Volgens Warren Buffett wordt van inkomsten uit vermogen circa 20 procent afgeroomd door de financiële industrie in de vorm van al dan niet zichtbare commissies en kosten.adddd

Zij die hun geld steken in funds, hedge funds en funds of funds zijn nog veel meer kwijt. Ten gevolge van de dubbele kostenlaag is het normaal, dat van de inkomsten van een “fund of funds” 60 procent verdwijnt voor deze inkomsten de investeerder bereiken.

In zijn jaarverslag over 2016 wijst Warren Buffett er op, dat vermogende personen vaak menen door het gebruik maken van peperdure adviseurs betere resultaten te zullen bereiken dan wanneer zij hun eigen gezond verstand volgen en bij voorbeeld de SMP 500-index kopen waartoe ook de belegger toegang heeft die over niet meer dan enkele duizenden dollars beschikt.

Vermogenden zijn immers gewend dat zij toegang genieten tot de beste doktoren, de beste juristen en de beste docenten. Dat ordinaire
stervelingen toegang hebben tot beter advies dan zijzelf, is voor hen onbestaanbaar.

Maar je beste financiële adviseur ben je echt zelf, als je bereid bent je gezond verstand te gebruiken. Je hoeft er geen miljonair voor te zijn.

Wacht u voor financiële instituten die geld vragen om aandelen te bewaren. Het gevraagde bedrag kan oplopen tot een half procent per jaar of meer.

U koopt dan een dienst die een groot deel van uw inkomsten teniet kan doen. U betaalt veel geld voor het ademhalen door de financiële adviseur in wiens elektronische lade zich uw stukken bevinden.

Kan men geen instelling vinden die de stukken gratis of tegen betaling van een nominale som opslaat, dan verdient het aanbeveling te overwegen ze zelf in een safe op te bergen.

Wanneer een financiële instelling u benadert, zijn prachtige brochures met veel foto’s en weinig informatie rode vlaggen, evenals de aanwezigheid van jonge adviseurs met keurig gestrikte dassen, die de laatste crisis niet hebben meegemaakt en u onder het uitkramen van de meest recente versie van nonsensicaal financieel jargon producten trachten te verkopen waar zij zelf geen inzicht in hebben.

Vaak leggen zij u ter keuze een reeks van fondsen voor die – mirabile dictu – de laatste jaren allemaal in waarde zijn gestegen. De fondsen die niet zijn gestegen, gedaald of door een calamiteit getroffen, laten zij u niet zien.

Als dit geen financieel bedrog is, weet ik niet welke praktijken wél deze kwalificatie verdienen.

Inherent aan de financiële industrie is systematisch en geïnstitutionaliseerd bedrog door middel van methoden, waarvan steeds verfijnder versies gepresenteerd worden.

Tegen bovengenoemd gedrag biedt de overheid schijnbescherming die op het moment dat zij nodig is, of uiterst gebrekkig of in het geheel niet functioneert.

Madoff, een van de meest briljante oplichters uit de financiële geschiedenis der mensheid, was president van de NASDAQ, werd regelmatig door de overheid geraadpleegd en gaf cursussen over ethiek aan de staf van financiële instellingen.

Markopoulos wees de SEC jarenlang op de vele anomalieën in de cijfers van Madoff, maar niemand wilde naar hem luisteren.
Ook in Nederland zijn er personen en instellingen die aanbiedingen doen welke te mooi zijn om waar te zijn. De ontvangstruimten zijn fantastisch; de brochures met hun veel-winst-tonende-grafieken glimmen; de gestrikte dassen zijn perfect; de golfbaan lonkt in de verte.
Zolang de gemiddelde Nederlander niet over meer financieel inzicht beschikt dan de bankmedewerker aan het beleggingsloket, is er voor deze aanbieders een goede toekomst.

Het adagium is:
“Het gaat niet om wat je verkoopt, maar om hetgeen je vertelt.”

De gemakkelijkste slachtoffers zijn doktoren; deze zijn wel opgeleid tot geldfabriek, maar aan het beheren van het geld is tijdens de studie geen uur besteed.

Hugo van Reijen

3 REACTIES

  1. Als je mensen beschouwt als een munt of een geldbron, dan kun je dit artikel breder trekken.

    De magie van een koninkrijk is dat niet een mens, maar een koning als de munt wordt beschouwd. Aan de ene kant wordt belasting geheven, aan de andere kant wordt van oudsher een veilige en zo vruchtbaar mogelijke omgeving gecreëerd. Niet wat het moet zijn (zelfbestuur), maar wel dichtbij een nachtwakersstaat. Een goede koning is geen rent seeker.

