Een van de meest interessante onderdelen van de fiscale problematiek is afwenteling.
De arts die ziet, dat 60 procent van zijn inkomen wegbelast wordt, gaat zijn inkomstenbelasting afwentelen op de patiënt door zijn tarieven met 150 procent te verhogen.
De accountant, de loodgieter en de ijsverkoper doen hetzelfde.
Als iedereen op iedereen tracht af te wentelen, wie betaalt er dan uiteindelijk?
Dit is een vraag die niet zo gemakkelijk valt te beantwoorden, omdat het aantal onbekenden in de vergelijking er een te veel is.
Dit onderwerp verdient verdere studie die wel eens zeer onverwachte resultaten en conclusies zou kunnen opleveren.
Hugo van Reijen




















Niet iedereen kan afwentelen. En niet iedereen kan evenveel afwentelen. En voor het overige vindt er geldschepping plaats.
Scrutinizer [2] reageerde op deze reactie.
@Bertuz [1]: Klopt, prijs elasticiteit speelt een rol. Afwentelen kan derhalve doorgaans maar ten dele maar stel dat een belastingeffect door de aanbieders in een markt voor 2/3 geneutraliseerd wordt door de prijzen te verhogen, dan is -naast deels nog de aanbieder- toch vooral de consument degene die het gelag betaalt en dat lijkt me niet de (openlijke) doelstelling van de wetgever geweest te zijn.
Boekhoudkundig worden alle kosten verdisconteerd in de prijs.
Aardappel oogst mislukt ? €.5.- per kilo !
Inflatie doet ook mee. Afwenteling gaat de grens over.
Er zijn twee soorten producenten:
1) Met pricing power
2) Zonder pricing power
Categorie 1 wordt klein gehouden / kleiner gemaakt door belasting.
Categorie 2 betaalt alle belasting.
Note: Alle belasting wordt uiteindelijk betaalt door consumptie onthouding.
PS: Er is een dynamische overgang tussen cat 1 en 2. I.e. producenten die op weg zijn van cat 1 naar 2.
De hogere sociale klassen en standen wentelen het daadwerkelijke werk af op de lagere sociale klassen en standen. Liever zelf de handen in onschuld wassen of niet vuil maken. Waarvoor men beloond wordt door als goden behandelt te worden.
Andersom wentelen de lagere sociale klassen en standen het denkwerk af op de hogere sociale klassen en standen. Waarvoor men meedogenloos gestraft wordt met afpersing, fraude, oplichting, zwendel en wat dies meer zij.
Wat klopt er niet in dit verhaal?
En onze Roverheid vindt dat prima omdat ze over alle afgewentelde bedragen 21% BTW kan berekenen. Dat verhoogt extra de prijs voor degenen op wie de bedragen worden afgewenteld.
Wie is hier nou eigenlijk de grote profiteur?
Mijn zoon studeert rechtsgeleerdheid, voorheen filosofie. Hij begrijpt mijn principieel standpunt (geen dwang) volledig. Tegelijkertijd beseft hij dat deze ideale wereld door 99% van de mensen niet gesteund gaat worden. M.a.w. hij vindt “ons systeem hier” dan nog niet zo verkeerd.
Wanneer ik dan zeg “ik leef onder het juk van” dan meent hij mij in alle oprechtheid te moeten corrigeren. Ik vind dat je het woord “juk” in deze niet mag gebruiken.
Ik hoor hem zeggen: want niet van toepassing.
Ik vraag hem om de definitie van “onder het juk van”.
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Juk
Inderdaad @rien, je hebt diegene met pricing power (het kartel) en je hebt die zonder pricing power (de ossen).
Mijn zoon “Ja, oké …. maar”.
Er blijft hoop. En dat is maar goed ook.
Toch?
Nico [11] reageerde op deze reactie.
het juk wordt uiteindelijk chip in je kop….
Ik vrees het ook. Ik heb Silent weapons gelezen. We gaan van indirecte naar directe manipulatie.
Beste Harrie van Vaore Tjeu [8]: De ‘pricing power’ berust in jouw voorbeeld bij de eigenaar van de ossen.
Via de bestuurder (hoeft niet per se de eigenaar te zijn) wordt die gestuurd.
Ossen (gecastreerde stieren) zijn in de Bijbel een beeld voor overheidsdienaren. Die ‘de kar trekken’ voor de burgerij, in de burgerij ploegen om een vruchtbaarder voedingsbodem te creëren.
De hoop voor de burgerij is volgens de Bijbel verlossing van een opgelegd juk van onrechtvaardige wetgeving en huichelende politici.
Dit om even zo dicht mogelijk bij jouw beeld te blijven.
Hier zit natuurlijk een filosofie achter.
Volgens die filosofie wentelen burgers de opvoedkundige verantwoordelijkheid van ouders in ieder geval deels af op koningen en hun dienaren. Die vervolgens de kosten voor hun levensonderhoud en pleziertjes afwentelen op de burgerij.
In deze filosofie sta je aan één van twee kanten: De kant die opgevoed moet worden of de kant die aan het opvoeden is.
Deze filosofie gaat uit van (eerst) onderwerping en (daarna) vrijlating.
De methoden zijn in de loop der tijd aangescherpt en opgestapeld.
Eerst was het mythologische of religieuzen onderwerping (vanaf Babylonische rijk).
Daarna militaire onderwerping (vanaf Perzische rijk).
Via wat tussenstappen kwam men op bureaucratische onderwerping. De onderwerpingsmethode wordt in Silent weapons of Quiet wars beschreven (bureaucratie als artilleriegeschut dat papieren projectielen afvuurt)
Als je die lijn van aanscherpen en opstapelen doortrekt, dan krijg je een doemscenario van chippen etc.
Toch denk ik dat de mensheid die lijn niet hoeft door te trekken. Het kan wel, maar moet niet. Om die lijn niet kaarsrecht verder te laten kruipen, is er een filosofische koerswijziging noodzakelijk. Voor die koerswijziging ingezet wordt, moet je eerst weten wat je doet. En niet een richting in gaan die bij een ander uiterste terecht gaat komen.
De ingang gezette handels wijzen, van afwentelen!
Levert geld ontwaarding op!
Waar door de omzet van geld toeneemt.
Zodat de effecten, van afwenteling, zich vermenigvuldigen.
En GELD verword, tot een inflatie product, op zich!
Uit eindelijk zonder enige waarden.
Dit komt voort uit gebrek aan, waarde vastheid,
van het geld!
Daar heb ik al wel vaker over ge schreven.
Zie de mogelijkheden op: Googel G&R Eigenwijs.
Comments are closed.