cormoran_fisherVrijspreker: U zegt dat belasten eigenlijk heel natuurlijk is en dat je het overal in de natuur ziet.

Opperdienaar: Ja, neem nu aalscholvervissen, dat is puur belasten. De aalscholver heeft een touwtje om zijn nek, zodat hij de vangst niet door kan slikken. Hij denkt dus lekker een vis te vangen, maar de arbeid is voor niets aangezien de visser, de vis gewoon weer uit zijn keel trekt. Zo zie je maar dat je niets bezit voordat het in je maag zit. Dit is niets anders dan een onderdaan laten werken zonder dat hij zijn salaris kan ‘doorslikken’. Je doet een touwtje om zijn nek, zodat hij de vrucht van zijn arbeid het niet kan consumeren.

Vrijspreker: De vraag is altijd waarom de aalscholver elke keer weer zo enthousiast het water in duikt om een vis te vangen? Weet hij niet dat het geen zin heeft?

Opperdienaar: Hij mag waarschijnlijk af en toe wel een visje opeten, zodat hij niet dood gaat en de volgende dag weer kan vissen. Hij mag genoeg houden om zijn productiviteit op peil te houden, maar de rest gaat naar de elites toe.

Vrijspreker: Het is echter niet zo dat sommige aalscholvers een uitkering krijgen van de visser of dat hij ze beschermt tegen kapitalisten, dus de vergelijking gaat niet helemaal op.

Opperdienaar: Het lukt inderdaad waarschijnlijk niet om de aalscholver te laten geloven dat hij zonder visser geen rivier zou hebben of geen boot om van te vissen. De aalscholver zal waarschijnlijk niet denken dat hij hulpeloos is zonder visser. Ik denk ook dat het niet mogelijk is een aalscholver te laten geloven dat hij moreel verplicht is een gedeelte van zijn vangst af te staan aan de visser door hem op jonge leeftijd te indoctrineren. Als dit mogelijk was, zou je het touwtje om zijn nek kunnen weglaten. De aalscholvers zouden elkaar vertellen dat ze vrij zijn en met afgrijzen terugkijken op de tijd dat ze uitgebuit werden. Hun productie zou waarschijnlijk omhoog gaan, omdat ze nu denken voor zichzelf te vissen. Maar aalscholvers die het wagen hun vangst niet naar de visser te brengen, worden nog steeds door de aalscholvers en uiteindelijk de visser aangevallen.

Aan de andere kant: Om Olifanten geschikt te maken voor toeristen om gehoorzaam een ritje op te maken, moeten ze als baby olifantjes een proces ondergaan dat de Phajaan, of ‘de vermorzeling’ genoemd wordt. Ze worden weggenomen van hun moeder en in een ruimte gezet waarin ze niet kunnen bewegen en gemarteld worden. Daar worden ze gehoorzaam van. Ze denken daarna waarschijnlijk dat het hun natuur is om met een toerist op hun hoofd rond te lopen. Ze voelen zich waarschijnlijk naakt als ze de deur uitgaan zonder dikke Duitser met een camera op hun hoofd die een selfie maakt. Belastingslaven voelen vaak een onverklaarbare sympathie voor de ‘vermorzelde’ olifanten. Het resoneert met iets dat ook met hen is gebeurd.

4 REACTIES

  1. Pcrs; je verhaal begint met een typisch voorbeeld van brainwashing. Aalscholvervissen zou natuurlijk zijn? Daarmee zet je de lezer even op het verkeerde been. Wat je later overigens weer goedmaakt.

    Voor de onwetende lezer even een voorbeeld van hoe brainwashing eigenlijk werkt. Ik heb ‘m in het Engels gehoord, dus, in het Engels. Let op, ik ga je nu brainwashen.

    A man left home for some jogging. After some time he turned left and after some running left again. To go back home, he turned left and after some running left again. When he arrived at home, he saw a masked man. Who is this man?

    Weet je wie die gemaskerde man is? De meesten niet. De reden is heel eenvoudig. Je bent direct aan het begin van het verhaal op het verkeerde been gezet. Want je nam aan dat die man zijn woning verliet. En vanaf dat punt klopt je redenering niet meer. Want hoewel die vier keer links afslaan nog wel te volgen is, heb je niet in de gaten dat het om een baseball spel gaat. En dat die gemaskerde man de catcher is.

    Als je een verhaal goed wilt begrijpen, dan moet je vooral goed op het begin en het einde letten. Het begin kan je op het verkeerde been zetten en op het einde komt vaak een les. Zo ook op het einde van dit artikel, want de aangeleerde hulpeloosheid is waar het Pcrs kennelijk uiteindelijk om ging 😉

    Slimmerikken hebben een behoorlijk gevulde trucendoos om onwetenden te manipuleren. Hoe aantrekkelijk, lief of mooi een verhaal ook klinkt, wees als standaard modus operandi achterdochtig en denk altijd dat er wat achter zit om je in een bepaalde richting te manipuleren. Dat blijkt gewoonlijk wel te kloppen. Alleen als je na rustigjes en grondig zoeken geen adder onder het gras kan vinden, heb je kennelijk een uitzondering op die regel te pakken.

    Open en eerlijk zijn mensen gewoonlijk uitsluitend tegen ‘hun eigen soort’ oftewel de eigen sociale klasse of eigen stand. Hoe hoger mensen zich boven een ander verheven voelen, hoe groter de leugens. Leugens kunnen zo groot worden dat je jezelf nog niet eens voor kan stellen dat iemand het lef heeft om je zo te bedonderen.
    De gedachte dat het moreel aanvaardbaar zou zijn om andermans leven onder dreiging dwang en geweld te belasten, en dat het een morele plicht zou zijn om om vrijwillig belastingen te voldoen, is daar een uitstekend voorbeeld van.

  2. Inzake de veronderstelde morele plicht om belastingen te voldoen:

    In een gezonde, natuurlijke context zoals een gezin is het volstrekt logisch en natuurlijk dat een ieder zijn bijdrage levert. En dat een ieder erop toeziet dat er verantwoordelijk met de middelen wordt omgesprongen. Dat kan, omdat het leidende principe in een gezin liefde is.

    In een gezonde, natuurlijke context genaamd ‘maatschappij’ wordt er niet verantwoordelijk met middelen omgesprongen. En is de veronderstelde morele plicht om een bijdrage te leveren niets meer of minder dan verhulde angst om met dwang en geweld te maken te krijgen. Het leidende principe in de maatschappij is niet liefde en vrijwilligheid, maar angst en dwang. Dat is een fundamenteel verschil.

  3. pardon, de maatschappij is uiteraard een ONgezonde, ONnatuurlijke context.

  4. Wanneer niet zoveel werd afgepakt hielden we meer over om te kunnen geven.

    Jammer dat er belastinginkomsten worden gebruikt om een radiostation in Oekraïne te steunen of bommen in Syrië te gooien of het salaris van Bert Koenders mee te betalen. Of de Fransen helpen Mali bezet te houden. Of de marine die een veerdienst onderhoud tussen Afrika en Italië om Syrische vluchtelingen over te zetten. (Cursusje topografie op BuZa voorstellen ?) De kosten van de hele MH17 farce. Een rechtszaak tegen een politicus aan te spannen om een uitspraak. Of een Fyra ! Of regenboogzebrapaden ! Of vaccinatieprogramma’s die de prullenbak weer ingaan…

    Mocht je het geld gewoon zelf in de fik mogen steken werd je er in ieder geval nog warm van. Dit leidt enkel tot cynisme.

Comments are closed.