598px-stamps_of_germany_ddr_1990_minr_3315Demonstratievrijheid. Kent u die uitdrukking? Dat betekent dat u de straat op mag om uw opinie te laten horen. Dat is fijn natuurlijk, zo’n recht. In Nederland is het zelfs grondwettelijk vastgelegd, sinds 1983.

Dat een recht in de grondwet staat, maakt nog niet dat het daarom een recht is. Het recht om te demonstreren is een van de natuurlijke vrijheidsrechten. Natuurlijke rechten zijn aangeboren en onvervreemdbaar, zoals dat heet. Ze hoeven daarom niet in een grondwet of een ander constituerend document te staan willen ze geldig zijn. Het zijn de vrijheidsrechten zelf die constituerend zijn voor een vrije samenleving.

Je zou enigszins cynisch kunnen zeggen dat dit natuurlijke karakter van grondrecht blijkt uit het feit dat ze volgens de huidige grondwet aan beperkingen onderhevig zijn. Bijna alle grondrechten die onze grondwet kent bevatten namelijk een clausule dat ze gelden behoudens wettelijke beperkingen.

Behalve wettelijke inperkingen zijn er ook nog andere inperkingen. Als we tenminste het proefschrift van Berend Roorda moeten geloven. De autoriteiten breiden de werkingsomvang van de wettelijke beperkingen naar believen uit.

Een voorbeeld van dergelijk autoriteitengedrag zagen we recentelijk bij een Pegida-demonstratie waar een hakenkruis verboden werd. Dat het daarbij ging om een afbeelding van hakenkruis dat in een prullenbak werd gedeponeerd maakte volgens de autoriteit in kwestie – het OM – niet uit. Een hakenkruis is een hakenkruis en daarmee een symbool van haat, was de redenering. De strekking van de afbeelding – weg het nazisme – was daarmee niet verder van belang.

Zulke voorbeelden maken dat ik me niet snel laat zien bij demonstraties. De mate van bevoogding in dit land is bijkans pathetisch. Tegelijkertijd – mede daardoor – heb ik evenmin weinig compassie met autoriteiten in dit land. Wie mensen klein houdt op een wijze en in een mate waarin dat in Nederland gebeurt, verdient geen warme gevoelens, maar op zijn best een hoofdschuddende afwijzing.

Volgend jaar zijn er weer verkiezingen. Een mooie kans om de juiste vinger op te steken tegen de middelmaat die ons eronder probeert te houden. Door thuis te blijven of door juist wel te gaan. Dat moet iedereen natuurlijk zelf weten.

Paul Verhaegh

GERELATEERDE ARTIKELENMEER VAN DEZE AUTEUR

2 REACTIES

  1. Inzake verkiezingen; de beste manier om te stemmen is waarschijnlijk NIET te stemmen. Laat niemand zelfs maar denken dat hij volmacht heeft om namens jou beslissingen te nemen. Een lager opkomstpercentage is een aardige manier om het draagvlak voor politieke beslissingen verder te laten eroderen. Want laten we eerlijk zijn; het is een publiek geheim dat verkiezingsbeloften niet waargemaakt worden.

    Over rechten herhaal ik graag iets:

    Iemand wordt vrij geboren. Wat betekent dat hij natuurlijke vrijheden heeft, die gepaard gaan met verantwoordelijkheden. De verantwoordelijkheid om te drinken, zichzelf te voeden en schoon te houden bijvoorbeeld. En morele verantwoordelijkheden, zoals het praktiseren van het NAP 😉

    Bij de geboorteregistratie worden echter natuurlijke vrijheden ontnomen en (onnatuurlijke en soms immorele) plichten opgelegd. Die zijn gekoppeld aan rechten om dat te faciliteren. Als de plichten naar tevredenheid vervuld worden, dan kunnen privileges worden verleend, die weer afgenomen worden wanneer er iets gebeurt wat de heerser onwelgevallig is – wat niet automatisch betekent dat de gebeurtenis moreel onaanvaardbaar zou zijn.

    Geboden en verboden functioneren te vaak als een (moreel) onrechtvaardig dwangbuis en zetten iemand op achterstand.
    Is het (moreel) rechtvaardig om iemand natuurlijke vrijheden te ontnemen, nog voor hij natuurwetten heeft geschonden? Denk aan de opvoeder die een kind zijn regels oplegt, nog voor het kind kenmerken vertoont van ontsporend gedrag. Bovendien behoren regels een tijdelijke maatregel te zijn om ontsporend gedrag terug te corrigeren. Wanneer dat doel bereikt is behoren regels weer opgeheven te worden.

Comments are closed.