maandag, 20 februari 2017
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Onderdanen bewaken elkaar

Vrijspreker: U ging laatst naar de apotheek toe en zag daar hoe onderdanen de structuur van de samenleving in stand houden. Wat waren Uw ervaringen?

Opperdienaar: De overheid wil natuurlijk overal controle over hebben, maar naast infrastructuur, zijn gezondheidszorg en pensioenen ook favoriet. De wegen, post, telecommunicatie en financiële infrastructuur  moeten we natuurlijk onder controle hebben omdat deze zaken nodig zijn om succesvol een opstand tegen de machthebbers te kunnen organiseren. Daarom noemen onderdanen de wegen meestal als eerste, proestend van het lachen om zoveel naïviteit bij hun libertarische gespreksgenoot.

images

Maar gezondheidszorg, onderwijs en pensioenen, zijn meer een diepte investering. Ze kosten op de korte termijn alleen maar geld, maar zorgen dat de volgende generatie ook weer onderdaan is. Je staat bij je heersers in het krijt voor genoten onderwijs en als de gezondheidszorg en pensioenen niet meer privaat zijn, dan wordt het belangrijk wie zich het best door de bureaucratie heen kan slaan. Het werpt een schaduw over de toekomst. Omdat marktverstoringen met nieuwe marktverstoringen worden aangepakt, is ook de apotheek een Kafkaeske toestand geworden. Ik bevond me dan ook in een rij mensen die buiten de apotheek stonden te wachten en elke klant kostte ongeveer 10 minuten.

Vrijspreker: Sovjet toestanden. Allemaal geërgerde en gefrustreerde mensen in de rij?

Opperdienaar: Nee, er was wel 1 iemand die medicijnen kwam halen voor zijn vrouw die nierbekkenontsteking had, maar hij kreeg haar medicijnen niet mee. Je kan niet zo maar medicijnen ophalen voor iemand anders. De overheid verdedigt de privacy van onderdanen met verve. Vooral als het onhandig voor ze is. Zo krijgt de onderdaan een hekel aan privacy. Als hij het woord ‘privacy’ hoort, gaan er gelijk alarm bellen rinkelen. Niet alleen van verloren tijd in ziekenhuizen, maar ook van terroristen en pedofielen wiens wandaden niet voorkomen konden worden door de heersers vanwege privacy bescherming. Regels zijn regels.

Wat ik vooral wil opmerken is dat het gemopper van de man over deze procedure (nu kom ik nog later op werk) gelijk door de anderen in de rij de kop in werd gedrukt. “Ze moeten dat heel secuur controleren. Ze hebben natuurlijk al een keer een overval gehad” zei een oudere dame wiens pensioen in overheids handen was. De man bond gelijk in en haastte zich te zeggen dat hij alle begrip had voor de regels. Schaakmat onderdaan. Er kwam geen overheid aan te pas en de man was al tot zwijgen gebracht. Zijn gevoel vertelde hem eerst dat er iets niet klopte, daarna dat hij maar beter niet te veel kon nadenken. Rationaliseren deed de rest: Natuurlijk hadden de heersers er goede redenen voor. De olifant had richting gekozen en de berijder bedacht er een mooi verhaal bij.

 

Vrijspreker: Is dat wat de staat in stand houdt?

Opperdienaar: Voor een groot deel wel, slave on slave geweld wordt het wel genoemd. Er komt geen heerser aan te pas. De situatie was vooral mooi omdat er 2 agenten voorbij liepen. Die stopten en keken wat langer onderzoekend naar de rij voor de apotheek. Ik wees mijn mede wachters in de rij er op gedempte toon op dat we als een samenscholing golden en binnenkort waarschijnlijk wel getaserd zouden worden. Of gepeppersprayed. Als we geluk hadden. Een donker gekleurde vrouw suggereerde om ze maar om te kopen met wat lekkers, maar vroeg zich tegelijkertijd af of dat strafbaar was. “Omkopen moet je in Den Haag doen” antwoordde ik. “Ja” zei de dame grinnikend. De agenten liepen uiteindelijk gewoon door.

Kijk ook naar iets als bitcoin waarbij veel gebruikers zelf aandringen om gereguleerd te worden door de heersers. Het decreet gaat er pas uit als de onderdanen zelf schreeuwen om onderdrukking.

Er was vroeger een grapje uit de tijd dat de VS meer kapitalistisch was en Canada meer socialistisch. Het ging over een kreeftenvanger die 2 tonnen met kreeften had. Eén met deksel en één zonder. Een voorbijganger vroeg waarom er geen deksel op die ene ton zat. De kreeftenvanger zei: Die ene ton zijn Amerikaanse kreeften, als je daar geen deksel op doet, klimmen ze er uit. Die andere zijn Canadese kreeften. Als er daar één uit wil klimmen, trekt de rest hem weer terug.

