gale boettischerEen groot deel van de internationale media schrijft dat woensdag de opmars van het rechts-populisme is gestopt, omdat Geert Wilders niet de grootste is geworden. Sommige gaan zelfs zover om te stellen dat het populisme verslagen is, maar niets is minder waar.

Het is inderdaad zo dat de PVV niet de grootste is geworden, maar de partij boekte nog altijd een winst van vijf zetels. Daarnaast kwam Forum voor Democratie, dat over veel zaken hetzelfde denkt als Wilders, met twee zetels in de Tweede Kamer.

Nog belangrijker is dat VVD en CDA in de afgelopen jaren flink naar rechts zijn opgeschoven. In veel opzichten zijn die partijen een soort PVV-light geworden. Ze spreken zich stevig uit tegen massa-immigratie en pleiten voor een harde aanpak van mensen die niet willen integreren.

Nog niet zo lang geleden was het ondenkbaar dat de premier zou zeggen dat overlastgevende Turken moeten ‘oppleuren’ naar eigen land, zoals Rutte onlangs aangaf. En het idee van CDA-leider Buma om verplicht het volkslied op school te zingen, zou vroeger meteen weggelachen zijn, maar is nu een serieus onderwerp van debat.

Met deze rechtse agenda is het de VVD opnieuw gelukt de grootste te worden, en het CDA boekte een forse zetelwinst. Ongeacht wat je ervan vindt, kun je dus niet zeggen dat het rechts-populisme verslagen is. Integendeel, het is voor een deel geadopteerd door de gevestigde partijen.

Gale Boetticher

44 REACTIES

  1. Zegmaar, een familiebedrijf, de Chinees om de hoek, dat is anders dan een landlord, met achttien varkensveehouderijen en zestig hectare grond.

    Als het Chinese persoon het goed heeft in het familiebedrijf en zijn/haar geld kan en wilt besteden in een markt, dan had ik hiervoor wel plaats gezien binnen een links anarchistische maatschappelijke orde, maar de bewijslast zou veel meer bij de bazen liggen. Betaal je arbeider slecht en ze gaan zich bij een collectief voegen.

    De CNT hing posters op, met de oproep aan prostituees om hun beroep te stoppen en zich bij de millities te voegen. Geen bevel, geen dreigement, slechts een vraag, propaganda.

    Dat is nog wat kan, zodra de CNT dwang ging gebruiken, dan druipt het hele zwart uit je vlag en ben je een Sovjet clone. Dat is het hele anarchisme project geweest, hoe maken we dwangloze insurrecties.

  2. @Nico [28]: Het is fysiek onmogelijk dat twee mensen zich tegelijkertijd op exact hetzelfde stukje grond begeven. Dat kàn niet. Probeer het eens. Tot op de mm nauwkeurig hetzelfde stukje grond innemen als een ander. Dus niet het lichaam van de ander gebruiken, maar letterlijk op hetzelfde stukje grond gaan staan als de ander.

    Maak er vervolgens een foto van en post die hier via een linkje.

    Schaarste is een natuurlijk gegeven.

  3. @Nico [28]: Het is fysiek onmogelijk dat twee mensen zich tegelijkertijd op exact hetzelfde stukje grond begeven. Dat kàn niet. Probeer het eens. Tot op de mm nauwkeurig hetzelfde stukje grond innemen als een ander. Dus niet het lichaam van de ander gebruiken, maar letterlijk op hetzelfde stukje grond gaan staan als de ander.

    Maak er vervolgens een foto van en post die hier via een linkje.

    Schaarste is een natuurlijk gegeven.
    @Jaas ( Mordor troll) [29]: Dus een bestaansminimum is geen recht binnen links anarchisme? Dus een bestaansminimum is geen harde garantie binnen het links anarchisme, noch een recht waar je je op kunt beroepen. Er bestaat dus niet zoiets als het recht op een bestaansminimum, gezondheidszorg e.d. in een links anarchistische samenleving?

    Nico [34] reageerde op deze reactie.

  4. @AnCap [33]: Dus jij stelt voor dat mensen zodanig egoïstisch zouden zijn en zodanig graag hun zin zouden willen doordrijven dat er schaarste ontstaat? Dat kan wel kloppen, maar dan bestond schaarste niet totdat er touwtrekkerij ontstond. Als de betrokkenen elkaar iets gunnen en om de beurt op diezelfde plek zouden gaan staan, of als er één hoffelijk is en gewoon op een andere plek zou gaan staan, dan zou er nooit schaarste ontstaan.