    Om een koning heen zijn van oudsher edelen gepositioneerd. De giraffe wordt gebruikt als beeld voor een edelman of -vrouwe, waarvan het karakter gekoppeld is aan het sterrenbeeld giraffe. Meer over edelen die mee-eten van de opbrengst van de bevolking hier. Van nature is de giraffe annex edelman of -vrouwe geen rent seeker. Een giraffe neemt wat hij nodig heeft, dat is alles.

    Daarna wordt het vervelender. Als je witwaspraktijken beschouwt als het ‘mijnen’ van mensen om er munt uit te slaan en hen te belasten met wensen of eisen, van welke aard dan ook, dan hebben we het inmiddels wél over rent seeking. Want wat eruit gehaald wordt is niet meer beschikbaar voor het eigen gezin / de eigen huishouding.

    Wannabe exploitanten kom je overal tegen. Zoals werkgevers die graag werknemers hebben (via rekrutering mijnen en exploiteren) en een markt die liever werknemers ziet dan kleine zelfstandigen. Exploiteren of geëxploiteerd worden is wereldwijd kennelijk de maatschappelijke gedragsnorm geworden (Sociaal Darwinisme).

    Het helpt natuurlijk ook niet echt dat velen ‘bewolking’ en zelfs ‘onweerswolken’ produceren. Bewolking is van nature water (kennis) dat geherdistribueerd wordt. Tegenwoordig hangt de lucht vol met zgn. chemtrails die volgens de verhalen ook kwik bevatten. Kwik (Engels; mercury) kan in verband gebracht worden met de Romeinse god Mercurius, de god van de handel. De meeste ‘kennis’ die ‘van boven’ naar beneden regent, is gemixt met handel. Politieke belangen gemixt met handelsbelangen.
    Scholen verkopen voor hun lesprogramma producten van handelaars.
    Overheidsdiensten zetten te vaak producten van het bedrijfsleven in de markt (promoot een concept of gedachte en biedt middelen aan die al dan niet onder dwang moeten worden afgenomen, zoals een auto leren besturen oftewel een concept dat gepaard gaat met producten oftewel verplichte en betaalde rijlessen van rijscholen).
    Van de ‘wolken van kennis’ gemengd met kwik, van scholen en overheidsdiensten, komt soms onweer. Want wie de rekening niet kan of wil betalen en toch wat wil leren is met een probleem opgezadeld.

    De industrie levert soms best nuttige diensten (ook een ‘ideeënfabriek is een industrie) en producten. Maar als een industrie zich gedraagt als een aasgier, zoals de farmaceutische industrie, dan is er toch wat misgegaan.

  2. Witwaspraktijken zijn een zeer discutabel concept.
    Witwassen is zoveel als een – voor een derde – bepaald bruikbaar deel (het ‘goede’ deel) uit een mens en de vruchten van zijn arbeid halen en de rest afdanken of afschrijven.

    Het hangt er maar net vanaf wat de ‘mijnwerker’ als ‘goed’ beschouwt.

    Voorbeeld: Je ontvoert een vrouw, kaapt haar leven gebruikt haar als sexslaaf.
    Het ‘goede’ annex gewenste is verkregen en naar believen gebruikt om opbrengst te genereren, het ‘onbruikbare deel’ (ouders of kinderen) zijn ‘weggewassen’. Mensenhandel als witwassen, hoewel op een verknipte manier.

    Voorbeeld: Je smeert iemand een financieel product aan, en plukt iemand (nadat zwendel is geconstateerd) vervolgens via deurwaarders of rechtszaken kaal waarmee diens bestaan wordt vernietigt.
    Het ‘goede’ annex gewenste (opbrengsten) is verkregen, het ‘onbruikbare deel’ (gezin, huishouding) zijn ‘weggewassen’. Zwendel als witwassen, hoewel op een verknipte manier.

  3. Fiscale witwaspraktijken zijn dus zoiets als het wegwassen van smerige zaakjes (omgekeerde witwaspraktijken) om alsnog het ‘algemeen belang’ te dienen.

    God annex een staatshoofd dobbelt niet met het universum [, maar eigent zich probleemloos iedere inzet toe]

Comments are closed.