Vrijspreker: Misschien moeten libertariërs zich daar wat meer over uitspreken. Je zou zeggen een haalbaar doel.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    “… gezondheidszorg, onderwijs en pensioenen, zijn meer een diepte investering. Ze kosten op de korte termijn alleen maar geld, maar zorgen dat de volgende generatie ook weer onderdaan is”

    Dit kan ook omgedraaid worden. Goede gezondheidszorg begint bij onderwijs. Hoe zorg je ervoor dat je gezond blijft? Dan heb je ook geen apotheken en ziekenhuizen meer nodig.
    Inflatie-bestendige en roof- en vuurvaste pensioenen beginnen ook bij onderwijs. Voedt je kinderen goed op, zaai goed onderwijs, dan hoef je je nooit zorgen te maken om een pensioen. Want dan oogst je dankbaarheid.

    Een goede heerser zaait het gezonde en goede, zodat onderdanen zelfstandig worden en geen heerser meer nodig hebben. Dat is een andere manier om het te bekijken. Perspectief is alles.

  2. Nico schreef op : 2

    Als ouders aansturen op zelfstandigheid, dan kunnen heersers dat toch ook wel?

    Van nature voeden ouders hun kinderen zodanig op dat ze, als ze het ouderlijk thuis verlaten om met hun man of vrouw verder te gaan, ze een autonoom en zelfstandig huishouden kunnen runnen. Met de zegen van ouders. Met de mogelijkheid om ouders als mentor te raadplegen.

    Een heerszuchtige (schoon)vader of een duivelse (schoon)moeder blijven zich maar met hun nakomelingen bemoeien.
    Vertaal dit naar een natiestaat die mensen tot burgers brandmerkt, en je zou denken dat iemand die zijn ‘vaderland’ met daarin de ‘veilige’ baarmoeder van ‘moedertje staat’ (de overheidsmachine) verlaat voortaan met rust gelaten wordt. De werkelijkheid is anders. Van een brandmerk (nationaliteit), net als een tatoeage, kom je niet zomaar af!

  3. Nico schreef op : 3

    Dit artikel gaat feitelijk over de aap en banaan parabel.
    Merk op dat sommigen onderontwikkelde mensen zien als apen. Britten noemen hun kinderen soms liefkozend ‘monkey’. En dat is beslist niet rot bedoeld. In deze parabel zijn de oppassers mensen (ontwikkeld dus), maar nemen de apen de corrigerende rol over.

    Misschien goed om mijn mentale landschap wat uit te tekenen:

    – Een vaderland staat voor een fysieke stukje land met onder andere medemensen. In het ene vaderland is een cultuur gecreëerd waarin mensen elkaar helpen, waar men zich kan ontspannen. In het ene vaderland werkt het anders en is men gejaagd, afstandelijk en eisend jegens elkaar. Een eisend vaderland is dan een ‘heerszuchtig’ vaderland dat zich dwingend opstelt.

    – In een vaderland krijgen sommigen privileges, een ‘superpositie’. Zij vormen samen ‘moedertje staat’ die als het ware een baarmoeder in een vaderland is. Niet een veilig deel zoals in een fysiek vrouwenlichaam, maar binnen een territorium allesomvattend. Een gezonde moeder houdt alleen atmosfeer en veiligheid in de gaten, een bemoeizieke moeder kan des duivels worden als ze haar zin niet krijgt.

    In de ‘aap en banaan parabel’ krijgt de aap de rol van een burger, de oppasser de rol van de overheidsdienaar die het gedrag van burgers middels een systeem van beloning en straf stuurt.

    In filosofie en religie wordt de burgerij (vaderland) voorgesteld als vrouwelijk en het overheidsapparaat (‘moedertje staat’) als mannelijk. Denk aan het Volvo logo: De blauwe mannetjes (of mannen met blauw bloed) zorgen voor veiligheid. Zoiets.

    Er zijn verschillende denkmodellen, waar soms best kunstwerkjes van gemaakt kunnen worden. Maar uiteindelijk gaat het erom hoe mensen met elkaar omgaan. De man/vrouw relatie kan liefdevol, warm en daardoor gezond en krachtig zijn. Of juist kil en daardoor ongezond en zwak.

  4. Hugo schreef op : 5

    Nog een grapje, waarom zijn er geen kleuren revoluties in Amerika? Ze hebben er geen Amerikaans consulaat!