    De redenering dat schaarste bestaat klopt niet. Schaarste wordt gecreëerd door touwtrekkerij, in tegenstelling tot overleg.

    AnCap [36] reageerde op deze reactie.

  5. Dan gaan we de links anarchistische samenleving in Barcelona eens wat nader bekijken.

    Allereerst dienen wij op te merken dat een deel van deze linkse anarchisten verantwoordelijk is voor de moord op zo’n 5000 anders denkenden.

    Diego Abad de Santillan: “We do not wish to deny that the nineteenth of July [1936] brought with it an overflowing of passions and abuses, a natural phenomenon of the transfer of power from the hands of the privileged to the hands of the people. It is possible that our victory resulted in the death by violence of four or five thousand inhabitants of Catalonia who were listed as rightists and were linked to political or ecclesiastical reaction. But this shedding of blood is the inevitable consequence of a revolution, which, in spite of all barriers, sweeps on like a flood and devastates everything in its path, until it gradually loses its momentum.”

    Dan een blik op een deel van de economische gevolgen:

    “Syndicalists are under the delusion that workers’ lives will be idyllic once they get rid of their bosses. However, as Mises informs us, the real bosses of the workers, the ones who ultimately determine wages, working conditions and whether the workers are employed at all, are the cold-hearted, greedy and merciless consumers who purchase the workers’ output, or choose not to. Thus, the new workers’ co-ops will soon experience what any Maalox-chewing business owner already knows—the absolute tyranny that customers in a free market exercise over business firms and their owners.

    Silly syndicalism has never gotten far enough to experience that dilemma. Yet, we can well imagine that, faced with this new and harsh reality—inefficient syndicalist firms producing shoddy and over-priced goods that the employees of other such firms do not want—there will be a demand for our old friend, the state, to be brought back into the equation to make sure all these syndicalist products are sold—at gunpoint. These left-wing “libertarians” may call themselves “anarchists” to shock bourgeois society and their parents, but it’s all a fraud.

    Anarcho-Syndicalism, as seen in action during the Spanish Civil War, is yet another dangerous leftist utopian fantasy. There, the syndicalists tried to abolish money, but ended up using “coupons” (money!) instead. They promised to abolish the state, but instead created a bunch of mini-states—”committees.” They promised that a new individual freedom would blossom, but what emerged was a frightening new totalitarian control by the committee, over every aspect of life. As noted by testimonials reported by Burnett Bolloten:

    “The committee is the paterfamilias. It owns everything; it directs everything. Every special desire has to be submitted to it for consideration; it alone has the final say.”

    “If someone has a girl outside the village, can he get money to pay her a visit? The peasants assure me that he can.”

    “I tried in vain to get a drink, either of coffee or wine or lemonade. The village bar had been closed as nefarious commerce.”

    “With the abolition of money, the collective held the upper hand since anyone wishing to travel had to get ‘republican’ money from the committee.”

    Bolloten further notes that “Puritanism was a characteristic of the libertarian movement. . . excessive drinking, smoking and other practices that were perceived as middle-class attributes were nearly always censured.”

    Bovenstaans is grotendeels in lijn met wat Rothbard schreef over links anarchisme:

    “The spurious logic of the dialectic is not open to the left-wing anarchists, who wish to abolish the State and capitalism simultaneously. The nearest those anarchists have come to resolving the problem has been to uphold syndicalism as the ideal. In syndicalism, each group of workers and peasants is supposed to own its means of production in common and plan for itself, while cooperating with other collectives and communes. Logical analysis of these schemes would readily show that the whole program is nonsense. Either of two things would occur: one central agency would plan for and direct the various subgroups, or the collectives themselves would be really autonomous. But the crucial question is whether these agencies would be empowered to use force to put their decisions into effect.

    All of the left-wing anarchists have agreed that force is necessary against recalcitrants (zoals blijkt uit de Spaanse geschiedenis, gebeurde dit dus in de praktijk ook). But then the first possibility means nothing more nor less than Communism, while the second leads to a real chaos of diverse and clashing communisms, that would probably lead finally to some central Communism after a period of social war. Thus, leftwing anarchism must in practice signify either regular Communism or a true chaos of communistic syndics. In both cases, the actual result must be that the State is reestablished under another name. It is the tragic irony of left-wing anarchism that, despite the hopes of its supporters, it is not really anarchism at all. It is either Communism or chaos.”

