Herhaaldelijk lees ik berichten, waaruit blijkt dat de waarde van een schilderij plotseling verveelvoudigt nadat het aan een beroemde schilder is toegeschreven in plaats van de ongekende meester van wie men eerst dacht dat deze het vervaardigd had.hjpaint

Blijkbaar gaat het niet om de kwaliteit van het schilderij, maar om de mate van beroemdheid van de schilder: de lelijkste Rembrandt, Frans Hals of Jan Steen is aanzienlijk meer waard dan het prachtigste werk van Jan Jansen.

Wat een schilderij tot een kunstwerk maakt is niet duidelijk.

Mijn woning telt als wanddecoratie circa 70 schilderijen die ik opgehangen heb, omdat ik ze mooi vind.

Tussen deze schilderijen hangen er voor de grap drie die ik zelf vervaardigd heb. ( De enige drie ooit door mij geproduceerd.) Een van deze “kunstwerken” is hierboven afgedrukt. Ik ben geen kunstenaar, dus ik klodder maar wat aan. De per schilderij geïnvesteerde tijd bedraagt circa tien minuten.

Tot mijn verbazing nemen mijn bezoekers, onder wie gerenommeerde kunstenaars, de door mij vervaardigde “kunst” serieus. Een bevriende galeriehouder verzekert mij zelfs, dat het door mijzelf vervaardigde spul best verkoopbaar is.

Wat ik van dit alles denk?

Dat kunsthandel een goede broodwinning kan zijn.

Hugo van Reijen

21 REACTIES

  1. Kunst. Wat kan ik over kunst zeggen? Het is creatief. Het is artistiek. Soms een beetje excentriek. Ik denk dan aan Salvador Dali, Rien Poortvliet maar ook aan een buurmeisje van 3. Dat meisje dat nog niet gehinderd is in haar artistieke ontwikkeling en zich nog vrij en expressief kan uiten. Maar ook aan Beatrix de majesteit. Die kan heel aardig kleien.

    Kunst kan meer of minder communicatief zijn. Corneille maakte hele verdienstelijke dingen voor de Rabobank. Of was het voor de ABN? Net zoals dat (die wijnboer van de tulpen bij de Appie, kom hoe heet hij nou…) hele mooie muzikale pingels maakt voor reclamekunst op de televisie. Wie zegt dat kunst niet commercieel mag zijn?

    Kunst is niet alleen schilderkunst. Er kan ook dichtkunst zijn en schrijfkunst. Niet te vergeten tonale kunst, dans, buitenkunst. Prestigieuze pindakaasvloeren in een elegant musuem. Een fietswiel op een krukje, ‘objet trouvé’. Marchel Duchamps veranderde de visie op kunst. Iedereen kan kunstenaar zijn, dus ook Hugo van Reijen.

    Kunst en de revolutie. Hoe verdienstelijk Kropotkin, Proudhon en Barend de Bommengooier waren als kunstenaar is mij helaas niet bekend. Ik hoorde ooit een gerucht van iemand dat Kropotkin werd afgewezen voor het balletklasje in zijn dorp en toen maar anarchist werd. Dat brengt mij bij sociaal realisme. Kunst bedoeld om de massa’s te verlichten. Is dat niet mooi? Daarom heb je in Nederland zoveel overheidskunst. De ambtenaren zijn verlicht, de massa’s nog niet. Nu kunnen zij elkaar helpen.

    Kunst en kapitaal. Wat is een kunstwerk waard? Of een kunstenaar? Misschien wel wat de gek er voor geeft. Misschien ook niet. Dankzij de overheidssubsidies zijn matige kunstenaars (misschien beter ‘creatieven’ te noemen) lachend rijk geworden. Wie neemt het hen kwalijk? Het geld ligt op straat en een handige jongen raapt het op voordat een ander het doet. Ik ken kunsthandelaren die een zeer goed belegde boterham hebben.

    Kunst en religie. Design. Architectuur. Kunst in de openbare ruimte. Daar heb ik het een andere keer misschien over. Geef het kind diep in je binnenste de ruimte. Wees creatief.

    Nico Laas, Sint.

  2. Dit schilderij behoort tot de belangrijkere werken van de miskende kunstenaaar Hugo J van Reijen. Duidelijk komt de worsteling, zo niet het trauma, dat de scheppend artiest heeft met macht en overheid naar voren. Een centraal element in het kunstwerk is het rode st Joriskruis, de vlag van Engeland. Het St Joriskruis wordt in de libertarische abstracte kunst gebruikt als symbool voor een alles overheersende staat, de Engelsen hebben twee eeuwen lang de wereld gedomineerd.

