Combineer deze gedachte eens met democratie. Zou het voor democraten niet schitterend zijn als we dit contract iedere 4 jaar kunnen herbevestigen? Zou dat geen feestje zijn voor de staat, de gemeentes en de Europese Unie? Een volk dat keer op keer vrijwillig aangeeft dat ze dit sociale contract in alle vrijheid is aangegaan? En dat ze daarmee de instellingen legitimeert?
Dit kan prima samenvallen met de verkiezingen.
Echter, ik verwacht dan wel het volgende. Dat als minder dan de helft van de kiezers de moeite neemt om te stemmen, dat daarmee het impliciete sociale contract wordt verworpen. En dat er derhalve een einde komt aan de betreffende bestuurseenheid. Die wordt dan ontbonden.
Of het nu de Europese Unie is, of de gemeenteraad, of de Tweede Kamer. Als minder dan de helft van de kiezers zelfs niet langer de moeite neemt om te komen stemmen vervalt de legitimiteit van het betreffende bestuursorgaan. Zo simpel zou democratie kunnen zijn. Of zelfs moeten zijn.
Net zoals bedrijven zich steeds in de markt moeten bewijzen, moeten bestuursorganen op deze manier zorgen dat ze een mandaat krijgen om te blijven bestaan. Een van zijn eigen nut en noodzaak overtuigd bestuursorgaan zou deze uitdaging omarmen als een kans om haar legitimiteit keer op keer aan te tonen. Een orgaan dat bang is voor democratie zou deze uitdaging ten koste van alles uit de weg gaan. En je kan betogen dat ook daarmee haar legitimiteit vervalt.
Een ware democraat kan dit voorstel alleen maar omarmen. En als een democraat dit voorstel verwerpt toont hij aan wat op deze site geregeld wordt beweerd, dat democratie slechts in naam democratisch is. Maar eigenlijk een middel is dat mensen onderdrukt.
Helemaal eens en als er dan mensen zijn die graag geleid worden door een vorm van overheid of wat voor bestuur dan ook, vind ik dat ook prima, maar val mij (en een ieder die hier niet voor kiest) lekker er buiten!!
Ik stel voor dat iedereen dat contract alleen voor zichzelf aangaat voor 4 jaar.
Die dat niet willen betalen dan ook geen belasting, en nemen overheidsdiensten alleen op vrijwillige basis af.
Maar daar zullen de meesten weer tegen zijn.
Ze kunnen er niet tegen om anderen in vrijheid te zien, die hun geld alleen aan dingen uitgeven aan dingen die zij goedvinden.
Als we stemmen over wel of geen sociaal contract, krijg je zoiets als Trump versus Hillary.
Velen zouden dagenlang huilen als er geen sociaal contract meer zou zijn.
Natuurlijk vind iedereen de eigen keuze het beste.
Ratio [3] reageerde op deze reactie.
beste John [2]: Natuurlijk is dit geen ideale oplossing, het is nog steeds de dictatuur van de helft plus 1. De minderheid krijgt op deze manier nog steeds een contract opgedrongen dat ze niet wenst. Dit is dus vanuit libertarisch standpunt immoreel. Ik sta deze oplossing ook niet voor.
Het is echter wel een mooie stelling om voor te leggen aan de aanhangers van het sociaal contract en de democratie. Combineer deze concepten en je komt tot deze uitkomst, namelijk dat je eigenlijk het sociale contract tijdens verkiezingen zou moeten toetsen. Dat is pas democratisch!
De democraat komt hiermee in een onmogelijke spagaat. Hij moet ofwel stellen dat het sociale contract niet mag worden gevalideerd, en ondergraaft daarmee zijn democratische grondslag. Ofwel hij is democraat, en dan is er niets mis met het steeds opnieuw ter discussie durven stellen van de staat en de gedachte van het sociale contract. Maar dat zou betekenen dat we bijvoorbeeld bij de volgende verkiezingen de EU gaan verlaten want de opkomst daar is vaak onder de 50 procent.
Deze stelling is dus een ultieme test voor een democraat, preekt hij echt democratie of zouden er beperkingen moeten zijn?
John [4] reageerde op deze reactie.
@Ratio [3]:
Velen zijn nu tegen democratie, en prefereren een dictatuur, omdat ‘de Stemmer’ niet automatisch op de beste keuze stemt.
“Een sterke dictator” is wat sommigen willen.
Ik vind dat allemaal prima, zolang deze dictator hun eigen leven dicteert, en een sociaal contract ook alleen voor hun zelf geldt.
Iedereen vindt democratie geweldig, zolang er de door hen gewenste uitkomst uitkomt.
Als dat niet gebeurt, dan zou dat desnoods met geweld afgedwongen moeten worden.
Kijk alleen al naar de Amerikaanse verkiezingen, waar sommigen Trump willen vermoorden, en een staatsgreep zouden willen plegen in het voordeel van Clinton.