  6. @Nico [34]: Nee Nico, ik stel gewoon vast wat schaarste inhoudt. Jij probeert er een eigen draai aan te geven. En inderdaad kan het voorkomen dat twee eogïsten botsen over de inzet van een middel. En het feit DAT ze erover botsen, toont aan dat er schaarste IS. Dat is dus wat anders dan dat egoïsme tot schaarste LEIDT (zou leiden).

    Nico [37] reageerde op deze reactie.

  7. @AnCap [36]: Wat ik iedere keer terug zie komen is dat je de zaak omdraait. Zoals door te stellen dat ik hier een eigen draai aan wil geven.

    In beginsel bestaat er geen schaarste, hoe je de zaak ook wenst voor te stellen. Schaarste ontstaat doordat iemand mentaal een al dan niet pervers verlangen ontwikkelt en er vervolgens touwtrekkerij ontstaat omdat mensen niet wensen te overleggen (over hogere productie of verdeling van middelen).

    Uit je communicatie leid ik af dat je kennelijk wenst dat er schaarste bestaat, want ik lees niets over het opheffen van misverstanden en misstanden.

    AnCap [38] reageerde op deze reactie.

  8. @Nico [37]: Nico, ik gebruik een algemeen gebruikte definitie van schaarste.

    Schaarste is er omdat alle beschikbare middelen niet tegelijkertijd door iedereen naar eigen inzicht gebruikt kunnen worden. That’s it. En het feit dat dit speelt is een natuurlijk gegeven. Jij haalt er egoïsme bij. Maar dan ga je jouw inzicht op hoe jij vindt dat die middelen aangwend moeten worden (een soort van eerlijk alles delen) projecteren op anderen. Jij vindt dat anderen zich minder egoïstisch moeten opstellen en dat ze de middelen naar dat inzicht moeten gebruiken en delen. Als het zou werken -wat het niet doet- dan zou dat een OPLOSSING voor het probleem zijn. Daarmee verdwijnt de schaarste an sich dus niet (want de mensen kunnen nog steeds niet tegekijkertijd eb volledig naar eigen inzichten alle beschikbare middelen aanwenden), maar zouden de conflicten een halt worden toegeroepen.

    Het recht is nodig om dit probleem op te lossen. Het oplossen van intermenselijke conflicten aangaande schaarse middelen, zodat vreedzaam samenleven mogelijk wordt. Denk je dat zeggen “foei, niet zo egoïstisch zijn” dit probleem gaat oplossen? Zo naïef schat ik je niet in. M.a.w. er moeten regels voor komen die afgedwongen kunnen worden.

    Nico [39] reageerde op deze reactie.

  9. @AnCap [38]: De oorzaak van je redeneerfout is dat je gebruik maakt van een algemeen gebruikte definitie van schaarste. Daardoor zie je het daadwerkelijke mechanisme over het hoofd, terwijl de daadwerkelijke oorzaak gewoon vlak voor je neus ligt. Anders uitgedrukt is dit een typische gevalletje van cognitieve dissonantie.

    Krijg je de daadwerkelijke oorzaak van een verondersteld probleem in beeld en pak je die aan, dan verdwijnen daarmee ook de symptomen (in dit geval schaarste).

    De oplossing is dus niet een lapmiddel zoals rechtspraak inzetten, want eerlijk is eerlijk, als er stront aan de knikker is moet je er geen toiletpapier bij pakken dat is ontstaan doordat er ooit stront aan de knikker was en daardoor mogelijkerwijs al besmeurd is met stront uit het verleden. Wetgeving hoort thuis in het riool van juridische bureaucratie, waar rioolratten (lees; advocaten) mensen maar al te graag intrekken. Want conflicten zijn een effectieve inkomstenbron. Wil je mensen en hun levensenergie exploiteren, dan veroorzaak je ‘gewoon’ conflicten.

    AnCap [40] reageerde op deze reactie.

  10. @Nico [39]: Ik denk niet dat ik kast heb van cognitieve dissonantie. Woorden hebben nu eenmaal een bepaalde betekenis die valt af te leiden uit de context waarin ze voor het eerst gebruikt zijn.

    Ik denk eerder dat het probleem is dat jij een eigen definitie van schaarste hanteert. Je kunt een kat niet opeens een hond gaan noemen, omdat jij dat wel zo makkelijk vindt. Dat communiceert natuurlijk voor geen meter.