    Het valt op dat het de artiest door zijn afkeer van staatsmacht niet gelukt is het St Joriskruis correct weer te geven. De kwadranten zijn niet even groot. En hier komt het briljante van de scheppend artiest naar voren. Iedere kunstkenner kan de verwijzingen naar de 4 klassieke basis elementen herkennen die in ieder kwadrant apart zijn uitgewerkt. Zeer expressieve dynamiek binnen een abstract kunstwerk!

    Een verwijzing naar macht gaat gewoonlijk gepaard met fallus symboliek. Door de zeer opvallende totale afwezigheid van fallus symboliek in het kunstwerk geeft de kunstenaar aan dat hij de staatsmacht niet kan combineren met vruchtbaarheid. De staat is in de ogen van de kunstenaar een instituut dat slechts oogst en niet kan zaaien.

    Inderdaad een hoogtepunt in de stroming van libertarische non figuratieve kunst.

    Kernreactor [8] reageerde op deze reactie.

  3. De symboliek van goud en waarde rechtsboven, de vrije geest in het zwarte gat van de staat rechtsonder, de enorme niet aflatende strijd linksonder voor vrijheid vrede en geluk. Gevolgd door mateloze en eindeloze mogelijkheden die de ongebonden menselijke geest in vrijheid aan creativiteit en prestatie ten toon kan spreiden. Voorwaar een uniek, expressief toonbeeld van vroeg libertarische kunst uit de tijd dat de kunstenaar nog worstelde met zijn gebondenheid.

  4. Een echte Hugo.

    Wie had ooit gedacht dat ik een echte Hugo zou zien!
    Zomaar!

  5. Wow… dit is de eerste keer dat ik (bewust) libertariërs wat uitgebreider over kunst hoor.

    Los van het inhoudelijke schijnt de waarde van een kunstwerk ineens te sky-rocketen als een kunstenaar dood is. Maar ja, daar heeft de kunstenaar zelfs natuurlijk niets aan. Het is wat flauw en smakeloos om iemand terwijl hij leeft te verguizen en pas nadat ‘ie eindelijk dood is te verheerlijken. Want dan kan ‘ie nog niet eens meer uitleggen wat ‘ie nu eigenlijk bedoelde met het kunstwerk. Tenzij er een medium bij geroepen wordt voor een seance, maar dat lijkt vooral boerenbedrog te zijn.

    Een andere variant op het thema waardeverhoging is wat in de Nederlandse marketing bekend staat als celebrity promotion. Hugo schreef er al over. Native Engels speakers noemen het celebrity branding. Net als bij ghost writers blijft de kunstenaar op de achtergrond, er wordt gedaan alsof een beroemdheid iets heeft geproduceerd en voila. Het is wat flauw en smakeloos om meer naar de boodschapper te kijken dan naar de inhoud.

    Alles bij elkaar is het te vaak nogal pervers hoe met kunst wordt omgegaan. Handel en winstbejag over de rug van een kunstenaar. Als kunstenaar zou ik niet voor een dergelijk verknipt publiek willen produceren. Het is het niet waard. Dan is het leuker om een publiek wat te sarren met wat ze nooit zullen hebben en ondertussen alleen voor een kleine kring te produceren. Merkwaardig genoeg willen mensen altijd hebben wat ze niet kunnen krijgen. Op die manier leert iedereen wat; de ene groep dat ze maar niet heb- en heerszuchtig moet zijn, de andere groep een inhoudelijke boodschap. Voor elck wat wils.

    Het valt me op dat Hugo blijkens dat kruis horizontale relaties kennelijk belangrijker vindt dan verticale relaties. Meer uitweiden (schilderij in landscape stand) dan portretteren (in portrait stand). Een stapje verder in de menselijke evolutie is schijt krijgen aan horizontaal of verticaal, maar jezelf bewegen zoals helicopters in een luchtruim. Je ontmoet wie je wilt, waar dan ook, voor zover door alle betrokkenen gewenst. Een waarlijk libertarische gedachte.

    Inzake staatsmacht: Stel jezelf een staatshoofd voor als Godfather. Zij beslissen welke spelregels in hun territorium gelden – voor burgers, overheidsdienaren en criminelen. De boodschap is dan (als een keizer gericht aan staatshoofden):

    “Als je het doet, doe het dan goed. Laten overheidsmachines zich beperken tot gezonde basale veiligheid en maffia-achtige organisaties tot het gezond functioneren van gezinnen/families. Dat betekent dus dat mensen die een gezond leven wensen zichzelf moeten kunnen beschermen tegen lastposten die lid zijn van de clubs die onder jullie vallen. Dat is wat anders dan dwang en geweld toepassen om mensenlevens doelbewust te verzieken. Jullie kunnen dus beter. Doe dat dan ook!”

    Zo, weer een kunstwerkje de wijde wereld ingestuurd 😀
    En de grap is, handelaren kunnen er niets mee. Er kan niet van geprofiteerd (zuigen) worden!

