China zegt dat het de economie meer wil richten op particuliere consumptie en investeringen en miss_chinese_taipei_taiwanniet zo zeer op meer staatsgeld naar infrastructuur. Dat laatste was begin 1990 het geval toen er massief werd geinvesteerd in snelwegen en vliegvelden – die veelal ontbraken. Maar China kondigde ook een $ 720 miljard budget voor 303 logistieke projecten aan. Naast dat er een aardig deel van dat geld via staatsbedrijven in de zakken van partijgenoten terecht komt, blijft verder het streven naar versterking van de particuliere sector een papieren werkelijkheid.

In jaren ’60 van de vorige eeuw stak Japan veel (overheids-)geld in infrastructuurprojecten. Een bouwbubbel was het gevolg. Recentelijk kondigde Taiwan aan dat ze $ 28,6 miljard gaan steken in infrastructuurprojecten. De Taiwanse economie zit in het slop door een gebrek aan buitenlandse handel, high-tech innovaties en langdurig lage lonen. Vooral het laatste geeft onrust onder de bevolking.

In 2008 stimuleerde de Taiwanese overheid ook al via 12 megaprojecten. Het pakket is nu vele malen groter en het gaat volgens hetzelfde principe waar China aan vasthoudt. Zodra er vrachtwagens met zand en cement rondrijden en stalen constructies worden opgericht, is het volk weer overtuigd dat de overheid iets goeds doet voor de economie.

Nu kan Taiwan wel modernisering in hun waterhuishouding gebruiken en een fijnmaziger sporennet richting Kaohsiung. Maar net als in China zal deze schuldbevorderende stimulus de consumptie en particuliere investeringen niet opstoken. ‘Het is cosmetisch’, zegt John Brebeck van Hong Kong investeringsbedrijf Peace Field. ‘en ze geven indirect aan verslagen te zijn omdat het een maatregel-uit-gewoonte is. Politici in Taiwan komen met infrastructuurinvesteringen omdat ze daar bekend mee zijn.’

Andere zaken als demografie en handelsverdragen sluiten met andere landen zijn lastiger gezien de moeizame relatie met China. De grote bedrijven in Taiwan gaan protesteren – of weg – bij flinke – afgedwongen – loonsverhogingen. En groei in technische innovaties vereist snoeien in regelgeving en een andere opzet van het (staats-)onderwijs. Moeilijk, moeilijk. Daarnaast zijn er nog andere problemen met de stimuli: werknemers zijn er in bepaalde markten moeilijk te vinden en de coordinatie tussen lokale en nationale overheden is ronduit slecht te noemen in Taiwan.

Of de overheid als in Nederland continue het privaat vermogen confisqueert om het vervolgens over te maken naar de EU en/of aan haar vrindjes uit te delen of dat de overheden in Azië het in megalomane bouwprojecten steken, komt in wezen op hetzelfde neer. Zonder kennis van zaken het over de balk smijten van andermans geld dat met geweld is afgedwongen. Machtsmisbruik en corruptie onder het mom van ‘economische noodzaak’ en het opzadelen van de volgende generaties met astronomische schulden.

Bron: Forbes

 

2 REACTIES

  1. Eigen ervaring:

    Tot voor kort was het in China heel gebruikelijk dat er ergens hele verouderde wooneenheden (3 tot 7 hoog) verdwenen en er torens van 20 verdiepingen of meer kwamen. Om de oorspronkelijke bewoners over de streep te trekken, werd compensatie geboden onder de vorm van geld of onder de vorm van vervangende woonruimte. Vaak waren de nieuwe units groter dan de oude maar dan ging het als volgt: wie voor 50 m2 onteigend werd kreeg 1,2x50m2 ofte 60m2 gratis. Het meerdere kon ie dan bijkopen aan een korting van pakweg 25%, dus als de kleinste unit dan 80m2 was moest hij er 20 bijkopen maar kostte dit hem slechts wat een ander vor 15m2 zou neertellen. Eigenlijk was het doorgaans een goede deal. Want voor de prijs van 15m2 had je in totaal wel 30m2 meer en dit in een betere kwalitit gebouw (bv. mét lift, zeker handig als je voorheen op de 7e woonde, zónder lift).

    Maar wat overkwam mijn schoonfamillie nu?
    Zij kregen te horen dat ze weg moeten de overheid gaat daar een nieuwe plein aanleggen en er wordt niets in de plaats gebouwd, dus krijgen zij slechts een cash compensatie. Maar … de mensen moeten wel ergens wonen natuurlijk dus als hun voormalige flat zomaar verdwijnt, moeten ze wel iets nieuws kopen in de stad.
    Welnu, dat was waarschijnlijk precies de bedoeling.
    Immers door de bouwwoede van de afgelopen jaren waar 3-7 verdiepingen hoge gebouwen plaats moesten maken voor andere met 3x zoveel flats, is er gewoon een hoop leegstand.
    Dus als de overheid nou bestaande oudere zaken laat slopen om pleinen aan te leggen, dan moeten die bewoners wel iets gaan kopen wat al gebouwd was doch nog leeg stond. Zo wordt opnieuw schaarste gecreeerd en poogt men een val in de vastgoedprijzen te voorkomen. Nochtans zou die welkom zijn nadat de afgelopen jaren -ondanks overproductie- de prijzen verveelvoudigd waren.

  2. Klinkt alsof Aziaten behoorlijk besmet zijn geraakt met westerse denkbeelden. Jammer.

Comments are closed.