    Zowel binnen de rechtsfilosofie als binnen de economie wordt het begrip schaarste gebruikt zoals ik het je heb uitgelegd. Dat is algemeen aanvaard. Als jij er iets anders mee bedoelt, is het aan jou om daarvoor een term te bedenken. Niet een bestaande ombuigen, zodat hij in lijn komt met jouw ideaal of gedachtengoed.

    Wet heeft overigens niets met recht te maken.

    Hier laat ik het verder bij.

    Nico [41] reageerde op deze reactie.

  11. @AnCap [40]: Je stelt dat je geen Kast hebt van cognitieve dissonantie. Dan is het misschien tijd om “uit de kast” te komen en je ware aard te tonen. Want je stelt dat woorden een betekenis hebben die valt af te leiden uit de context waarin ze voor het eerst gebruikt zijn. Dat klopt. Maar als je dat zegt, dan moet je dat ook daadwerkelijk doen. Dus wanneer werd het woord schaarste voor het eerst gebruikt en in welke context. Het woord schaarste duidt op een schaar, wat duidt op verknipt gedrag.

    Jammer dat je jezelf zo makkelijk van argumentatie afmaakt. Want daarmee maak je een discussie af, de onthoofding van een inzicht wat je zou kunnen verkrijgen. Je aandacht gaat uit naar de staart (gevolgen), niet naar de kop (de werkelijke gedachte achter schaarsheid).

    Mijn advies is om eens goed naar rechtsfilosofie te kijken. Een interessant vakgebied dat werkelijke oorzaken wél erkent.

  12. Over de syndicaten in Spanje

    Allereerst, is het perfect geweest ? Vast niet, bedenk wel een aantal dingen. Het eerste, dit was een respons op een millitaire fascistische staatsgreep. Dus alles is/was beter dan in een fascistisch regiem leven.

    Ten tweede, de boeren waren allemaal halve lijfeigenen die belasting betaalde aan de katholieke kerk en heel arm waren. Voor hen was deze “chaos” wenselijk en beter dan de situatie waarin ze verkeerde.

    Ten derde, ja er zijn priesters en falangisten , nationalisten omgekomen door anarchistische kogels en nee dat is nooit leuk, geweld is nooit iets om trots op te zijn. Bedenk wel, dit was een crisissituatie en de arbeidersklasse had niets te verliezen, dus pakte het geweer op.

    Ten vierde, was het uitgekristalliseerd tot een staat ? Hierover kunnen jij en ik niets zeggen, we kunnen slechts assumptions doen, ingevuld door onze vooronderstellingen.

    Ten zesde, libertarisme blijft makkelijk out of the picture van de schandalen in de vorige eeuw, omdat het niet bestond. Kapitalisten steunde of Franco, of vluchtte het land uit. Makkelijk om dan geen bloed aan je handen te hebben, als je niet bestaat. Republikeinen dan ? Zei vochten mee met de millities en hebben ook velen mensen gedood, een republikein,/liberaal heeft dus ook bloed aan zijn handen. Een oorlog is geen non agressie festijn. En oorlog en geweld mogen nooit verheerlijkt worden, absoluut niet. Maar wie was de agressor. De fascisten, of de responderende anarchisten ?

  13. Dan wat deze liberale econoom zegt over schaarste, vraag/aanbod etc

    In mijn leven ben ik erachter gekomen, dat wat je wilt , niet altijd is wat je zou moeten willen dat je het wilt.

    Toen ik te dik was, had ik echt “behoefte” aan drie bolletjes ijs, mijn perceptie van “schaarste” was het niet vreten van snoep. Nu voel ik mij oprecht tevreden met een sinaasappel.

    Kortom, vraag en aanbod, schaarste, consumentisme, zijn grotendeels ook sociale constructen. Ons lichaam bepaalt uiteindelijk wat schaarste is. En dat is een gebrek aan basis middelen, waarmee we niet zonder kunnen. Iedere economie moet gericht zijn om in de basis, op zijn minst dit te faciliteren z op een zo makkelijk mogelijke manier en toegankelijk mogelijk.

  14. Mijn gevoel van schaarste was niet weg, toen ik veel consumeerde. Nu consumeer ik minder, maar voel mij voller. Daar houd liberale economie geen rekening mee, met de discrepantie tussen consumentisme en verzadiging

Comments are closed.