  6. Zowel Hugo als ik hebben kennelijk een afkeer van profiteurs. Suckers. Rent-seekers. Ze zijn niet in staat toegevoegde waarde te bieden.

  7. Misschien goed om te melden dat wij kunstliefhebbers zijn. Zoals van levenskunst en van krijgskunst.

    Stel jezelf een keizer voor die de wereldheerschappij verkrijgt. Een filosoof en kunstenaar. Die zal wereldwijd dictatuur invoeren. Met als enige dictaat “verziek andersmans leven niet, want anders…”
    Om dit wereldwijd dictaat te handhaven moet er onderwijs plaatsvinden in levenskunst en krijgskunst.

    Zo beschouwd is een nachtwakersstaat een dictatuur. Van de gezonde soort wel te verstaan. Een dictatuur zoals dit garandeert dat een ieder (dus in alle hoeken en gaten van de wereldbevolking) vrijelijk levenskunst en krijgskunst kan beoefenen. Zodat een ieder de onbetwiste wereldheerschappij in handen krijgt over zijn eigen belevingswereld. Onbetwist staatshoofd wordt van de staat waarin hij verkeert. Best een interessante gedachte hé?

  8. Wanneer de waarde van een kunstwerk plotseling verveelvoudigd omdat het aan een beroemdere kunstenaar wordt toegeschreven, dan zou de waarde van de andere werken van dezelfde kunstenaar in waarde kunnen dalen. Dit omdat de mensen die graag een werk van de beroemde kunstenaar willen nu en grotere keuze hebben.

    In summa zou dit zelfs de totale waarde die aan de kunstenaar wordt toegedacht kunnen verlagen.

    Helaas treedt dit effect te weinig op om er echt een studie van te kunnen maken, anders zou men bij K&C een beurs aanvragen voor een dergelijke studie…

  9. Je zou bijna gaan denken dat dit soort problemen te ondervangen kunnen worden door een kunstenaar dan maar snel beroemd te maken. Dat is echter een denkfout. Beroemdheid is dodelijk voor privacy. Dan komt de betrokkene niet meer toe aan het produceren van volgende kunstwerken. Daarom horen daadwerkelijke kunstwerken ook in kleine kring thuis. Gewoon met de beide benen op de grond. Geen fratsen, geen hoogmoedswaanzin. Daar staat een kleine kring garant voor.

  10. De kunstwereld is een HOAX

    ik ben de eerste om dat toe te geven.

    Het gaat gewoon allemaal om investeren, vraag en aanbod. Het is een manier voor rijke mensen, om hun geld in te stoppen, zonder dat het ontwaard. Je kunst is immers van iemand die ‘beroemd’is, of tijdelijk gehyped.

    Kortom, toen rechts de kunst subsidies door de plee spoelde, was ik het voor het eerst in mijn leven geheel eens met rechts.

    Flikker op met je installaties en je abstracte theater stukken. We leven niet meer in de jaren zeventig

    Nico [15] reageerde op deze reactie.

  11. Wel meer mensen hebben btw deze actie gedaan, die jij gedaan hebt hier. Ik ken iemand die een keer een hele expositie georganiseerd heeft, van zogenaamde artiesten, die helemaal niet bestonden. Kunst die ze zelf gemaakt hadden, in een kwartiertje. Hehehhehehe

    de pvda gemeente sukkel, die erover ging, toen deze hierachter kwam, was hij helemaal razend

    hehehehe

  12. @Jaas [13]: Kunst is verworden tot pronken met de veren van een ander, jezelf verrijken over de rug van een ander. Niet iedere kunstenaar laat zich daar mee in.

  13. Naja, ik ben van mening dat niet iedere kunst ‘mooi’ hoeft te zijn.

    Soms is de intentie genoeg om iets te maken, dat het gewoon doet.

    Kijk, het feit dat deze meneer gewoon, compleet pretentieloos een schilderij heeft gemaakt, zonder dat hij kennis van zaken heeft, maakt dat het wel heel direct is geworden. In die zin snap ik de verwarring, want veel professionele kunstenaars proberen die onbevangenheid te bereiken.

  14. Ja tuurlijk, maar om te zeggen wat ‘kunst’ is en wat niet, dat is altijd moeilijk.

  15. Kunstig is het, als het product anderen ook nog eens kunnen raken. Als ik er zelf naar kijk en er ook nog van kan genieten of ermee tevreden kan zijn dan is het goed. Kunst creëer je met passie diep vanuit je ziel.

    Nico [21] reageerde op deze reactie.

  16. @Marie -Louise [20]: Waarvoor, niet te vergeten, ademruimte en bewegingsvrijheid nodig is. Ik heb een kunstenaar gesproken in een openlijk repressief land, die door politie-agenten werd ondervraagd over de betekenis van zijn kunstwerken en zich dom hield. Een dergelijk klimaat is dodelijk voor creativiteit.

Comments are closed.