De in de eerste maanden van 1940 gemobiliseerde soldaat moest worden gevormd. Voor drie cent kon hij het weekblad “De Wacht” aanschaffen. Een door de opperbevelhebber der strijdkrachten goedgekeurde periodiek. Een verbindende factor was de liefde voor het huis van Oranje. Vandaag enkele scans van deze oude propaganda. De vraag is wat het oordeel van toekomstige generaties over onze media zal zijn, met hun voorliefde voor het huis van Clinton…..
Tabaksreclames waren nog toegestaan.
Het leger was slecht voorbereid op de oorlog. De soldaten wisten dit. Enkele maanden voor de oorlog losbarstte werd de aandacht verlegd naar het verminderen van te betalen inkomsten belasting voor de gemobiliseerden. Alsof dit het grootste probleem was voor de troepen.
Maar weest u gerust. De prins waakt over u:
Misschien… dat het huis van Oranje zich wachters achtte tot het aanbreken van betere tijden? De naam Willem (van Willem van Oranje) betekent overigens ‘wilskrachtige beschermer’.
Soldaten die minder belasting betalen heeft men volgens Nigel Farage in het EU-parlement tot in het extreme doorgevoerd. Ruime beloningen voor mensen die soms vooral voor de vorm aanwezig zijn en kennelijk beroerd werk afleveren.
Roken is zoiets als stoom afblazen. Kan verslavend zijn. Maar stoom afblazen moet een doel dienen, zodat het niet langer nodig is.
Interessant dat in tijden van oorlog roken ronduit werd gepropageerd als zijnde gezond en ontspannend. Edward Bernays moedigde in tijden dat de positie van de vrouw verbetering behoefde, om volwaardige medespelers te worden, roken voor vrouwen aan. Nu, in tijden van (schijnbare?) vrede, wordt roken actief ontmoedigt.
Stoom afblazen heeft een gezonde functie, hoewel het niet als een snelkookpan moet worden die oeverloos op het gas staat. Het zou een gerecht, de inhoud, bederven. Als een gerecht gaar is, dan moet het maar eens klaar zijn.
Toen heette ons leger nog weermacht.
Is later op bevel van links veranderd, leek te veel op wehrmacht.
Toen al was men bezig……………….
Autochtoon, allochtoon, neger zoen, en noem maar op zijn verdwenen om gejank der gut menschen.
BAH!
Ah, Dr. Dushkind, mijn grootmoeder rookte deze. Er stond (na de
oorlog) een man in een witte jas op afgebeeld, met een stethoscoop
op afgebeeld, dat kon dus nooit slecht zijn. Overigens speelde de
hele rook/anto-rook discussie toen nog niet. (Ja, ik ben oud)
En de dienstplichtige, hij doorzag wat er geschiedde, en zo niet,
ging hij zingend naar het front.
En Bernhard, hij werd niet vertrouwd door MI5 en MI6, kon toch
nog 3 x aan hun aandacht ontsnappen, ging daarvan 2 x naar
Argentinie, plus 1 x naar Canada, alwaar hij met zijn vrouw de
zgn. Stadhoudersbrief heeft gecomponeerd. Aardige man, heb hem 2 x ontmoet, maar zijn woorden waren echt anders dan
zijn daden, Buitendien vind ik koningshuizen toch wel ietwat uit
de tijd.
Comments are closed.