen.
Voor de duidelijkheid; wie als een waardeloos misbaksel wordt beschouwd (op grond van bijv. huidskleur of een misdrijf), is geneigd zich daar daarnaar te gaan gedragen. De schandpaal en elektrische halsband moeten dus nadrukkelijk een opvoedkundig doel dienen, geen volksvermaak. Laat deze dader en iedereen die bepaalde dingen in zijn hoofd denkt te kunnen halen dit voortaan uit zijn hoofd laten. Dat is de boodschap. Niets meer of minder.
Comments are closed.