Deze ingezonden brief stond laatst in de krant:
https://drive.google.com/file/d/0B3zdyNpT1VRzWnpsUlhsY3NtVjg/view?usp=sharing
Helder verhaal. In de huidige toestand is er sprake van een eenzijdig opgelegd contract waar niemand zich aan kan onttrekken (want anders…. dwang en geweld), een ander woord voor slavernij. Volgens internationale verdragen verboden.
Een andere variant op dit thema is dr. Faust van Waardenburg. Een wat verhullend verhaal over iets dat nog steeds gaande is.
Contracten waar iemand middels misleiding, dwang of geweld in terecht komt… nooit aan beginnen. Als je er toch aan vast geraakt bent, zorgen dat je ervan af komt. Want de andere partij is het eenvoudigweg niet waard.
Ivar [10] reageerde op deze reactie.
Je bent vrij om een ander contract aan te gaan. In een ander land. Sprekend voor mijzelf: Ik ben twintig jaar geleden geëmigreerd, aan de slavernij ontsnapt en leef in vrijheid. Het nieuwe land heeft regels/contracten maar beslaan een fractie van de NL heilstaat.
Nico [7] reageerde op deze reactie.
@Martin [6]: Dan ben je kennelijk een mazzelpik 😉
Onze ervaring is anders, tegenovergesteld.
Misschien is het een idee om voor vrijheidslievende mensen een lijst te maken met potentiële emigratielanden, compleet met voor- en nadelen?
Alleen al door naar een land te reizen, wordt een mens geacht zich te onderwerpen aan de daar geldende wetgeving. Van een contract kan niet gesproken worden, omdat het eenzijdig en dwingend wordt opgelegd. Dus vrij om een ander contract aan te gaan… betekent hoogstens dat je vrij bent om een land uit te kiezen. Waar je dwingend een ‘contract’ door je strot geduwd krijgt. Een bestemming kiezen is dan eigenlijk de minst slechte optie uitkiezen, want feitelijk goed kan het alleen worden wanneer er niets dwingend door je strot geduwd wordt.
Martin [8] reageerde op deze reactie.
@Nico [7]: Hoi Nico, Ik druk mij mss te onduidelijk uit. Ik heb gekozen voor een land waar ik het minst lastig wordt gevallen met contractuele procedures. Helemaal zonder is onmogelijk daarin heb je gelijk. Denk eens na over het binnenland van Spanje,. Niet de NL Costa’s maar als allochtoon tussen de autochtonen in het Spaanse boerenland.
En ja ik voel mij een mazzelpik.
Nico [9] reageerde op deze reactie.
@Martin [8]: Over Spanje heb ik idd wel wat goede dingen gehoord. In ieder land ter wereld ben je op het platteland tussen de locals het beste uit. Dat is ook het handigst om de taal zo snel als mogelijk te leren, want je gooit jezelf dan in het diepe.
Ga je buiten Europa, dan zijn er landen te bedenken waar minder bureaucratie is. Het wordt dan alleen lastiger om bepaalde spullen te pakken te krijgen (logistiek rammelt) en ‘natuurlijk’ kun je dan eerder te maken krijgen met corruptie en al dan niet gewapend geweld. Schaarsteculturen hebben zo hun eigen kenmerken.
@Nico [5]:
Je schreef:
“Contracten waar iemand middels misleiding, dwang of geweld in terecht komt… nooit aan beginnen. ”
Sterker nog: ze zijn nietig ….en vereisen schadevergoeding ….;-)
Nico [11] reageerde op deze reactie.
@Ivar [10]: Een waar woord, mijn waarde Ivar 😉
Het lastige is alleen dat bepaalde schade nooit vergoed kan worden. Levens zijn bijvoorbeeld niet vervangbaar. Tijd kun je niet terugdraaien om verloren tijd in te halen. Dus al met al… is het dan beter om iets te voorkomen en als anderen ook de dupe van een constructie worden ervoor zorgen dat het niemand ooit nog kan overkomen.
Voorbeeld: Wurgcontracten, luchtbellen (bubbles), plof-BV’s en wat dies meer zij kunnen best wel permanent de pas afgesneden worden. Kwestie van creativiteit en doorzettingsvermogen.
Hobbes kwam met het idee van het sociaal contract. Zonder contract maakt elkaar van kant, is er wanorde, een staat zou dit moeten sussen, door de mensen te temmen. Het probleem is dat verschillende sociale contracten, in de wereldgeschiedenis tegenover elkaar kwamen te staan en er dus alsnog wanorde was/is. Wanorde tussen organen van orde, die elkaar wantrouwen en bevechten
Orde is er pas, als er transacties zijn van instemming en Consent. Waarin beide overeen komen, waarin beide een keuze hebben. Waarin geen financiële, of constitutionele dwang wordt uitgeoefend, die de Consent weg neemt.
Comments are closed.