De VS heeft een nieuwe president. Hij moet nog even wachten voordat hij de presidentiële ambtswoning mag betrekken, maar het zogenaamde transitieteam is al volop aan het werk. Dat team zorgt ervoor dat de nieuwe president na de eedaflegging een vliegende start kan maken.

Ondertussen lijkt het erop dat buiten de Beltway van DC de electorale strijd nog niet gestreden is. In diverse steden gaan demonstranten de straat op om te protesteren tegen president-elect Donald Trump. Zo werd gisteren, donderdag, het gebouw waar het transitieteam van Donald Trump werkt, bestormd door demonstranten die het ontslag van chef-strateeg Stephen Bannon eisten.

Best wel ironisch dat de demonstranten zeggen tegen haat en onverdraagzaamheid op te komen, terwijl ze daar zelf zo’n goed voorbeeld van geven.

Bij de ‘progressieven’ telt de verkiezingsuitslag kennelijk alleen als ze winnen, niet als iemand anders wint. ‘Progressieven’ zelf hebben altijd van die veroordelende termen als anderen boos zijn. Dan is er sprake van ’toxische’ opmerkingen, of van een ’toxische’ bijdrage aan het debat. Maar in eigen kring is kennelijk nooit iets toxisch. Niet dat het iemand zou moeten verbazen. Meten met twee maten zit immers in het DNA van de ‘progressieven’. Do as I say, not as I do. Regels maken voor anderen, en andere regels voor zichzelf. En nooit tegen je verlies kunnen natuurlijk, want de tegenstander is geen opponent, maar altijd door-en-door slecht en dus een legitiem doelwit, juist als die ook nog van je wint.

Treurig allemaal. Met zo’n oppositie heeft Trump zijn herverkiezing in 2020 al op zak. Hij hoeft alleen maar te zorgen dat hij geen grote fouten maakt.

Maar even zonder gekheid: verontrustend is het wel en je vraagt je af waar dit gaat eindigen.

Paul Verhaegh

GERELATEERDE ARTIKELENMEER VAN DEZE AUTEUR

7 REACTIES

  2. Tump heeft dan misschien een transitieteam, hij is zelf kennelijk ook een instrument voor transitie. Zie mijn eerdere opmerkingen van vandaag.

    Het probleem van een wedstrijdje met een winnaar en een verliezer is dat er uiteindelijk alleen maar verliezers zijn. Een vergiftigde situatie. Vergelijk het maar met een gezin; als er iemand probeert de winnaar te worden, de eerste, dan komt dat niet ten goede aan een goede atmosfeer, een gezond klimaat. Op een hoger niveau in de politiek geldt exact hetzelfde.

    Ooit werd volgens mythologie en religieuze geschriften een onderscheid gemaakt tussen hemel en aarde, oftewel tussen degenen die regeren en degenen die op afstandelijke wijze geregeerd worden. Als je zo’n opdeling in een gezin maakt, dan heb je een effectief recept voor een ramp geïmplementeerd. Op een hoger niveau in de politiek geldt uiteraard exact hetzelfde. Dat gaat nooit goedkomen, tenzij je hemel en aarde met elkaar laat fuseren en gewoon weer (de uitgebreidere variant van) een gezin wordt.

    Johannes [3] reageerde op deze reactie.
    Individualist [5] reageerde op deze reactie.

  4. Overigens worden zo goed als zeker, deze niet tegen hun verlies
    kunnende verliezers betaald door Soros; hij schijnt ook al bezig
    te zijn Open Sky’s gedoe een dergelijk team samen te stellen
    voor de a.s. verkiezingen in NL. NL mocht zich ook al verheugen
    in zijn belangstelling ten tijde van het UKR referendum.

  5. @Nico [2]:

    Beste Nico,

    Kun je voortaan misschien even weinig zeggen in minder woorden? Ik heb namelijk nog eens naar een herhaling van FC Rostov-Ajax gekeken, en kwam tot de conclusie dat er niet alleen maar verliezers waren.

    Bij voorbaat dank.

    Nico [7] reageerde op deze reactie.

  6. U bedoelde het misschien ironisch dat van verkiezing al op zak maar ik ben bloedserieus als ik zeg dat Obama (onbedoeld) de best mogelijke promotie voor Trump heeft gemaakt.
    Een zittend president houdt zich nl. afzijdig van de verkiezingsstrijd tussen 2 mogelijke opvolgers. Dat ie een voorkeur heeft voor zijn eigen partijgenoot (m/v) begrijpt iedereen als vanzelfsprekend.
    Nog nooit in de geschiedenis heeft een president zich openlijk uitgesproken voor een running kandidaat.
    Toen Obama brak met deze traditie en 2 of 3 maal expliciet zijn mening gaf, was 1 ding duidelijk: in weerwil van de officiele (kennelijk dus gemanipuleerde) peilingen was men in het Hillary kamp zo bang voor verlies (vermoedelijk omdat men meer wist), dat men het nodig achtte zo ver te gaan met het protocol te breken en Obama zich te laten moeien.
    Nou, dan weet je genoeg: als men zo desperate is, dan is het gewoon een verloren zaak.
    Maar juist deze ongehoorde stijlbreuk zou menig fatsoenlijk burger zo tegen de haren in gestreken moeten hebben dat ie nog meer kotst van de frauduleuze spelletjes van de democraten, dat ze nou echt geen grenzen meer kennen.
    Ik kan me voorstellen dat Obama’s bemoeienis voor velen de spreekwoordelijke druppel waren die hen zich van Clinton deed afkeren.
    Kortom, m.i. moet Trump Obama dankbaar zijn voor diens (onbedoelde) steun 🙂

  7. @Johannes [3]: Nou, da’s dan toch fijn dat ik je vandaag blij heb gemaakt hé? 😉

    @Individualist [5]: Een potje voetbal met uiteindelijk een winnaar lijkt leuk, maar in werkelijkheid is het echte leven de grote verliezer. Mensen zijn vooral beziggehouden met iets. Brood en spelen.

Comments are closed.